Chinese
对于依靠而言，没有任何所依靠的事物存在丝毫烦恼。 因此，烦恼的所依处先前并不存在，虽然没有我，但它却依赖于具有烦恼的心而生起。如果认为心和烦恼是同时生起的，那么就像观察自身一样，烦恼在具有烦恼的心或相续中以五种方式存在是不可能的，就像观察自身一样，具有烦恼的心本身也不可能以五种方式存在于烦恼中。自身是色等蕴的集合。执著于我和我所是坏聚见，即非蕴，亦非异于蕴。如是观察，以五种方式存在是不可能的。同样，能生烦恼的贪等，与所生烦恼的心二者若为一体，则与能烧所烧为一相同；若为异体，则有不观待之过，并且遮破了不异体而具有等其余三种观点。第三，即使遮止了烦恼，但其因可爱与不可爱等三种仍然存在。如果这些存在，那么具有因的烦恼也成立吗？并非如此，可爱、不可爱和颠倒是由依赖而产生的，并非自性成立，如果依赖于可爱、不可爱和颠倒而产生的烦恼存在，那么它们又是什么呢？因此不应存在。第四，如果说烦恼存在，因为它的对境存在，那么对境色等六种并不存在。对境，即色、声、香、味、触、法等六种，是烦恼生起的基础，依赖于此，对可爱的事物产生贪著，对不可爱的事物产生嗔恨，以及执著于我与常等是愚痴的基础，即使你这样认为，但就像患有眼翳者所见到的毛发一样，色、声、香、味、触、法等仅仅是假立或显现而已，即使不存在，对境也如乾闼婆城市，如阳焰和梦境一般。第二，分别显示破斥，分为二：破斥贪欲和嗔恨，分别破斥愚痴。第一也分为二： 破斥因可爱与不可爱，破斥果烦恼。第一分为二：以所依虚假而破斥，以互相观待而破斥。
English
As for dependence, there is not the slightest affliction in anything that is relied upon. Therefore, the basis of afflictions does not exist previously, and although there is no self, it arises dependent on the mind that has afflictions. If it is thought that the mind and afflictions arise simultaneously, then just as looking at oneself, it is impossible for afflictions to exist in five ways in the mind or continuum that has afflictions, just as looking at oneself, it is impossible for the mind that has afflictions itself to exist in five ways in afflictions. The self is a collection of aggregates such as form. Attachment to self and what belongs to self is the view of the perishable, that is, not the aggregates, nor different from the aggregates. As such, it is impossible to exist in five ways. Similarly, if the afflictions such as attachment that cause affliction, and the mind that is afflicted, are one, then it is the same as what can be burned and what burns being one; if they are different, then there is the fault of being independent, and the other three views such as possessing non-difference are refuted. Third, even if afflictions are stopped, the three causes such as likeable and dislikeable still exist. If these exist, then do afflictions that have causes also exist? That is not so, likeable, dislikeable, and perverted are produced by dependence, not established by nature. If afflictions that arise dependent on likeable, dislikeable, and perverted exist, then what are they? Therefore, they should not exist. Fourth, if it is said that afflictions exist because their objects exist, then the six objects such as form do not exist. The six objects, namely form, sound, smell, taste, touch, and phenomena, are the basis for the arising of afflictions. Dependent on this, attachment arises towards likeable things, hatred arises towards dislikeable things, and imputation of self and permanence etc. is the basis of ignorance. Even if you think so, just like hair seen by someone with blurred vision, form, sound, smell, taste, touch, and phenomena are merely imputed or appearances, even if they do not exist, the objects are like a Gandharva city, like a mirage and a dream. Second, showing the separate refutations, divided into two: refuting desire and hatred, refuting ignorance separately. The first is also divided into two: Refuting the causes likeable and dislikeable, refuting the result afflictions. The first is divided into two: refuting by the falsity of the basis, refuting by mutual dependence.
