Tibetan
་མེད་པས་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་འཛིན་པའང་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོའི་ཡིན་ལུགས་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྟག་མི་རྟག་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་པས། མི་རྟག་པར་འཛིན་པ་དང་། རྟག་འཛིན་གཉིས་ཀ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་མ་ཞུགས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་སོ། །རྟག་པར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདིས་དེ་སྒྲུབ་པ་མིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཚིག་བཅད་འདི་སྟོང་འཛིན་ལའང་བསྒྱུར་ན་གསལ་ལོ་སྙམ། གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟག་པ་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་ཀྱང་རེ་ཞིག་འཛིན་པ་ཙམ་ནི་ཡོད་དེ། དེ་ཡོད་ན་འཛིན་པོ། གཟུང་བྱ། བྱ་བ་རྣམས་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། རྟག་མི་རྟག་ སོགས་འཛིན་སྟངས་གང་གིས་འཛིན་པ་དང་། འཛིན་པའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། བདག་གམ་སེམས་འཛིན་པ་པོ་དང་། གང་གཟུང་བར་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་པ་སོགས་དང་། བདག་གི་ཡོད་ཉིད་སོགས་དང་། གཟུགས་སྒྲ་རོ་སོགས་དང་། ཡང་ན་རྐྱེན་བརྟགས་པ་སོགས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བྱེད་པོ་དང་བྱ་བ་དང་ལས་གསུམ་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་འཛིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འཛིན་པ་པོའི་གང་ཟག་དགག་པ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་དགག་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡོད་དེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཡོད་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པའི་ལྷས་བྱིན་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའམ་མ་ལོག་པ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ནི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་གང་ཟག་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པ་ཡོད་ཅིང་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཟག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དེ་སྔར་གྲུབ་ཟིན་ལ་ མི་དགོས་པས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དེ་སངས་རྒྱས་བཞིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་བཞིན་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དེ་གྱུར་མ་གྱུར་གཉིས་མིན་པའི་གྱུར་བཞིན་པ་མི་སྲིད་དེ་ཕྱེད་མ་ལོག་ཕྱེད་ལོག་མི་སྲིད་པས་སོ། །དེ་གསུམ་དུ་མི་སྲིད་པས་ན་སུ་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྲིད་པ་ཡིན་ཞེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བློ་གཟུ་བོས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིག །ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་ན་ཇི་ལྟ་བུར་ན་དེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི
Chinese
因为没有，所以执着于“无常”也是颠倒吗？是的，是颠倒。因为事物的实相，在任何自性都不成立的空性中，常与无常都不成立。所以，执着于无常和执着于常，对于是否契入事物的实相，没有任何差别。说“执着于常不是颠倒”，这并不能成立上述观点。同样，我认为如果将这段话也用于破斥执着于空性，会更清楚。第三，如果像这样，执着于常等不是颠倒，但暂时存在执着，如果存在执着，那么能执者、所执、执着之行为就成立，那么，以何种方式执着常与无常等？执着的行为是什么？谁是执着者，是我还是心？所执之境是什么，是色等一切法？一切都自性寂灭，即自性不生，因此，如果像无常、常等，我的存在等，色、声、香、味等，或者如缘起等所说的那样，作者、行为和作用三者没有自性，因此不存在执着。第二，破斥执着者的补特伽罗，分为两部分： общей опровержение, частное опровержение. 第一部分：如果存在颠倒，那么就存在与颠倒相应的补特伽罗，就像存在与颠倒相应的天授一样。如果不是颠倒或颠倒的正见，那么所谓的执着就不存在，那么哪个补特伽罗与颠倒相应，哪个补特伽罗与不颠倒相应呢？没有这样的补特伽罗。第二部分：对于已经变成颠倒的补特伽罗来说，不可能存在颠倒，因为对于已经成立的事物来说，不需要再成立。对于没有变成颠倒的补特伽罗来说，也不可能存在颠倒，就像佛陀一样。对于正在变成颠倒的补特伽罗来说，不可能存在颠倒，因为不存在非已变和未变二者的正在变，即不存在一半已颠倒一半未颠倒的情况。因为这三种情况都不可能存在，那么颠倒存在于谁身上呢？请你自己以公正的心智来辨别。如果颠倒从一开始就不是自性生的，那么它怎么可能存在呢？就像石女的儿子一样。
English
