Tibetan
ཅད་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་འགྱུར་འགྲོ་བ་ཁོ་ནའི་ཚུལ་ལ་བསམས་ཀྱང་འཆི་བ་འོང་བ་མངོན་སུམ་ཚད་མར་གྲུབ། འཆི་བ་ནམ་མཁའི་གློག་འཁྱུགས་པ་བཞིན་ནམ་འོང་ཆ་མེད། མདོར་ན་སང་བྱ་དང་གནངས་བྱ་སྙམ་དུ་ལེ་ལོ་དང་ཕྱི་བཤོལ་གྱི་དབང་དུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་འཇོག་མི་ཁོམ་སྟེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་རང་རེ་རྣམས་ཀྱིས་རྙེད་དཀའི་རྟེན་འདི་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ནའང་མཐར་འཆི་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ལར་སྐྱེས་ཕན་ཆད་ཚེ་རིང་ཐུང་གི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལས་མ་ཤི་བར་ཚེ་ཐར་དུ་ལུས་པའི་འགྲོ་བ་ནི་སྔ་ཕྱི་ད་ལྟ་གང་དུའང་མ་མཐོང་ཞིང་མ་ཐོས་ལ་ཡོད་དམ་མེད་དམ་ཙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་བློ་འཇུག་པ་ཙམ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། མདོར་ན་གསོད་སར་ཁྲིད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་གོམ་པ་སྤོས་པ་ལྟར་ལོ་ཟླ་ཞག་དང་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་འཆི་བ་ལ་ཇེ་ཉེ་ཇེ་ཉེར་སོང་ཞིང་མ་ཚོར་བ་འདི་མཚང་རེ་ཆེ། དེར་མ་ཟད་དོ་ནུབ་རང་ཡང་མི་འཆི་སྙམ་པའི་བློ་གདེང་ཐུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མདོར་ན་སྐྱེས་པའི་ཐ་མ་འཆི། འདུས་པའི་ཐ་མ་བྲལ། བསགས་པའི་ཐ་མ་འཛད། མཐོན་པོའི་ཐ་མ་ལྷུང་བ་བཞི་ལས་མ་འདས། དེང་སང་རྒན་པ་རྣམས་ལ་འཆི་བ་ཡོལ་ཟེར་བ་ནི་མེད། གཞོན་པ་རྣམས་ལ་འཆི་བས་མི་ཚུགས་ཟེར་བ་མེད། ཕྲུག་གུ་རྣམས་ལ་འཆི་མ་རན་ཟེར་བ་མེད་པར་རྒན་གཞོན་བར་མའི་གོ་རིམ་མ་ངེས་པ་ཅན་དུ་འཆི་བ་ཡིན། དེས་ན་ཚེ་འདིའི་འཁོར་འདབ་གཉེན་འདུན་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ནི་འཕྲལ་བདེ་བདེ་ལྟར་སྣང་ཡང་། རྟག་ཐུབ་པ་ རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ་མདོར་ན་གཉིད་འཐུམ་པ་ཞིག་གི་རྨི་ལམ་བཟང་བ་དང་མཚུངས། དེ་སྔ་ཕན་ཆད་མ་བསམ་པར་རང་གིས་ལན་འདུག ད་བསམ་ན་སོས་དལ་དུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་སྡོད་མི་རིགས་པར་འདུག་སྟེ། དེའང་འཐར་འཆི་བ་འོང་སྙམ་པ་ཀུན་གྱི་བློ་ལ་ཡོད་ནའང་། རེ་ཞིག་མི་འཆི་སྙམ་པའི་བློ་དེ་འཆི་ཁ་ཚུན་ཆད་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན། བློ་ངན་དེས་བསྒྲིབས་ནས་ཚེ་འདིའི་རྣམ་གཡེང་འབའ་ཞིག་གིས་གཡེང་ནས་དལ་འབྱོར་དོན་མེད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་ན་རང་ཅག་རྣམས་ད་ལྟ་འཆི་བའི་རྐྱེན་བུ་ཡུག་དྲག་པོ་འཚུབ་པའི་དབུས་ན་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་ཙམ་དུ་གནས་པའི་དུས་འདི་རུ་ནམ་ཞག་གཏན་གྱི་འདུན་མ་ཚགས་སུ་ཚུད་ངེས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་ནི་ངེས་པར་རང་མི་བྱེད་རེ་སྙམ་དུ་དྲག་ཏུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། དུས་ཀྱིས་ཉེན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་གྱུར་ན། །ལོངས་སྤྱོད་མཛའ་དང་གཉེན་བཤེས་རྗེས་མི་འབྲང་། །སྐྱེས་བུ་དག་ནི་གར་གནས་གར
Chinese
即使思维每一刹那都在变化的道理，死亡的到来也是显而易见的。死亡就像天空中的闪电一样，无法预测何时到来。总之，不要因为明天要做什么、后天要做什么的想法而懒惰和拖延，片刻也不能耽搁。原因是，我们虽然获得了这难以获得的暇满人身，但最终必定会死亡。一般来说，从出生开始，只有寿命长短的差别，没有不死而长寿的众生，无论过去、现在还是将来，都没有见过、听说过，甚至连是否存在都无法产生怀疑。总之，就像被带到屠宰场的牲畜迈出的每一步一样，岁月、日月、早晚都在不断地接近死亡，而我们却毫无察觉，这真是太可悲了。不仅如此，我们也不能确信今晚自己不会死去。总之，生者必死，聚者必散，积者必尽，高者必堕，这是无法避免的四种规律。现在，不能说老年人可以逃避死亡，也不能说年轻人不会被死亡击倒，更不能说孩子还没有到死亡的时候，死亡是不分老、中、青的。因此，今生的眷属、亲友、受用等等，虽然看起来是暂时的快乐，但没有丝毫是永恒不变的，总之就像熟睡者的美梦一样。以前没有想过，现在才觉得，片刻也不能悠闲地待着了。虽然大家都知道最终会死亡，但总觉得暂时不会死，这种想法会一直持续到临终。被这种恶念蒙蔽，终日沉迷于今生的琐事，让暇满人身毫无意义地流逝。因此，我们现在就像在强烈的暴风雪中，蜡烛尚未被风吹灭一样。在这个时候，我们必须强烈地思考，一定要修持纯正的佛法，这样才能确保来世的安乐。正如《教诫国王经》中所说：当死亡临近，国王将要离去时，财富、朋友和亲戚都不会跟随他。众生最终将去往何处？
