Tibetan
ན། སྲིད་དམ་མི་སྲིད་ཀྱང་རུང་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་དེ་ལ་བརྒལ་བའོ། །ཡང་ན་སྐྱེས་བུའི་ བློ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་རྒྱུར་སྨྲ་བའམ། གཅེར་བུ་པ་ས་བོན་དབང་པོ་གཅིག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལའོ། །ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །ཤེར་སྒྲོན་ལས། མིག་སོགས་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་ན། །དེའི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་མཐོང་ནས་སམ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཀྱང་། བསྐྱེད་བྱ་གང་ལ་བྱ་བ་འཇུག་པའི་གཞི་དམིགས་ནས་ཞེས། རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་བདག་གི་སྐྱེད་དོ་སོགས་མེད་པར་བསྟན་པ་འདྲ། རྫ་མཁན་གྱི་བུམ་པ་བྱེད་པ་ལའང་། དེ་གཉིས་ཀ་མིན་ཏེ་མཐོང་ན་དགོས་པ་མེད་ལ། མ་མཐོང་ན་འཇུག་པ་མི་འཐད་སྙམ་དཔྱད། དེ་ལྟར་རྒྱུས་ནི་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་ཕྲད་མ་ཕྲད་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ནི། འབྲས་བུ་འདས་པ་ནི་རྒྱུ་འདས་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟ་སྐྱེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྲད་པར་འགྱུར་པ་ནི་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཏེ་དེ་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་འདས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་འདས་པ་དང་། རྒྱུ་མ་སྐྱེས་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་འབྲས་དུས་མི་མཚུངས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་ད་ ལྟ་བ་ནི་རྒྱུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་འདས་པ་དང་ནི་སྐྱེས་པ་ད་ལྟ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྟེ་རིམ་པར་རྒྱུ་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པ་དང་། རྒྱུ་འདས་ནས་མེད་པ་དང་། དུས་མཉམ་ན་ཕྲད་ཀྱང་ལྟོས་པ་མེད་པས་སོ། །ཡང་འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་པ་མ་འོངས་པ་ནི་རྒྱུ་སྐྱེས་པ་ད་ལྟ་བ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་འདས་པ་དང་ནི་ལྷན་ཅིག་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཏེ་རིམ་པར་དུས་མི་མཚུངས་ཤིང་འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། རྒྱུ་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདི་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཡང་རུང་འདས་མ་འོངས་ནི་ད་ལྟ་མེད་པས་ཕྲད་པར་མི་རུང་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ད་ལྟ་བ་མི་ཕྲད་དེ་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་དུ་ཐལ་བས་སོ། །དུས་མི་མཚུངས་པ་དག་ནི་ཕྲད་པ་མེད་དེ་དུས་མི་མཉམ་པས་སོ། །གང་ཕྲད་པ་མེད་པ་ནི་སྣང་མུན་དང་ཤར་ནུབ་ཀྱི་རི་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་རུང་ལ། རུང་ན་རྒྱུ་མིན་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །ཕྲད་པ་ཡོད་ནའང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་རུང་སྟེ་གཉིས་ཀ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་ཡོད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་དེ་མི་ བསྐྱེད་ལ་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་
Chinese
那，无论是存在还是不存在，对说生者进行驳斥。或者，对那些认为将士夫的 智慧放在首位作为原因，或者裸体派将种子和根识视为一体的人进行驳斥。出自《释论》。出自《般若灯论》：“如果眼等生起识，那么它的对境色等是否被见到？”等等。虽然这样说了，但“从确定能生之事物作用所施加之处的基”来说，似乎表明对一切因果来说，都不存在“这是我所生”等等。就像陶师制作陶罐一样，那两者都不是，因为如果见到就没有必要，如果没见到则不应介入，这样思考。因此，原因不会对见到和没见到的结果产生作用。第四，通过考察相遇与不相遇来进行驳斥：过去的结果与过去的原因，未生的未来和现在已生的事物相遇是不可能的，因为这三者依次是因果两者都已过去而消失，以及结果已过去，原因未生而消失，以及因果时间不一致。同样，现在已生的结果与未生的原因和已过去的原因以及现在已生的原因相遇也是不可能的，因为依次是原因未生而消失，原因已过去而消失，以及时间相同即使相遇也没有必要。还有，未生的未来结果与已生的现在原因、未生的原因和已过去的原因相遇也是不可能的，因为依次是时间不一致且结果未生而消失，两者都未生而消失，结果未生，原因已灭而消失。像这样，无论作为因果中的哪一个，过去未来都不存在于现在，因此不可能相遇。因果现在也不相遇，因为因果在时间上是同时的。时间不一致的事物不会相遇，因为时间不同步。凡是不相遇的，就像光明与黑暗以及东方与西方的山一样，不能成为因果，如果可以，非因会变成因。即使相遇，也不能成为因果，因为两者都各自独立存在。因此，如果没有相遇，原因如何产生结果呢？不会产生，如果相遇了，也
English