Since it doesn't exist, is clinging to "impermanence" also inverted? Yes, it is inverted. Because the reality of things, in emptiness where no self-nature is established, neither permanence nor impermanence is established. Therefore, clinging to impermanence and clinging to permanence make no difference as to whether or not one enters into the reality of things. Saying "clinging to permanence is not inverted" does not establish the above point. Similarly, I think it would be clearer if this passage were also used to refute clinging to emptiness. Third, if, like this, clinging to permanence etc. is not inverted, but there is only temporary clinging, if there is clinging, then the clinger, the object of clinging, and the act of clinging are established, then, in what way does one cling to permanence and impermanence etc.? What is the act of clinging? Who is the clinger, is it me or the mind? What is the object of clinging, is it all phenomena such as form? Everything is naturally pacified, that is, naturally unborn, therefore, if, like impermanence, permanence etc., my existence etc., form, sound, smell, taste etc., or as explained in dependent origination etc., the agent, action, and object are without self-nature, therefore clinging does not exist. Second, refuting the person of the clinger is divided into two parts: general refutation, specific refutation. First part: If there is inversion, then there is a person corresponding to the inversion, just like there is Devadatta corresponding to the inversion. If it is not inversion or the correct view of inversion, then the so-called clinging does not exist, then which person corresponds to the inversion, and which person corresponds to the non-inversion? There is no such person. Second part: For a person who has already become inverted, it is impossible for inversion to exist, because for something that has already been established, there is no need to establish it again. For a person who has not become inverted, it is also impossible for inversion to exist, just like the Buddha. For a person who is becoming inverted, it is impossible for inversion to exist, because there is no becoming that is neither already changed nor not yet changed, that is, there is no situation where half is inverted and half is not inverted. Because these three situations are impossible, then in whom does inversion exist? Please discern for yourself with an impartial mind. If inversion is not naturally born from the beginning, then how can it exist? Just like the son of a barren woman.
Tibetan
ན་ཅི་ལོག་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅན་ག་ལ་ཡོད་དེ་མོ་བཤམ་གྱི་བུ་ཅན་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་བདག་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མིན་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་བ་དང་། རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་ཞེས་པ་དེ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། གཙང་དང་། རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དེ་དག་ཏུ་ཤེས་པ་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་དེ་དག་ཡོད་པས་བདག་མེད་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་དང་གཙང་བ་དང་། རྟག་པ་དང་བདེ་བ་མེད་ན་ནི་དགག་བྱ་མེད་ན་དེ་བཀག་པའི་བདག་མེད་དང་མི་གཙང་དང་མི་རྟག་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་འགལ་ཟླ་མེད་ཅིང་ལྟོས་ས་མེད་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྟེ་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་བདག་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བརྒྱད་ཅར་སྤང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བཀག་པས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི། དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་མིན་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འགགས་པས་དེའི་རྒྱུ་ཅན་མ་རིག་པ་ནི་འགགས་པར་འགྱུར་ལ་མ་རིག་པ་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་ནས་རྒ་ཤིའི་མཐར་ཐུག་པ་འགགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དགག་བྱ་མ་རིག་པ་ཡོད་པ་མིན་ན་ཅི་ཞིག་འགག་སྟེ། ནམ་མཁའི་ཚེར་མ་མེད་པ་ལ་སུ་ཡང་སྤང་བའི་ཐབས་མི་ཚོལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་འབྲས་བུ་རྣམས་ཡོད་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྲིད་པའང་ཅིས་མི་གྲུབ་སྙམ་ན། དེ་འདྲའི་སྤང་བྱ་དོན་དམ་པར་མེད་དེ། དེ་ཡོད་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའམ། མེད་པ་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་གང་ཟག་ལ་ལའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་རང་བཞིན་ ལ་ལྡོག་ཏུ་མི་གཏུབ་པས་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་ནི་སུ་ཞིག་གིས་སྤོང་བར་བྱེད་དེ་ནམ་མཁའི་མི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་ལ་ལའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་དེ་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་མེད་པ་སུ་ཞིག་སྤོང་བར་བྱེད་དེ་སྤང་བྱ་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་གསུམ་པའོ།། ༈ །།ཉེར་བཞི་པ་བདེན་བཞི་བརྟགས་པའི་རབ་བྱེད་ལ། མདོའི་འབྲེལ་ནི། འཇམ་དཔལ་འདུ་བྱེད་མ་སྐྱེས་པར་མཐོང་བ་དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ད
Chinese
如果颠倒不存在，那么有颠倒者又在哪里呢？就像没有儿子的寡妇一样。此外，所有颠倒的事物都不是从我而生，同样也不是从他者而生，也不是从我和他者两者而生，那么颠倒和有颠倒者又在哪里呢？没有的。此外，如果我、清净、常、乐这些存在，那么以这些为对境的我执，以及认为清净、常、乐的这些认知就不是颠倒，因为这些对境存在，就像无我一样。如果我、清净、常、乐不存在，那么如果没有所破，那么破除它们的无我、不净、无常和痛苦，也因为没有对立和所依，所以是不存在的，就像对我的臆想一样。因此，希求解脱的人们应当舍弃所有八种颠倒。第二，以破除而成立的果：这样，由于不如理作意的颠倒止息，因此它的因——无明也会止息，如果无明止息，那么从行到老死的所有一切都会止息。第二，破除存在的立宗：如果这样所破的无明不存在，那么什么会止息呢？就像没有虚空中的荆棘，所以没有人会寻找舍弃的方法一样。因此，它的果存在，如果这样，存在怎么不会成立呢？如果这样，所舍弃的在胜义中是不存在的，如果它存在，那么是自性存在或者不存在。如果某些人的烦恼自性存在，那么自性是不可逆转的，怎么会舍弃呢？因为它的理由存在，谁会舍弃呢？就像不能舍弃虚空的无遮蔽一样。如果某些人的烦恼自性不存在，那么它怎么会舍弃呢？因为不存在，谁会舍弃呢？因为没有所舍弃的。第二是颠倒观察，名为第二十三品。༈ །།第二十四品观察四谛。经的关联是：文殊，见到行不生，即是完全了知痛苦。等等的意义。
English
If inversions do not arise, then where are those with inversions? Like a widow without a son. Furthermore, all things of inversion do not arise from self, nor do they arise from other, nor from both self and other, then where are inversion and those with inversion? They do not exist. Furthermore, if there exist such things as self, purity, permanence, and happiness, then the clinging to self with these as objects, and the knowledge of them as pure, permanent, and happy, are not inversions, because those objects exist, just like no-self. If self, purity, permanence, and happiness do not exist, then if there is no object to be negated, then the no-self, impurity, impermanence, and suffering that negate them also do not exist because they have no opposite and no basis, just like the imputation of self. Therefore, those who desire liberation should abandon all eight inversions. Second, the result established by negation: Thus, when the inversions of non-virtuous perception cease, their cause, ignorance, will cease, and when ignorance ceases, then all that culminates in old age and death, beginning with actions, will cease. Second, refuting the proof of existence: If the object to be negated, ignorance, does not exist, then what will cease? Just as no one seeks a way to abandon thorns in the sky that do not exist. Therefore, its results exist, and if so, why would existence not be established? Such an object to be abandoned does not exist ultimately, for if it exists, it exists by its own nature or it does not exist. If the afflictions of some individuals exist by their own nature, then since nature cannot be reversed, how can they be abandoned? Because its reason exists, who would abandon it? Just as one cannot abandon the unobscured space. If the afflictions of some individuals do not exist by their own nature, then how can they be abandoned? Since it does not exist, who would abandon it? Because there is nothing to be abandoned. The second is the examination of inversions, called the twenty-third chapter. ༈ །།The twenty-fourth chapter examines the four truths. The connection of the sutra is: Manjushri, seeing that actions do not arise, is to fully know suffering. And so on.