Tibetan
རྒྱུན་ཏུ་བཞག །སྒོ་པ་དང་ནི་ཉུག་རུམ་པ། །བང་མི་བྲན་དང་ལས་བྱེད་སོགས། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུར། །བཤད་པ་བཞིན་དུ་བཞག་པར་བྱ། །གང་ན་རྒྱུ་འབྲས་མི་བསྣོལ་ཞིང་། །སྤྱི་ལ་སྙོམས་པའི་སེམས་ཡོད་པ། །དེ་འདྲ་དཔོན་དུ་བསྐོས་གྱུར་ན། །གྲོང་ངམ་གྲོང་ཁྱེར་དག་ཏུ་བདེ། །འདི་དག་རྣམས་ལས་བཟློག་པ་ལ། །གང་བྱུང་གོ་ས་སྟེར་གྱུར་ན། །སོ་སོའི་ལས་དོན་མི་འགྲུབ་ཅིང་། །རྒྱལ་སྲིད་དམའ་བའི་རྒྱུ་རུ་འགྲོ། དེ་ཕྱིར་མི་བདག་མཁས་པ་ཡིས། །ཡོན་ཏན་དག་གི་གོ་རིམ་བཞིན། །མི་ལ་གོ་འཕང་སོ་སོར་སྦྱིན། །སྟེས་དབང་གོ་ས་སྟེར་མི་བྱ། །ནད་ལ་གཏོང་བའི་སྨན་བཞིན་དུ། །སོ་སོའི་རང་སྐལ་ཡོན་ཏན་གནད། །ཇི་ལྟར་ཚང་པས་དོན་འགྲུབ་ཀྱི། །ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་མི་དེ་དཀོན། །སྙིགས་མའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་རིགས་རྣམས། །རང་བློ་གང་ལ་འཐད་པའི་མིས། །ཅི་བྱེད་ཁ་ལོ་བསྒྱུར་ནས་སུ། །ཐ་མར་རང་གཞན་འགྱོད་པར་སྦྱོར། །ས་སྐྱོང་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས། །རྟག་ཏུ་རང་དབང་ཡོད་བྱས་ནས། །གཞན་ངོའི་དབང་དུ་མི་བཏང་ཡང་། །གཞན་དག་མགུ་བར་བྱེད་ལ་མཁས། །ལུས་ཀྱི་རྒྱན་དང་བྲན་གྱི་ཚོགས། །ཇི་ལྟར་འོས་པའི་གནས་སུ་བཞག །མངགས་པའི་ཕོ་ཉ་བཟོ་ཡི་སྤྱད། །ཇི་ལྟར་འཚམས་པའི་ལས་ལ་སྦྱར། །མི་ཡི་བདག་པོའི་ལས་བྱེད་རྣམས། །གང་ཡང་རུང་བས་མི་ཆོག་གི །རྡོ་ལས་གསེར་ལྟར་བཀྲབས་ ནས་སུ། །ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་གཞག་པར་བྱ། །བརྒྱ་སྟོང་ནང་ནས་རེས་འགའ་ཙམ། །ཡོན་ཏན་ཆེ་ལྡན་འབྱུང་ན་ཡང་། །ཁྲོན་སྦལ་གྱིས་ནི་རྒྱ་མཚོ་བཞིན། །མི་རྣམས་ཕལ་གྱིས་དེ་མི་ཤེས། །བྱ་བའམ་སྐྱེས་བུའི་བཟང་ངན་ནི། །མངོན་དུ་གྱུར་ཚེ་སུས་ཀྱང་ཤེས། །ས་བོན་ལ་ནི་ནུས་པ་བཞིན། །སྔ་ནས་ཤེས་ན་མཁས་པ་ཡིན། །ཅང་ཤེས་རྟ་དང་སྐྱེས་བུ་མཆོག །ཕལ་པའི་ཚུལ་དང་སྦྱར་མི་རུང་། །སྐྱེ་བོ་ངན་དང་སྲིན་མོའི་གཟུགས། །ཡ་མཚན་གནས་སུ་འཛིན་མི་རུང་། །བློ་ལྡན་གཙུག་ལག་ཤེས་པ་དང་། །བསོད་ནམས་ཆེ་ཞིང་ཡ་རབས་རྣམས། །ཡུལ་གྱི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པས་ན། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་དགའ་བར་བྱ། །ཡ་རབས་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་དགའ། །མ་རབས་རྐུ་ཁྲམ་རྔོན་པར་དགའ། །ཆགས་ཅན་སྨད་འཚོང་མ་ལ་དགའ། །འཇུངས་པ་ཟས་དང་ནོར་ལ་དགའ། །སྙིགས་མའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་རིགས་ཕལ། །བཟང་པོ་བྱེད་ལ་རྗེས་འཛིན་མེད། །ངན་བྱེད་ཚར་གཅོད་མེད་གྱུར་ཚེ། །བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཡི་ཆད་འགྱུར། །གང་ན་མི་བདག་བཟང་པོ་ཡིས། །བཟང་བྱེད་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་ན། །བཟང་པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་སྤྲོ་འགྱུར་ཞིང་། །ངན་པའང་བཟང་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ། །གང་ན་མི་བདག་ངན་པ་ཡིས། །ངན་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་བརྩེ་ན། །ངན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་སྤྲོ་འགྱུར་ཞིང་། །བཟང་པོའང་ངན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ། །ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ རྒྱལ་པོས་གཞན། །བརྩེ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ན་ཡང་། །ཇི་ལྟར་འོས་པར་དགའ་བྱ་ཡི། །མི་འོས་དབང་གཏད་ཅི་ལ་བྱ། །ནང་མི་འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །མི་རིགས་བྱ་བ་བྱེད་ན་ཡང་། །ཤིན་ཏུ་ཚར་གཅོད་མི་བྱ་སྟེ། །འཇམ་པོའི་ཐབས་ཀྱིས་རྒྱང་དུ་འདོར། །ཉེ་བའི་འཁོར་དུ་གྱུར་རྣམས་ལ། །རྒྱུ་མཚན་ཆུང་ངུས་ཁྲོ་མི་བྱ། །འཁོར་རྣམས་བུ་བཞིན་ལེགས་བསྐྱངས་ན། །ཀུན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཕ་བཞིན་སེམས། །བློན་དང་ལས་བྱེད་མི་རྣམས་ལ། །རྟག་ཏུ་བརྩེ་བས་བསྐྱང་བྱ་སྟེ། །གང་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་བདེ་སྡུག་ནི། །འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོའི་ལག་ན་གནས། །ལས་བྱེད་རྣམས་ལ་ཅི་འོས་པའི། །ཟ་ཐང་དང་ནི་ལེགས་པའི་ལས། །བསྒྲུབས་པའི་དགའ་སྟོན་གནང་སྦྱིན་རྣམས། །རྒྱལ་པོས་དགག་པར་མི་བྱའོ། །ལེགས་བྱས་བརྗེད་པར་མི་བྱ་བར། །དྲིན་དུ་གཟོ་ཞིང་བསྔགས་པ་བརྗོད། །འཁོར་ལ་བྱམས་པས་སྙོམས་ཁྱབ་ན། །འཁོར་རྣམས་འདུ་ཞིང་དོན་ཀུན་འགྲུབ། །འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ། །བུ་གཅིག་བཞིན་དུ་བརྩེ་བྱ་སྟེ། །འཁོར་གྱི་ཆེ་བ་གང་ཐོབ་པ། །རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱི་དཔལ་ལས་བྱུང་། །རྒྱལ་རིགས་མི་སྲུན་གྱུར་ན་ཡང་། །འཁོར་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཇི་ནུས་བསྲུང་། །མིག་ལ་ནད་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང་། །བཅོས་པར་བྱ་ཡི་འབྱིན་མི་རིགས། །བློན་དང་ཞལ་ལྕེ་གཅོད་རྣམས་ཀྱིས། །ལེགས་ཉེས་ཚུལ་བཞིན་རྟིང་གཅོད་བྱ། །གཉེན་གྱི་ངོ་དང་ གསུག་འབུལ་ལ། །ལྟ་ན་རྒྱལ་ཁམས་བརླག་པར་འགྱུར། །རྒྱལ་པོའི་ཆུས་ལ་མི་ལྟ་བའི། །རང་འདོད་ཆེ་དེ་བློན་ཡིན་ན། །རྐུ་དང་རྔོན་པ་སྨད་འཚོང་མ། །བློན་གྱི་གོ་སར་ཅིས་མི་དབང་། །རང་འདོད་མེད་པར་རྒྱལ་ཁམས་ལ། །ལྟ་ཞིང་སྙོམས་པ་བློན་པོ་ཡིན། །རྒྱལ་ཁམས་བདེ་བའི་ཐབས་བྱས་ན། །རང་དོན་ཕུན་ཚོགས་ཞར་ལ་འབྱུང་། །གང་ན་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་ཡི། །བློན་པོ་རིན་ཆེན་གཅིག་ཡོད་ཀྱང་། །རྒྱལ་པོའི་ཆུས་ལ་ཕན་པས་ན། །རྒྱལ་ཁམས་དེ་ན་དེ་ཉིད་བཙུན། །མི་ལ་བཟང་ངན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། །སྐྱོན་ཡོན་ཁོང་ན་གནས་གྱུར་པ། །ཁ་ནས་བཤད་པ་ཅི་འདྲ་ཡང་། །ལག་གི་བྱ་བས་ངེས་པར་རྟོགས། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི། །ལས་བྱེད་བློན་དུ་འོས་མི་འོས། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་འབྱེད་བྱ་ཡི། །གང་བྱུང་བྱས་ན་རྒྱལ་སྲིད་དམའ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །བཟང་པོ་རྣམས་ལ་དབང་གཏད་ཅིང་། །ངན་པ་རྣམས་ལ་དབང་མི་བསྐུར། །རྒྱལ་ཁམས་བདེ་འདོད་དེ་ལྟར་བྱ། །རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས། །ཆོས་ལ་སེམས་པ་གཙོ་བོར་བྱེད། །རྒྱལ་ཁམས་བདེ་བའི་ཐབས་ལ་བརྩོན། །དེ་ཡིས་རྒྱལ་སྲིད་ཡར་ཟླ་བཞིན། །རྒྱལ་པོ་འབྲིང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས། །མངའ་ཐང་རྒྱས་པའི་ཐབས་ལ་སེམས། །རང་གི་སྡེ་རིས་ལེགས་པར་སྐྱོང་། །དེ་ཡིས་རྒྱལ་སྲིད་ཡུན་དུ་བརྟན། །རྒྱལ་པོ་ཐ་མར་གྱུར་པ་རྣམས། ། འབངས་ལ་མི་སེམས་ནོར་ལ་སེམས། །རྩ་བ་ཉམས་པའི་ཤིང་བཞིན་དུ། །དེ་ཡིས་རྒྱལ་སྲིད་མྱུར་དུ་འཇིག །འབངས་ལ་ཆད་པས་མནར་བ་ཡི། །ནོར་གྱིས་རྒྱལ་པོ་བརྔན་བྱས་པས། །མི་བདག་ངན་པ་མགུ་འགྱུར་ཏེ། །ཀྱེ་མ་སྙིགས་མའི་བློ་གྲོས་མཚར། །མི་ལ་ཆོས་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱིས་འདི་ཕྱི་ཀུན་ཏུ་ཕན། །དེ་འོག་མངའ་ཐང་སྙན་གྲགས་གཙོ། །དེ་ཡིས་ཚེ་འདིར་དཔལ་དང་ལྡན། །དེ་གཉིས་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པར། །ནོར་ལ་བལྟས་ནས་ཁྲིམས་འཕྱུགས་པ། །སྐྱེ་རྒུའི་དབང་པོར་མི་འོས་པས། །ཆེན་པོའི་གོ་སར་མི་དབང་ངོ་། །དེ་སླད་རྒྱལ་པོའམ་བློན་པོའམ། །གྲོང་གི་རྗེ་བོ་ཡིན་ཀྱང་རུང་། །འོས་ཤིང་དབང་བའི་ནོར་བླང་གི །གནས་མིན་ནོར་ལ་བསམ་མི་བྱ། །མི་ལས་ཆེ་བའི་གོ་ས་ནི། །རིན་ཆེན་གསེར་གྱིས་ཉོས་ནའང་དཀོན། །ཆེན་པོའི་གོ་སར་བཞག་པ་གང་། །དེ་ཉིད་རྒྱལ་པོའི་བདག་རྐྱེན་ཡིན། །བཀྲེན་པ་རྣམས་ལ་ཟས་གཙོ་སྟེ། །འབྱོར་ལྡན་རྣམས་ལ་རིན་ཆེན་གཙོ། །ཡ་རབས་རྣམས་ལ་གོ་འཕང་གཙོ། །དེ་ཕྱིར་གོ་ས་དེ་སྲུང་གི །གོ་ས་ཐོབ་ནས་ཕ་རོལ་ལ། །ཇི་ལྟར་ཕན་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ། །སྦྱིན་པའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་བྱ་ཡི། །འཕྲོག་པའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་མི་བྱ། །གོ་འཕང་མཐོན་པོར་གནས་རྣམས་ཀྱིས། །ཕ་རོལ་ཚུལ་བཞིན་བསྐྱངས་བྱས་ན། །ཟས་ནོར་མ་བསྡུས་ངང་གིས་འདུ། །ནོར་མེད་གྱུར་ནའང་གོ་འཕང་བརྟན། ། དེས་ན་ཆེན་པོའི་གོ་ས་ལ། །གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དུ། །རྒྱལ་པོའི་ཆུས་དང་རྒྱལ་ཁམས་ལ། །ཕན་པ་འབའ་ཞིག་བསམ་པར་བྱ། །ལུགས་བཞིན་བྱེད་པའི་ས་སྐྱོང་ལ། །དེ་ཡི་ཉེ་དུའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས། །སྣ་ཚོགས་བསམ་པའི་ཕྱོགས་བཟུང་བའི། །གནས་མིན་ངོ་ཆེན་ཞུ་མི་བྱ། །གལ་ཏེ་ཕ་མའམ་བླ་མས་ཀྱང་། །མི་འོས་པ་ཡི་ཞུ་སྦྱོར་ན། །རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་གནད་བཀྲོལ་ཏེ། །ཁྲིམས་འགལ་བྱ་བ་སྐབས་མི་དབྱེ། །ཁྲིམས་དང་ལུགས་ལས་མི་འགལ་བའི། །ཕན་པ་གང་དང་ཅི་ཡིས་ཀྱང་། །གཉེན་དང་འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཡི
Chinese
应当恒常安住。 门卫以及寝宫侍者， 使者仆人以及办事者等， 各自的特性是怎么样， 应当如所说的那样安住。 在哪里因果不混淆， 具有对大众平等的心， 如果任命这样的人为首领， 城镇或者城市里就安乐。 与这些相违背的， 随便给与地位， 各自的事务不会成功， 成为王室衰败的原因。 因此贤明的人主， 按照功德的次第， 给予人们各自的地位， 不要随意给予地位。 如同给与疾病的药物一样， 各自的本分功德要点， 怎样圆满才能成就事情， 全部成就的人很少有。 末世时代的王族们， 由自己心中喜欢的人， 随意地掌握舵柄， 最终使自己和他人懊悔。 治理地方具有智慧的人们， 总是让自己拥有自主权， 即使不被他人左右， 也擅长使他人高兴。 身体的装饰和仆人的群体， 安放在怎样合适的处所， 派遣的使者工匠的用具， 安排在怎样适合的事务上。 人主的办事人员们， 随便什么人都不可以， 如同从石头里拣选出黄金一样， 应当安放具有功德的人。 即使百千人中偶尔， 出现具有大功德的人， 如同井里的青蛙看待大海一样， 大多数人并不了解。 行为或者人的好坏， 显现出来的时候谁都知道， 如同种子具有能力一样， 如果事先知道就是贤明的人。 聪明的马和殊胜的人， 不能与普通的方式混合， 恶劣的人和妖魔的形象， 不要当做稀奇的地方。 具有智慧通晓典籍的人， 福德广大并且善良的人们， 因为成为地方的庄严， 因此国王应当喜欢他们。 喜欢善良具有功德的人， 喜欢恶劣的盗贼骗子猎人， 贪恋的人喜欢妓女， 吝啬的人喜欢食物和财物。 末世时代的大多数王族， 对于行善的人没有追随， 对于作恶的人没有惩罚的时候， 行善的人也会灰心丧气。 在哪里人主善良的人， 对于行善的人们心怀慈爱， 行善的方面就会欢喜增
English
