Tibetan
ཡོད་པར་དམིགས་སུ་རུང་བར་གྱུར་ན། འགྲེལ་པ་གཞན་གསུམ་ལས། དེ་ནི་ཅི་ཕྱིར་དེ་སྐྱེ་འགྱུར། །ཡོད་ན་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ད་ལྟ་ཡོད་ན་སླར་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་སོ། །ཕྱི་འགྱུར་འདིར། དེ་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་འགྱུར་དུ་བཞག་རུང་མོད། དངོས་པོ་དེ་འདྲ་བ་ཡུལ་དུས་གང་ནའང་མེད་ན་ཅི་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་འཇུག་ཡུལ་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་གཞན་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དོན་གཞན་པ་དེ་ཡིས་ནི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན། སྐྱེ་བ་དོན་གཞན་པ་དེ་རང་ནི་སྐྱེ་བཞིན་པ་ལྟ་བུར་གང་ཞིག་གིས་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་དྲིའོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་གཞན་ཞིག་གིས་དེ་ཉིད་སྐྱེད་ན་དེའི་སྐྱེ་བ་བསྐྱེད་པའི་སྐྱེ་བ་གཞན་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཟས་ཟ་བ་ལ་གཡོས་དགོས། དེ་ལ་མེ་དགོས། དེ་ལ་མེ་ལྕགས་དགོས་སོགས་ནམ་ཡང་དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་ལ་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་ན། ཟས་ཟ་བའི་དུས་མི་སྲིད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་མེད་པར་སྐྱེ་ན་དངོས་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་གཞན་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་འབྲས་ཕྱོགས་ ནས་དགག་པ་ནི། རེ་ཞིག་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ལ་སྐྱེ་བས་སྐྱེ་བར་མི་རུང་བ་དང་། མེད་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་སྲིད་པས་སྐྱེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་གོང་དུ། མེད་དམ་ཡོད་པའི་དོན་ལ་ཡང་། །རྐྱེན་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པས་བསྟན་ཟིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སོ་སོར་དགག་པ་གསུམ། སྐྱེ་བ་དགག་པ། གནས་པ་དགག་པ། འཇིག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ད་ལྟ་བའི་དངོས་པོ་འགག་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་འགལ་བའི་འགགས་པའི་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་འགག་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་པར་མི་འཐད་པས་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དཔྱད་པ་དང་། འགགས་མ་འགགས་ལ་དཔྱད་པ་དང་། སྔར་གྱི་རིགས་པ་མཚུངས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གནས་པའི་བྱ་བ་དོན་གཞན་དེས་དངོས་པོ་གནས་པར་བྱེད་ན་དངོས་པོ་གནས་པ་ནི་མི་གནས་ཏེ་གནས་པོ་གཅིག་ལ་གནས་པའི་བྱ་བ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ འགྲོ་པོ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །དངོས་པོ་མི་གནས་པ་ཡང་གནས་པ་མིན་ཏེ་གནས་པའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་བཞིན་པ་ཡང་མི
Chinese
如果是有所指的，那么在其他三个注释中： “那为何会生起？如果存在就不会生起。”因此，说的是如果现在存在就不会再次生起。在外译本中，虽然可以安立为“那又如何生起”，但如果这样的事物在任何时间地点都不存在，那又会生起什么呢？因为生起的行为没有适用的对象。第二，分析生起是否有其他的生起：如果生起这个其他的法，使正在生起的事物生起，那么，这个生起其他的法本身，又由什么使之如正在生起般生起呢？对此，如果由其他的生起使之生起，那么就需要其他的生起来生起那个生起，这样就会无穷无尽。例如，吃饭需要烹饪，烹饪需要火，火需要火石等等，如果永远无法穷尽其因缘，那么吃饭的时候就不可能到来。如果那个生起不依赖其他的生起而生起，那么一切事物的法也都会同样不依赖其他的生起而生起，因为理由相同。第二，从果的角度进行反驳：暂且，对于已存在的果，不能通过生起而生起；对于不存在的果，生起也是不合理的；而且，既存在又不存在也是不可能的，因此生起是不合理的。如前所说：“对于不存在或存在的事物，因都不是合理的。”这已经说明了。第二，分别反驳三种：反驳生起，反驳住，反驳灭。第一：对于正在坏灭的现在的法，生起是不合理的，因为存在与生起的行为相违背的坏灭的行为。如果不是正在坏灭，那就不可能是法，因此它没有生起。第二，有三种：分析三种作用，分析已灭和未灭，以及与之前的理证相同的方式。第一：如果住的行为这个其他的法使事物安住，那么事物安住就不是安住，因为在一个安住者身上不可能有两个安住的行为，如同行者行走一样。事物不安住也不是安住，因为没有安住的行为。正在安住也
English
If it is something that can be pointed out, then in the other three commentaries: "Why would that arise? If it exists, it will not arise." Therefore, it is said that if it exists now, it will not arise again. In the outer translation, although it can be established as "How would that arise?", if such a thing does not exist at any time or place, then what would arise? Because the act of arising has no object to apply to. Second, analyzing whether there is another arising for arising: If the arising of this other dharma causes the thing that is arising to arise, then what causes the arising of this other dharma itself to arise