Tibetan
རང་རྟེན་འབྱུང་གི་རྟ་ལ་ཞོན་བཞིན་དུ་མི་སྟོང་ཞེས་སྨྲས་པས། མི་སྟོང་ན་ཐ་སྙད་དེ་ཀུན་བརླག་འགྲོ་བས་རྟ་ཞོན་བཞིན་དུ་རྟ་མེད་ཅེས་ཟེར་བ་དང་འདྲ་བས། དོན་དུ་བདེན་བཞི་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་རང་གི་ཁས་ལེན་གྱི་ལུགས་ལ་ཡོད་པར་མ་མཐོང་ནས། སྐྱོན་མེད་པའི་ལུགས་ཅན་གཞན་ལ་འགོད་པ་ནི་རང་གི་རྟེན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་རྟ་བརྗེད་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པར་མ་ཤེས་ནས། གཞན་གྱིས་རྟ་ཕྲོགས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པར་བསམ་པའོ། །མདོར་ན་ཚུར་སྨྲས་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟ་ལ་ཁྱོད་རང་ཉིད་ཞོན་བཞིན་དུ། རང་གི་ཉེས་པ་རྟ་ལྟ་བུ་བརྗེད་ནས་མ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་སྟེ། སྐྱོན་འདི་ཀུན་ཁྱོད་ལ་འདུག་གོ་ཞེས་སྙམ། དཔེ་འདི་ཡང་ཕྲ་ཞིང་ཟབ་པར་འདུག་གོ །མི་སྟོང་ན་བདེན་བཞི་སོགས་ཇི་ལྟར་མི་རུང་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་བྱེད་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་ཡོད་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པས་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་ནམ་རྟེན་ འབྱུང་མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྟའོ། །དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་དང་ནི་དེའི་རྒྱུ་འཇིམ་སོགས་ཉིད་དང་བྱེད་པ་པོ་རྫ་མཁན་དང་། བྱེད་པ་དབྱུག་གུ། འཁོར་ལོ་སོགས་དང་། བུམ་པ་བྱ་བ་དང་། དེ་སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་དེ། དང་པོ་ནས་འབྲས་བུ་བུམ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ལ། རྒྱུ་མི་དགོས་པས་འཇིམ་པ་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བུམ་པ་མེད་པར་ཐལ་བས་ན། འཇིམ་སོགས་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པ་དང་། ཕྱིས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པས་བསྐྱེད་ཟིན་གྱི་འབྲས་བུ་འདི་དག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོས་ནས་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་བ་བཞི་ཀར་ཡང་གསལ་ལོ། །དབུ་མ་པས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རང་གི་གདགས་གཞི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེར་གདགས་པ་ཙམ་ཏེ་ཤིང་རྟ་བཞིན་ནོ། །རྟེན་འབྱུང་དེ་ཉིད་རྟག་ཆད་ཡོད་མེད་སོགས་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མའི་ལམ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཡོད་པ་ལ་རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མི་འཐད། རྟེན་ནས་འབྱུང་ལ་རང་ བཞིན་ཡོད་པར་མི་འཐད་དེ། གཅིག་ཤོས་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་དེར་སྣང་བས་སྣང་ཙམ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་བཅོས་མ་ཡིན་ལ་བཅོས་མ་དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་མེད་ཀྱང་། རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་ཙམ་དེར་བཅོས་མའམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་
Chinese
