Tibetan
། བྱེད་པོར་གྲུབ་ཟིན་པ་དེས་སླར་ཡང་དེ་འགྲུབ་པའི་བྱ་བ་གཉིས་པ་མེད་པས་ལས་དེ་བྱེད་པ་པོའི་ལས་མིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མེད་པའི་ལས་སུའང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ལ་བྱེད་པ་པོའི་བྱ་བ་མེད་དེ། ལས་ཡིན་པ་ནི་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའམ་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་སླར་ཡང་བྱ་བ་གཉིས་པ་མི་སྲིད་པས། ལས་དེ་ནི་སུས་ཀྱང་གསར་དུ་བྱ་མི་ནུས་པས་ལས་དེའི་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་འདོད་ན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་ལས་ནི་ནམ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ལས་མེད་པའི་བྱེད་པ་པོར་ཡང་འགྱུར་དགོས་ན་དེ་མི་སྲིད་དེ་འཇོག་བྱེད་མེད་པས་སོ། །མདོར་ན་བྱེད་པོ་དང་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་འཇོག་དགོས་ལ། ལྟོས་པ་མེད་པར་དེ་གཉིས་ཡོད་ན་ལས་མེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་དང་། བྱེད་པོ་མེད་པའི་ལས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བྱེད་པོ་བྱེད་པོ་དང་ལས་ཀྱང་ལས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ རོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་པོར་མ་གྱུར་པ་ཡིས་ལས་སུ་མ་གྱུར་པ་བྱེད་པར་འདོད་ན་ནི་བྱེད་པ་པོར་མ་གྱུར་པས་ན་ལས་ལ་ལས་སུ་བསྙད་པ་ཉིད་རྒྱུ་ནི་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ལས་མེད་པས་བྱེད་པ་པོ་ཡང་བྱེད་པོར་བསྙད་པའི་རྒྱུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱ་བ་ལས་དང་བྱེད་པོ་གཉིས་ཀ་ལ་རྒྱུ་མེད་ན་ནི་སྤྱིར་རྒྱུས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་སོགས་དང་། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་འབྲས་དེ་དག་མེད་ན་ནི་བུམ་པ་བསྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་དང་། བྱེད་པ་པོ་རྫ་མཁན་དང་། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འཇིམ་པ་ཉིད་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱ་བ་ལ་སོགས་གསུམ་པོ་མི་རིགས་ན་ཁྱབ་བྱེད་མེད་པས། བླང་བྱ་དཀར་པོའི་ཆོས་དང་སྤང་བྱ་ཆོས་མིན་ཀྱི་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མེད་ན་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཡང་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་མེད་ན་འབྲས་བུའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པ་ཐར་པ་དང་། མཐོ་རིས་སུ་འགྱུར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཞིང་ལས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དག་ནི་ཐམས་ ཅད་ཀྱང་རྩོམ་པ་དོན་མེད་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་དེ་མི་འཐད་པས་བྱེད་པོ་མིན་པས་ལས་སུ་མ་གྱུར་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་སྐུར་འདེབས་འདི་མི་བྱའོ། །ཡང་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པ་གཉིས་འདུས་ཀྱིས་ལས་སུ་གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་གཉིས་འདུས་དེ་བྱེད་དོ
Chinese
既然已经成立为作者，就不会再有成就它的第二个行为，因此，这个业不是作者的业，也会变成没有作者的业。同样，已经成为业的，就没有作者的行为。因为成为业，就是业本身的性质具有行为或已经成就，不会再有第二个行为。因此，这个业是谁也无法新做的，即使想把这个业称为作者，但本质上它也永远没有业。这样一来，也必须变成没有业的作者，但这是不可能的，因为没有成立的依据。总之，作者和已经成为业的两者必须互相依赖才能成立。如果没有依赖，这两者存在，就会变成没有业的作者和没有作者的业。这样一来，作者就不是作者，业也不是业了。 如果认为没有成为作者的去做没有成为业的，那么因为没有成为作者，所以称业为业本身就没有原因，没有业，作者也就没有被称为作者的原因。这样一来，如果行为、业和作者两者都没有原因，那么一般由原因产生的果，如瓶子等，以及产生果的原因，如轮子等，也都不合理，因为理由相同。如果没有这些因果，那么成就瓶子的行为、作者陶匠、以及成就的材料泥土本身，也不可能成为成就者。这样一来，如果行为等三者不合理，由于没有遍及，所以应该接受的白色之法和应该抛弃的非法之业也就不存在了。如果没有法和非法，那么由此产生的果，如想要的和不想要的，也就不存在了。如果没有果，那么属于果的范畴的解脱和通往天界的道路也就不合理了。这样一来，如果没有因和果，那么世间人的农耕等一切行为都会变成徒劳无功，这是不合理的，所以不要做这种“不是作者去做没有成为业的”的诽谤。还有，已经成为作者和没有成为作者的两者结合，去做已经成为业和没有成为业的两者结合。
English
Since that which has already been established as the agent has no second action to accomplish it again, therefore, that action is not the action of the agent, and it will also become an action without an agent. Similarly, that which has become action has no action of the agent, because being action means that the nature of the action itself possesses action or has already been accomplished, and there can be no second action. Therefore, this action cannot be newly done by anyone, and even if one wants to call this action the agent, in essence, it never has action. In that case, it must also become an agent without action, but that is impossible because there is no basis for establishment. In short, the agent and that which has become action must be established in dependence on each other. If these two exist without dependence, they will become an agent without action and an action without an agent. In that case, the agent will not be an agent, and the action will not be an action. If one thinks that what has not become an agent does what has not become an action, then because it has not become an agent, calling action itself action has no cause, and without action, the agent also has no cause to be called an agent. Thus, if both action, work, and agent have no cause, then in general, the results to be produced by causes, such as pots, and the causes that produce results, such as wheels, are also not reasonable, because the reasons are the same. If there are no such causes and effects, then the action of accomplishing a pot, the agent potter, and the material clay itself cannot be considered accomplisher. In that way, if the three, such as action, are not reasonable, since there is no pervasion, then the white dharma to be accepted and the non-dharma action to be abandoned do not exist. If there is no dharma and non-dharma, then the fruits arising from them, such as desirable and undesirable, also do not exist. If there is no fruit, then liberation, which belongs to the category of fruit, and the path to becoming heaven are also unreasonable. In that way, if there is no cause and effect, then all the activities of worldly people, such as farming, will become meaningless endeavors, which is unreasonable, so do not make this slander that "what is not an agent does what has not become an action." Furthermore, the combination of what has become an agent and what has not become an agent does the combination of what has become an action and what has not become an action.
Tibetan
་སྙམ་ན། དེ་མི་བྱེད་དེ་ཡིན་དང་མ་ཡིན་གྱུར་པ་གཉིས་བྱེད་པོ་གཅིག་དང་ལས་གཅིག་ལ་སྣང་མུན་བཞིན་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་ན་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ཕྱོགས་མི་མཐུན་གྱི་བྱ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གསུམ། བྱེད་པ་པོ་རེ་རེས་རེ་རེ་བྱེད་པ་དགག་པ། རེ་རེས་རེ་རེ་དང་གཉིས་འདུས་བྱེད་པ་དགག་པ། གཉིས་འདུས་ཀྱིས་རེ་རེ་བྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེད་པ་པོར་ནི་གྱུར་པ་ཡིས་མ་གྱུར་ལས་ཏེ་ལས་སུ་མ་གྱུར་པ་ནི་མི་བྱེད་དེ། བྱེད་པ་པོར་མ་གྱུར་པས་ཀྱང་ལས་སུ་གྱུར་པ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅའ། དེའི་འཐད་པ་ནི། འདིར་ཡང་གོང་གི་སྐྱོན་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། བྱེད་པོར་གྱུར་པ་དང་། ལས་སུ་མ་གྱུར་པ་དང་། བྱེད་པོར་མ་གྱུར་པ་དང་། ལས་སུ་གྱུར་པ་བཞི་ལ་རིམ་པ་ལྟར། །ཡིན་པར་གྱུར་ལ་བྱ་བ་མེད། །བྱེད་པོ་མེད་པའི་ལས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ལས་སུ་མ་གྱུར་བྱེད་ན་ནི། །ལས་ལ་རྒྱུ་ནི་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་ དང་། བྱེད་པོར་མ་གྱུར་བྱེད་ན་ནི། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཡིན་པར་གྱུར་ལ་བྱ་བ་མེད། །ལས་མེད་བྱེད་པ་པོར་ཡང་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱེད་པ་པོར་ནི་གྱུར་པ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་དེས་ལས་སུ་ནི་མ་གྱུར་པ་དང་། གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པ་གཉིས་འདུས་ཞིག་མི་བྱེད་དེ་ཞེས་དམ་བཅའ། དེའི་གཏན་ཚིགས་གོང་དུ་བསྟན་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་གོ་རིམ་བཞིན། ཡིན་པར་གྱུར་ལ་དང་། ལས་སུ་མ་གྱུར་དང་། ཡིན་དང་མ་ཡིན་གྱུར་གཅིག་ལ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བས་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བྱེད་པ་པོར་ནི་མ་གྱུར་པས་ལས་སུ་ནི་གྱུར་པ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པ་གཉིས་འདུས་ཀྱི་ལས་མི་