Tibetan
བས་ནི་གང་དག་གིས། །འཁོརབའི་བདེ་བ་ཙམ་དག་ལ། །རང་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བྱེད་པ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཐ་མ་ཞེས། །སྲིད་པའི་ལས་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ཤིང་། །སྡིག་པའི་ལས་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད། །གང་ཞིག་རངཞི་ཙམ་དོན་གཉེར། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འབྲིང་ཞེས་བྱ། །རང་རྒྱུད་རྟོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། ། གང་ཞིག་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །ཡང་དག་ཟད་པར་ཀུན་ནས་འདོད། །སྐྱེས་བུ་དེནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་དམན་མཆོག་གཉིས་ལས། དམན་པནི། སེམས་མེད་རི་དང་ལྗོན་ཤིང་མཁར་རྫོང་ལ་སོགས་དང་། ཤེས་ལྡན་ལྷ་མཐུ་བོ་ཆེསོགས་མི་མ་ཡིན་པ་དང་། རྒྱལ་བློན་ཁེངས་དྲེགས་ཅན་སོགས་མིའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། འཇིགས་པས་སྐྲག་པའི་མི་རྣམས་ནི། །ཕལ་ཆེར་རི་དང་ནགས་ཚལ་དང་། །ལྗོན་ཤིང་དག་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་སྟེ། །སྐྱབས་དེ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ཞིང་། །སྐྱབས་དེ་དག་ལ་བརྟེནནས་ནི། །འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་ཐར་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། མཆོག་གི་སྐྱབས་ནི། དཀོནམཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེས་ནི་གནས་སྐབས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའདག་ལས་སྐྱོབས་ཅིང་མཐར་ཐུག་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་ལ་འགོད་པར་ནུས་པས་བསླུ་བ་མེདཔའི་སྐྱབས་སུ་འདོད་དེ། མཛོད་ལས། གང་ཞིག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་སྟེ། །སངས་རྒྱསདགེ་འདུན་བྱེད་པའི་ཆོས། །མི་སློབ་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ།། ཞེས་པས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ནི། སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུབཞེད། ཆོས་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལུངདང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པས་རྟོགས་པའི་དམ་ཆོས་ངོ་བོ་བསམ་བརྗོད་དངབྲལ་བ། རྣམ་པ་འགོག་བདེན་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བགྲོད་བྱའི་ལམ་དང་། ལུང་གིདམ་ཆོས་ནི། སྔ་མ་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པའི་རྣམ་དཀར་གྱི་ལེགས་བཤད་མིང་ཚིག་བརྡ་རྟགསཀྱི་རྣམ་པ་གླེགས་བམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་སོ། །དགེ་འདུན་ནི་ས་ཆེན་པོ་ལ་བཞུགསཔའི་བྱང་འཕགས་དེ་དང་རྗེས་མཐུན་ཙམ་དུ་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ཞུགས། ཐེགའདྲ་ཐེག་དམན་ཡང་ཆ་མཐུན་པར་འཇོག སྔགས་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་དགེ་འདུན་ཆོས་སྐྱོང་ཡེཤེས་ཀྱི་སྤྱན་ལྡན་རྣམས་ལ་འདོད་པའོ། །ཕན་ཡོན་ནི། བི་མ་ལའི་ཡན་ལག་དྲུག་པར། མུསྟེགས་སྤྱོད་ལས་ལོག་པ་ཡིས། །གསུམ་དུ་མི་སྐྱེ་རྟེན་དུ་འགྱུར། །བར་ཆད་མེད་ཅིང་ནདཉུང་རིགས། །འབྱང་ཞིང་བསགས་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །ཞེས་པས། ཕྱི་པའི་གྲུབ་མཐའ
Chinese
那些人只追求轮回的安乐，将自身利益放在首位，被称为下等人。 背离世俗之事，远离罪恶之事，只求自身寂静安宁的人，被称为中等人。 以自身证悟的痛苦，完全 желают 止息他人的所有痛苦，这样的人才是最殊胜的。 以上。 皈依之处分为下等和殊胜两种。下等皈依处包括：无情之物，如山、树、城堡等；有情众生，如具有大神力的天神等非人；以及骄傲自满的国王大臣等人。如经中所说： “被恐惧吓坏的人们，大多皈依山林和树木。但这些皈依并非究竟，依靠它们无法从一切恐惧中解脱。” 殊胜的皈依处是：三宝。因为三宝能暂时从轮回的一切痛苦中救护，最终能引导至决定胜的道路，因此是无欺的皈依处。如《俱舍论》中所说： “皈依三者，即佛、僧、行持之法，无学及二者，皈依于涅槃。” 因此，佛宝被认为是具足法身、报身、化身三身，以及清净和智慧二德的。 法宝，按照世亲论师的观点，分为两种： “教法有两种，即经教和证法。” 因此，证法是本体离于思议言说，相为灭谛，是通往佛果的道路。经教则是：以名、句、文等形式，阐释前者所诠释的内容，是白法的善说，是书本的本体。 僧宝是指安住于大地之上的圣者菩萨，以及仅仅与之相似，进入大乘资粮道和加行道的修行者。相似的包括大乘和小乘。密宗则认为，殊胜的僧宝是具有智慧之眼的护法神。 利益方面，《毗摩罗六支论》中说： “从外道行中返回，不再转生三恶趣，成为善趣的依处，没有障碍，少病，种姓高贵，这是舍弃和积累的利益。” 因此，外道的宗派
English
Those who only seek the happiness of samsara and prioritize their own interests are called inferior people. Turning away from worldly affairs, abstaining from sinful deeds, and seeking only their own peace and tranquility are called intermediate people. Those who, through the suffering of their own realization, completely desire to end all the suffering of others are the most supreme people. That is all. The objects of refuge are divided into two types: inferior and supreme. The inferior refuges include: inanimate objects such as mountains, trees, castles, etc.; sentient beings such as powerful gods and other non-humans; and arrogant kings and ministers, etc. As stated in the sutras: "People frightened by fear mostly take refuge in mountains, forests, and trees. But these refuges are not ultimate, and relying on them will not liberate one from all fears." The supreme refuge is the Three Jewels: Buddha, Dharma, and Sangha. Because they can temporarily protect from all the sufferings of samsara and ultimately lead to the path of definite goodness, they are considered infallible refuges. As stated in the Treasury of Knowledge: "Taking refuge in the three, namely the Buddha, the Sangha, and the Dharma they practice, the non-learners and both, take refuge in Nirvana." Therefore, the Buddha Jewel is considered to possess the three bodies (Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya) and the two qualities of purity and wisdom. The Dharma Jewel, according to the master Vasubandhu, is divided into two types: "The teachings of the Buddha are of two types: scriptural and realized." Therefore, the realized Dharma is inherently beyond thought and expression, its aspect is the cessation of suffering (Nirodha Satya), and it is the path to Buddhahood. The scriptural Dharma, on the other hand, uses names, sentences, and words to explain the content of the former, and is the virtuous speech of white Dharma, the nature of books. The Sangha Jewel refers to the noble Bodhisattvas who reside on the great earth, and those who merely resemble them, entering the paths of accumulation and preparation of the Mahayana. Similar ones include both Mahayana and Hinayana practitioners. In Tantra, the special Sangha is considered to be the Dharma protectors with the eyes of wisdom. Regarding the benefits, the sixth branch of the Vimala states: "Returning from the practices of non-Buddhists, one will not be reborn in the three lower realms, becoming a refuge of good realms, without obstacles, with few illnesses, and of noble lineage. These are the benefits of abandoning and accumulating." Therefore, the doctrines of non-Buddhists.