Tibetan
་གྲུབ་པའམ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་མི་འཐད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་འགག་པའི་ཆར་གཏོགས་འཆི་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་དག་འབྱུང་བར་མཐོང་བ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་གཞན་བྱས་དགག་པ་ལ། སྡུག་བསྔལ་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ལ་གཞན་བྱས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། གང་ཟག་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ལ་གཞན་བྱས་སུ་བརྗོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་འཆི་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་ལས་སྐྱེ་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་གཞན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། གལ་ཏེ་སྐྱེ་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ལས་འཆི་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་གཞན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་གཞན་གྱིས་བྱས་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཞན་དེ་དག་གིས་དེ་བྱས་པར་འགྱུར་ནའང་དེ་མི་འཐད་དོ། །སངས་བསྐྱང་ དང་ཤེར་སྒྲོན་དུ། གཞན་དེ་དག་གིས་འདི་བྱས་པས། སྡུག་བསྔལ་གཞན་གྱིས་བྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་དེའོ། །དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་ན་རང་གིས་བྱས་པ་མེད་ལ། ཡོད་ན་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པས་དེ་ལ་རྟེན་འབྱུང་མི་རུང་ཞིང་། དེ་དག་རྟེན་འབྱུང་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བས་སོ། །རྟེན་འབྱུང་མིན་ན་མི་འཐད་པ་གོང་དུ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གཞན་དུ་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མི་གནས་པས་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ག་ལ་འཐད། ཅེས་སོ། །འདི་སྐབས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཉིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བྱས་པ་དེ་ལ་འཛིན་དགོས་སོ། །སྔ་མའི་གཉིས་པ་གང་ཟག་གིས་བྱས་པ་ལ་བདག་བྱས་སུ་བརྗོད་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་རང་གིས་རང་བྱས་པ་མིན་ལ་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་གཞན་ལ་བྱིན་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གང་གིས་དེར་བཏགས་པའི་གང་ཟག་བདག་གིས་ནི་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་ལ་བཏགས་པའི་གང་ཟག་བདག་གིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེ་བྱས་པའི། གང་ཟག་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ་མི་ སྣང་བས་སམ་བྱེད་པོ་མི་འགྲུབ་ཅེས་སོ། །དེ་ལ་མིའི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གིས་མིའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་བྱས་སོ་ཞེ་ན། མིའི་གང་ཟག་དེ་མིའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པས། འདི་བྱེད་པོ་དང་། འདི་བྱ་རྒྱུ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་མི་ནུས་ཤིང་རང་ལ་བྱ་བྱེད་འགལ་ལ། གལ་ཏེ་ཚེ་སྔ་མའི་མིའི་སྡུག་བསྔལ་ཉེར་ལེན་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གིས། ཚེ་ཕྱི་མའི་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་བྱས་པར་གྱུར་ན། གཞན་བྱས་སུ་ཇི་སྟེ་མི་འགྱུར། ཚེ
Chinese
是成立或者存在的缘故。但这不合理，因为见到坏灭部分的属于死亡时的蕴，依靠这些而产生出生时的蕴。第二，以痛苦由他者所作来遮破。痛苦由他者所作，说为他作；以及由其他补特伽罗所作，说为他作，这二者中，首先遮破：如果死亡时的蕴与出生时的蕴是相异的，并且如果出生时的蕴与死亡时的蕴是他者，那么此时痛苦就变成由他者所作，即使那些他者作了它，那也不合理。《正摄》和《慧灯》中说：“彼等他作故，痛苦他所作。”就是那个意思。因为如果自性不存在，则自己所作不存在；如果存在，则不需要依赖因缘，因此不应是缘起。而这些是缘起，因为从先前的蕴产生后来的蕴。如果不是缘起，则不合理，前面已经广说。如果自性上成立为他体，则因果关系不成立，怎么能成立是他者所作呢？是这样说的。这里痛苦是指取蕴的五蕴本身作为痛苦，必须这样理解。前面所说的第二种，遮破由补特伽罗所作说为我作：如果痛苦不是自己所作，也不是像由其他补特伽罗所作给予他者那样，而是痛苦以何者安立的补特伽罗我所作的我的痛苦，如果这样认为。那么，以那个痛苦本身所安立的补特伽罗我所作的那个痛苦，那个补特伽罗除了痛苦的五蕴本身之外，又是什么呢？因为不可见，或者作者不能成立。对此，如果说人的痛苦是具有近取者的人所作的，那么，因为人的补特伽罗与人的痛苦没有被确定为是他体，所以不能分开指示说这是作者，这是所作的痛苦，并且自己对自己有作者和所作的相违。如果前世人的痛苦的近取者补特伽罗，作了后世天人的痛苦，那么怎么不会变成他者所作呢？
English
