Tibetan
ཏུང་བར་བྱ། །སྐྱེ་བོ་བློ་དཔངས་མཐོ་རྣམས་ལ། །ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་མཆོག་གཉིས་ཏེ། །ཇི་འདོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། །གཅིག་ཤོས་འདུ་འཛི་སྤང་བའོ། །དམ་པའི་འགྲོ་བ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །མེ་ཏོག་དག་གི་མགོ་ལྕོག་བཞིན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་སྤྱིར་བཀུར་བའམ། །ནགས་ཉིད་དུ་ནི་དེངས་པའོ། །དཔལ་ནི་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དང་། །རྩོལ་བ་དོན་མེད་ཉིད་གྱུར་ཅིང་། །དམ་པ་དབུལ་པོར་གྱུར་པ་ལ། །ནགས་ལས་གཞན་དུ་བདེ་བ་མེད། །ཡོན་ཏན་ཤེས་ཤིང་བཀུར་བྱེད་པའི། །གནས་སུ་མཁས་པས་གནས་པར་བྱ། །སྦྲུལ་གདུག་ཁྲོད་ཀྱི་ནོར་བུ་བཞིན། །མ་རབས་ཚོགས་སུ་གནས་མི་བྱ། །ངང་པ་ཁྭ་ཡི་ཚོགས་ནང་མཛེས་མ་ཡིན། །ཅང་ཤེས་བོང་བུའི་ཚོགས་ནང་མཛེས་མ་ཡིན། །སེང་གེ་ཝ་ཡི་ཚོགས་ནང་མཛེས་མ་ཡིན། །མཁས་པ་བླུན་པོའི་ཚོགས་ནང་ཇི་ལྟར་མཛེས། །བླུན་པོས་བདག་གི་ ཁྲོན་པ་འདི་ཡིན་ཞེས། །ཆུ་གཙང་གཞན་སྤངས་བ་ཚྭ་ཅན་འཐུང་ལྟར། །བསྒྲོད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་གཞན་ཡོད་བཞིན་དུ། །འཁོར་དང་གནས་ངན་དག་ལ་ཅི་ཕྱིར་ཆགས། །དགའ་ཞིང་མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་བདེ། །བག་ཕེབས་ཡིད་རྟོན་གྲོགས་དང་འགྲོགས་པ་བདེ། །བསོད་ནམས་བསགས་ཤིང་དམ་པ་བསྟེན་པ་བདེ། །ཆོག་ཤེས་འབྱོར་ལྡན་རང་དབང་གྱུར་བ་བདེ། །བྱིས་པའི་དུས་ན་ཕ་མའི་དབང་གྱུར་ལ། །ལང་ཚོའི་དུས་ན་མཛའ་གྲོགས་དབང་གྱུར་ཅིང་། །རྒས་པའི་དུས་ན་བུ་ཡི་དབང་གྱུར་པའི། །བླུན་པོ་ནམ་ཡང་རང་དབང་ཡོད་མ་ཡིན། །དབང་མེད་གྱུར་པས་ཡོན་ཏན་མི་འཐོབ་ཅིང་། །རང་ཉིད་རྗེས་སུ་བསྲུང་བར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་རང་དབང་ཡོད་བགྱིས་ཏེ། །རང་གི་དགོས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ། །རང་དབང་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་སྟེ། །གཞན་དབང་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །རང་དབང་ཐོབ་ནས་ཡོན་ཏན་ལ། །འབད་པར་བྱེད་པ་དེ་བས་བདེ། །ནད་ཀྱིས་འཇིགས་པ་མ་བྱུང་ལ། །དམ་པ་དག་དང་འགྲོགས་པར་བརྩོན། །སྐྱེ་བོས་བརྙས་ཐབས་མ་བྱུང་བའི། །ཉིན་གཅིག་ལོ་བརྒྱ་བས་ཀྱང་མཆོག །ལན་མེད་པ་ཡི་སྦྱིན་གཏོང་དང་། །བཤེས་པ་མེད་པར་ཕན་འདོགས་དང་། །ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཆེ་བའི་རྟགས། །ཇི་སྲིད་སྡུག་པའི་དུས་ཀྱི་ཟླ་རྒྱས་ཉིད། །འཆི་བདག་གཟའ་ཆེན་འདི་ཡིས་མ་རྙེད་པ། ། དེ་སྲིད་བག་ཡོད་པར་ནི་གནས་བྱ་སྟེ། །རིགས་དང་ཡོན་ཏན་ཚུལ་བཞིན་བསྲུང་བར་བྱ། །དུས་ནི་ཡུན་ཐུང་རིག་པའི་རྣམ་པ་མང་། །ཚེ་ཡི་ཚད་ཀྱང་ཇི་ཙམ་མི་ཤེས་པས། །ངང་པས་ཆུ་ནང་ནས་ནི་འོ་མ་བཞིན། །གང་ཞིག་གཅེས་པ་
Chinese
应当如是行事。 对于智慧高超之人， 今生的幸福快乐有二： 如愿以偿，圆满具足， 另一则是远离喧嚣。 圣者的行径有二： 犹如花朵的顶髻一般， 被世间众人普遍敬重， 或是在森林中安住。 当福运背离， 努力变得毫无意义， 圣者变得贫穷之时， 除了森林之外，没有其他安乐。 对于懂得功德并加以尊敬的， 贤者应当安住于此地。 如同毒蛇之中的宝珠一般， 不应安住于恶劣之辈的聚会之中。 天鹅在乌鸦的聚会中并不美丽， 聪慧之士在驴子的聚会中并不美丽， 狮子在狐狸的聚会中并不美丽， 贤者在愚人的聚会中如何能美丽？ 愚人说这是我的 水井， 舍弃其他清澈之水，如同饮用咸水一般。 明明有应该前往的其他地方， 为何偏偏执着于恶劣的眷属和处所？ 安住在喜悦和睦的处所是快乐的， 与安稳信任的朋友相伴是快乐的， 积累功德并依止圣者是快乐的， 知足常乐，拥有财富且获得自由是快乐的。 孩童时期受父母的支配， 青春时期受朋友的支配， 年老时期受儿子的支配， 愚人永远没有自由。 因为没有自主，所以无法获得功德， 也无法守护自己。 因此，应当恒常拥有自主， 为了自己的需要而努力。 一切的自主都是快乐， 一切的受制都是痛苦。 获得自主之后，对于功德， 努力去做，那就更快乐了。 没有被疾病所恐吓， 努力与圣者们相伴。 不被他人所轻蔑的， 一日胜过百年。 不求回报的布施， 不求友谊的帮助， 不带杂染的说法， 是伟大之人的标志。 只要痛苦时期的圆月， 未被死神罗睺所发现， 在那之前，都应当谨慎地安住， 如法地守护种姓和功德。 时间短暂，智慧的显现却很多， 寿命的长短也无法知晓。 如同天鹅从水中滤出牛奶一般， 对于珍爱之物