བྱེད་དེ་ཞེས་དམ་བཅའ། དེའི་གཏན་ཚིགས་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་རིམ་པ་ལྟར། བྱེད་པོར་མ་གྱུར་དང་། ཡིན་པར་གྱུར་ལ་དང་། ཡིན་དང་མ་ཡིན་སོགས་གོང་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་གཉིས་འདུས་ཀྱིས་ནི། ལས་སུ་གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པ་རེ་རེ་ནས་མི་བྱེད་དེ་ཞེས་དམ་བཅའ། འདི་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རིམ་པ་ལྟར། ཡིན་དང་མ་ཡིན་དང་། ཡིན་པར་གྲུབ་ལ་དང་། ལས་སུ་མ་གྱུར་སོགས་ཐམས་ཅད་རྐང་པ་གཉིས་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱུ་འབྲས་དང་བྱེད་པོ་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་མི་འཐད་པར་བཀག་པས་དེ་དག་ལ
Chinese
如果这样想，那是不行的，因为已成和未成这二者，在一个作者和一个行为上，就像光明和黑暗一样互相矛盾，怎么会存在呢，所以是不存在的。第二，驳斥不一致的能作者和所作，分三部分：驳斥一个作者做一个行为；驳斥一个作者做一个行为和二者兼做；驳斥二者兼做一个行为。第一，立宗：已成的作者不能做未成的行为，未成的作者也不能做已成的行为。其理由是：这里也会犯与前面相同的过失。对于已成的作者、未成的行为、未成的作者、已成的行为这四者，依次是：已成则无事可做，无作者则事可成。以及，如果未成而做，那么行为就没有原因。以及，如果未成而做，那么作者也没有原因。以及，已成则无事可做，无事则作者亦无用。这些都已经说过了。第二，立宗：已成的作者连同行为，不能做未成的行为，也不能做已成和未成二者兼有的行为。其理由如前所述，按顺序是：已成则无，未成则无，已成和未成合一，互相矛盾怎么会存在呢。同样，未成的作者连同行为，不能做已成的行为，也不能做已成和未成二者兼有的行为。其理由如前所述，按顺序是：未成的作者，已成则无，已成和未成等，都和前面一样。第三，立宗：已成和未成这二者互相矛盾的结合，不能分别做一个已成的行为和一个未成的行为。对此，理由也应该通过前面所说的来理解，按顺序是：已成和未成，已成则成立，未成等，所有这些都像之前一样用两句两句来表示。第二，仅仅在名言上进行分别安立：那么，你已经驳斥了因果、作者和行为的安立是不合理的，那么对于这些。
English
If you think like that, it is not possible, because the two, what has become and what has not become, on one agent and one action, contradict each other like light and darkness, how can they exist, so they do not exist. Second, refuting the inconsistent agent and action is divided into three parts: refuting one agent doing one action; refuting one agent doing one action and both; refuting both doing one action. First, the proposition: the agent who has become cannot do the action that has not become, and the agent who has not become cannot do the action that has become. The reason is: here also the same fault as before will be committed. For the four, the agent who has become, the action that has not become, the agent who has not become, and the action that has become, in order, are: if it has become, there is nothing to do, if there is no agent, the action can be done. And, if it is not done, then the action has no cause. And, if it is not done, then the agent has no cause. And, if it has become, there is nothing to do, if there is nothing to do, the agent is also useless. These have already been said. Second, the proposition: the agent who has become, together with the action, cannot do the action that has not become, nor can he do the action that has become and has not become. The reason is as mentioned above, in order: if it has become, there is nothing, if it has not become, there is nothing, if it has become and has not become, how can they exist because they contradict each other. Similarly, the agent who has not become, together with the action, cannot do the action that has become, nor can he do the action that has become and has not become. The reason is as mentioned above, in order: the agent who has not become, if it has become, there is nothing, if it has become and has not become, etc., are all the same as before. Third, the proposition: the combination of what has become and what has not become, which contradict each other, cannot separately do an action that has become and an action that has not become. For this, the reason should also be understood through what has been said before, in order: what has become and what has not become, what has become is established, what has not become, etc., all of these are expressed in two sentences as before. Second, only in terms of names are they separately established: then, you have refuted that the establishment of cause and effect, agent and action is unreasonable, then for these.