Tibetan
པས་རབ་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལྟར་ལུས་བོར་བ་དང་འོད་གསལ་དུ་འཆར་བ་དུསམཉམ་དུ་གྲོལ། འབྲིང་ཟུང་འཇུག་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་གང་རུང་དུ་གྲོལ། ཐ་མ་ལྷུནགྲུབ་ཀྱི་སྣང་བར་གྲོལ་ཞིང་། སྣང་བའི་འཆར་ཚུལ་ཀྱང་གང་དུ་གྲོལ་བ་ཡན་དུ་འཆར་ཞིངདེ་མན་ཆད་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་མི་འཆར་ལ། དེ་དག་གང་དང་གང་དུ་གྲོལ་ཀྱང་སྐད་ཅིགདང་པོར་རང་སྣང་དུ་ངོ་ཤེས། གཉིས་པར་ཤེས་ཐོག་ཏུ་གནས། གསུམ་པར་གནས་ཐོག་ཏུགྲོལ། བཞི་པར་གྲོལ་ཐོག་ནས་སེམས་ཅན་ཁམས་རྣམས་སུ་སྤྲུལ་པ་བཀྱེ། ལྔ་པར་ནངགསལ་བུམ་སྐུར་བཞུགས་ཤིང་སྐད་ཅིག་དེ་དག་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཡིནཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཏེ་བསམ་གཏན་གྱི་ཞག་ནི་སྔོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པརབཞག་ནས་ཕྱི་མའི་ཀུན་རྟོག་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་གྱི་གོ་ཆ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱང་འདིར་ནི་རགསབསྡུས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་སྣང་བ་ལ་གདམས་པགསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། བར་དོར་འཇུག་གྲོལ་མཐར་ཕྱིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་འཇུག་པ་ཤེས་པའི་གནད། གྲོལ་བ་ལུས་ཀྱི་གནད། མཐར་ཕྱིན་པ་ངོཤེས་པའི་གནད་གསུམ་གྱི་དོན་རྣམས་རང་སྟོབས་སམ། བླ་མའི་གསུངས་གི་བདུད་རྩི་མྱོངསྟེ་སླད་ནས་རིམ་གྱིས་ཤེས་ཤིང་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་སྲིད་པ་བར་དོ་ལས་ཀྱི་འཕྲོ་འཐུད་པ་ཡུར་བ་རྐང་ཆད་ལ་ཝ་འཛུགས་པ་ལྟ་བུནི། འཁྲུལ་སྣང་འཇིགས་སྐྲག་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་སྔར་གོམས་པའི་གདམས་པའི་གནད་ཀྱིསདག་པའི་སྐྱེ་སྲིད་ཀྱི་ལམ་དུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ཡང་དབང་པོའི་རིམ་པས་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གནདཐོབ་ཀྱང་བསྒོམ་པ་འཕྲོ་ཅན་དུ་ལུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་ནས་གྲོལ་བ་དང་། གོམས་ཀྱང་ལྷུནགྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཤར་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་ཞེན་སྟོབས་ཀྱིས་སྔ་ཕྱིའི་འོད་གསལ་གཉིསཤར་ནུབ་དུས་མཉམ་པས་རང་སྣང་ངོས་མ་ཟིན་པར་སྣང་བ་རང་མལ་ལ་སོང་སྟེ། རྣམ་ཤེསལུས་རྒྱ་དང་བྲལ་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བཞི་ཕྲ་བའི་ལས་རླུང་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་ལངས་ཏེ། བརདོའི་ཡིད་ལུས་གྲུབ་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བན་བུན་ཟ་ཟི་ཆད་ཆོད། བྱ་སྤུ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ པ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་འཆར་ཞིང་། འབྱུང་བཞིའི་དངོས་པོ་གང་ལའང་ཐོག་མེད་དུ་འཇུག་ནུསཤིང་ལས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུ་དང་ལྡན་པ་སྔར་མེད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོ་འཆར་ཞིང་དབངཔོ་རྣོ་ལ་དྲན་པ་གསལ་བ། རིགས་མཐུན་གྱི་བར་དོ་གཞན་ལྷ་མིག་དག་པས་མཐོང་བ། སྔརགོམས་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཉེ་དུ་འབྲེལ་ཡོད་སོགས་ཀྱི
Chinese
因此，就像日月交融一样，舍弃身体和光明显现同时解脱。中等者于双运和智慧的显现中解脱。下等者于任运自成的显现中解脱。显现的呈现方式也是显现到哪里就呈现到哪里，从那以下就融入法界而不显现了。无论解脱于哪一个，第一刹那认识自显。第二安住于认识之上。第三于安住之上解脱。第四从解脱之上向有情界散发化身。第五安住于内明宝瓶身中，这些刹那也大多是行圆满的刹那，但也不一定，因为禅定的日子是先安住于三摩地，直到后来的分别念没有生起之间的间隙。这些也只是在这里简略地显示而已。此外，对于法性中阴的显现，要了知三种窍诀。如《明灯能显》中所说：“中阴的进入、解脱、究竟。”因此，进入是知晓的关键，解脱是身体的关键，究竟是认识的关键，这三者的意义要依靠自己的力量，或者享用上师教言的甘露，然后逐渐了知并融入修行之中。第四，有中阴连接业力，就像在断裂的水渠上筑巢一样。无论错觉、恐惧如何显现，都要依靠先前串习的窍诀，进入清净的转生之道。也就是说，即使通过根的次第获得了认识的关键，但修习仍然中断，通过转生而解脱。即使串习了，当任运自成的显现生起时，由于对三摩地的执着和力量，前后两个光明同时生起，却无法认识自显，显现回归自位。由于意识脱离了身体的束缚，四大微细的业风逆转。中阴意生身形成后，一切显现都变得模糊、混乱、断断续续。就像羽毛被风吹动一样，呈现出各种各样的景象。能够毫无阻碍地进入任何四大物质，具有业力的神通力量，生起前所未有的微细神通，根变得敏锐，记忆清晰。具有相同习性的其他中阴众生能够用天眼清楚地看到。先前串习的习气会看到亲戚朋友等。