Now, whether it exists or does not exist, it is a refutation of those who speak of birth. Or, it is a refutation of those who consider putting the wisdom of a person first as the cause, or the naked ones who regard the seed and root consciousness as one. From the Commentary. From the Lamp of Wisdom: "If consciousness such as the eye arises, then is its object, such as form, seen?" etc. Although it is said like this, from "determining the basis where the action of the thing to be produced is applied," it seems to indicate that for all causes and effects, there is no "this is what I produced," etc. Just like a potter making a pot, neither of those two is the case, because if it is seen, there is no need, and if it is not seen, it is not appropriate to intervene, think like this. Therefore, the cause does not produce an effect on what is seen and not seen. Fourth, the refutation by examining meeting and not meeting: The past result and the past cause, the unborn future and the present born thing meeting together is impossible, because these three are in order both cause and effect have passed away and disappeared, and the result has passed away, the cause has not been born and disappeared, and the cause and effect time is inconsistent. Similarly, the present born result meeting with the unborn cause and the past cause and the present born cause is also impossible, because in order the cause has not been born and disappeared, the cause has passed away and disappeared, and even if the time is the same, there is no need to meet. Also, the unborn future result meeting with the born present cause, the unborn cause and the past cause is also impossible, because in order the time is inconsistent and the result has not been born and disappeared, both have not been born and disappeared, the result has not been born, and the cause has ceased and disappeared. Like this, no matter which one of the cause and effect, the past and future do not exist in the present, so it is impossible to meet. The cause and effect present also do not meet, because the cause and effect are simultaneous in time. Things that are inconsistent in time do not meet, because the time is not synchronized. Whatever does not meet, like light and darkness and the mountains of east and west, cannot become cause and effect, if it can, non-cause will become cause. Even if they meet, they cannot become cause and effect, because both exist independently. Therefore, if there is no meeting, how does the cause produce the result? It will not produce, and if it meets, also
Tibetan
རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་དེ་མི་སྲིད་དོ། །ལྔ་པ་སྟོང་མི་སྟོང་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ནི་གལ་ཏེ་འབྲས་བུས་སྟོང་པའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་དམ། མི་སྟོང་བའི་རྒྱུས་བསྐྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། གལ་ཏེ་འབྲས་བུས་སྟོང་པའི་རྒྱུས་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་ཆུ་ལས་མར་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུས་མི་སྟོང་བའི་རྒྱུས་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྒྱུའི་སྟེང་ན་དང་། གོང་དུ་ཚོགས་པ་སྐབས་ཐ་དད་ཡིན་པས་མི་ཟློས་སོ་སྙམ། གཉིས་པ་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་ནས་དགག་པ་ལ་བཞི། སྟོང་མི་སྟོང་ལ་དཔྱད་པས་དགག་པ་དང་། གཅིག་ཐ་དད་ལ་བརྟགས་པས་དགག་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་མེད་ལ་བརྟགས་པས་དགག་པ། ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཡན་རྒྱུ་ཕྱོགས་ནས་དཔྱད་ནས་ད་འབྲས་ཕྱོགས་ནས་བརྟག་ན། དེ་ཡང་འབྲས་བུ་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པ་ཞིག་གམ་སྟོང་པ་ཞིག་སྐྱེད་གྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན། ཤེར་སྒྲོན་ལས། བྱེ་སྨྲས་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་ན་འབྲས་བུ་མི་སྟོང་པར་འདོད་པས་སམ། གང་ལྟར་ཡང་འབྲས་ བུ་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་ན་ནི་མི་ལྟོས་པས་རྒྱུ་ཅི་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ལ་མི་སྟོང་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བས་འགག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་མི་སྟོང་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ནི་མ་འགགས་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དེ་མི་འདོད་པས་སོ། །གང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཡི་འབྲས་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་ངོ་བོ་མེད་པ་ཡིན་ཞིང་སྟོང་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འགག་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