English
Even if we contemplate the fact that everything changes from moment to moment, the coming of death is manifestly evident. Death is like a flash of lightning in the sky, unpredictable when it will strike. In short, we should not be lazy or procrastinate with thoughts of what to do tomorrow or the day after, not even for a moment. The reason is that although we have obtained this difficult-to-find precious human rebirth, we are ultimately certain to die. Generally speaking, from birth onwards, there is only a slight difference in the length of life; there are no beings who remain alive and escape death. In the past, present, or future, we have never seen or heard of such a thing, and it is impossible even to have a doubt about whether it exists or not. In short, just as each step taken by an animal being led to the slaughter brings it closer to death, so too do the years, months, days, and even mornings and evenings bring us closer and closer to death, and yet we are unaware of this, which is truly pitiful. Moreover, we cannot be certain that we will not die even tonight. In short, whatever is born will die, whatever gathers will disperse, whatever accumulates will be exhausted, and whatever is high will fall—these four are unavoidable. Nowadays, it cannot be said that the elderly can escape death, nor can it be said that the young will not be struck down by death, nor can it be said that children are not yet ready for death. Death comes without regard for the order of old, middle-aged, and young. Therefore, all the relationships, friends, enjoyments, and so on of this life may seem to bring temporary happiness, but nothing is permanent or lasting, like a pleasant dream of someone who is drowsy. Having not thought about this before, I now realize that we cannot afford to remain idle even for a moment. Although everyone knows that death will eventually come, the thought that we will not die for a while persists until the moment of death. Obscured by this evil thought, we are distracted by the mere trivialities of this life, and our precious human rebirth is wasted. Therefore, we are now like a butter lamp in the midst of a fierce snowstorm, remaining alight only until the wind blows it out. At this time, we must think strongly that we must practice the genuine Dharma, which will surely ensure our well-being in the future. As it is said in the Sutra on Admonishing the King: When death approaches and the king is about to depart, wealth, friends, and relatives will not follow him. Where will beings ultimately go?
