Tibetan
་འཆི་བའང་ཡོད། འགའ་ཞིག་ནི་རང་གིས་ལྕེབས་ཏེ་འཆི་བའང་ཡོད། འགའ་ཞིག་ནི་བསུབ་བམ་བརྣངས་ནས་འཆི་བའང་ཡོད། འགའ་ཞིག་ནི་ཕན་དུ་རེ་ནས་ཟས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པ་བསྟེན་པ་དུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་འཆི་བའང་ཡོད། དེ་ལ་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་པོ་ཆགས། བར་དུ་གནས། ཐ་མ་འཇིག རྗེས་སུ་སྟོང་པར་འགྲོ། དེ་བཞིན་དུ་ནང་རང་བྱུང་གི་སྒྱུ་ལུས་འདིའང་དང་པོ་ཕ་མའི་རྐྱེན་གྱིས་ཆགས། བར་དུ་ད་ལྟ་ཅུང་ཟད་གནས། ཐ་མ་འཆི་ཞིང་རྗེས་སུ་བར་དོར་རྣམ་ཤེས་རྟེན་མེད་འདི་འཁྱམས་དགོས། དེའང་ཕྱི་ནམ་ཟླ་དུས་བཞིའི་འགྱུར་ལྡོག་འདི་དང་། དཔྱིད་དང་དབྱར་དང་སྟོན་དགུན་གྱི་གནས་སྐབས་བཞིར་འགྱུར་ལྡོག་འགྱུར་འགྲོ་བ་ལྟར། ནང་རང་གི་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་ལང་ཚོ་དར་རྒུད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། དེ་ཡང་དཔྱིད་དུས་ས་ལ་དྲོད་སྐྱེས་ནས་མྱུ་གུ་འབུས་ཏེ་ཡར་འཕེལ་བ་ལྟར། དང་པོ་ལུས་འདི་མའི་མངལ་དུ་གྲུབ་ནས་ཡར་བསྐྱེད་ལུས་ཟུངས་ཐམས་ཅད་འཕེལ། དབྱར་དུས་མེ་ཏོག་ལོ་འདབ་རྩྭ་ལྗང་ཆུ་བོ་ཐམས་ཅད་དར་ཞིང་རྒྱས་པ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ལང་ཚོ་དར་ལ་བབས་ཏེ་བཀྲག་མདངས་སྟོབས་ནུས་ཐམས་ཅད་དར་ཞིང་རྒྱས་ཏེ་དཀར་ལ་དམར་བའི་མདངས་ཆགས་པ་ཀུན་གྱི་ཡིད་འཕྲོག་པ་ལྟ་བུར་གྱུར། སྟོན་དུས་མེ་ཏོག་གི་འདབ་མ་རྣམས་གྱེས། ལོ་འདབ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། རང་རྒས་པའི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་ཟུངས་ཟད། དབང་བོའི་བཀྲག་ཤོར་ཏེ་གདོང་བྱད་སྔོ་ཆོམ་གྱིས་སོང་། ཁའི་སོ་དོན། ལུས་སྒུར་ཞིང་འཁོགས། མགོ་བོ་སྐྱ་ཡེར་གྱིས་སོང་། གདོང་བྱད་གཉེར་མས་གང་སྟེ་ཀུན་གྱིས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་གྱུར། དགུན་གྱི་དུས་རྩི་ཤིང་དང་ཆུ་བོ་ཐམས་ཅད་འཁྱགས་ཤིང་སྐེམ། སྐྱི་སེར་གྱི་རླུང་གཡོས་པས་རི་རླུང་ཐམས་ཅད་སྐྱ་ཐལ་གྱིས་སོང་སྟེ་དབྱར་བྱུང་བའི་རྗེས་མེད་པ་ལྟར། རང་འཆི་བའི་ཚེ་ན་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བཞི་ཐམས་ཅད་མཐར་བསྡུས་ཏེ་འཐོར། རྣམ་ཤེས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་དངོས་མེད་དུ་འཁྱམས། དང་པོ་གསོན་ པོའི་དུས་སུ་མ་བྱས་པ་ལྟར་སོང་། མིང་སྟོང་ཞིག་ཤུལ་དུ་བཞག གཅེས་པར་བྱ་བའི་ཕུང་པོ་ས་རྡོ་ལྟར་བོར། ཡང་ན་ནི་ཆུར་བསྐྱུར། ཡང་ན་ནི་མེར་བསྲེག ཡང་ན་ནི་དུར་དུ་སྦ། ཡང་ན་ནི་དུར་ཁྲོད་དུ་བྱ་དང་གཅན་གཟན་གྱིས་ཟ། དེའི་ཚེ་ཤུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་མེད་པར་བྱས་ན་བློའི་བདེ་ཤོས་བྱེད་འགྲོ། དེའང་སྔར་ཤི་བ་མཐོང་ཞིང་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་ལ་འཆི་བ་འོང་བའི་བརྡ་སྟོན་པ་དང་འདྲའོ། །ཚེ་ལ་ལོང་སྐབས་མེད་པ་འཆི་བ་ནམ་མཁའི་གློ
Chinese
也有死亡。有些人是自缢而死。有些人是被闷死或憋死。有些人希望有益处而服用的食物和药物等变成了毒药而死。对此，外面的器世界最初形成，中间存在，最终坏灭，之后变成空无。同样，内在的自然幻身，最初由父母的因缘而形成，中间现在稍微存在，最终死亡，之后在中阴，无依无靠的意识必须漂泊。而且，外面的气候四季的变化，如同春、夏、秋、冬四个阶段的变化一样，内在自身的幻身，从青春到衰老也与之相似。其中，春天土地生出暖气，幼芽萌发向上生长一样，最初这个身体在母亲的子宫里形成，向上滋养，身体的所有营养都增长。夏天花朵、树叶、草木、河流全部繁荣茂盛一样，身体的青春达到鼎盛，光泽、力量、能力全部繁荣茂盛，呈现出白里透红的光彩，变得像吸引所有人一样。秋天花朵的花瓣凋谢，树叶和果实全部变化一样，自己衰老的时候，身体的营养耗尽，感官的光彩消失，脸色变得青黄。嘴里的牙齿脱落，身体弯曲佝偻，头发变得灰白，脸上布满皱纹，变得不令人喜欢。冬天的时候，植物和河流全部结冰干枯，寒冷的风吹动，所有的山风都变得灰蒙蒙的，像夏天来过一样无影无踪。自己死亡的时候，身体的所有四大最终收缩而消散，意识离开身体，在无实体的状态下漂泊。最初活着的时候，就像什么都没做一样。只留下一个空名，珍爱的尸体像土石一样被抛弃。或者被丢进水里，或者被火焚烧，或者被埋进坟墓，或者在坟地里被鸟和野兽吃掉。那时，如果剩下的人们把它消灭掉，心里会觉得最舒服。而且，以前看到和听到死亡的一切，都像是预示着自己也会死亡一样。生命没有空闲的时候，死亡就像天空的闪电。