ཤི་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གང་འབྲས་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ན་དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་དེ་ཡང་མ་འགགས་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་དུ་ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཉིད་དུ་ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དམ་བཅའ། རྒྱུ་མཚན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་བསྐྱེད་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་གཉིས་ཀ་མཚུངས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་གཅིག་ན་ཕ་བུ་དང་མིག་དང་མིག་ཤེས་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། གཞན་ཡིན་ན་གཞན་ ལ་མི་ལྟོས་པའི་མར་མེ་ལས་མུན་པ་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་སོགས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། འབྲས་བུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད
Chinese
原因如何产生结果是不可能的。第五，通过考察空与非空来破斥：如果结果产生空的因，或者产生非空的因？如果像第一种情况那样，如果结果产生空的因，那如何产生结果呢？就像水变成酥油一样。如果结果产生非空的因，那如何产生结果呢？因为已经成立了。这在因的方面，和上面集合的情况是不同的场合，所以想来不会重复。第二，通过考察结果来破斥，有四种：通过考察空与非空来破斥，通过考察一与异来破斥，通过考察自性有无来破斥，通过考察遍行不现来破斥。第一种情况是：之前是从因的方面考察，现在从结果的方面考察。也就是，结果是产生一个自性非空的，还是产生一个空的？如果像第一种情况那样，《般若灯论》中说：分别说者认为结果产生之前，结果不是空的，或者怎样？无论如何，如果结果的自性不是空的，那就不依赖，从任何因也不会产生，而且非空的东西自性不变，也不会灭亡。那样的话，非空的结果就不会灭亡，也不会产生，因为他们不这样认为。如果自性不存在，空的果如何产生呢？因为没有自性，空又如何会有灭亡呢？就像寡妇没有死去的儿子一样。如果认为结果是空性，那样的结果也会变成不灭亡，也不会产生。第二种情况是：因和果永远不可能是一。因和果在本体上成立的他异也永远不可能成立，这是立宗。原因是如果因和果是一，那所生和能生就变成一了。如果因和果二者自性是他异，那因和非因二者就相同了。如果因果是一，那父子和眼睛与眼识就会变成一，如果是他异，那就像不依赖于他的灯产生黑暗一样。第三种情况是：结果自己的自性存在
English
It is impossible for a cause to produce a result in any way. Fifth, refuting by examining emptiness and non-emptiness: Does the result produce an empty cause, or a non-empty cause? If it is like the first case, if the result produces an empty cause, how does it produce a result? It's like water turning into ghee. If the result produces a non-empty cause, how does it produce a result? Because it is already established. This is on the side of the cause, and the above gathering is a different occasion, so I think it will not be repeated. Second, there are four ways to refute by examining the result: refuting by examining emptiness and non-emptiness, refuting by examining one and different, refuting by examining the existence or non-existence of self-nature, and refuting by examining the non-appearance of the pervasive. The first case is: before, it was examined from the side of the cause, and now it is examined from the side of the result. That is, does the result produce something with a non-empty self-nature, or does it produce something empty? If it is like the first case, the Prajñāpradīpa says: The Vaibhāṣikas think that before the result is produced, the result is not empty, or how? In any case, if the self-nature of the result is not empty, then it does not depend, and it will not be produced from any cause, and the non-empty thing will not change its self-nature, so it will not perish. In that case, the non-empty result will not perish, nor will it be produced, because they do not think so. If self-nature does not exist, how can an empty result be produced? Because there is no self-nature, how can emptiness have extinction? It's like a widow without a dead son. If you think that the result is emptiness, then such a result will also become imperishable and unproduced. The second case is: cause and effect can never be one. It is also impossible for cause and effect to be different in essence, this is the proposition. The reason is that if cause and effect are one, then the produced and the producer become one. If the two natures of cause and effect are different, then both cause and non-cause are the same. If cause and effect are one, then father and son and eye and eye consciousness will become one, and if they are different, then it is like darkness arising from a lamp that does not depend on it. The third case is: the result has its own self-nature