English
Thus should one act. For those of high intellect, There are two supreme joys in this life: Fulfillment of desires, complete and abundant, And the other is abandoning worldly affairs. There are two paths of the noble: Like the crest of flowers, Universally revered by all in the world, Or dwelling in the forest itself. When fortune turns its back, And effort becomes meaningless, When the noble become impoverished, There is no happiness other than in the forest. For those who know and respect virtue, The wise should dwell in that place. Like a jewel among venomous snakes, One should not dwell in the company of the wicked. A swan is not beautiful in a gathering of crows, A wise person is not beautiful in a gathering of donkeys, A lion is not beautiful in a gathering of foxes, How can a wise person be beautiful in a gathering of fools? The fool says, "This is my well," Abandoning other clear water, like drinking salty water. When there are other places to go, Why cling to bad company and places? It is pleasant to dwell in a joyful and harmonious place, It is pleasant to be with stable and trustworthy friends, It is pleasant to accumulate merit and rely on the holy, It is pleasant to be content, wealthy, and free. In childhood, one is controlled by parents, In youth, one is controlled by friends, In old age, one is controlled by sons, A fool is never free. Because one is not independent, one cannot attain virtue, Nor can one protect oneself. Therefore, one should always be independent, And strive for one's own needs. All independence is happiness, All dependence is suffering. Having gained independence, towards virtue, It is even more pleasant to strive. Without being frightened by disease, Strive to be with the holy ones. A day without being despised by others, Is better than a hundred years. Giving without expecting a return, Helping without expecting friendship, Teaching the Dharma without defilement, Is the mark of a great being. As long as the full moon of a time of suffering, Has not been found by the great planet of death, Until then, one should dwell with mindfulness, And properly protect one's lineage and virtue. Time is short, but the manifestations of wisdom are many, And the length of life is unknown. Like a swan separating milk from water, For what is cherished