Tibetan
ང་པོ་ནི། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུ་དང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བ་རྟེན་རྫུན་པ་དེ་དག་ལ་སྡུག་པ་དང་ནི་མི་སྡུག་པ་ཡི་མཚན་མ་བདེན་པ་ཞིག་འབྱུང་པར་ཡང་ནི་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་རང་མཚན་མ་གྲུབ་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མི་སྡུག་པ་གང་ལ་བརྟེ༷ན་ནས་སྡུག་པ་ཞེས་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡི་ལྟོས་ས་མི་སྡུག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཚུར་སྡུག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡོད་པ་མིན་པས་རིང་པོ་དང་ཐུང་ངུ་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་དེ་ཕྱིར་སྡུག་པ་ངོ་བོས་ཡོད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ལ། སྡུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་མི་སྡུག་པ་རིག་དྭགས་པར་བྱ་བ་ལ་སྡུག་པ་ཞེས་ནི་མི་སྡུག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡོད་མིན་པས་དེ་ཕྱིར་མི་སྡུག་པའང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་ཉོན་མོངས་པ་དགག་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མཚན་མ་སྡུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེ་བཞིན་མི་སྡུག་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཞེ་སྡང་ཡང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མི་ འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་གཏི་མུག་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་ལ་གཉིས། ཡུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དགག་པ་དང་། བཀག་པས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལོག་གི་ཁྱད་པར་དགག་པ། འཛིན་པ་པོའི་གང་ཟག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཡུལ་གྲུབ་མ་གྲུབ་པར་མཚུངས། ཡུལ་ཡོད་མེད་མཚུངས་པའི་ཚུལ། འཛིན་པ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་གཏི་མུག་གི་རྒྱུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཕུང་ལྔ་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་འཇིག་པ་ལ་རྟག་གོ་སྙམ་པ་དང་། ཕུང་ལྔ་སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེའོ་སྙམ་པ་དང་། ལུས་མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་འཛིན་དང་། ཕུང་པོ་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་ན་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་གང་ལ་མི་རྟག་པའང་ཡོད་པ་མིན་པས་ན་རྟག་པར་འཛིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱང་མེད་པར་སྦྱར་རོ། །ཡུལ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་མེད་པ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀྱང་ བརྫུན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གཏི་མུག་ཀྱང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། འགྲེལ་བ་གཞན་གསུམ་ན། གལ་ཏེ་མི་རྟག་མི་རྟག་ཅེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་མིན་ན། །ཞེས་འབྱུང་ཡང་། འདིར་ཟླ་བ་ལྟར། གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་ཞེས། དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ན་ཡང་སྟོང་པ་ལ་མི་རྟག་པ
Chinese
第一，对于如幻化之人和如影像般的虚假所依，怎么会产生真实的美和不美的相状呢？因为自相不成立。第二，依靠什么不美而安立为美呢？作为所依的不美，如果不依赖于美，也是不存在的，就像长和短一样，没有成立的理由，依靠而安立，因此美以自性存在是不合理的。依靠什么美而能辨别不美呢？因为美不依赖于不美也是不存在的，因此不美也是不合理的。第二，破除果——烦恼：如果颠倒的相状——美不存在，那么依赖于它的贪欲怎么会存在呢？同样，如果不美也不存在，那么嗔恨又怎么会存在呢？不会存在的。第二，分别破除愚痴，分二：破除境——颠倒，以及通过破除而成立的果。第一，分二：破除颠倒与非颠倒的差别，破除执著者的补特伽罗。第一，分三：境成立与不成立相同，境存在与不存在相同之理，仅仅是执著也不成立。第一，如此，愚痴之因——颠倒，对于五蕴每一刹那坏灭，却认为常；对于五蕴是痛苦，却认为是乐；对于身体不净，却执著为净；对于与五蕴的自性不相符，却执著为我。对此，如果对于无常的蕴执著为常，这样安立为颠倒，那么对于自性为空性的蕴，无常也不存在，因此执著为常，怎么会对于蕴以自性而有颠倒呢？没有颠倒。同样，痛苦等也结合上去。境——痛苦等不存在，那么它们的有境——颠倒也是虚假的。如是说。因此，它们的因——愚痴也是不存在的。第二，其他的解释中说：“如果无常，无常，这样执著不是颠倒。”这样说。但在这里，如月称所说：“如果对于无常执著为常，这样执著是颠倒，但是对于空性，无常
English
Firstly, how could there be true characteristics of beauty and ugliness in those false supports like illusory beings and reflections? Because their own characteristics are not established. Secondly, relying on what is unattractive, how can we establish something as beautiful? The unattractive itself, which serves as the basis, does not exist independently of beauty. Just like long and short, there is no basis for establishment. Therefore, it is unreasonable to say that beauty exists inherently. Relying on what beauty can we distinguish what is unattractive? Because beauty does not exist independently of what is unattractive, therefore what is unattractive is also unreasonable. Secondly, refuting the result - afflictions: If the characteristic of reversal, beauty, does not exist, then how can attachment based on it exist? Similarly, if ugliness does not exist, then how can hatred exist? It will not exist. Secondly, specifically refuting ignorance, there are two parts: refuting the object of reversal, and the result established by refuting it. The first part has two parts: refuting the difference between reversal and non-reversal, and refuting the person who holds it. The first part has three parts: the object is the same whether it is established or not, the principle that the object is the same whether it exists or not, and even the mere grasping is not established. The first is: Thus, the cause of ignorance is the reversal of the five aggregates, thinking that they are permanent when they are destroyed every moment, thinking that the five aggregates are happiness when they are suffering, grasping purity in the impure body, and grasping self in what is not in accordance with the nature of the self. If one grasps permanence in the impermanent aggregates, and establishes it as reversal, then for the aggregates that are empty in nature, impermanence does not exist, so how can grasping permanence be reversed in nature for the aggregates? There is no reversal. Similarly, suffering and so on are also combined. The object, suffering, etc., does not exist, then their object, reversal, is also false. It is said. Therefore, their cause, ignorance, does not exist either. Secondly, in the other three commentaries, it says: "If impermanence, impermanence, such grasping is not reversed." It is said. But here, like the moon, "If one grasps permanence in impermanence, such grasping is reversed, but for emptiness, impermanence