Tibetan
གསུམ་གསུམ་འབྱུང་བར་འགྱུརརོ། །ཡང་། བསྒྲུབ་བྱ་དགེ་བའི་ལས་ནི་སྲོག་གཅོད་སྤངས་པ་ནས་ལོག་ལྟ་སྤངས་པའི་ བར་གྱི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་ཡིན། དེ་དག་ཀྱང་བསྡུ་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དགེབར་འདུས། དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་དགེ་བ་ཕྱག་དང་སྐོར་བ། ཆོས་ཀྱི་དོན་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོནདུ་འགྲོ་འོང་བྱེད་པ་སོགས་དང་། ངག་གི་དགེ་བ་ཁ་ཏོན་བཟླས་བརྗོད། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དངསེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་སོགས་དང་། ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ། དད་གུས་ངེས་བྱུང་བྱམས་སྙིངརྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ། མདོར་ན་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངསཔའི་ལུས་ངག་གི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་ཐམས་ཅདདགེ་སེམས་འབའ་ཞིག་པས་ཟིན་ན་རྣམ་སྨིན་བདེ་བ་ཁོ་ན་བསྐྱེད་ཅིང་། བསམ་སྦྱོར་དགེསྡིག་འདྲེས་པས་ནི་བདེ་སྡུག་སྤེལ་མར་བསྐྱེད་པས་དགེ་སེམས་ཁོ་ནས་ཟིན་པར་བྱའོ། །དེདག་ཀྱང་ཀུན་སློང་དྲག་ཞན་གྱི་དབྱེ་བས་དགེ་བ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དུ་གྱུར་ནས་རྣམ་སྨིནགྱི་འབྲས་བུ་ཁམས་གོང་མའི་ལྷ་དང་། འདོད་ལྷ་དང་། མི་རྣམས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་། ཁྱད་པརཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བས་ནི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུལ། བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེར་དགེ་བ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུནགྱིས་ཚེ་རིང་བ་སོགས་བཅུ་དང་། བདག་པོའི་འབྲས་བུསས་ཕྱོགས་གཟི་མདངས་ཆེ་བ་ལསོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེས་ན་མི་དགེ་བ་སྤངས་པ་དང་དགེ་བ་བསྒྲུབས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་དེལྟ་བུ་འདུག་པས་ཚེ་ཐུང་ཡུད་ཙམ་འདིའི་ཕུན་ཚོགས་ལ་མི་ཆགས་པར་ནམ་ཞག་གཏན་གྱིའདུན་མ་འགྲུབ་པ་ཞིག་བྱེད་དགོས་པར་འདུག དེའི་འགག་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་འཛོལབ་མེད་པར་སྤྱད་ནས། སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་འདི་ལས་ནག་ཅན་བཙོན་དོང་ནསའབྲོས་པ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ཚད་མེད་བཞི་སྒོམ་པ་ནི། ཡུལ་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགསཔའི་བློའི་རྣམ་པ་ཚད་མེད་པས་ན་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། དེ་ཡང་ནམ་མཁའི་མཐའདང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་བདག་གི་མར་མ་གྱུར་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད། དེལྟར་མ་བྱས་རེས་བཞིན་ད་ལྟའི་མས་ཇི་ལྟར་བསྐྱངས་པ་བཞིན་དུ་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ ནི་བསྐྱབས། བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་བཟུང་། བྱམས་པའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་མཐུན་པརབསྐྱངས། ཕན་པ་སྒོ་དུ་མ་ནས་བཏགས་པའི་དྲིན་ཅན་གྱི་མ་ཤ་སྟག་ཡིན་པ་ལ་དགྲ་གཉེནགྱི་རིས་
Chinese
三三出现也。又，所修之善业，乃从断杀生至断邪见之间的十善业道。若归纳之，则包含于身语意三善之中。其中，身体的善业有顶礼和绕转，为佛法之义和众生之义而往来等；语言的善业有念诵和复诵，为佛法之词和众生之义而宣说等；意念的善业有，信心、恭敬、出离心、慈爱、悲悯、菩提心等。总之，以善心所引发的身语一切行为，特别是，从开始、正行到结束，一切都以纯粹的善心所摄持，则唯生善果；若思与行善恶夹杂，则苦乐交替而生，故当以善心摄持。这些也因发心强弱之分，而有大、中、小三种善业之别，从而成熟之果报，则生于上界之天神、欲界之天神和人类之中。特别是，与解脱分相应的善业，则能获得三种菩提。从因果关系来说，作为等流果，行为等流果是在哪里出生，就喜欢在那里行善；感受等流果是寿命长等十种；增上果是土地光亮等。因此，断除不善和修持善业有如此利益，故不应贪恋这短暂人生的圆满，而应成就长久的打算。为此，要毫无错谬地取舍因果，对于这充满痛苦的轮回，要像罪犯逃离监狱一样，努力生起这种观念，并精勤修习。第四，修持四无量心：对无量众生，以慈悲等无量心之行相，故称为无量。也就是说，与虚空边际相同的这些众生，没有一个不是我的母亲。像这样，没有做过母亲的众生是没有的，如同现在的母亲一样，守护我们免受一切损害，以慈爱之心来关怀，以慈爱的行为来和睦相处，从多方面施予利益，都是有恩的母亲，不应分敌我之别。
English
Three and three will arise. Furthermore, the virtuous actions to be cultivated are the ten paths of virtuous actions, from abandoning killing to abandoning wrong views. These, when summarized, are included in the three virtues of body, speech, and mind. Among them, the virtuous actions of the body include prostrations and circumambulations, going back and forth for the sake of the Dharma and for the sake of sentient beings, and so on. The virtuous actions of speech include recitation and repetition, speaking words of Dharma and for the sake of sentient beings, and so on. The virtuous actions of the mind include faith, respect, renunciation, love, compassion, the mind of enlightenment, and so on. In short, all actions of body and speech that are