Tibetan
་སྐུར་པ་བཏབ་བོ་ཞེ་ན། གང་གིས་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལྟར་ན་ལས་འབྲས་མི་འཐད་ཅིང་། སྔར་ཡོད་ཕྱིར་འཇིག་པ་སོགས་བྱེད་པོ་དང་ལས་མི་འཐད་ལ། རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལྟར་ན། བྱེད་པོ་དང་ལས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇོག་པས་ཆེས་འཐད་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་མེད་པར་ལས་འབྲས་དང་བྱ་བྱེད་སོགས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཆེས་བདེའོ་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པར་བྱས་ཤིང་ལས་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པ་ཙམ་མ་ཏོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ནམ་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་། །གསུམ་པ་རིགས་པ་གཞན་ལ་སྦྱར་བ་ནི། དེ་བཞིན་ཉེར་ལེན་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བདག་དང་བླང་བྱ་ཕུང་པོ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་གོང་དུ་ ལས་དང་བྱེད་པོ་བསལ་བའི་རིགས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་མ་ཟད་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ལ་དཔྱད་པའི་ཚུལ་འདི་དག་གིས་དངོས་པོ་ལྷག་མ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དང་འགྲོ་དང་འགྲོ་བྱེད་བལྟ་དང་ལྟ་བྱེད་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་སོགས་ཀྱང་ལྟོས་གྲུབ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བརྒྱད་པའོ།། །།དགུ་པ་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལ། མདོའི་འབྲེལ། འདུ་བྱེད་བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་སྟེ་ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་མེད་ན་སྲོག་ཀྱང་མི་རྙེད་དེ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་ལྦུ་བ་ཆུ་ཤིང་འདྲ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནམ་མཁའི་གློག་འདྲ་སྟེ། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་འདྲ་ཞིང་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་དང་། རབ་བྱེད་འབྲེལ། མང་བཀུར་བ། གནས་མའི་བུ། བཟང་ལམ་པ། བླ་མ་པ། ཆོས་སྦས་པ་ལྔ་པོས་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་དུ་སྨྲ་བར་རྟོག་གེ་འབར་བར་བཤད། དེ་མི་འཐད་པར་སྟོན་པ་ལ། གཞུང་དང་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་སྔ་དགོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལ་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་མྱོང་བ་དང་རེག་པ་ལ་སོགས་ པ་དབང་པོ་ལྔ་ཡུལ་བཅས་གཟུགས་ཕུང་དང་། ཚོར་རེག་ཡིད་བྱེད་སོགས་སེམས་བྱུང་དང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་ཡང་། མདོར་ན་དབང་དུ་བྱས་པ་ཅན་ལེན་པ་པོ་གང་གིས་ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཡིན་པ་ལྟ་སོགས་དེ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་དེ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དེ་ཡོད་ཅེས་ཁ་ཅིག་མང་བཀུར་བ་སྨྲ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདི་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བདག་གམ་གང
Chinese
如果有人提出质疑：如果这样进行驳斥，会产生什么过失呢？如果按照主张事物实有存在的一方来说，那么业果关系就不合理，因为先前存在的事物会坏灭等，所以作者和业也不合理。如果按照主张事物无自性的一方来说，那么作者和业仅仅依靠相互依存而成立，这非常合理。即使在世俗谛中，也没有对事物实有存在进行否认，而是安立业果和作用等，这非常容易理解。因此，所谓作者，是依靠业而安立的，而业也依靠作者而产生，它们仅仅是相互依存而成立，除此之外，从未见过以自身体性成立的理由。第三，将此理运用到其他方面：同样，能取，即能取者我与所取蕴二者也是相互依存而成立的，应当了知它们并非自性成立，因为与上述破除业和作者的道理相同。不仅如此，通过对作者和业进行观察的这些方式，对于剩余的事物，如生者与所生、行者与所行、见者与所见、有支与有支者、量与所量等，也应当了知它们仅仅是相互依存而成立，并非自性成立。第二是《作者与业观察》之论，即第八品。第九，《观察先前存在之论》中，经的关联是：‘行是我与我所空’等，以及‘若无有情则亦无命，此等诸法如水泡、芭蕉，如幻如空电，如水中月，如阳焰。’所说之义。论的关联是：大众部、住地部子、善道部、上座部、法藏部这五部，认为补特伽罗实有存在，对此进行辩论。为了说明这不合理，分为正文和题目。首先分为两部分：提出对方观点和驳斥对方观点。首先是：对于观看、听闻、感受和触碰等五根及其对境色蕴，以及受、触、作意等心所和剩余的蕴，总之，某些大众部论师认为，在能取者所取之前，存在着能取者，理由是能取者我或何者
English
If someone raises the question: If refuted in this way, what fault will arise? According to the party that asserts the real existence of things, the relationship of karma and result is not reasonable, because things that existed earlier will perish, etc., so the agent and the action are not reasonable. If, according to the party that asserts the absence of self-nature, the agent and the action are established only by relying on each other, this is very reasonable. Even in the conventional truth, there is no denial of the real existence of things, but the establishment of karma and results, actions, etc., which is very easy to understand. Therefore, the so-called agent is established based on action, and action also arises based on the agent, they are only established by relying on each other, apart from that, the reason for establishing with one's own nature has never been seen. Third, applying this reasoning to other aspects: Similarly, the taker, that is, the taker self and the taken aggregates, are also established by relying on each other, and it should be known that they are not established by their own nature, because it is the same as the above-mentioned reasoning for eliminating action and agent. Moreover, through these ways of examining the agent and action, for the remaining things, such as the born and the to-be-born, the goer and the to-be-gone, the seer and the to-be-seen, the limb and the limbed, the measure and the to-be-measured, etc., it should also be known that they are only established by relying on each other, and are not established by their own nature. The second is the treatise "Examination of Agent and Action", which is the eighth chapter. Ninth, in the treatise "Examination of What Exists Before", the connection of the sutra is: 'Actions are empty of self and what belongs to self', etc., and 'If there are no sentient beings, there is no life, these dharmas are like bubbles, plantains, like illusions, like lightning in the sky, like the moon in the water, like mirages.' The meaning of what is said. The connection of the treatise is: the five parts of the Mahasamghika, Sthavira, Sautrantika, Sarvastivada, and Dharmaguptaka assert that the person really exists, and debate this. In order to show that this is not reasonable, it is divided into text and title. First, it is divided into two parts: presenting the opponent's view and refuting the opponent's view. First is: For seeing, hearing, feeling, and touching, etc., the five senses and their objects, the form aggregate, and the mental factors such as feeling, touch, attention, and the remaining aggregates, in short, some Mahasamghika masters believe that before the taker takes, there is a taker, the reason is the taker self or who.