English
Therefore, just as the sun and moon merge, abandoning the body and the manifestation of luminosity are liberated simultaneously. The intermediate are liberated in either union or the manifestation of wisdom. The lowest are liberated in the spontaneously accomplished manifestation. The way the manifestation appears is also that it appears up to where it is liberated, and from there onwards it dissolves into the dharmadhatu and does not appear. No matter which one they are liberated in, in the first instant, recognize the self-appearance. Second, abide in the state of recognition. Third, liberate upon the state of abiding. Fourth, from the state of liberation, emanate manifestations to the realms of sentient beings. Fifth, abide in the inner clear vase body, and these instants are mostly the instants of accomplishing the activity, but it is not always certain, because the days of meditation are the armor from first abiding in samadhi until the subsequent conceptual thoughts have not arisen. These are only shown here in brief. Furthermore, for the manifestation of the bardo of dharmata, one should recognize three key points. As it says in "Lamp Illuminating": "Entering, liberating, and perfecting the bardo." Therefore, entering is the key to knowing, liberating is the key to the body, and perfecting is the key to recognizing. The meaning of these three should be understood and integrated into practice through one's own power or by savoring the nectar of the guru's words. Fourth, the continuation of karma from the existence bardo is like a fox nesting in a broken irrigation ditch. No matter how illusions and fears arise, one enters the path of pure rebirth through the key points of previous habituation. That is, even if one obtains the key to recognition through the sequence of the senses, the practice remains incomplete and one is liberated through rebirth. Even if one is habituated, when the spontaneously accomplished manifestation arises, due to the power of attachment to samadhi, the two luminosities of before and after arise simultaneously, but one cannot recognize the self-appearance, and the manifestation returns to its own place. Because consciousness is freed from the bonds of the body, the subtle elemental karmic winds rise in reverse. After the mental body of the bardo is formed, all appearances become blurred, confused, and intermittent. Like a feather being blown by the wind, various appearances arise. One can enter any of the four elements without obstruction, possesses the magical power of karma, and subtle clairvoyance arises that was never present before. The senses become sharp and memory is clear. Other bardo beings of the same kind can be seen clearly with the divine eye. Previous habitual tendencies cause one to see relatives and friends, etc.
