Tibetan
པ་དབང་པོ་དང་ཚོར་བ་དག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མིང་གཟུགས་འདུས་པའི་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་དེ་ལ་ཡང་སྔ་རོལ་ན་ཉེར་ལེན་བདག་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྟེ་དེ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་དེས་གཞན་ཡང་ཁེགས་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་བརྟགས་ན་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཚོར་བ་དག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གང་ཡིན་པ་བདག་དེ་གལ་ཏེ་མེད་ན་བླང་བྱ་ལྟ་སོགས་དེ་དག་ཀྱང་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བཀག་པས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་བདག་གང་ཞིག་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡི་སྔ་རོལ་དང་ད་ལྟ་དང་ཕྱི་ན་ཡང་མེད་དེ། བླང་བྱའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་བཀག་ཟིན་ལ། ཕྱི་ན་ཡོད་ན་ཉེ་བར་ལེན་པོ་མེད་པའི་བླང་བྱ་སྔར་ཡོད་དགོས་ན་ཡང་དེ་རྒྱུ་མེད་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་རིགས་པ་མཚུངས་ལ། དུས་མཉམ་པ་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་དེ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་མེད་པ་སོགས་ གོང་བཤད་བཞིན་ཡིན་པས་ཉེར་ལེན་གྱི་བདག་དེ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་དང་མེད་དོ་ཞེས་རྟོག་པ་དེ་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཚིག་གསལ་ལས། ཅི་བདག་མེད་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ངེས་སམ། དེ་སྐད་སུས་སྨྲས། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་ཐལ་བ་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་སྐད་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་སྨྲས་མོད་ཀྱི། འདིའི་དོན་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་གཏན་ལ་མ་ཕབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་བདག་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྟགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་བདག་གིས་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོར་དེ་ལ་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཟློག་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ་ཡིན་གྱི། འདིའི་དངོས་པོ་མེད་པར་བརྟག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་གཉིས་ཀྱི་སྤང་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། གང་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ་ཞེས་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་སུ་ཞིག་ཡོད་དང་མེད་པར་རྟོག་པར་བྱེད་ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔ་རོལ་ན་གནས་པའམ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་ཉེ་བར་བླང་བྱ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དགུ་པའོ།། །།བཅུ་པ་མེ་དང་བུད་ ཤིང་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལ། མདོའི་འབྲེལ་ནི། ཇི་ལྟར་རྩུབ་ཤིང་དང་ནི་རྩུབ་གཏན་དང་། །ལག་པའི་རྩོལ་བ་འདི་གསུམ་འདུས་པ་ཡི། །རྐྱེན་འདི་དག་ལས་མེ་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །བྱུང་ནས་བྱ་བ་བྱས་ཏེ་མྱུར་དུ་འགག །དེ་ནས་འདི་ནི་གང་ནས་འོངས་སམ་གར། །སོང་ཞེས་མཁས་པ་དག་གིས་ཚོལ་བར་བྱེད། །ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་ཀུན་ཏུ་བཙལ་བ་དང་། །འདི་ཡི་འགྲོ་དང་འོང་བ་རྙེད་མིན་བཞིན། །ཕུང་པོ་དག་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ནི། །ནང་ཡང་སྟོང་ལ་ཕྱི་རོལ་སྟོང་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བདག་གིས་དབེན་ཞིང་གནས་མེད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་དང་། རབ་བྱེད་འབྲེལ། ཉེ་བར་ལེན་པོ་བདག་དང་བླང་བྱ་ཡོད་དེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། མེ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་ཞེ་ན། དེ་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ལ། གཞུང་དང་མཚན་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ། མེ་དང་བུད་ཤིང་དགག་པ། རིགས་པ་དེ་གཞན་ལ་སྦྱར་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟ་བ་སྨད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཕྱོགས་སྔར་བརྟགས་ཏེ་དགག་པ། ལྟོས་ནས་གྲུབ་པ་དགག་པ། བཀག་པས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་དཔྱད་པས་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་ དགག་པ་ནི། ཉེར་ལེན་དང་བླང་བྱ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ཅེས་པ་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་ལྟོས་བཅས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བུད་ཤིང་ལ་ལྟོས་ནས་མེ་འབྱུང་མོད། མེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་མིན་ཏེ། ཚ་བ་དང་སྲེག་པའི་རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་དམིགས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་མེ་ལ་ལྟོས་ནས་བུད་ཤིང་ཡིན་ཡང་། དེའི་རང་བཞིན་ཡོད་དེ། བསྲེག་པར་བྱ་བ་འབྱུང་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ་སྙམ་ན། དེ་གཉིས་ཡོད་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཡང་དེ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་བསྲེག་བྱའི་བུད་ཤིང་གང་དེ་སྲེག་བྱེད་མེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་སུ་བྱ་བ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་རྫ་མཁན་དང་བུམ་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ། ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག་པ་དང་། ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག་པ་དང་། གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཤིང་ལས་མེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཡིན་ན་བུམ་སྣམ་བཞིན་དུ་ཤིང་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་མེ་འབར་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་བུད་ཤིང་མེད་ཀྱང་རྟག་ཏུ་མེ་ནི་འབར་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང་འབར་བྱེད་ ཀྱི་རྒྱུ་བུད་ཤིང་ལས་མེ་མི་འབྱུང་ཞིང་། ༡ བུད་ཤིང་ལ་སྤར་བ་སོགས་རྩོམ་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ༢ སྤར་བ་སོགས་ནམ་ཡང་མེད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མེ་དེ་ལ་བསྲེག་བྱའི་ལས་ཀྱང་མེད་པས་བུད་ཤིང་སོགས་བསྲེག་པ་མེད་པའི་སྲེག་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། བུད་ཤིང་སོགས་གཞན་ལ་ལྟོ
Chinese
又，对于感官和感觉等等，以及从何处产生的名色聚合的模糊等等的生起，在那之前，取者我不是存在的，这是不可能的。第二，以那种方式也破斥了其他：如前所说的道理来观察，对于观看和听闻等等以及感觉等等的一切，如果作为近取者的我不存在，那么所取的观看等等那些也自然是不存在的。第三，总结以破斥而成立的意义：作为近取者的我，无论在观看等等之前、现在还是之后都不存在。因为已经破斥了在所取之前存在。如果在之后存在，那么没有近取者的所取必须先前存在，这也同样会变成无因。同时存在在自性上是不成立的，因为在各自成立时没有同时等等，如前所述，因此认为近取者存在或不存在的念头会颠倒。如果那样，《明句论》中说：难道你如此确定没有我吗？谁那样说了？难道不是因为没有观看等等，所以也说了没有我的推论吗？回答说：我们是那样说了，但你没有正确地确定这个意义。因为这是在考察我作为实有自性而存在。那也不是自性存在的，也不是我所真实的，而是为了对治颠倒，说了断除对它的自性显现的执着的语言。这不是在考察没有实有，而是这样，这二者是应该断除的：即对实有的执着，以及对没有实有的执着。那么，谁会对不观察自性的自性，认为存在或不存在呢？第二是：考察先前存在的或者近取者和近取，名为第九品。第十品是考察火和木柴。经的关联是：如同粗木和粗钻木，以及手的努力这三者聚合，从这些因缘中火会产生，产生后做了事业。
English
Moreover, concerning the senses and feelings, etc., and the arising of the indistinct aggregates of name and form, etc., the agent that appropriates them is not present before that, which is impossible. Secondly, others are also refuted in that way: If, as analyzed by the reasoning explained before, the self that is the agent of appropriation is absent in all of seeing, hearing, etc., and feelings, etc., then the objects to be appropriated, such as seeing, etc., are also naturally nonexistent. Thirdly, summarizing the meaning established by refutation: The self that is the agent of appropriation does not exist before, now, or after seeing, etc. For it has already been refuted that it exists before the object to be appropriated. If it exists after, then the object to be appropriated must exist before the agent of appropriation, which would be similar to becoming causeless. Simultaneous existence is not established in its own nature, because there is no simultaneity when they are established separately, etc., as explained above. Therefore, the thought that the agent of appropriation exists or does not exist will be reversed. If that is the case, the Commentary on the Words says: "Do you thus ascertain that there is no self? Who said that? Is it not that you have stated the inference that there is no self because there is no seeing, etc.?" The reply is: "We have said that, but you have not correctly determined this meaning. For it is an investigation of whether the self exists as a real entity. That is not self-existent, nor is it truly the self, but it is a statement to counteract perversion, to turn back the attachment to its appearing as self-existent. This is not an investigation of the nonexistence of entities, but rather these two are to be abandoned: namely, attachment to entities and attachment to nonexistence. So who would think of existence or nonexistence in relation to a nature that does not observe its own nature?" The second is: "Analysis of What Exists Before, or the Agent of Appropriation and the Object to be Appropriated," which is the ninth chapter. The tenth chapter is the analysis of fire and fuel. The connection to the sutra is: Just as from the aggregation of rough wood, a rough drill, and the effort of the hand, fire will arise from these causes, and having arisen, it performs its function.
