Tibetan
འདི་དག་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་མི་འཐད་སྙམ་ན། རང་བཞིན་ཡོད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འཐད་ཀྱི། རང་བཞིན་མེད་པ་ཁོ་ནའི་དབང་གིས་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དཔེས་བསྟན་པ། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མེ་ལས། ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པ་སྟོན་བྱེད་པ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིས། །སྤྲུལ་ཞིང་སྤྲུལ་པའང་གཞན་སྤྲུལ་བྱེད། །སྤྲུལ་པ་དེས་ཀྱང་གཞན་དག་ལྟར། །དེ་བཞིན་བྱེད་པོས་ལས་བྱས་གང་། །དེ་ཡང་ སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན། །ཞེས་འབྱུང་། འདིར་ཇི་ལྟར་སྟོན་པས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཚད་མེད་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་རྩ་བའི་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་ཞིང་། སྤྲུལ་པ་དེ་སྤྲུལ་ཟིན་པ་ན། སླར་ཡང་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པ་ཞེས་ལན་གཉིས་པ་ཉིད་དུ་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །ཡང་ན་སྤྲུལ་པ་དེ་ཡང་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་ལ། ཉིང་སྤྲུལ་དེས་སླར་ཡང་སྤྲུལ་པ་དེ་སུམ་བརྒྱུད་བྱས་ནས་སྤྲུལ་པ་གསུམ་པོ་བྱེད་པོ་ལས་རྣམ་སྨིན་གསུམ་ལ་སྦྱར་རོ། །སྤྲུལ་པ་དེ་དག་གིས་སླར་ཡང་སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པ་ན། ཉིང་སྤྲུལ་དེས་ཀྱང་སླར་ཡང་གཞན་ནི་སྤྲུལ་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱེད་པོ་དེ་དང་ལས་གང་བྱས་པའང་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན། དཔེར་ན་བྱེད་པོ་ལྟ་བུ་སྤྲུལ་པས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་སྤྲུལ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་ནོ་དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་དང་ལས་དང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ཁོག་པ་རྣམས་དང་ལས་བྱེད་པ་པོ་གང་ཟག་དང་རྣམ་སྨིན་རྒྱུན་སོགས་འབྲས་བུ་དག་ཐམས་ཅད་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་བཞིན་སྣང་བ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་འདྲ་བ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ལས་དང་འབྲས་བུ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །། ༈ བཅོ་བརྒྱད་པ་བདག་དང་ཆོས་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལ། མདོའི་འབྲེལ་ནི། གཟུགས་ནི་བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་དང་། རབ་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ། དེ་ལྟར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་རྫུན་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་མ་དམིགས་པས། དེ་དག་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། ཟད་པ་ནི་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ནི། ཉེས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་འཇིག་ལྟ་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་ནས། དེ་ལ་བརྟགས་པ་ལ་གཉིས། གཞུང་དང་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སློབ་པའི་འབྲས་བུའོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། བདག་དང་བདག་གི་བ་དགག་པ་དང་། འཛིན་པ་ཟད་པས་གྲོལ་བ་ཐོབ་ཚུལ་དང་། ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་བསྐྱང་གིས་ཀྱང་རབ་བྱེད་བཅོ་ བརྒྱད་པ་འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་སྙིང་པོ་ལྟ་བུར་གསུངས། དེ་ལ་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་བཟུང་བའི་བདག་དེ་ཡོད་ན་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡོད་བརྟགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྟགས་པ་དང་མེ་དང་བུད་ཤིང་བརྟགས་པ་སོགས་སུ་ཕྱོགས་ལྔར་བརྟགས་ཀྱང་འདིར་དེ་དག་གི་སྙིང་པོར་དྲིལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་བརྟགས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་བདག་ཡིན་ན་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་དང་མང་པོར་དང་ཉེ་བར་ལེན་པོ་མིན་པའང་འགྱུར་ཏེ་ཕུང་པོ་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བདག་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་ཡིན་ན་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་ན་བདག་དངོས་པོར་མེད་དེ་འདུས་མ་བྱས་སུ་ཐལ་ལོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་མེད་དེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །རྟག་པ་ལ་བདག་གི་དོན་དུ་བྱ་བ་རྩོམ་པ་སོགས་དོན་མེད་དོ། །དེས་ན་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཕུང་སོགས་བདག་གི་བ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བདག་ལ་རག་ལས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་དམིགས་ཡུལ་བདག་དང་བདག་གི་བའི་དངོས་པོ་མ་དམིགས་པའམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་ བའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་ཅན་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་ལྡོག་སྟེ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པར་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡོད་ལ། དེས་ན་བདག་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པར་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བདག་ཕུང་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་དུ་མི་སྲིད་པས་བདག་གི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པར་གང་གིས་མཐོང་བས་རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་། །དེས་ན་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་མཐོང་བ་དེས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་མཐོང་ཞིང་འཇིག་ལྟ་སྤོང་མི་ནུས་ཞེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་ལྟའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་མེད་པས་ཉེར་ལེན་ཀུན་ཟད་ནས་ལས་མི་བསོགས་ལ
Chinese
这些都是无自性的。如果认为无自性则行为不合理，那么对于有自性者，一切行为都不合理，只有凭借无自性，行为才合理。用例子来说明：在《智慧之灯》中说：‘如何化现者作示现，以神变圆满之力，化现并化现者亦化现他，化现者亦如其他。如是作者所作之业，彼亦如化现之相。’这里，如何示现者，即是说，薄伽梵以无量神变圆满之力，化现根本的化身，化现之后，再次化现其他的化身，这是在词句清晰中说的第二次。或者，化身也化现其他的化身，这个化身再次化现，这样经过三代化现，将这三个化身与作者的业和三种异熟果联系起来。这些化身再次化现其他的化身时，这个化身也像其他化身一样，像这样，无自性的作者和所作的业也如化现之相。例如，像作者一样的化身，化现了业和异熟果，化现了其他的化身，就像那样。这样，烦恼和业，以及异熟果的身体和肢体，以及作者的补特伽罗和异熟果的相续等一切果，虽然没有自性却显现，就像干闼婆城一样，就像阳焰和梦境的显现一样，显现却无自性。第二是，名为观察业和果，即第十七品。 第十八品是观察我和法的分别品。经的联系是：色是空无我和我所等意义。分别品的联系是：像这样，业和烦恼的作者等，就像干闼婆城一样，对于孩子们来说显现，但那不是真实，是虚假的。那么，什么是真实？如何进入真实？因为内外事物不可得，所以对于这些事物，执着我和我所的一切方式都消失，这就是这里的真实。进入真实的方法是：一切过患都从坏聚见
English
These are said to be without inherent existence. If it is thought that action is not appropriate for what is without inherent existence, then action is not appropriate in any way for what has inherent existence, but action is appropriate only by virtue of being without inherent existence. This is shown by example. In the Lamp of Wisdom it says: 'How does the one who manifests emanation show, with the power of perfect magic, emanate and the emanated also emanate others, the emanated also like others. Likewise, whatever action is done by the agent, that too is like the aspect of emanation.' Here, how the one who shows, that is, the Bhagavan, emanates an emanation with the immeasurable power of perfect magic, and when that emanation has been emanated, he emanates another again, which is the second time it is said clearly in the words. Or, that emanation also emanates another, and that emanation again emanates, so that after three generations of emanation, the three emanations are connected to the three ripened results from the agent's action. When those emanations again emanate another emanation, that emanation also, like other emanations, likewise, the agent without inherent existence and whatever action is done is like the aspect of emanation. For example, like an agent, an emanation emanates action and ripened results, and emanates another emanation, just like that. Thus, afflictions and actions, and the body and limbs of ripened results, and the person who does the action and the continuum of ripened results, etc., all the fruits, although they appear without being established by their own nature, are like a city of gandharvas, like a mirage and the appearance of a dream, appearing but without inherent existence. The second is called examining action and result, which is the seventeenth chapter. The eighteenth chapter is the chapter on examining self and phenomena. The connection of the sutra is: form is empty of self and what belongs to self, etc. The connection of the chapter is: in this way, the agent of action and afflictions, etc., like a city of gandharvas, appears to children, but that is not the truth, it is false. So, what is the truth? How should one enter into it? Because inner and outer things are not found, therefore, all ways of clinging to self and what belongs to self in those things are exhausted, and that is the truth here. The way to enter into the truth is: all faults arise from the view of the perishable.