Tibetan
་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་ཏེ་གཏམ་སྨྲས་ཀྱང་དེརྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་ཞིང་མ་ཐོས་པས་ལན་མེད་པ་ན་རང་ཉིད་ཤི་བར་ཤེས་ཏེ། སྔར་གྱིགདམས་པ་རྣམས་དྲན་པས་བར་དོའི་འཁྲུལ་སྣང་དང་འཇིགས་སྐྲག་ཐམས་ཅད་རང་ངོ་ཤེསནས། དེ་ཡང་དབང་པོའི་རིམ་པས་བློ་རབ་རྣམས་བླ་མའི་མོས་གུས་ཀྱི་ལམ་ཁྱེར་དང་། གཟུངའཛིན་གཉིས་བསྡུས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་གྲོལ་བདང་། བློ་འབྲིང་ཡི་དམ་གྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གི་ཉམས་ལེན་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོལབ་དང་། མཐའ་མས་དག་ཞིང་ཡིད་ལ་བསམས་ནས་མདུན་མཁའ་ཆོས་འབྱུང་དམར་པོགདེངས་ཀ་གྱེན་བསྟ ན་གྱི་དབུས་སུ་རང་སེམས་ཨ་ཡིག་དཀར་པོའི་རྣམ་པར་གསལ་བཏབཅིང་སྨོན་ལམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་ཏེ་ཆོས་འབྱུང་ནམ་མཁར་སྐར་མདའ་འཕངས་པ་ལྟར་དགཞིང་དུ་སོང་བར་བསམས་ཏེ་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་བཞག་པས་གྲོལ་ལོ། །དེར་མ་གྲོལན་ཕྱི་མའི་མངལ་སྒོ་ངན་པ་སྤངས་ཏེ་བཟང་པོའི་འཕྲོ་མཐུད་པ་ནི། གོང་དུ་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་ཕམ་བླ་མ་དང་ཡི་དམ་དབྱེར་མེད་ཡབ་ཡུམ་གྱི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་མངལ་དུ་པད་ཉི་ཟླ་སྟེངཧཱུྃ་ཡིག་དཀར་པོ་ཞིག་བསམས་ལ། དེར་རྣམ་ཤེས་འཇུག་དུས་སྐྱེ་བ་བླངས་པའི་རྟེན་འདིལ་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རླབས་པོ་ཆེ་བྱེད་ནུས་པར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་པའི་འདུནཔ་རྩེ་གཅིག་པས་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བསྒོམ་ཏེ་དེ་ཉིད་མའི་མངལ་གྱི་ཧཱུྃ་ལ་ཐིམཔར་བསམ་ཞིང་། སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བཞག་པས་ཕ་མ་དད་པ་ཅན་གྱི་བུར་སྐྱེསཏེ་ཆུང་ངུ་ནས་ཆོས་དང་འཕྲད་ཅིང་ཤེས་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་ལ། སྦྱངས་པའིལས་འཕྲོ་སད་པས་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་དང་མཇལ་ནས་ལམ་གྱི་འཕྲོ་མཐུད་པའི་ཚེ་དེ་ཉིདབར་དོ་མེད་པར་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་སོ། ། མཐའ་མ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དུ་འགྲོ་བ་ནི། དབང་པོ་ཡང་རབ་ཁ་ཅིག་བེམརིག་བྲལ་མ་ཐག་སྐྱེ་བར་གསུངས་ལ། ཁ་ཅིག་ཉི་ཟླ་འཆར་ནུབ་ལྟར་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བནུབ་པ་དང་དག་པའི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དུས་མཉམ་པས་སྲིད་པའི་བར་དོ་མེད་ལ། ཐུནམོང་སྤྱི་ཙམ་དུ་རང་ཤར་ལས། བདེན་པ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་ནི། །རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་མསྐྱེས་ཀྱང་། །ཕྱོགས་བཅུ་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་རྣམས་སུ། །གནས་ནས་མཐར་ཕྱིན་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་མཐོང་ཡང་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པ་བསྒོམ་པ་འཕྲོ་ཅནདུ་ལུས་པའམ། བསྒོམ་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྩལ་ཞན་པས་བར་དོའི་གྲོལ་ཚད་དང་མི་ལྡནཔ་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བ
Chinese
往那个方向去说话，但那些人既看不见也听不见，无济于事时，就知晓自己已经死了。忆起以前的教诲，了知中阴的错觉和所有恐惧都是自性显现。然后，根据根器的不同，上等根器者通过对上师的虔诚和修持，以及了悟能取所取二者合一的显现皆如虚幻不实之幻象而获得解脱。中等根器者依靠本尊的生起圆满次第双运的修持而获得解脱。下等根器者心中忆念清净刹土，观想前方虚空中红色法源，其柄向上，中央显现自心为白色阿字（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），并以发愿作为连接，观想从法源如流星般射向虚空，前往清净刹土，安住于离戏之状态中而获得解脱。如果未能在此解脱，则舍弃来世的恶劣胎门，继续连接善妙之缘。如前所述，观想将要投生的父母为上师与本尊无二无别的双运之相，在父母的子宫中观想莲花、日、月之上有一个白色吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。当神识进入时，生起愿望，祈愿能以此所取的身体利益众生，成就伟大的事业。以专注的意愿观想自己为金刚萨埵，并观想金刚萨埵融入母亲子宫的吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中，安住于离戏空性之状态中，便能转生为具信父母之子，从小与佛法相遇，具足智慧和精进，由于往昔修习的业力苏醒，与精要之教法相遇，继续修持道路之时，便能在此生无有中阴而成就佛果。 最后前往自性化身刹土的方法是：有些上等根器者据说在身心分离的当下立即转生。有些则如日月东升西落般，任运成就的显现消失和往生清净刹土同时发生，因此没有有之中阴。一般共同而言，从自性显现中，证悟真谛之人，即使证悟未在相续中生起，也能在十方化身刹土中，安住并最终获得解脱。如是说，虽然亲眼见到了实相，但尚未获得稳固，或者修习尚未完成，或者即使修习了，也因禅定力量薄弱而无法达到中阴的解脱标准之人，将在法性