motivated by a virtuous mind, and especially if all three—beginning, main part, and conclusion—are entirely possessed by a virtuous mind, then only happiness will be produced as a result. If thoughts and actions are mixed with virtue and non-virtue, then happiness and suffering will be produced alternately, so one should be possessed only by a virtuous mind. These also, due to the distinction of strong and weak motivation, become three kinds of virtue—great, medium, and small—and as a result, one is born among the gods of the higher realms, the gods of the desire realm, and humans. In particular, the virtue that is in harmony with liberation is what obtains the three enlightenments. As for the result that is in accordance with the cause, as the acting cause, one is happy to do good wherever one is born; as the experiencing cause, one experiences ten things such as long life; and as the dominating result, one experiences things such as the land being bright. Therefore, since there are such benefits in abandoning non-virtue and cultivating virtue, one should not be attached to the prosperity of this short life, but should accomplish something that fulfills the eternal aspiration. For this, one should practice taking and abandoning cause and effect without error. One should diligently cultivate the understanding that this suffering-filled cycle of existence is like a criminal escaping from a dark prison. Fourth, meditating on the four immeasurables: Because the object, sentient beings, is immeasurable, and the aspects of the mind, such as compassion, are immeasurable, it is called immeasurable. That is to say, among these sentient beings who are equal to the extent of space, there is not one who has not been my mother. Like this, there is no one who has not been a mother, and just as the present mother has protected us from all harm, we have been cared for with loving hearts, and raised harmoniously with loving conduct. They are all kind mothers who have bestowed benefits in many ways, and one should not distinguish between enemies and friends.
Tibetan
སུ་གཅོད་པ་ཅི་སྟེ་རིགས། འདི་དག་འཁྲུལ་པའི་སྨྱོ་ཆུས་ཟིན་པས་མ་བུའི་འབྲེལམ་ཤེས་པ་ཡིན་མོད། དེས་ན་མ་འགྲོ་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་འདོད་པ་བདེ་བ་འདོདཀྱང་། སྒྲུབ་པ་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབས་པས་ཞེ་འདོད་དང་ལག་ལེན་འཛོལ་ཏེབཟོད་པར་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལ་བར་མེད་དུ་སྤྱོད་པ་སྙིང་རེ་རྗེ། འདིདག་གི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་དབུགས་ཀྱི་འགྲོ་འོང་དང་སྦྱརནས་བདེ་སྡུག་བརྗེ་བར་སློབ་པའམ། དེ་ལྟར་མི་ནུས་ན་ཡང་རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པའམ། མེད་ན་ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ངེས་སླ་བ་གཅིག་ཡིད་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས། དེ་སེམསཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་ཚབ་ཏུ་བཏང་ནས་བདག་གི་སྡུག་བསྔལརྒྱུ་དང་བཅས་པ་འདིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་བྲལབར་གྱུར་ཅིག ཅེེས་སྒོ་གསུམ་འཇུག་པ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ནས་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་རང་བབསརྩ་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་འཇོག དེས་མཚོན་ནས་བྱམས་པ་ནི། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་བརང་རྒྱུད་ལ་གསལ་བའམ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་བ་རྣམ་པ་གསལ་བ་ཞིག་ཡིད་ཡུལ་དུ་བྱསནས། དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུར་བཏང་ནས། བདག་གི་དགེབ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་འདིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པརགྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་བརྗོད་ནས་སེམས་རྩ་བྲལ་གྱི་ངང་ལ་འཇོག དགའ་བ་ནི། བདེབ་དེ་ཡང་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པར་གཏན་དུ་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅནགྱི་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་མི་འབྲལ་བར་གྱུར་ཅིག སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་བརྗོད་ནས་ངོ་བོ་རངསར་གློད་ནས་འཇོག