as if it is arising? To this, if another arising causes it to arise, then another arising is needed to cause the arising of that arising, so it will be endless. For example, eating requires cooking, cooking requires fire, fire requires flint, etc. If it is never possible to exhaust its causes and conditions, then the time to eat will never come. If that arising arises without relying on another arising, then all dharmas of things will also arise in the same way without relying on another arising, because the reason is the same. Second, refuting from the perspective of the result: For the existing result, it is not possible to arise through arising; for the non-existent result, arising is also unreasonable; moreover, it is impossible for it to be both existent and non-existent, so arising is unreasonable. As said before: "For things that do not exist or exist, causes are not reasonable." This has already been explained. Second, separately refuting three: refuting arising, refuting abiding, refuting ceasing. First: For the present dharma that is ceasing, arising is unreasonable, because there is the act of ceasing that contradicts the act of arising. If it is not ceasing, then it cannot be a dharma, so it has no arising. Second, there are three: analyzing three actions, analyzing ceased and not ceased, and the same way as the previous reasoning. First: If the act of abiding, this other dharma, causes things to abide, then the abiding of things is not abiding, because it is impossible for there to be two acts of abiding in one abider, just like a traveler walking. A thing that does not abide is also not abiding, because there is no act of abiding. Abiding is also
Tibetan
་གནས་ཏེ་གནས་མི་གནས་གཉིས་ལས་ལོགས་སུ་དེ་མེད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་ནི་གང་ཞིག་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དངོས་པོ་འགག་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་གནས་པ་ཡོད་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་འགག་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོར་མི་འཐད་ན་དེ་ལ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་གནས་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་དུས་ཀུན་ཏུ་རྒ་བ་དང་འཆི་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཁོ་ནའི་ཆོས་ཡིན་ན་གང་དག་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་མེད་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་དང་འགལ་བར་གྱུར་པའི་གནས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་མི་སྲིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། གནས་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་གཞན་དང་ནི་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གནས་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་མི་རིགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་གོང་དུ་སྐྱེ་བ་རང་དང་ནི་གཞན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ བཞིན་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་རང་ལ་བྱ་བྱེད་འགལ་བའི་ཕྱིར། གནས་པ་འདི་ནི་མི་གནས་པས། །རང་གི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་གནས་པ་གཞན་ཞིག་གིས། །དེ་གནས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །གསུམ་པ་འཇིག་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། རང་ལ་མཚུངས་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། བྱ་བ་ལ་བརྟག་པ། རྟེན་ལ་བརྟག་པ། རྒྱུ་ལ་བརྟག་པ། དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ལ་དཔྱད་པ། སྔར་བཤད་ཀྱི་རིགས་པ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། དུས་གསུམ་དུ་དཔྱད་ན་འགགས་པ་ནི་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་འགགས་ཟིན་པས་སོ། །མ་འགགས་པ་ཡང་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་འགགས་པའི་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པས་སོ། །འགག་བཞིན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགག་པར་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་དུ་མེད་པས་དང་། མ་སྐྱེས་པ་ནི་གང་ཞིག་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རེ་ཞིག་དངོས་པོ་གནས་པ་ཞིག་ལ་ནི་འགག་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྟེ་དེ་གཉིས་འགལ་བས་སོ། །དངོས་པོར་མི་གནས་པ་ལ་ཡང་འགག་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྟེ་གནས་པ་མེད་པས་སམ་འགོག་རྒྱུའི་དངོས་པོ་མེད་པས་སོ། །རྒྱུ་འགགས་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ བར་འདོད་ན། རྒྱུ་འོ་མའི་གནས་སྐབས་དེ་ཡི་རྒྱུ་འོ་མའི་གནས་སྐབས་ནི་དེ་ཉིད་འགག་པ་ཉིད་མི་འགྱུར་ཏེ་རང་གིས་རང་ལ་བྱ་བྱེད་འགལ་བས་སོ། །འབྲས་བུ་ཞོའི་གནས་སྐབས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གནས་སྐབས་ནི་གཞན་རྒྱུ་འོ་མའི་གནས་སྐབས་ཡང་འགག་པ་ཉིད་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ
Chinese
因为安住与不安住二者之外没有其他，所以（不安住）。此外，未产生的法又如何安住呢？因为没有它，所以与安住相违。第二，法正在坏灭的时候，因为与它相违，所以安住存在是不合理的。如果不是正在坏灭，那就不是法，那么法相的安住又在哪里呢？没有的。因此，如果一切法都是时时刻刻衰老和死亡的自性，那么哪里有不衰老和死亡，即与二者相违的安住之法呢？不可能有。第三，使安住成为安住的是其他，以及安住本身使自己安住，这二者都不合理。就像前面所说，产生是自己和他人所生是不合理的，因为会陷入无穷的过失，并且自己对自己有能作和所作的相违。这个安住是不安住的，自己的自性如何安住？以及，如果由其他的安住，那么那个安住会变成无穷无尽。等等，这些引文都翻译过来了。第三，破斥坏灭分二：宣说损害的理路，以及舍弃与自己相同的情况。第一分五：观察作用，观察所依，观察因，考察法存在与否，以及结合之前所说的理路。第一，如果从三时进行观察，那么已坏灭的不会坏灭，因为已经坏灭了。未坏灭的也不会坏灭，因为坏灭的作用没有产生。正在坏灭的也同样不会坏灭，因为没有其他，并且未产生的又如何坏灭呢？因为没有它。第二，暂时对于安住的法来说，坏灭是不合理的，因为二者相违。对于不安住的法来说，坏灭也是不合理的，因为没有安住，或者没有要坏灭的法。如果认为因坏灭后产生果，那么因牛奶的状态，那个因牛奶的状态不会自己坏灭，因为自己对自己有能作和所作的相违。果酸奶的状态由其他的状态，其他的因牛奶的状态也不会坏灭，因为那
English
Because there is nothing apart from the two, abiding and not abiding, therefore (it does not abide). Furthermore, how can an unborn thing abide? Because it does not exist, it is contrary to abiding. Secondly, when a thing is in the process of decay, it is not reasonable for it to exist because it is contrary to it. If it is not in the process of decay, then it is not a thing, so where is the abiding of the characteristic of a thing? It does not exist. Therefore, if all things are by nature constantly aging and dying, then where is the abiding thing that does not age and die, that is, is contrary to the two? It is impossible. Thirdly, it is not reasonable for something else to make abiding into abiding, and for abiding itself to make itself abide. Just as it was shown above that it is not reasonable for birth to be caused by oneself and others, because it would lead to infinite faults, and there would be a contradiction between the agent and the object in oneself. This abiding is not abiding, how can one's own nature abide? And, if by another abiding, then that abiding will become endless. Etc., these quotations have been translated. Thirdly, refuting destruction is divided into two: stating the reasoning of harm, and abandoning the similarity to oneself. The first has five parts: examining the action, examining the support, examining the cause, examining whether the thing exists or not, and combining the previously stated reasoning. First, if we examine from the three times, then what has already been destroyed will not be destroyed, because it has already been destroyed. What has not been destroyed will also not be destroyed, because the action of destruction has not arisen. What is being destroyed will also not be destroyed in the same way, because there is nothing else, and what has not arisen, how will it be destroyed? Because it does not exist. Secondly, for a thing that abides, destruction is not reasonable, because the two are contradictory. For a thing that does not abide, destruction is also not reasonable, because there is no abiding, or there is no thing to be destroyed. If it is thought that the result arises after the cause is destroyed, then the state of the cause, milk, that state of the cause, milk, will not destroy itself, because there is a contradiction between the agent and the object in oneself. The state of the result, yogurt, by another state, the other state of the cause, milk, will also not be destroyed, because that