当骑在自生缘起的马上说“非空”时，如果非空，那么所有的名言都会被摧毁，这就像骑在马上说没有马一样。实际上，没有看到四谛等过失存在于自己的承诺方式中，却将过失强加于没有过失的其他宗派，这是因为没有意识到忘记自己缘起的自性马的过失，而认为是他人抢夺马的过失。总之，那些反驳的过失，就像你自己骑在马上，却忘记并看不到自己的过失像马一样，我认为所有的这些过失都在你身上。这个例子也很精微深奥。如果非空，怎么会不符合四谛等呢？如果有人认为诸法是从自性中存在的，那么，因为自性存在不依赖于因缘，所以你认为事物没有因缘或缘起。如果是这样，那么因缘所生的果，比如瓶子，以及它的因，比如泥土等，以及作者陶匠，以及工具棍子、轮子等，以及瓶子的作用，以及它的生和灭，也会对因缘所生的果造成损害。因为从一开始，果，瓶子，就是自性存在的，不需要因，所以泥土等的果，瓶子，就不存在了，因此，泥土等没有果，后来因缘聚合所产生的这些果也不存在，这是从否定因果的角度说的。在四个注释中也很清楚。中观派说，凡是缘起，就是自性空。从缘起，只是依赖于自己的安立处而安立，就像车子一样。缘起本身就是远离常断、有无等的中道正道。对于自性存在来说，缘起是不合理的。对于缘起来说，自性存在是不合理的。因为没有另一方就不会产生，因为依赖于因缘而显现，所以显现仅仅是其他的造作，而造作没有自性，但是，依赖于因缘缘起，显现仅仅是造作或世俗的
English
When riding on the horse of self-arising dependent origination and saying "non-empty," if it is non-empty, then all terms will be destroyed, which is like riding on a horse and saying there is no horse. In reality, not seeing that the faults of not having the four noble truths, etc., exist in one's own way of commitment, but imposing faults on other faultless schools, this is because one does not realize that the fault of forgetting one's own nature of dependent origination is the horse, but thinks it is the fault of others robbing the horse. In short, those faults of refutation are like you yourself riding on the horse, but forgetting and not seeing your own faults like the horse, I think all these faults are on you. This example is also subtle and profound. If it is non-empty, how can it not conform to the four noble truths, etc.? If someone thinks that things exist from their own nature, then, because self-existence does not depend on causes and conditions, you think that things do not have causes and conditions or dependent origination. If so, then the result produced by causes and conditions, such as a vase, and its cause, such as clay, etc., and the author, the potter, and the tools, the stick, the wheel, etc., and the function of the vase, and its arising and ceasing, will also harm the result produced by causes and conditions. Because from the beginning, the result, the vase, is self-existent, and does not need a cause, so the result of clay, etc., the vase, does not exist, therefore, clay, etc., has no result, and later these results produced by the aggregation of causes and conditions do not exist, this is said from the perspective of denying cause and effect. It is also clear in all four commentaries. The Madhyamikas say that whatever is dependently originated is said to be empty of its own nature. From dependent origination, it is merely established by relying on its own basis of imputation, just like a chariot. Dependent origination itself is the correct middle way that is free from permanence and annihilation, existence and non-existence, etc. For self-existence, dependent origination is unreasonable. For dependent origination, self-existence is unreasonable. Because it does not arise without the other, because it appears by relying on causes and conditions, so the appearance is merely the fabrication of others, and the fabrication has no self-nature, but, relying on causes and conditions, the appearance is merely fabrication or conventional truth.
