Tibetan
ཞིང་བཟོད་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེན་པ་ན། དེ་ལས་སྐྱོབ་ནུས་པ་ཞིགཅི་རྙེད་ཕ་འབོད་མ་འབོད་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། རང་རེ་རྣམས་ཀྱང་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་བ་སོགསདགེ་བའི་ལས་འབྲས་ཀྱིས་རེ་ཞིག་བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའིཐར་པའི་གོ་འཕང་མ་ཐོབ་ན། སྔར་བྱས་ཀྱི་དགེ་བའི་འཕེན་པ་ཟད་ནས་སླར་ངན་སོང་དུལྟུང་སྟེ་ཡུན་རིང་ལ་དོས་དྲག་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་དགོས་པར་འདུག སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་སྐྱོབ་ནུས་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་མ་གཏོགས་མེདཅིང་། དེ་ཡང་རང་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བའི་སངས་རྒྱས་ནི་བླ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐམསཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར། སྐྱབས་གནས་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེརྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱབས་དང་ར་མདའ་ཞུ་སྙམ་དུ་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བསམས་ཏེ། རང་ཉིདགང་དུ་གནས་པའི་ས་ཕྱོགས་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་གསལ་བའི་དབུས་སུ་དཔགབསམ་གྱི་སྡོང་པོ་ཡལ་ག་ལྔ་པ་ལོ་འདབ་དང་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ནམམཁའ་གང་བའི་དབུས་སུ་སེང་གེས་བཏེགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་དར་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཀབ་པའི་སྟེང་དུ་པདྨ་དང་ཉི་ཟླའི་གདན་ལ་རང་གི་རྩ་བའི་བླ་མ་ནས་བཟུང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའབར་མས་ནས་རིམ་བཞིན་ཐོ་བརྩེགས་སུ་བཞུགས་པ། རྩ་བའི་བླ་མའི་ཕྱོགས་བཞིའི་ཡལགའི་གཡས་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངསརྒྱས་སོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ། རྒྱབ་ཏུ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གླེགས་བམ་བརྩེགས་པའི་རྣམ་པ་ ཅན། གཡོན་དུ་ཉེ་བའི་སྲས་བརྒྱད་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། ཉན་ཐོསཀྱི་དགེ་འདུན་འཕགས་པའི་ཚོགས་རྣམས། མདུན་དུ་ཡི་དམ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགསརྣམས་དང་། མཐའ་སྐོར་དུ་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མའི་ཚོགས་དང་བཅས་པས་བསྐོརབ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་སྤྲས་པ། འོད་དང་འོད་ཟེར་མུ་མེདཔར་འཕྲོ་བ། མཐོང་ཐོས་དྲན་རེག་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ་སྒྲོལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་དང་ནུསཔ་ལྡན་པས་རང་ཉིད་ལ་དགྱེས་ཤིང་བརྩེ་བའི་ཉམས་ཀྱིས་བཞུགས་པར་བསམ་ཞིང་རངགཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱབས་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ཐུགས་རྗེ་དྲན་པའི་མོསགུས་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་མོས་ནས། ན་མོ། སྣང་བ་མ་བཀོད་དབྱིངསཀྱི་ནང ༔ ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྐྱབས་འགྲོ་ཅི་ནུས་སུ་བྱས་ནས། ཐུན་འཇོག་ཁར་སྐྱབས་ཡུལརྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འོད་ཟེར་བྱུང་བས་སེམས་ཅན
Chinese
當被難以忍受的痛苦所逼迫時，就像尋找能從那裡拯救自己的方法而呼喊父母一樣。我們也一樣，即使通過捨棄十不善等善業的果報而暫時轉生到善趣，如果沒有獲得斷除一切痛苦的解脫果位，那麼先前所造的善業耗盡後，又會墮入惡趣，長期遭受各種難以忍受的劇烈痛苦。能從那痛苦中拯救我們的，只有三寶。而且，對自己來說，實際顯現的佛陀就是上師，因為與一切佛陀的身語意無別。下定決心，只有皈依處三寶才是皈依和依靠，從內心深處這樣想著。自己所處的地方，觀想為清淨的佛土，在中央，如意樹五根分枝，樹葉、花朵、果實圓滿，充滿虛空，中央有獅子抬起的珍寶法座，上面覆蓋著各種綢緞，在蓮花和日月墊上，從自己的根本上師開始，直到普賢王如來，依次疊坐。根本上師的四方樹枝，右方是佛寶釋迦牟尼佛，被十方諸佛等環繞。後方是法寶，堆疊經書的形狀。 左方是八大近子等菩薩們，以及聲聞的僧伽聖眾。前方是本尊壇城的諸神眾，周圍是空行母、護法、守護神的眷屬等環繞。所有這些都以身相和標誌莊嚴，無量光芒和光線放射，所有見聞憶觸，剎那間都能解脫的慈悲和力量具足，以喜悅和慈愛的姿態對自己安住。這樣想著，自己和其他一切有情，憶念皈依境的功德和慈悲，以強烈的虔誠和渴望皈依。念誦：那摩，顯現未造本性中……等等，盡力皈依。在結束時，從皈依境的身軀發出光芒，照耀有情
English