Should be kept constant. The gatekeeper and the chamberlain, The messenger, servant, and workers, etc., What are their respective characteristics? They should be kept as described. Where cause and effect are not confused, And there is a mind that is equal to all, If such a person is appointed as a leader, There will be happiness in the town or city. If the opposite of these, Giving positions to anyone who comes along, Their respective tasks will not be accomplished, And it will become the cause of the kingdom's decline. Therefore, a wise ruler, According to the order of merits, Gives people their respective positions, Do not give positions randomly. Like medicine given for illness, The key to each person's inherent qualities, How can things be accomplished perfectly? People who accomplish everything are rare. The royal families of the degenerate age, With people who please their own minds, Turning the helm as they please, Ultimately cause themselves and others to regret. Those who rule the land with wisdom, Always having their own freedom, Even if they are not controlled by others, They are skilled at making others happy. The ornaments of the body and the groups of servants, Place them in appropriate places. The sent messengers and the tools of artisans, Assign them to appropriate tasks. The workers of the lord of men, Anyone will not do, Like selecting gold from stone, Those with virtues should be placed. Even if occasionally among hundreds or thousands, There appears someone with great virtues, Like a frog in a well looking at the ocean, Most people do not understand it. The goodness or badness of actions or people, When it becomes apparent, everyone knows, Like seeds having potential, If you know it beforehand, you are wise. Intelligent horses and excellent people, Should not be mixed with ordinary ways. Evil people and the forms of demons, Should not be regarded as strange places. Those who are wise and know the scriptures, Those who have great merit and are virtuous, Because they become the adornment of the land, Therefore, the king should be pleased with them. He likes virtuous people with qualities, He likes wicked thieves, swindlers, and hunters, The attached person likes prostitutes, The miserly person likes food and wealth. Most of the royal families of the degenerate age, There is no following for those who do good, When there is no punishment for those who do evil, Those who do good will also be discouraged. Where the lord of men is a good person, If he has compassion for those who do good, The aspects of goodness will be happy and increase.
