Tibetan
ནོ། །དགེ་བ་དེ་ཡང་དུས་ནམ་བྱས་ཀྱང་རུང་། གངཟག་གང་གིས་བྱས་ཀྱང་རུང་། དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བུས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བདག་གིར་བསྔོར་རུང་བཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཕལ་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། འགྲོ་ཀུན་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། །བྱསདང་བྱེད་འགྱུར་དེ་བཞིན་བྱེད་པ་དང་། །བཟང་པོ་ཇི་བཞིན་དེ་འདྲའི་ས་དག་ལ། །ཀུན་ནསཀུན་ཀྱང་བཟང་པོར་འགྱུར་བར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དགེ་བ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་སུམཚན་ལྔ་ལས། དང་པོ་བྱེད་པ་པོ་གང་ཟག་གིས་ཕྱེ་བ་གསུམ་ནི། བདག་གིས་བྱས་པའི་དགེབ། གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་དགེ་བ། གཉིས་ཀས་བྱས་པའི་དགེ་བ་དང་གསུམ། གཉིས་པབྱས་པའི་དུས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་གསུམ་ནི། སྔར་བསྒྲུབས་པའི་དགེ་བ། ད་ལྟ་བྱེད་བཞིན་པའིདགེ་བ། སླད་ནས་བྱེད་འགྱུར་གྱི་དགེ་བ་དང་གསུམ། གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་ཚུལ་གྱིསཕྱེ་བ་གསུམ་ནི། ལུས་ཀྱིས་བྱས་པའི་དགེ་བ། ངག་གིས་བྱས་པའི་དགེ་བ། ཡིད་ཀྱིས་བྱསཔའི་དགེ་བ་དང་གསུམ། བཞི་པ་བསྒྲུབ་བྱ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོས་ཕྱེ་བ་གསུམནི། སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ། སྒོམ་པ་ལས་བྱུངབའི་དགེ་བའི་དངོས་པོ་དང་གསུམ། ལྔ་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱེ་བ་གསུམ་ནི། འཇིག་རྟེནཔ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བ། ཐར་པ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་མཐུནཔའི་དགེ་བ་དང་གསུམ། དེ་ལྟར་གསུམ་ཚན་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་ད་རེས་ཀྱི་དགེ་བ་འདི་ལཚང་དུ་རུང་ཞིང་། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་གཙོ་བོར་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་ དངོས་པོ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་འདུས་ཏེ། སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དེའང་། གཞན་དོན་དུ་གཏོང་བ་སྦྱིན་པ། རང་ཞི་བདེའི་སེམས་ཀྱིས་མགོས་པར་གཏོང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས། དཀའ་སྤྱད་དང་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་གཏོང་བ་བཟོདཔ། དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པས་གཏོང་བ་བརྩོན་འགྲུས། གཞན་དོན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅདམཁྱེན་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་ནས་གཏོང་བ་བསམ་གཏན། འཁོར་གསུམ་བདེན་མེདདུ་ཤེས་ཤིང་བྱང་ཆེན་དུ་བསྔོ་བས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་གཏོང་བ་ཤེས་རབ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་ཡུམལས། དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ནང་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཇི་ལྟར་འདུ་ཞེ་ན། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེརགསུངས། དེ་ཡང་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྒྲ་ལས་སྦྱིན་པ་ལ་དཱ་ན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཱའི་སྒྲ་ལསདྲངས་ན། དཱ་རི་དྲ་ཞེས་བྱ་བ་དབུལ་བའམ་ཕོངས་པ་ལ་འཇུག ནའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། ནཱཤ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སེལ་བའམ་འདོར་བ
Chinese
否。善业无论何时做，无论何人做，无论用何种事物做，都可以回向给自己。如《华严经》所说：“众生所有诸善业，已作、正作、将作及随喜，如是善妙诸地中，一切一切皆成善。” 如是说。若将善业分类，有五组三项。第一，从作者的角度分三种：自己所作之善，他人所作之善，二者皆作之善。第二，从所作时间分三种：先前已完成之善，现在正在做之善，未来将要做之善。第三，从如何修持的角度分三种：身体所作之善，语言所作之善，意念所作之善。第四，从所修之福德事物分三种：布施所生之善，持戒所生之善，禅修所生之善。第五，从成熟方式分三种：与世间相应之善，与解脱相应之善，与一切智智相应之善。如是，所有这五组三项都可包含在此次的善业中，而其中最主要的是布施所生的福德事物。 在此布施之中又包含了六度：布施，即为他人而施舍；持戒，即以自心寂静而行施；忍辱，即不顾艰难困苦和损害而施舍；精进，即欢喜踊跃而施舍；禅定，即为利他而一心专注于一切智智而施舍；智慧，即了知三轮体空，以回向菩提之心而施舍。如《胜母经》云：“何为布施中包含六度？”等等广说。又，梵语中布施称为达那（藏文：དཱ་ན་，梵文天城体：दान，梵文罗马拟音：dāna，汉语字面意思：布施），从“达”（藏文：དཱ，梵文天城体：दा，梵文罗马拟音：dā，汉语字面意思：给予）字引申出达里德拉（藏文：དཱ་རི་དྲ་，梵文天城体：दरिद्र，梵文罗马拟音：daridra，汉语字面意思：贫穷），意为贫困或匮乏。从“那”（藏文：ནཱ，梵文天城体：ना，梵文罗马拟音：nā，汉语字面意思：无）字引申出那舍那（藏文：ནཱཤ་ན་，梵文天城体：नाशन，梵文罗马拟音：nāśana，汉语字面意思：毁灭），意为消除或舍弃。
English