When afflicted by unbearable suffering, it is like seeking a way to be saved from it and calling out to one's parents. Similarly, even if we are temporarily born in a good realm through the results of virtuous actions such as abandoning the ten non-virtues, if we have not attained the state of liberation that has abandoned all suffering, then after the virtuous actions we have previously accumulated are exhausted, we will again fall into the lower realms and for a long time experience various unbearable and intense sufferings. The only thing that can save us from that suffering is the Three Jewels. Moreover, the Buddha who actually appears to us is the Lama, because he is inseparable from the body, speech, and mind of all Buddhas. With heartfelt determination, thinking that only the Three Jewels of refuge are our refuge and reliance, from the depths of our heart, we think like this. The place where we are, visualize it as a pure Buddha-field, in the center, a wish-fulfilling tree with five branches, its leaves, flowers, and fruits complete, filling the sky, in the center is a precious throne supported by lions, covered with various silks, on a lotus and sun-moon cushion, starting from our root guru up to Samantabhadra, seated in successive layers. On the four branches of the root guru, on the right side is the Buddha Jewel Shakyamuni Buddha, surrounded by the Buddhas of the ten directions, etc. Behind is the Dharma Jewel, in the form of stacked scriptures. On the left are the eight close sons and other Bodhisattvas, as well as the Sangha of Shravakas, the noble assembly. In front are the deities of the Yidam mandala, surrounded by assemblies of Dakinis, Dharma protectors, and guardian deities. All of these are adorned with bodies and marks, radiating infinite light and rays, possessing the compassion and power to liberate all who see, hear, remember, or touch in an instant, abiding with an attitude of joy and love towards oneself. Thinking in this way, oneself and all other sentient beings, remembering the qualities and compassion of the objects of refuge, with intense devotion and longing, take refuge. Reciting: Namo, in the uncreated expanse of appearance... etc., taking refuge as much as possible. At the end of the session, light radiates from the bodies of the objects of refuge, illuminating sentient beings.
Tibetan
་ཐམས་ཅད་དག་པའི་ཞིང་དུ་དྲངས། མཐརསྐྱབས་ཡུལ་རྣམས་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་བསྡུས། དེ་ཡང་འོད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཞུ་ནས་རང་ལ་ཐིམཔས་རང་སེམས་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རིག་སྟོང་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་འཇོགཔ་ནི་དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལས་ལྡང་བ་ན་དགེ་བ་བསྔོའོ། །དྲུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བློ་སྐྱེས་པནི་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། དེ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ་པས་དེའི་བསླབ་བྱལ་སློབ་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ལ། དེའི་ཚུལ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམསཅད་ཀྱི་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་གནས་པ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རང་གི་སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་མངོན་དུ་བྱའོ་སྙམ་པ་སྨོན་པ་དང་། དེའི་ཆེད་དུ་སེམསཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཟབ་མོའི་ལམ་འདི་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམསནས། སྣང་བ་བཀོད་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས༔ ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་། དེའིམཐར་སེམས་རྩ་བྲལ་དུ་འཇོག་པ་ནི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་སྨོནའཇུག་གི་བློའི་རྣམ་པ་དང་ཆོ་གས་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་སྒྲ་ཡང་པའི་ དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། དོན་དུ་སྨོན་འཇུག་གི་བློའི་རྣམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དེ་སྐྱེདཔའི་ཐབས་ལ་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅདཀྱིས་དགེ་རྩ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལན་མང་དུ་བསགས་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟགགིས་སྒོ་གསུམ་གང་རུང་གིས་དགེ་རྩ་ཕྲ་མོ་གཅིག་བྱས་པ་ཡང་བསོད་ནམས་ཆེས་འཕགསཔར་གསུངས་སོ། །བདུན་པ་སྒྲིབ་སྦྱོང་རྡོར་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་བཟླས་ནི། དེ་ཡང་གོང་གི་སྐྱབས་འགྲོ་དངསེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་རྟེན་གྱི་སྟོབས་དང་། རང་སེམས་གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་གནསཔ་མ་ཤེས་པར། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྡིག་པ་ཚན་པོ་ཆེ་བསགསའདུག་པ་མ་ལེགས་པས་སྔར་བྱས་ཀྱི་སྡིག་པ་ལ་འགྱོད་པ་དྲག་ཏུ་བསྐྱེད་པ་སུན་འབྱིན་པའིསྟོབས་དང་། དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཆད་སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་མི་བགྱིད་སྙམ་དུ་དམ་བཅའབ་ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྟོབས་དང་། སྔར་བྱས་ཀྱི་གཉེན་པོར་རྡོར་སེམས་སྒོམ་བཟླསབྱ་བ་ནི་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། ༀ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུངྔྷ་སརྦ་ངྷརྨ་སྭཱ བྷཱ་ཝ་ཤུངྔྷོ྅ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་པས་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྦྱངས་ནས
Chinese
全部引导至清净刹土。最后，将皈依处全部归集于根本上师。上师也化为光融入自身，安住于自心无别、离戏如虚空般的觉性空性之中，这是究竟的皈依。从彼起立时，回向善根。第六，发菩提心：为利他而欲得菩提之心生起是愿菩提心。仅生起此心不能获得菩提，故而修学其学处是行菩提心。其理是：为使一切有情之心性本初即是佛陀之体性得以显现，我之自心亦当显现为佛陀，如是发愿。为彼之故，我当修持此令自心显现为佛陀之甚深道，如是思惟后，以“显现庄严大界”等语而发起。最终，将心安住于无有根本之处，是为胜义菩提心。如是，以愿行之心之相及仪轨所发起的一切，皆可称为发心，乃是就字面而言。
English
All are led to the pure realm. Finally, all the objects of refuge are gathered into the root guru. The guru also dissolves into light and merges into oneself, abiding in the state of awareness-emptiness, free from elaboration, like the sky, which is inseparable from one's own mind. This is the ultimate refuge. When arising from that, dedicate the merit. Sixth, generating Bodhicitta: The arising of the mind that desires to attain enlightenment for the sake of others is the aspiration Bodhicitta. Merely generating this mind does not attain enlightenment, so studying its precepts is the action Bodhicitta. The way of that is: For the sake of manifesting the mind-essence of all sentient beings, which is primordially abiding as Buddha, one should think, 'May my own mind-essence also manifest as Buddha,' is the aspiration. For that purpose, one should think, 'I shall accomplish this profound path, which makes the mind-essence manifest as Buddha.' Then, one should generate it with "The expanse of the great array of appearances," and so on. Finally, placing the mind in a state without root is the ultimate Bodhicitta. Thus, all that is generated with the aspect and ritual of the mind of aspiration and action is called mind generation, which is in terms of sound.