Tibetan
མིང་དུ་གདགས་པ་དེ་ནི་སྣང་ཙམ་དང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ཚོགས་པས་ཡོད་མེད་དང་བྲལ་བ་དབུ་མའི་ལམ་སྟེ་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མ་ཞེས་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་དང་རྟེན་འབྱུང་གསུམ་ནི་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །གང་ཕྱིར་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་མེད་དོ། །གསུམ་པ་གཞན་ལ་ཉེས་པ་བཟློག་སྟེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལ་བཞི། བདེན་བཞི་མེད་པར་ཐལ་བ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མེད་པར་ཐལ་བ། རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་ཐལ་བ། ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཡུལ་བདེན་བཞི་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ ལ་གསུམ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་ཐམས་ཅད་མི་སྟོང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན། རྟེན་འབྱུང་མི་རུང་བས་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱང་མི་སྟོང་བར་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེ༷ལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མི་ལྟོས་པ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ན་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་གསུངས་པ་དེ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་འགྱུར་བས་སོ། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་ཡོད་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པས་སོ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་སྟེ་མི་འཐད་པར་འདོད་པ་ལ་ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་དེ་དགག་པའི་འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་གནས་པའི་ ཕྱིར་དེ་ནམ་ཡང་མི་འགག་པས། དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ཁྱོད་འགོག་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ནི་མ་སྒོམ་པར་ཡང་ཡོད་ལ་གསར་དུ་སྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྟེ་རྟག་པ་ལ་བྱ་བ་མི་འཇུག་པས་དང་། ཡང་དག་ལྷ་སོགས་ཀྱིས་ལམ་ཡང་ཡང་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །ཅི་སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་རུང་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པའི་ལམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དོན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་གང་གི
Chinese
命名即是显现，自性不成立，由聚合而有，远离有无，是中观之道，如水中月等。因此，中观、空性和缘起三者，意义相同，只是名称不同而已。因为如果详细观察，不存在不依赖缘起的法，因此也不存在不空性的法。所以，一切法皆空，没有任何过失。第三，遣除他宗的过失并广为阐述，分为四部分：破四圣谛，破三宝，破因果，以及阐述名言不合理。第一部分分为两点：破客体四圣谛，以及破主体智慧。第一点又分为三部分：总说，广说，以及总结。首先是总说：如果这一切都不是空性的自性，那么缘起便不可能，既没有产生也没有毁灭。这样一来，对于你这位声称四圣谛不空性的人来说，四圣谛也就不存在了。第二是广说：如果不是缘起，苦又怎么会存在呢？就像不依赖任何事物的虚空之花一样。如果说苦是刹那无常的自性，那么所说的苦谛就不是自性存在的，因为它是无常的。如果事物是自性存在的，那么苦又怎么会产生呢？因为苦是从因缘产生的，而自性存在的事物是不依赖因缘的。因此，对于那些认为空性有损害、不合理的人来说，集谛是不存在的。如果苦是自性存在的，那么断除苦的灭谛也就不存在了。理由是苦的自性是完全存在的，所以它永远不会停止。这样承认的你，就是在损害灭谛。如果道有自性，那么不修习也存在，新修习就不合理了，因为常法不能被造作。而且，真正的天等也应该反复修习道。如果道是可以修习的，那么你所认为的道是自性存在的说法就不成立了，因为那样说毫无意义。第三是总结：因此，对于谁的
English
Naming is merely an appearance, without inherent existence, arising from aggregation, and free from existence and non-existence, which is the Middle Way, like the moon in water and so on. Therefore, Madhyamaka, emptiness, and dependent arising are three terms with the same meaning. Because if we examine closely, there is no phenomenon that does not depend on dependent arising, therefore, there is no phenomenon that is not empty. Therefore, all phenomena are empty, and there is no fault. Third, refuting the faults of others and elaborating, there are four parts: refuting the four truths, refuting the Three Jewels, refuting cause and effect, and showing that conventions are unreasonable. The first part has two points: refuting the objective four truths and refuting the subjective wisdom. The first point has three parts: summary, elaboration, and conclusion. First is the summary: If all of this is not the nature of emptiness, then dependent arising is impossible, and there is neither arising nor ceasing. In that case, for you who claim that the four noble truths are not empty, the four noble truths will also be nonexistent. Second is the elaboration: If it is not dependent arising, how can suffering exist? Like a flower in the sky that does not depend on anything. If suffering is said to be the nature of momentary impermanence, then the truth of suffering that is spoken of is not inherently existent, because it is impermanent. If things exist by their own nature, then how can suffering arise at all? Because the origin arises from causes and conditions, and what exists by its own nature does not depend on causes and conditions. Therefore, for those who think that emptiness is harmful and unreasonable, there is no origin. If suffering exists by its own nature, then there is no cessation that negates it. The reason is that the nature of suffering is completely present, so it will never cease. You who admit this are harming the cessation. If the path has its own nature, then it exists even without cultivation, and it is not reasonable to cultivate it anew, because action does not apply to what is permanent. Moreover, the path should be repeatedly cultivated by the true gods and so on. If the path can be cultivated, then your claim that the path is inherently existent is not valid, because saying so is meaningless. Third is the conclusion: Therefore, for whom