Chinese
也。 恶劣亦向善良倾， 何处恶劣君王若， 于诸恶劣后垂爱， 恶劣诸方转欢喜， 善良亦向恶劣倾。 由业力故 国王于他， 纵成慈爱之境地， 如是应理当欢喜， 不应委任何所为？ 内眷属之辈若， 作非种姓之事亦， 不应过分作惩罚， 以柔和法遣远方。 于诸成为亲近眷， 莫以小故而生嗔， 眷属如子善养育， 一切视王如父想。 于诸大臣及役者， 恒常慈爱而养育， 何故国王之乐苦， 乃于眷属之手中。 于诸役者应如何， 食住以及善妙业， 所成庆典与布施， 国王不应作遮止。 不应忘却所作善， 铭感于心赞颂扬， 慈爱周遍于眷属， 眷属聚集诸事成。 眷属亦应于国王， 如独子般而慈爱， 眷属所得之大位， 乃由国王之威光。 王族纵然不驯服， 眷属亦当尽力护， 眼若生起疾病时， 应作医治非剜除。 大臣以及断讼者， 如理如实断善恶， 亲友情面与 贿赂， 若顾则将坏国政。 不顾国王之权益， 自私自利大臣若， 盗贼猎户娼妓辈， 何不掌握大臣位？ 无有自私顾国政， 公正平等乃大臣， 若作安乐国政事， 自身圆满自然成。 何处具有如理之， 大臣纵然仅有一， 以其有益于王室， 彼之国政即贤善。 人有善恶诸杂染， 过失功德存于内， 口中所说为何似， 定当以行为了知之。 是故国王与王族， 役者大臣应不应， 完全考察而辨别， 随随便便则国政衰。 如是
English
Also. Evil also leans towards goodness, Wherever an evil king, Cherishes the evil ones, The evil sides become joyful, Goodness also leans towards evil. Due to the power of karma, Even if the king, Becomes a place of affection for others, One should rejoice as appropriate, Why entrust what is inappropriate? Even if the people of the inner circle, Do things that are not of their lineage, One should not punish excessively, But send them far away with gentle means. Do not be angry with those who have become close associates, For small reasons. If the entourage is well cared for like children, Everyone will think of the king as a father. The ministers and workers, Should always be cared for with love, Because the king's happiness and suffering, Reside in the hands of the entourage. Whatever is appropriate for the workers, Food, lodging, and good deeds, The celebrations and gifts that have been accomplished, The king should not forbid. One should not forget the good deeds done, But be grateful and praise them. If love pervades the entourage, The entourage will gather and all matters will be accomplished. The entourage should also love the king, Like an only child. Whatever greatness the entourage obtains, Comes from the king's glory. Even if the royal family is unruly, The entourage should protect the king as much as possible. Even if a disease occurs in the eye, It should be treated, not removed. The ministers and judges, Should judge good and evil fairly and truthfully. Favoritism towards relatives and Gifts, If considered, will ruin the kingdom. If a minister does not consider the king's interests, And is selfish, Why not let thieves, hunters, and prostitutes, Hold the position of minister? A minister is one who is selfless, Considers the kingdom, and is impartial. If one works for the peace of the kingdom, One's own prosperity will naturally arise. Wherever there is a minister, Who is in accordance with the Dharma, even if there is only one, Because he benefits the royal family, That kingdom is virtuous. People have various kinds of good and evil, Faults and virtues reside within them, Whatever is said from the mouth, Will surely be known by the actions. Therefore, whether the king and the royal family, The workers and ministers are suitable or not, Should be thoroughly examined and distinguished, If done carelessly, the kingdom will decline. Thus