Tibetan
། སྟོང་ཉིད་དེའི་ངང་ནས་པདྨ་དཀར་པོ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ཡིག་དཀརཔོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། རང་ཉིད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལགཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་ཞི་ཞིང་འཛུམ་པའི་ཉམས་ཅན། གཡས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀར་འཛིན་ཅིངགཡོན་དྲིལ་བུ་དཀུར་བརྟེན་པ། ཞབས་གཡས་ཅུང་ཟད་བརྐྱང་པའི་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུངགིས་བཞུགས་པ། དར་གྱི་ན་བཟའ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། མིགགིས་བལྟར་མི་བཟོད་པའི་འོད་ཟེར་ཀུན་ཏུ་འཕྲོ་བ། དེའི་ཐུགས་ཀར་པདྨ་ལ་གནས་པའིཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་ལྟེ་བར་ཧཱུྃ་སྔོན་པོ། ཡན་ལག་བཞི་ལ་ༀབཛྲ་སཏྭ་ཨཱཿ དེའི་མཐར་ཡིག་བརྒྱའི་ཕྲེང་བས་སྐྱ་ཧྲམ་མེ་བསྐོར་བ་ལ་དམིགས་ནས། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་དང་ཡི་གེ་དྲུག་པ་རྣམ་རྟོག་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ་ཅི་ནུས་སུ་བཟླས་པས་ ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་སྔགས་ཕྲེང་དང་བཅས་པ་ལས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་བབས་པས་སྡིག་པ་དངསྒྲིབ་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནད་གདོན་ཐམས་ཅད་ནག་ཉིལ་གྱིས་གཤང་གཅིའིལམ་དང་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ནས་ཕྱིར་སྦྱངས་པས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཤེལ་གོང་ལྟར་དག་ཅིང་། དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས་ནས། སྣང་བ་ཐམས་ཅདརྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་དང་། སྒྲ་གྲག་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། མཐར་དེརྣམས་རང་ལ་ཐིམ་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྣང་སྟོང་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟརགསལ་བ་ལ་བློ་བཞག་ནས། རྩོལ་བྲལ་རང་བབས་ཀྱི་ངང་གདངས་བསྐྱང་ཞིང་འཁོར་གསུམརྟོག་མེད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་དགེ་བ་བསྔོའོ། །བརྒྱད་པ་ཚོགས་བསགས་མཎྜལ་ནི། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཚོགསབསག་པ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཎྜལ་ལ་འདུས་པས། མདུན་གྱི་ནམ་མཁརཚོགས་ཞིང་སྔར་གྱི་སྐྱབས་ཡུལ་བཞིན་དུ་བཞུགས་པར་བསམས་ཏེ་མོས་གུས་གདུང་ཤུགསཚད་མེད་པ་བསྐྱེད་ནས། སྐུ་གསུམ་གྱི་མཎྜལ་འབུལ་བ་ལས། དང་པོ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་ལསོགས་པའི་མཎྜལ་ཕྱིས་ནས་ཚོམ་བུ་ལྔ་བཀོད་ལ། ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་གྱི་ཞིང་ཁམསགདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྣང་ཆ་ཡེཤེས་ཀྱི་རང་འོད་ལྔར་གསལ་བ་བླ་མ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དགོངསཔས་འབུལ་བ་ནི། ན་མོ༔ གདོད་མའི་ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་རུ༔ སོགས་ཀྱིས་འབུལ། གཉིས་པ་ནི། ཚོམ་བུ་ལྔ་བཀོད་ལ། འོག་མིན་ཆོས་
Chinese
从那空性之中，在白莲花和月轮之上，白色吽字完全转化。自身成为吉祥金刚萨埵，身色白色，一面二手，寂静且带微笑。右手持金刚于胸前，左手持铃于腰际。右足稍稍伸展，以菩萨坐姿安住。以丝绸天衣和各种珍宝严饰。放射出令人目不忍视的光芒。其心间莲花上安住的月轮之上，五股金刚杵的中央是蓝色吽字（ཧཱུྃ，hūṃ，hum，种子字）。四方四肢是嗡（ༀ，oṃ，om，身）、班杂（བཛྲ，vajra，vajra，金刚）、萨埵（སཏྭ，sattva，sattva，有情）、阿（ཨཱཿ，āḥ，ah，语）。其外围绕绕着百字明咒，如雾霭般旋转。专注念诵百字明和六字真言，不被其他分别念所中断，尽力念诵。
English
From within that emptiness, on top of a white lotus and a moon mandala, the white Hūṃ syllable completely transforms. Oneself becomes glorious Vajrasattva, body color white, one face, two hands, peaceful and smiling. The right hand holds a vajra at the heart, and the left hand holds a bell at the hip. The right leg is slightly extended, seated in the posture of a bodhisattva. Adorned with silk garments and various precious ornaments. Radiating light that is unbearable to look at. In the heart, on a lotus, on top of a moon mandala, at the center of a five-pronged vajra is a blue Hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，hum, seed syllable). On the four limbs are Oṃ (ༀ，oṃ，om, body), Vajra (བཛྲ，vajra，vajra, diamond), Sattva (སཏྭ，sattva，sattva, being), and Āḥ (ཨཱཿ，āḥ，ah, speech). Around that, the garland of the hundred-syllable mantra revolves like a misty haze. Focus on reciting the hundred-syllable mantra and the six-syllable mantra, without interruption by other thoughts, reciting as much as possible.