Tibetan
་འགྲོ་ཡང་། །ལས་ནི་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་། །སོགས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ས་དང་ལྷུན་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཉི་མ་བདུན། །འབར་བས་བསྲེགས་པའི་ལུས་ཅན་འདི་དག་ཀྱང་། །ཐལ་བ་ཡང་ནི་ལུས་པར་མི་འགྱུར་ན། །ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་མི་ལྟ་སྨོས་ཅི་འཚལ།། ཞེས་དང་། རྟ་དབྱངས་ཀྱིས། སའམ་འོན་ཏེ་མཐོ་རིས་ན། །སྐྱེས་ནས་ལ་ལ་མ་འཆི་བ། །འགའ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་བའམ། །ཐོས་སམ་འོན་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས། གང་དུ་ཕྱིན་ཀྱང་འཆི་བས་མི་ཚུགས་པའི། །ས་ཕྱོགས་དེ་ནི་གང་དུའང་ཡོད་མིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལ་མེད་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ན་མེད། །རི་བོ་ཀུན་གྱི་ཕུག་ཏུ་ཞུགས་ཀྱང་མེད། །ཅེས་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེས། ཚེ་འདི་མི་རྟག་འཇིམ་པའི་བུམ་པ་འདྲ། །སང་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་སྣང་བ་གཉིས། །སྔོན་ལ་གང་ཡོང་ངེས་པ་མེད་པས་ན། །དེ་རིང་ཉིད་ནས་དམ་པའི་ཆོས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་རིང་ཁོ་ན་མི་འཆི་ཞེས། །བདེ་བར་འདུག་པ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་ཀྱང་། ཚེ་འདི་མི་རྟག་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་དང་འདྲ། །མཛའ་བཤེས་གཉེན་འདུན་ཚོང་འདུས་མགྲོན་པོ་འདྲ། །འཆི་བདག་བདུད་ནི་ དགོང་ཀའི་གྲིབ་སོ་འདྲ། །འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་སོས་ཀའི་ཉ་རྡོས་འདྲ། །ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་མདང་གི་རྨི་ལམ་འདྲ། །འདོད་ཡོན་ལོངས་སྤྱོད་སྒྱུ་མའི་དགའ་སྟོན་འདྲ། །དོན་མེད་བྱ་བ་ཆུ་ཡི་གཉེར་མ་འདྲ། །ཞེས་དང་། མདོར་ན་སྐྱེས་པའི་ཐ་མ་འཆི་བ་སྟེ། །འགྲོགས་པའི་ཐ་མ་དེ་བཞིན་འབྲལ་བ་ཡིན། །བསགས་པ་འཛད་ཅིང་འབྱོར་བ་རྒུད་པའི་རྒྱུ། །ཞེས་དང་། ཐུགས་ཐིག་ལས། དེ་ལྟར་ཐོབ་ཀྱང་རྟག་པ་མ་ཡིན་གྱི། །རྒན་གཞོན་བར་མའི་གོ་རིམ་མ་ངེས་ན།། རླུང་ནང་མར་མེ་ཆུ་བུར་ཤིང་རྩེའི་བྱ། །ཇི་བཞིན་ལོང་མེད་འཆི་མེད་རྟག་པའི་སེམས། །སྤངས་ཏེ་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོས་འཆི་བ་བསམ། །སྙིང་ནས་ཆོས་སྒྲུབས་ཚེ་འདིའི་རྣམ་གཡེང་སྤོངས། །ཞེས་དང་། དམ་པས། ཡེང་བའི་བར་ལ་འཆི་བདག་བདུད་ཀྱིས་འཛིན། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་སྒྲུབས་ཤིག་དིང་རི་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་པས་ན། འོ་སྐོལ་རྣམས་ཀྱིས་སང་གནངས་དང་ཚེ་ཕྱི་མ་གང་སྔ་མི་ཤེས། ཚེ་འདིའི་བྱ་བྱེད་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ནི་ཟིན་ཚར་དུས་མེད་ཅིང་འདོད་དོན་ཆུང་། འཆི་དུས་ཕན་ཆད་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཕན་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་གཞན་གང་ཡང་མེད། དེས་ན་བདག་ནམ་འཆི་ན་ཨང་སྙམ་དུ་མཉམ་བཞག་མ་ལགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུའང་འཆི་བ་མི་རྟ
Chinese