English
Having gone in that direction and spoken, but those people neither saw nor heard, and being helpless, one knows that one has died. Remembering the previous instructions, one recognizes that all the illusions and fears of the bardo are manifestations of one's own nature. Then, according to the faculties, the superior ones are liberated by taking the path of devotion to the lama, and realizing that all appearances, the union of grasper and grasped, are like unreal illusions. The middling ones are liberated by relying on the practice of the generation and completion stages of the deity, the union of the two. The inferior ones, thinking of the pure realm in their minds, visualize in the space in front of them a red dharma source, its handle pointing upwards, in the center of which their own mind appears as a white A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A), and by connecting with aspiration prayers, they think that they have gone to the pure realm like a shooting star shot into the sky from the dharma source, and they are liberated by remaining in a state free from elaboration. If one is not liberated there, one abandons the evil womb doors of the next life and continues the connection with goodness. As mentioned above, one visualizes the parents who are about to be born as the union of the lama and the yidam, inseparable, and in the womb one visualizes a white Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) on a lotus, sun, and moon. When consciousness enters there, one makes the wish that this basis for taking birth will be able to benefit sentient beings and accomplish great deeds. With a single-pointed intention, one visualizes oneself as Vajrasattva, and thinks that Vajrasattva dissolves into the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) in the mother's womb, and by remaining in a state of emptiness free from elaboration, one is born as the son of believing parents, meets the Dharma from a young age, possesses wisdom and diligence, and because the karmic traces of past practice are awakened, one meets the essential teachings, and when one continues the path, one attains Buddhahood in this life without the bardo. The final way to go to the realm of the Natural Nirmanakaya is: Some of the superior ones are said to be born immediately after the separation of body and mind. Some, like the rising and setting of the sun and moon, the spontaneous appearances disappear and taking birth in the pure realm happen simultaneously, so there is no bardo of existence. In general, from the self-arising, those who have seen the truth, even if realization has not arisen in their continuum, can abide in the ten directions of the Nirmanakaya realms and ultimately attain liberation. It is said that even if one has directly seen the meaning, but has not gained stability, or the practice has not been completed, or even if one has practiced, but the power of samadhi is weak and one does not meet the standards for liberation in the bardo, one will be in the Dharmata