Chinese
通晓之后，对此进行考察，分为二：正文和标题。第一部分有三：进入真如的次第，真如的体性开示，以及修学真如的果。第一部分有三：破斥我和我所，执着灭尽而获得解脱之理，以及舍弃与经论相违之处。第一部分是：佛陀护也曾说过，第十八品就像是开示真如的精华。对此，如果存在与生俱来的我执所执着的我，那么它与蕴是一还是异？对此进行考察。就像在《如来考察品》、《火与木柴考察品》等中从五个方面进行考察一样，这里将那些要点浓缩为两个方面进行考察。其中，如果按照第一种观点，如果这五个蕴就是我，那么我也将成为具有生灭的、多体的、以及非近取蕴的，因为蕴与本体没有区别。如果我与诸蕴不同，那么蕴的体性，即生、住、灭三种状态也将不复存在。如果承认，那么我将不存在，因为我将成为非复合之物。非复合之物则毫无本体，就像虚空中的花朵一样。对于常法而言，为我而进行事业等毫无意义。因此，如果我的本体不存在，那么蕴等我所又怎么会存在呢？因为它们依赖于我。如此一来，由于所缘境我和我所之事物无法被确定，或者自性寂灭，因此以其为境的我执和我所执都将消失。第二部分是：存在着不见我和我所执的瑜伽士。因此，我成立。如果这样说，那么不见我执和我所执的瑜伽士，也不可能与我和蕴二者相异，因此不具有我的自性。不见我执和我所执的瑜伽士，也无法见到我。因此，认为没有我和我所执的瑜伽士本体存在，这种观点无法见到真如的意义，也无法舍弃坏聚见。一切烦恼都以坏聚见为根本，没有了坏聚见，近取蕴全部灭尽，也就不会造作恶业了。
English
Having understood, there are two investigations into this: the text and the title. The first part has three: the order of entering Suchness, the explanation of the nature of Suchness, and the result of studying Suchness. The first part has three: refuting the self and what belongs to the self, how liberation is attained by the exhaustion of clinging, and abandoning contradictions with the scriptures. The first part is: Buddha Protected also said that the eighteenth chapter is like the essence of explaining Suchness. Regarding this, if there is a self held by innate self-grasping, then is it one with or different from the aggregates? This is to be investigated. Just as in the "Examination of the Tathagata" and "Examination of Fire and Fuel," etc., it is examined from five aspects, here it is condensed into two aspects as the essence of those. Among them, according to the first view, if these five aggregates are the self, then the self will also become something that has birth and death, is multiple, and is not a close grasping, because there is no difference between the aggregates and the essence. If the self is other than the aggregates, then the characteristics of the aggregates, namely the three states of arising, abiding, and ceasing, will also cease to exist. If it is accepted, then the self does not exist, because it will be a non-composite. A non-composite has no essence, like a flower in the sky. For permanence, it is meaningless to initiate actions for the sake of the self. Therefore, if the essence of the self does not exist, how can the aggregates, etc., that belong to the self exist? Because they depend on the self. Thus, since the object of focus, the self and what belongs to the self, cannot be determined, or is naturally pacified, both the self-grasping and the grasping of what belongs to the self, which have it as their object, will be reversed and cease to exist. The second part is: there is a yogi who sees the absence of grasping at the self and what belongs to the self. Therefore, the self is established. If you say so, then the yogi who sees the absence of grasping at the self and what belongs to the self cannot be different from the self and the aggregates, so it does not have the nature of the self. The yogi who sees the absence of grasping at the self and what belongs to the self also does not see the self. Therefore, seeing that the yogi without grasping at the self and what belongs to the self exists by nature, that view does not see the meaning of Suchness and cannot abandon the view of the destructible collection. All afflictions have the view of the destructible collection as their root, and without it, all close grasping is exhausted, and no karma is accumulated.