Chinese
迅速止息。此后智者们会寻觅，此（指生命）从何而来，又往何处去。如同四处寻觅此之来去皆不可得一样。诸蕴、诸处、诸界，内外皆空。一切皆离我且无处可依。法之自性即是虚空之体性。如是等等阐释其义，并加以辨析关联。如果说，能取之我与所取是存在的，因为它们是相互依存的，如同火与薪柴一样。为了论证这一点并不成立，这里有正文和标题两部分。第一部分有三点：驳斥火与薪柴；将此理推广到其他方面；以及贬低那些持有与此不符观点的人。第一部分也有三点：首先通过分析来驳斥；驳斥依赖关系的存在；以及总结驳斥所证实的观点。第一点是通过分析一与异来驳斥一的存在：认为能取与所取在本质上并不成立的说法是不合理的，因为人们看到事物是相互依存的，并且具有内在的本质。例如，火虽然依赖于薪柴而产生，但并非没有火的自性，因为可以观察到热和燃烧的自性及其结果。同样，虽然薪柴依赖于火而存在，但它也具有其自性，因为它是可燃物，并且具有四大种的自性。如果有人认为这两者都存在，情况就会如此，但事实并非如此。如果被燃烧的薪柴与燃烧的火在本质上是相同的，那么能作者和所作之事就会变成同一个。如果是那样的话，陶工和陶罐也会变成同一个，这是不合理的。第二点是驳斥异的存在，分为三部分：通过荒谬的推论进行驳斥；驳斥对错误的辩解；以及展示其他有害的论证。第一点是：如果火在本质上与木头是不同的，那么就像瓶子和布匹一样，火也应该能够在不依赖木头的情况下燃烧。如果是那样的话，即使没有薪柴，火也应该总是燃烧，并且作为燃烧之因的火不应该从薪柴中产生。1. 点燃薪柴等行为将变得毫无意义。2. 如果点燃等行为从未发生过，那么火也就不具有燃烧的作用，因此会变成没有燃烧作用的燃烧者，并且薪柴等会依赖于其他事物。
English
Quickly cease. Thereafter, the wise will seek, "From where did this (referring to life) come, and where did it go?" Just as searching everywhere for its coming and going is not found. The aggregates, the sources, the elements, are empty inside and empty outside. All are devoid of self and without a place to abide. The characteristic of dharma is the very nature of space. Such and so on explain the meaning, and analyze the connection. If it is said that the grasper, the self, and the grasped exist, because they are mutually dependent, like fire and firewood. To show that this is not established, there are two parts: the text and the title. The first part has three points: refuting fire and firewood; applying this reasoning to other aspects; and disparaging those who hold views that are inconsistent with this. The first part also has three points: first, refuting by analyzing; refuting the existence of dependence; and summarizing the view established by the refutation. The first point is to refute the existence of one by analyzing one and different: the claim that the grasper and the grasped are not established by nature is unreasonable, because people see that things are interdependent and have an inherent essence. For example, although fire arises in dependence on firewood, it is not without the nature of fire, because the nature of heat and burning and its results can be observed. Similarly, although firewood exists in dependence on fire, it also has its nature, because it is combustible and has the nature of the four elements. If someone thinks that both of these exist, that would be the case, but that is not the case. If the firewood to be burned is the same in essence as the burning fire, then the agent and the action would become the same. If that were the case, the potter and the pot would also become the same, which is unreasonable. The second point is to refute the existence of otherness, which is divided into three parts: refuting by absurd inference; refuting the defense against errors; and showing other harmful arguments. The first point is: if fire is different in essence from wood, then like a vase and cloth, fire should also be able to burn without depending on wood. If that were the case, even without firewood, fire should always burn, and fire as the cause of burning should not arise from firewood. 1. The act of igniting firewood, etc., would become meaningless. 2. If the act of igniting, etc., never occurred, then the fire would not have the function of burning, so it would become a burner without burning, and firewood, etc., would depend on other things.