བཏང་སྙོམས་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་དགོསསོ་སྙམ། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་དགོས་སོ་སྙམ་པ་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་རིངཆགས་སྡང་དང་བྲལ་བའི་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམ་ནས། སྙམ་ མཁན་རང་སར་གློད་པ་དོན་དམ་པའི་བཏང་སྙོམས་ལ་འཇོག དེ་ལྟར་ཚད་མེད་བཞི་པོ་དེཡང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་བློའི་རྣམ་པ་གཉིས་རེས་འཇོག་ཏུ་བསྒོམས་པས་དེ་གོམསནས་དོན་གྱི་བློ་ཡི་སྣང་ཆ་ཀུན་རྫོབ་ཚད་མེད་བཞིའི་རྣམ་པར་འཆར་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེལྟར་ཚད་མེད་བཞི་ལ་བློ་འབྱོངས་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣལ་མ་མ་སྐྱེབར་ནན་ཏན་ཏུ་འབད་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་སྐྱབས་འགྲོ་བྱ་བ་ནི། དཔེར་ན་ནག་ཅན་བཙོན་དོང་དུ་ཆུད་པ་ཆད་ལས་སྣ་ཚོགསཀྱིས་མནར་
Chinese
为何要加以制止呢？这些人被错乱的疯狂之水所浸染，尚且知道母子关系。因此，这六道众生虽然希求安乐，却只是造作痛苦，心之所愿与实际行为相悖，无间地承受着难以忍受的痛苦及其根源，真是可悲。心中想着：愿这些众生的痛苦成熟于我，并结合呼吸的出入，学习交换安乐与痛苦。如果不能这样做，也可以将自己所感受到的痛苦，或者即使没有痛苦，也将自己相续中容易生起的烦恼作为意念的对象。将此作为代替众生痛苦及其根源集谛的替代品，愿我之痛苦及其根源，令一切众生远离痛苦及痛苦之因。如此将身语意三门的行持融为一体，令心满意足，然后安住于自然放松的本性状态。以此为例，慈爱是：将暂时性的快乐感受在自相续中清晰地显现，或者将自相续的善行清晰地显现于意念之中，然后将此作为一切众生的安乐和安乐之因。愿我之善行及其根源，令一切众生具足安乐和安乐之因，如此思念并念诵，然后安住于心无造作的本性状态。喜悦是：愿此安乐并非只是暂时的安乐，而是与具有永恒安乐之特性的广大安乐永不分离。如此思念并念诵，然后放松其自性而安住。舍是：心想一切众生都应具有安乐，都应远离痛苦。因此，心中想着：愿一切众生安住于远离亲疏爱憎的舍之中。然后，将思 想者放松于其自身，安住于胜义谛的舍之中。如此，这四无量心，也以世俗谛和胜义谛两种心识的形态交替修习，如此习惯之后，实义的心识显现将以世俗四无量心的形态显现。如此在四无量心上生起证悟之后，在未生起真实的皈依和菩提心之前，应当精勤努力。第五，皈依是：例如，罪人落入牢狱之中，遭受各种刑罚的折磨
English
Why should one stop them? These beings are immersed in the deluded waters of madness, yet they still recognize the relationship between mother and child. Therefore, although these sentient beings of the six realms desire happiness, they only create suffering. Their desires and actions are contradictory, and they continuously experience unbearable suffering and its causes. How pitiful! Thinking, "May the suffering of these beings ripen upon me," and combining it with the in and out breaths, one should learn to exchange happiness and suffering. If one cannot do that, one can also take one's own suffering, or even if there is no suffering, one can take one's own easily arising afflictions as the object of one's mind. Substituting this for the suffering of all sentient beings and its cause, the origin, one should think, "May all sentient beings be free from suffering and the cause of suffering through my suffering and its cause." Thus, one should unite the actions of body, speech, and mind, satisfying the mind, and then rest in the natural, unconditioned state. As an example, loving-kindness is: clearly manifesting a temporary feeling of happiness in one's own mind, or clearly manifesting a virtuous quality of one's own mind in one's thoughts, and then dedicating this as the happiness and cause of happiness for all sentient beings. Thinking and reciting, "May all sentient beings possess happiness and the cause of happiness through my virtue and its cause," and then resting in the unfabricated state of mind. Joy is: wishing that this happiness is not just temporary happiness, but that it is inseparable from great happiness, which has the characteristic of eternal happiness. Thinking and reciting in this way, and then releasing its essence and abiding. Equanimity is: thinking that all sentient beings should have happiness and should be free from suffering. Therefore, thinking, "May all sentient beings abide in equanimity, free from attachment and aversion." Then, releasing the one who is thinking into his own place, abiding in ultimate equanimity. Thus, these four immeasurables are also cultivated alternately with the two aspects of mind, conventional and ultimate. After becoming accustomed to this, the appearance of the mind of reality will appear in the form of the four conventional immeasurables. Thus, after generating realization on the four immeasurables, one should strive diligently until genuine refuge and bodhicitta have arisen. Fifth, taking refuge is: for example, a criminal who has fallen into a prison pit, tormented by various punishments.