English
There is also death. Some die by hanging themselves. Some die by being suffocated or stifled. Some, hoping for benefit, take food and medicine, etc., which turn into poison and die. In this regard, the external container world initially forms, exists in the middle, and ultimately disintegrates, after which it becomes empty. Similarly, the internal natural illusory body initially forms due to the causes of parents, exists slightly in the middle now, and ultimately dies, after which the consciousness, without support, must wander in the bardo. Moreover, the changes of the four seasons of the external climate, like the changes of the four stages of spring, summer, autumn, and winter, are similar to the waxing and waning of the youth of the internal illusory body. Among them, just as in spring, warmth arises in the earth, and sprouts emerge and grow upwards, initially this body forms in the mother's womb and is nourished upwards, and all the nutrients of the body increase. Just as in summer, all the flowers, leaves, grass, trees, and rivers flourish and thrive, the youth of the body reaches its peak, and all the luster, strength, and abilities flourish and thrive, presenting a complexion of white and red, becoming like attracting everyone. Just as in autumn, the petals of flowers wither, and all the leaves and fruits change, when one ages, the nutrients of the body are exhausted, the luster of the senses disappears, and the complexion turns pale. The teeth in the mouth fall out, the body bends and stoops, the hair turns gray, and the face is covered with wrinkles, becoming unpleasant to everyone. In winter, all the plants and rivers freeze and dry up, the cold wind blows, and all the mountain winds become gray and dusty, as if summer had come and left without a trace. When one dies, all the four elements of the body ultimately contract and dissolve, the consciousness leaves the body and wanders in a non-substantial state. Initially, when alive, it is as if nothing was done. Only an empty name remains, and the cherished corpse is abandoned like earth and stones. Or it is thrown into the water, or burned in the fire, or buried in the grave, or eaten by birds and beasts in the cemetery. At that time, if the remaining people eliminate it, they will feel most comfortable in their hearts. Moreover, everything seen and heard of death before is like a sign that one's own death will come. Life has no free time, death is like lightning in the sky.
