Tibetan
ས་ནི་ཡོད་པ་གྲུབ་ཟིན་པས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པ་དང་། མེད་པ་ནི་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་དང་། ཡོད་མེད་གཉིས་ཡིན་པ་འགལ་ཞིང་མི་སྲིད་པས་གཉིས་ཀ་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འགྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་དེ་མི་རིགས་སོ། །ཡང་དམིགས་ རྐྱེན་དགག་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་གང་ཞེ་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་པས། གཟུགས་སོགས་དམིགས་པ་ནི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཡོད་པ་ཞིག་ལ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་བྱེད་དམ། མེད་པ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་དམིགས་བྱེད་ཡུལ་ཅན་ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་ལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དམིགས་པའམ་གཟུང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་ཟིན་པས་དམིགས་རྐྱེན་དོན་མེད་པ་དང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཅི་སྟེ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའམ་མེད་ན། དེའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་དམིགས་བྱེད་མེད་པས་སོ་ཞེས་འབྲས་བུ་ཡུལ་ཅན་ཡོད་མེད་ལ་དཔྱད་པ་མཛད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཡོད་པ་ལ་དམིགས་སམ་མེད་པ་ལ་དམིགས། ཡོད་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་མེད་དེ། དུས་མཉམ་པའི་རྐྱེན་དང་རྐྱེན་ཅན་མི་སྲིད་པས་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་ལ། མེད་པ་དམིགས་རྐྱེན་དུ་མི་འཐད་དེ་མོ་གཤམ་བུ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཉིས་གང་ལྟར་ཡང་མེད་པའི་དཔེ་མོ་གཤམ་བུ་སྟེ་མོ་གཤམ་ལ་དམིགས་རྐྱེན་མེད་པའམ་མོ་གཤམ་བུ་ཉིད་དམིགས་རྐྱེན་ དུ་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དགག་པ་མྱུ་གུ་སོགས་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་ས་བོན་སོགས་རྒྱུ་འགགས་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འགག་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འགགས་མ་ཐག་པ་ནི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མི་རིགས་ཏེ། མྱུ་གུ་མ་སྐྱེས་གོང་དུ་ས་བོན་འགགས་ཟིན་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གང་ཞིག་ཡིན་ལ་ས་བོན་འགགས་པའི་རྐྱེན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ་འདི་གཉིས་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །འགགས་ནའང་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་སྟེ་འགགས་པ་ནི་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་མེད་པ་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་བས་སོ་ཞེས་ག་ལས་འཇིགས་མེད་ལས་སོ། །ཡང་ན་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་སྐྱེས་པ་མེད་ན་དེ་ཅི་ཞིག་འགགས་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །འགགས་ན་རྐྱེན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་པ་འདིས་སྐྱེ་འགག
Chinese
地，如果是已成立的存在，则无需成立；如果是不存在，则无法成立，因此无法成立；如果是有和无两者，则相违且不可能，因此两者都不能成立为所成立的事物，那么怎么能说这些是成立者的因呢？如果像这样不可能，那么说有因的缘就不合理了。再者，破斥所缘缘，什么是具有所缘的法呢？回答说：一切心和心所的法。如果说：色等所缘是所缘缘。那么，对于此，是对具有境的心识做所缘的缘呢？还是对没有的做？如果是前者，那么认为对于这个具有所缘的法，有作为因的所缘或所取，这仅仅是显示了无意义，因为在因之前已经存在了，因此所缘缘是无意义的。如果是后者，那么如果作为所缘的法是没有所缘或者不存在的，那么作为它的缘的所缘又怎么会存在呢？因为没有所缘的缘故。这样对果，即具有境的有无进行了观察。同样，是对存在的境做所缘，还是对不存在的做所缘？对于存在的法没有所缘，因为同时的缘和所缘不可能，因此不能作为缘；对于不存在的事物，作为所缘缘是不合理的，就像石女的儿子一样。无论哪种情况，不存在的例子就像石女的儿子，即石女没有所缘缘，或者石女的儿子本身不能作为所缘缘一样。再者，破斥无间缘，如果苗芽等果的法没有产生，那么种子等因的灭绝是不合理的。因为没有灭绝，所以刚刚灭绝的法是相似的无间缘，这种说法是不合理的。如果在苗芽没有产生之前，种子已经灭绝，那么苗芽产生的因是什么？种子灭绝的因又是什么？这两个将变成无因。即使灭绝了也不能作为缘，因为灭绝仅仅是不存在，因此不存在不能作为缘。这是出自《释量论》。或者，考虑到破斥四边生，如果法没有产生，那么什么会灭绝呢？这是出自《明句论》。灭绝了，那么缘又是什么呢？这句话是关于生灭的。
English
If the earth is an established existent, then there is no need to establish it; if it is non-existent, then it cannot be established, so it cannot be established; if it is both existent and non-existent, then it is contradictory and impossible, so neither can be established as something to be established, then how can one say that these are the causes of the establisher? If it is impossible like this, then it is unreasonable to say that there is a cause of the cause. Furthermore, refuting the objective condition, what is the dharma that has an object? The answer is: all mental and mental factors. If one says: forms and other objects are objective conditions. Then, for this, does one make the objective condition for a mind that has an object, or for one that does not? If it is the former, then to think that for this dharma that has an object, there is an object or something to be grasped that is the cause, this is merely showing meaninglessness, because it already exists before the cause, therefore the objective condition is meaningless. If it is the latter, then if the dharma that is the object is without an object or does not exist, then how can the object that is its condition exist? Because there is no object. Thus, one has examined the existence and non-existence of the fruit, that is, having an object. Similarly, does one make an object of an existing object, or of a non-existing one? For an existing dharma, there is no object, because a simultaneous condition and conditioned cannot exist, therefore it cannot be a condition; for a non-existing thing, it is unreasonable to be an objective condition, just like the son of a barren woman. In either case, the example of non-existence is like the son of a barren woman, that is, a barren woman has no objective condition, or the son of a barren woman himself cannot be an objective condition. Furthermore, refuting the immediate condition, if the dharmas of the fruit, such as sprouts, have not arisen, then the cessation of the causes such as seeds is unreasonable. Because there is no cessation, the dharma that has just ceased is a similar immediate condition, this statement is unreasonable. If the seed has ceased before the sprout has arisen, then what is the cause of the sprout arising? And what is the cause of the seed ceasing? These two will become without cause. Even if it has ceased, it cannot be a condition, because cessation is merely non-existence, therefore non-existence cannot be a condition. This is from the Commentary on Valid Cognition. Or, considering the refutation of the four extremes of arising, if the dharma has not arisen, then what will cease? This is from the Clear Words. If it has ceased, then what is the condition? This statement is about arising and ceasing.