即使行走，业也如影随形。等等。龙树说：大地、须弥山、海洋、七个太阳，被燃烧殆尽的这些有情众生，即使化为灰烬也不会再成为身体，何况是极其弱小的人呢，还用多说吗？如马鸣说：在地上或者天堂里，出生后不死的，你是否见过，或者听说过，或者怀疑过？经中说：无论去哪里，都没有能阻止死亡的地方，不在天空中，不在海洋深处，即使进入所有山的山洞里也没有。全知法王说：此生无常如泥土做的瓶子，来世和后世的显现，哪个先来没有定数，所以从今天开始就积攒神圣的法。入行论中说：认为今天不会死，而安乐地坐着是不合理的。大导师也说：此生无常如秋天的云，亲朋好友如集市的客人，死主魔鬼如傍晚的影子，来世如夏季的鱼苗，此生的显现如昨晚的梦，欲望享受如幻术的盛宴，无意义的行为如水中的波纹。总之，出生的终点是死亡，相伴的终点同样是分离，积累会耗尽，财富是衰败之因。心滴中说：即使这样获得，也不是永恒的，因为老、少、中的次序不定。如风中之灯、水泡、树梢上的鸟，同样没有自由，舍弃不死的永恒之心，以强烈的厌离心思维死亡，从内心修持佛法，抛弃今生的散乱。圣者说：在散乱的间隙，死主魔鬼会抓住你，现在就修持吧，定日巴！这样说过了，我们不知道明天和后世哪个先到。今生的所作所为，永远没有完成的时候，而且欲望很小。死亡之后，持续不断有益的只有神圣的佛法，除此之外，什么也没有。因此，我什么时候会死呢？不要这样安住于等持，在后得的所有状态中，都要忆念死亡无常。
English
Even when walking, karma follows like a shadow. And so on. Nagarjuna said: The earth, Mount Meru, the ocean, the seven suns, even these sentient beings burned by the blazing fire, even if they turn to ashes, they will not become bodies again, let alone extremely weak humans, what more needs to be said? As Ashvaghosa said: On earth or in heaven, having been born and not dying, have you seen any, or heard of any, or doubted any? The Sutra says: Wherever you go, there is no place that can stop death. It is not in the sky, not in the depths of the ocean, not even if you enter the caves of all the mountains. Omniscient Dharma Lord said: This life is impermanent like a clay pot. The appearances of tomorrow and the next life, which will come first is uncertain. Therefore, from today onwards, accumulate the sacred Dharma. In Engaging in Bodhisattva Behavior it says: It is unreasonable to sit comfortably thinking that one will not die today. The great teacher also said: This life is impermanent like autumn clouds, friends and relatives are like guests at a market, the Lord of Death is like the evening shadow, the next life is like summer fish fry, the appearances of this life are like last night's dream, desires and enjoyments are like a magician's feast, meaningless actions are like ripples in water. In short, the end of birth is death, the end of companionship is separation, accumulation will be exhausted, and wealth is the cause of decline. In Thug Thig it says: Even if you obtain it in this way, it is not permanent, because the order of old, young, and middle is uncertain. Like a lamp in the wind, a water bubble, a bird on a treetop, similarly without freedom, abandon the immortal, eternal mind, and with strong renunciation, contemplate death. Practice the Dharma from the heart, and abandon the distractions of this life. The Holy One said: In the gaps of distraction, the Lord of Death, the demon, will seize you. Practice now, Dingriwa! Thus it has been said. We do not know which will come first, tomorrow or the next life. All the actions and behaviors of this life are never finished, and desires are small. After death, the only thing that is continuously beneficial is the sacred Dharma, and nothing else. Therefore, when will I die? Do not remain in meditative equipoise thinking this, but in all states of post-meditation, remember death and impermanence.