Tibetan
ག་འཁྱུགས་པ་དང་འདྲའོ། །ཚེ་ལ་གཏད་སོ་མེད་པ་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་དང་འདྲའོ། །ཚེ་འདི་རྟག་པར་འཛིན་པ་ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་འཛིན་པ་དང་འདྲའོ། །ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པ་ཤིང་སྡོང་གི་འདབ་ཆགས་འཕུར་བ་དང་འདྲའོ། །འཆི་བའི་ཚེ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མི་སྟོང་པ་ཤིང་སྡོང་འགྱེལ་བའི་ཡལ་འདབ་ལོ་འབྲས་དང་འདྲའོ། །ཚེ་མྱུར་དུ་འཛད་པ་ལྟག་ཆུ་བོར་བའི་རྫིང་བུ་མཐིལ་རྡོལ་དང་འདྲའོ། །སྐད་ཅིག་གིས་ཀྱང་འཆི་བ་ཉེ་བ་གསོད་སར་ཁྲིད་པའི་དུད་འགྲོ་དང་འདྲའོ། །ཕུང་བོ་ཤུལ་དུ་བོར་བ་མི་གཙང་ཕྱིས་པའི་རྡོ་དང་འདྲའོ། །རྣམ་ཤེས་བར་དོར་འཁྱམས་པ་རྒྱུས་མེད་ཀྱི་འགྲུལ་པ་དང་འདྲའོ། །ཕྱི་མའི་སྐྱེ་གནས་འཚོལ་བ་སྦྲང་མས་སྦྲང་ཚང་འཚོལ་བ་དང་འདྲའོ། །གར་འགྲོའི་གཏད་སོ་མེད་པ་བུ་ཆུང་རྗེན་དུ་བོར་བ་དང་འདྲའོ། །འཆི་བའི་རྐྱེན་མང་བ་དུག་སྡོང་གི་ཡལ་འདབ་དང་འདྲའོ། །ཚེ་ལ་གནོད་པ་མང་བ་ཆར་རླུང་གསེབ་ཀྱི་མར་མེ་དང་འདྲའོ། །གློ་བུར་དུས་མིན་དུ་འཆི་བ་ཕྱེ་མ་ལེབ་མར་མེར་ཕྲད་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་རང་ཅག་རྣམས་འཆི་བའི་ནངས་པར་ནི་བརྩིགས་པའི་ཁང་ཁྱིམ་ཇི་ལྟར་བཙན་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེར་འཁྲས་ཏེ་སྡོད་པའི་དབང་ནི་མེད། བསགས་པའི་ནོར་རྫས་མདོར་ན་ལྷ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དཔལ་དང་མཚུངས་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་ཁྱེར་དབང་ནི་མེད། འགྲོགས་པའི་གཉེན་བཤེས་འཁོར་འདབ་སོགས་མང་ཡང་ཁྲིད་དབང་ནི་མེད། དེའང་དགེ་བ་རང་གིས་མ་བྱས་པར་ཁྱེར་དབང་ནི་མེད། སྡིག་པ་བྱས་ཟིན་པ་སྐྱུར་དབང་ནི་མེད། མདོར་ན་ཉེ་འབྲེལ་འཁོར་འདབ་དཔལ་འབྱོར་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་དགུ་ཐམས་ཅད་ཆམ་གྱིས་དོར་ལ་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་དགེ་སྡིག་གཉིས་པོ་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ་མར་གྱི་གསེབ་ནས་ སྤུ་བཏོན་པ་ལྟར་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སྐུད་པ་སྐྱ་བོ་ཞིག་ཀྱང་ཁྱེར་དབང་མེད་པར་རྟེན་མེད་དུ་འཁྱ མ་དགོས། དེའི་ཚེ་ཕན་པ་ན ི་དམ་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་གཞན་གང་ཡང་མེད། དེས་ན་རྟ་གདོང་འདྲོགས་པའམ། ཕྱེ་མ་ལེབ་མར་མེ་དང་འཕྲད་པ་བཞིན་གཟའ་གདོང་ཐུག་དང་། སྲིན་ཕོ་ལོང་ལྟ་བུས་བདག་ད་ལྟ་རང་མི་འཆི་བའི་གདེང་ཚད་ཅི་ཡོད། ཕྱི་ནམ་ཟླ་དུས་བཞིའི་འགྱུར་ལྡོག་དང་། ནང་སྐྱེ་འགྲོའི་འགྲོ་བ་ཡང་དགྲ་གཉེན་བར་མའི་གོ་རིམ་མ་ངེས་དེ་ཙམ་ཞིག་ཤི་བ་མཐོང་ཐོས་སུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ལ་བསམས་ཀྱང་བདག་ལ་འཆི་བ་ནམ་ཡོང་ཆ་མེད། གསང་བ་རང་ཉིད་མའི་པང་དུ་འཚོ་བ་ནས་ད་ལྟའི་བར་གྱི་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ། ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད། སེམས་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་ཐམས་
Chinese