It is because it is established or exists. But this is unreasonable, because it is seen that the aggregates of the time of death, which belong to the part of cessation, arise from relying on these aggregates of the time of birth. Second, refuting suffering as being done by others. There are two ways of saying that suffering is done by others: saying that it is done by others, and saying that it is done by other individuals. The first is to refute: If the aggregates of the time of death are different from the aggregates of the time of birth, and if the aggregates of the time of birth are different from the aggregates of the time of death, then at that time suffering will become done by others, and even if those others do it, it is not reasonable. In the Sangskya and Sherdron, it says, "Because those others do this, suffering becomes done by others." That is the meaning. Because if there is no self-nature, then there is no self-made; if there is, then there is no need to rely on conditions, so it should not be dependent arising. And these are dependent arising, because the later aggregates arise from the earlier aggregates. If it is not dependent arising, then it is unreasonable, which has been explained in detail above. If it is established as other in nature, then the relationship of cause and effect does not exist, so how can it be established as done by others? That's what it says. Here, suffering refers to the five aggregates of clinging itself as suffering, and that is what must be understood. The second of the previous ones, refuting the statement that what is done by a person is called self-made: If suffering is not self-made, and it is not like giving to others what is done by other persons, but the person who is designated as suffering, the self, has done my suffering, then if you think so. Then, the person who is designated by that suffering itself, the self, has done that suffering. What is that person other than the five aggregates of suffering itself? Because it is invisible, or the agent cannot be established. If it is said that the suffering of a human being is done by a person who has attachment to it, then because the person of a human being is not determined to be other than the suffering of a human being, it is not possible to separate and indicate that this is the agent and this is the suffering to be done, and there is a contradiction between the agent and the action for oneself. If the person who has attachment to the suffering of a human being in the previous life does the suffering of a god in the next life, then how can it not become done by others?
Tibetan
་སྔ་ཕྱིའི་ཉེར་ལེན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལམ་ཕུང་པོ་ཐ་དད་ཀྱང་གང་ཟག་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཅེ་ན། ཉེར་ལེན་ནམ་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་གང་ཟག་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས་སོ། །ཕྱི་མའི་གཉིས་པ་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ལ་གཞན་བྱས་སུ་འདོད་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་གང་ཟག་གཅིག་མིན་པས་གཞན་མའི་གང་ཟག་གིས་བསགས་པའི་ལས་ཀྱིས་ནི་ཕྱི་མའི་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་བྱས་ནས་དེ་ལྷའི་གང་ཟག་ལ་བྱིན་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལ་ལྷའི་གང་ཟག་ཏུ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གཞན་བྱས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། སྟེར་བ་པོ་མིའི་གང་ཟག་གཞན་ཞིག་གིས་སྡུག་བསྔལ་དེ་བྱས་ནས་ཡུལ་ལྷའི་གང་ཟག་གང་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དེ་བླང་བྱའི་སྡུག་ བསྔལ་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལེན་པ་པོ་ཇི་ལྟར་རུང་སྟེ་མི་རུང་ངོ་། །མདོར་ན་གཞན་གྱིས་མ་བྱིན་པའི་སྔ་རོལ་ན་སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་ལེན་པ་པོ་གང་ཟག་དེ་བསྟན་དགོས་ན་དེ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་སྟེར་བ་པོ་མིའི་གང་ཟག་གཞན་ལས་ཕྱི་མའི་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ན་བྱེད་པོ་མིའི་གང་ཟག་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་དེ་བྱས་ནས་གཞན་ལྷའི་གང་ཟག་ལ་སྟེར་བར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གཞན་དེ་མིའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། སྟེར་བ་པོ་འགོག་པའི་ཚིག་བཅད་འདི་ཚིག་གསལ་ལས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་སྟེར་བྱ་སྟེར་བྱེད་ཀྱི་གང་ཟག་གཉིས་ཀ་བྱ་རྒྱུའི་ཕུང་པོའམ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ལོགས་སུ་མེད་ན། སྡུག་བསྔལ་དེ་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་བྱས་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐ་དད་པའི་བྱེད་པོ་གང་ཟག་མི་དམིགས་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་བདག་བྱས་དང་གཞན་བྱས་དགག་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་པ་ཞེས་པ་དེ་སྔོན་དུ་གྲུབ་ན། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་འགྲུབ་པ་ཞིག་ན། སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་པ་མ་གྲུབ་ན། དེ་གཞན་ གྱི་བདག་གིས་བྱས་ཞེས་པ་ཅི་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་དེའི་བདག་གིས་བྱེད་དགོས་པས་སོ། །དཔེར་ན་བྱམས་པའི་གོས་ཉེར་སྦས་ཀྱིས་བྱས་ན། གོས་དེ་ཐོག་མར་ཉེར་སྦས་ཀྱིས་བདག་གིར་བྱ་དགོས་པ་བཞིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱེད་པོ་མིའི་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་མིའི་སྡུག་བསྔལ་བྱས་པར་མ་གྲུབ་པས་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་མིའི་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་ག་ལ་བྱས་ཏེ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་མིའི་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཞིག་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་མིའི་གང་ཟག་གཞན་དེ་ཡིས་བདག་གིས་བྱས་པར་འགྱུར་དགོས་པས། རེ་ཞིག་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་དེ་བདག
Chinese
如果说前后世的近取，即痛苦或蕴不同，但补特伽罗不异，那么，因为不能指出与近取或蕴相异的补特伽罗。后面的第二点，驳斥认为由其他补特伽罗所作的为他作：如果说前后世的补特伽罗不是一个，因此由其他世的补特伽罗所积累的业，导致后世天人的痛苦产生，然后将此痛苦给予天人补特伽罗，因此将痛苦安立为天人补特伽罗，所以痛苦是他作，这样想的话。给予者，另一个人补特伽罗造作了那个痛苦，然后给予地方神补特伽罗，那么除了所取的痛苦本身之外，接受者怎么能成立呢？不能成立。总之，如果需要指出在他人未给予之前，没有痛苦的接受者补特伽罗，那么怎么能说他存在呢？如果说给予者，另一个人补特伽罗产生了后世天人的痛苦，那么造作者，哪个人补特伽罗造作了那个痛苦，然后给予其他天人补特伽罗的那个其他补特伽罗，除了人的痛苦之外是什么呢？因为没有见到与此相异的。这个遮破给予者的偈颂出自《显句论》。这样一来，如果所给予和给予者的两个补特伽罗，都不能脱离所作的蕴或痛苦，那么，怎么能观察那个痛苦是由其他补特伽罗所作呢？因为没有见到与痛苦相异的作者补特伽罗。如是说。第三，以其他理路遮破自作和他作：如果说痛苦是自作，这个在先前成立，那么他作才能成立，如果痛苦自作不成立，那么，那个他之自作是什么呢？因为也需要由他的自作来作。例如，慈氏的衣服由近护所作，那么衣服首先需要由近护所拥有一样。像这样，因为作者人补特伽罗的自作没有成立人的痛苦，那么天人的痛苦怎么能由其他人补特伽罗所作呢？不能作。也就是说，其他人补特伽罗所作的天人的痛苦，对于那个痛苦，就需要由那个人补特伽罗自作，暂时蕴痛苦是自...
English
If it is said that the prior and subsequent acquisitions, i.e., suffering or aggregates, are different, but the person is not different, then, because a person different from the acquisition or aggregates cannot be pointed out. The second of the latter, refuting the assertion that what is done by another person is done by another: If it is said that the persons of the prior and subsequent lives are not one, therefore, the suffering of the subsequent gods arises from the karma accumulated by the person of another life, and then this suffering is given to the person of the gods, therefore, the suffering is established as the person of the gods, so the suffering is done by another, if you think like this. The giver, another human person, created that suffering, and then gave it to the local deity person, then how can the receiver be established except for the suffering to be taken itself? It cannot be established. In short, if it is necessary to point out the receiver person who has no suffering before it is given by others, then how can it be said that he exists? If it is said that the giver, another human person, produces the suffering of the subsequent gods, then the creator, which human person created that suffering, and then gave that other person to the other god person, what is that other person other than human suffering? Because it is not seen to be different from this. This verse refuting the giver comes from the Clear Words. In this way, if both the person to be given and the person who gives cannot be separated from the aggregates or suffering to be done, then how can it be examined that the suffering is done by another person? Because the author person different from suffering is not seen. So it is said. Third, refuting self-made and other-made by other reasons: If it is said that suffering is self-made, this is established earlier, then other-made can be established, if suffering self-made is not established, then, what is that other's self-made? Because it also needs to be done by his self-made. For example, if Maitreya's clothes are made by Near Protection, then the clothes must first be owned by Near Protection. Like this, because the author's human person's self-made has not established human suffering, then how can the suffering of the gods be done by other human persons? It cannot be done. That is to say, the suffering of the gods made by other human persons, for that suffering, it needs to be self-made by that human person, temporarily the aggregate suffering is self...