No. Any virtue, no matter when it is done, by whom it is done, or with what kind of object it is done, can be dedicated to oneself. As it is said in the Avatamsaka Sutra: "All the virtues of sentient beings, those that have been done, are being done, and will be done, as well as rejoicing, in such excellent grounds, may all, everything, become excellent." As it is said. If we divide virtue, there are five sets of three. First, from the perspective of the doer, there are three types: the virtue done by oneself, the virtue done by others, and the virtue done by both. Second, from the perspective of the time of doing, there are three types: the virtue that has been accomplished before, the virtue that is being done now, and the virtue that will be done in the future. Third, from the perspective of how to accomplish it, there are three types: the virtue done by the body, the virtue done by speech, and the virtue done by mind. Fourth, from the perspective of the object of merit to be accomplished, there are three types: the virtue arising from generosity, the virtue arising from discipline, and the object of virtue arising from meditation. Fifth, from the perspective of the way of ripening, there are three types: the virtue that is in accordance with the world, the virtue that is in accordance with liberation, and the virtue that is in accordance with omniscience. Thus, all these five sets of three can be included in this present virtue, and among them, the most important is the object of merit arising from generosity. Within this generosity itself, the six perfections are included: generosity, which is giving for the sake of others; discipline, which is giving with a mind of peace and tranquility; patience, which is giving without regard to difficulties and harms; diligence, which is giving with joy and enthusiasm; concentration, which is giving with single-pointed focus on omniscience for the benefit of others; and wisdom, which is giving with the knowledge of the emptiness of the three circles and dedicating it to enlightenment. As it is said in the Queen of Victory Sutra: "How are the six perfections included within generosity?" and so on, extensively explained. Furthermore, in Sanskrit, generosity is called dāna (藏文：དཱ་ན་，梵文天城体：दान，梵文罗马拟音：dāna，汉语字面意思：布施). From the word "da" (藏文：དཱ，梵文天城体：दा，梵文罗马拟音：dā，汉语字面意思：给予) is derived daridra (藏文：དཱ་རི་དྲ་，梵文天城体：दरिद्र，梵文罗马拟音：daridra，汉语字面意思：贫穷), which means poverty or lack. From the word "na" (藏文：ནཱ，梵文天城体：ना，梵文罗马拟音：nā，汉语字面意思：无) is derived nāśana (藏文：ནཱཤ་ན་，梵文天城体：नाशन，梵文罗马拟音：nāśana，汉语字面意思：毁灭), which means to eliminate or abandon.
Tibetan
་ལ་འཇུག་སྟེ། དེས་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལསའདས་པའི་ཕོངས་པ་འདོར་བས་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ། གཞན་ཡང་སྒྲའི་ཁམས་ལས་དྲངས་ན། འཆི་བ་དང་ཆོས་དང་སྲིད་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་ལའང་འཇུག་སྟེ། འཕགསཔ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས། འཆི་དང་ཆོས་དང་སྲིད་པ་གཞན། །སྦྱིན་པའི་དགྲ་ཡིས་གསལ་བྱེདཔ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །སྦྱིན་པའི་སྒྲ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྙན། །ཞེས་གསུངས་པལྟར་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པའི་ཁོངས་སུ་འདུ་ཞིང་། དེ་ལ་དབྱེ་ན། ཆོས་དང་། ཟངཟིང་དང་། མི་འཇིགས་པ་སྐྱབས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་སེར་སྣ་མེད་པ། རྒྱུ་ནིགཏོང་སེམས་དགེ་བ། འབྲས་བུ་ནི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་བསྒྲུབ་པ། བྱེད་ལས་ནིརང་གཞན་གཉིས་རྗེས་སུ་འཛིན་ཞིང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡངམདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དོན་རྣམས་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དང་། །རྩ་བ་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་དང་། །གཉིས་རྗེས་འཛིན་དང་སློང་བྱེད་དང་། །དེ་ཡངསེར་སྣ་མེད་ལྡན་དང་། །ཆོས་དང་མི་འཇིགས་ཟང་ཟིང་གཏོང་། །སྦྱིན་པ་དེ་འདྲར་ཡོངསཤེས་ནས། །མཁས་པས་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལས། འདིར་ ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་འཛིན་གྱིསདྲིས་པའི་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གཏོངབ་དང་། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཤིན་ཏུ་གཏོང་བའོ། །དེ་ལ་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟསདང་། གོས་དང་། ཤིང་རྟ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་གཞན་ལ་སྦྱིན་པའོ། །གཏོང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བནི། བུ་དང་བུ་མོ་དང་། ཁྱིམ་ཐབ་སྦྱིན་པའོ། །ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱ་དཀའ་བསྟེ། མགོ་དང་། མིག་དང་། ལག་པ་དང་། རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་གཏོང་བའོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ཡང་ཞིང་བསམ་པ་དངོས་པོ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱིན་པ་དེ་སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགསཔ་ཡིན་པ་ལས། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཞིང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡོནཏན་ཞིང་དང་ཕན་ཐོགས་ཞིང་། །སྡུག་བསྔལ་བ་ལས་དགེ་ཆེར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་གསུམལས། ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ནི། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་བླ་མ་ཡོན་ཏན་གྱིཞིང་དམ་པ་ཡིན་པ་ནི། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགསཀྱི་བུ་མོ་དད་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེནབཀུར་ན་བསྐལ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་
Chinese
ལ་འཇུག་སྟེ། 因此，捨棄世間和超世間的貧困被稱為佈施。 另外，如果從聲音的範疇引申，也包含死亡、法和存在這三種意思。如聖者天尊所說：「死亡與法及其他存在，佈施之敵能使之明瞭。因此，佈施之聲對菩薩而言極為悅耳。」如是說，一切法都包含在佈施之中。對此進行分類，有法佈施、財物佈施和無畏救護的佈施三種。本質是沒有吝嗇，原因是施捨的善心，結果是成就身體和受用圓滿，作用是攝受自己和他人，並圓滿二資糧。如《經莊嚴論》所說：「捨棄諸事物，根本依於心，身與受用圓滿，二者攝受與乞求，彼亦無吝惜，法與無畏財物施，如是完全知佈施，智者應當如實行。」如是說。此處， 財物佈施最為重要。那又是怎樣的呢？如《聖持世請問經》所說：「何為財物佈施？即是施捨、大施捨和極施捨。所謂施捨，是指將食物、衣服、車乘和象等施予他人。所謂大施捨，是指施捨兒女和家庭。所謂極施捨，是指難以做到之事，即施捨頭、眼、手、腳等。」如是說。其中，田、意樂、物三者清淨的佈施是圓滿的佈施。從佈施的對象——田的角度來說，《入行論》中說：「功德田與饒益田，較諸痛苦田，生德尤增勝。」如是說，有三種田。功德田是上師和三寶。其中，上師是殊勝的功德田，如《妙吉祥智慧莊嚴經》所說：「若有具足殊勝信心的善男子或善女子，對善知識恭敬承侍，則能獲得如恆河沙數劫
English
It applies to. Therefore, giving is called abandoning the poverty of the world and beyond. Furthermore, if drawn from the realm of sound, it also applies to the three meanings of death, dharma, and existence. As the Noble Lha said: "Death, dharma, and other existences, the enemy of giving makes them clear. Therefore, the sound of giving is extremely pleasing to the Bodhisattva." As it is said, all dharmas are included in giving. Dividing it, there are three types: Dharma giving, material giving, and fearless protection giving. The essence is without stinginess, the cause is the virtuous mind of giving, the result is the accomplishment of a perfect body and enjoyment, and the function is to take care of oneself and others and to perfect the two accumulations. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Giving things away, relying on the mind as the root, perfect body and enjoyment, taking care of and begging for both, that is also without stinginess, giving dharma, fearlessness, and material things, knowing giving in this way, the wise should practice it correctly." As it is said. Here, Material giving is the most important. What is it like? As it is said in the Prophecy Sutra Questioned by the Noble Holder of the World: "What is material giving? It is giving, great giving, and extreme giving. Giving is giving food, clothing, vehicles, and elephants to others. Great giving is giving sons, daughters, and family. Extreme giving is doing difficult things, such as giving heads, eyes, hands, and feet." As it is said. Among them, giving with the three purities of field, intention, and object is perfect giving. From the perspective of the field of the object of giving, it is said in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "The field of merit and the field of benefit, more than the field of suffering, generate even greater virtue." As it is said, there are three fields. The field of merit is the Lama and the Three Jewels. Among them, the Lama is the supreme field of merit, as it is said in the Manjushri Wisdom Ornament Sutra: "If a son or daughter of good family with supreme faith reverently serves a spiritual friend, they will obtain as many kalpas as the sands of the Ganges.