如同闪电一般。寿命没有定数，如同悬崖上的瀑布一般。执着于今生永恒，如同抓住天空中的彩虹一般。不知何时会死，如同树上的鸟儿飞走一般。死亡时，任何其他东西都无法替代，如同树倒后，树枝上的果实一般。寿命迅速耗尽，如同底部破裂的水池漏水一般。哪怕只是一瞬间，死亡也很近，如同被带到屠宰场的牲畜一般。尸体被留在原地，如同擦拭污垢的石头一般。意识在中阴界游荡，如同无依无靠的旅人一般。寻找来世的去处，如同蜜蜂寻找蜂巢一般。不知去往何处，如同赤裸裸被抛弃的幼儿一般。死亡的因缘众多，如同毒树的枝叶一般。对寿命的损害众多，如同风雨中的酥油灯一般。突然非时而死，如同飞蛾扑火一般。因此，我们这些人，到了死亡的清晨，即使建造的房屋再坚固，也没有权力在那里安然居住。积累的财富，总而言之，即使如同天人的享用之财富一般，也没有携带的权力。交往的亲戚朋友眷属等再多，也没有带走的权力。而且，如果不自己行善，就没有携带的权力。已经造下的罪恶，就没有舍弃的权力。总而言之，亲戚眷属、财富享用、一切愿望都全部抛弃，自己所造的善恶之业会跟随自己，如同从酥油中 拔出毛发一般，自己孤身一人，即使是一根白线也没有携带的权力，不得不无依无靠地游荡。那时，有益的只有殊胜的佛法，除此之外，没有任何其他东西。因此，如同马受惊吓，或者飞蛾扑火一般，遭遇罗睺星的遮蔽，或者如同瞎眼的魔鬼，我有什么把握现在不会死去？外部有四季的变化，内部众生的迁徙，以及敌友中立的次序不定，仅仅是看到听到如此多的人死去，想到这些，我也不知道死亡何时会降临。秘密地从在母亲怀抱中生活开始，直到现在的身体行为、语言表达、以及心中的一切思虑。
English
Like a flash of lightning. Life has no certainty, like a waterfall on a cliff. Clinging to this life as eternal is like grasping a rainbow in the sky. Not knowing when one will die is like a bird flying away from a tree. At the time of death, nothing else can replace it, like the fruit on the branches of a fallen tree. Life is quickly exhausted, like a pool of water leaking from a hole in the bottom. Even for a moment, death is near, like livestock being led to the slaughterhouse. The corpse is left behind, like a stone used to wipe away filth. Consciousness wanders in the bardo, like a helpless traveler. Seeking a place for the next life is like a bee searching for a hive. Not knowing where to go is like a naked child being abandoned. The causes of death are numerous, like the branches of a poisonous tree. The harms to life are numerous, like a butter lamp in the wind and rain. Suddenly dying out of season is like a moth flying into a flame. Therefore, we, on the morning of death, even if the house we have built is very strong, we have no power to stay there peacefully. The wealth we have accumulated, in short, even if it is like the wealth of the gods, we have no power to take it with us. No matter how many relatives, friends, and attendants we have, we have no power to take them with us. Moreover, if we do not do good ourselves, we have no power to take it with us. Once we have committed evil, we have no power to abandon it. In short, relatives, attendants, wealth, enjoyments, and all desires are completely abandoned, and the good and evil deeds that we have done will follow us, like pulling a hair from butter. Alone, without even a single white thread to take with us, we must wander helplessly. At that time, the only thing that is beneficial is the supreme Dharma, and nothing else. Therefore, like a horse being startled, or a moth flying into a flame, encountering the eclipse of Rahu, or like a blind demon, what certainty do I have that I will not die right now? Externally, there are the changes of the four seasons, and internally, the migrations of sentient beings, and the order of enemies, friends, and neutrals is uncertain. Just seeing and hearing about so many people dying, and thinking about these things, I do not know when death will come to me. Secretly, from living in my mother's womb until now, the actions of my body, the expressions of my speech, and all the thoughts in my mind.