Tibetan
གྲིན་པར་ཨཱཿདམར་པོ། ཐུགས་ཀར་ཧཱུྃ་སྔོན་པོ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བསམ། གསུམ་པ་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་དྲངས་ཤིང་བསྟིམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་གསལ་ཐེབས་ན། དེའང་རང་གི་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་ལས་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་ལྡན་བུན་ཟེར་གྱིས་འཕྲོས་པས་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཀློང་ལས་གཟུགས་སྐུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྟེན་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པར་བཞེངས་སུ་གསོལ་སྙམ་དུ། ༀ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་མ་ཧཱ་ཀཱ་རུ་ཎི་ཀ་དྲྀ་ཤྱ་ཧོཿ ཞེས་བརྗོད་པས་བསྒོམ་པ་དང་ཅི་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་སྤྱན་དྲངས་པ་ལ། ས་མ་ཡ་ཧོཿ ས་མ་ཡ་སྟྭཾཿ ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ ཞེས་བརྗོད་པས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་རང་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམས་ཏེ། དམ་ཡེ་ལ་མཆོག་དམན་དུ་འཛིན་པའི་ཞེན་རྟོག་སྤངས་ཏེ་བསྒོམ། བཞི་པ་ལྷའི་སྣང་ཞེན་ལ་བསླབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་རྣམ་པ་སྤྱི་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། སྐུ་ུཡི་ཆ་བྱད་ཡོངས་རྫོགས་པ༔ མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན༔ གསལ་ལ་ཡེངས་པ་མེད་པར་བསྒོམ༔ ཞེས་པས་དེ་ལྟར་དམིགས་པ་སྔ་མ་དེ་ལ་གོམས་པ་ན། དེའང་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་སྐུའི་རྣམ་པ་ཞལ་ཕྱག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཅིག་ཆར་དུ་གསལ་བཏབ་སྟེ། དེའང་བྲིས་སྐུ་ལྟ་བུ་གཅམ་གཅམ་མ་ཡིན། འབུར་སྐུ་ལྟ་བུ་རྡོས་རྡོས་མ་ཡིན། སྣང་བ་གཟུགས་སུ་གྲུབ་ལ་འཛིན་པ་གཟུགས་སུ་མ་གྲུབ་པ། ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་ནམ་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་ནམ། དཔེར་ན་རྫིང་བུ་གསལ་དྭངས་རྙོགས་པ་མེད་པའི་ནང་དུ་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལྟར་གསལ་བཏབ་ལ་ལྷ་སྐུ་གསལ་སྟོང་དེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་རྩེ་གཅིག་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། དེ་གོམས་སྐུ་ཡི་ཆ་ཤས་ནས༔ རྒྱན་ཆ་ཕྲ་མོའི་བར་དག་ཏུ༔ རིམ་པ་བཞིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྒོམ༔ ཞེས་པས། དེའང་དམིགས་པ་སྔ་མ་དེ་ལ་གོམས་པ་ན་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་བ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ལ་སེམས་འཛིན་པ་སྟེ། ལྷ་སྐུའི་རྣམ་པ་གསལ་ལ་དེར་འཛིན་མེད་པ་དེའང་སྤྱན་དཀྱུས་རིང་བ་དང་། སྤྱན་རས་ནག་རིལ་ལེ་བ། སྤྱན་རྩ་དམར་ཁྱུག་གེ་བ། ཞལ་གྱི་མཆུ་སྒྲོས་བིམ་པའི་ཁ་དོག་ལྟར་དམར་སལ་ལེ་བ་སོགས་མདོར་ན་ཞབས་སེན་གྱི་བར་སྐུའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ནས་གསལ་ སྣང་འདོན་ཞིང་། དབུའི་ནོར་བུ་ནས་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་གདུ་བུ
Chinese
在喉咙是红色的ཨཱཿ（藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：啊），在心间是蓝色的ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），观想这些是所有佛陀的身语意金刚三性的自性。第三，迎请并融入自性智慧之轮：如果这样清晰地确定，那么，从自己的心间的ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）发出五种颜色的光芒，以光束照耀十方一切安乐逝者，祈请他们从法身不变的虚空中，显现为报身薄伽梵吉祥金刚萨埵的所依能依坛城轮。念诵ༀ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་མ་ཧཱ་ཀཱ་རུ་ཎི་ཀ་དྲྀ་ཤྱ་ཧོཿ（藏文，梵文天城体：ओम् एह्येहि महाकारुणिक दृष्य हो，梵文罗马拟音：oṃ ehyehi mahākāruṇika dṛśya ho，汉语字面意思：嗡，来，来，大悲者，显现，吽），通过这样的念诵和观想，将如是的智慧尊迎请到面前的虚空中。念诵ས་མ་ཡ་ཧོཿ ས་མ་ཡ་སྟྭཾཿ ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ（藏文，梵文天城体：समय होः समय स्त्वं जः हूँ वं होः，梵文罗马拟音：samaya hoḥ samaya stvaṃ jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ，汉语字面意思：誓言，是；誓言，你；扎，吽，旺， 吽），就像水倒入水中一样，无二无别地融入自身。摒弃对誓言尊和智慧尊的优劣执着，进行观修。第四，修习对本尊显现的执着，有四种方法。第一，将心专注于总体形象：『身之各部分皆圆满，如镜中之影像般，观修清晰且不散乱。』通过这种方式，习惯了之前的观修方式之后，为了平息粗大的寻常分别念，将本尊的形象，包括面容和手足，一次性地清晰显现出来。但它不是像绘画一样扁平，也不是像雕塑一样粗糙，显现是形象，但执着不是形象，就像天空中的彩虹或镜子中的影像。例如，就像在清澈无浊的水池中显现出月亮的倒影一样，清晰地显现本尊的身相，并专注于那清晰空性的本尊身相，一心一意地安住。第二，将心专注于细节：『一旦习惯身之各部分，乃至细微的装饰品，次第分明地观修。』通过这种方式，习惯了之前的观修方式之后，为了平息细微的寻常分别念，将心专注于细节。本尊的形象清晰而无执着，例如，眼睛细长，眼珠乌黑发亮，眼角泛着红光，嘴唇像红色的频婆果一样鲜艳。总之，从脚趾到头顶的宝珠，从身体的各个部分，清晰地显现出来，从头顶的宝珠到手脚的镯子……
English
In the throat is red ĀḤ (藏文, Sanskrit Devanagari: आ, Sanskrit Romanization: ā, Chinese literal meaning: Ah), in the heart is blue HŪṂ (藏文, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum), contemplate these as the nature of the three vajras of body, speech, and mind of all Buddhas. Third, inviting and merging the wheel of self-nature wisdom: If it is clearly established like that, then, from the HŪṂ (藏文, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) in one's own heart, rays of five-colored light shine with a network of rays, illuminating all the Sugatas of the directions and times, and pray that they arise from the Dharmakaya's unchanging space as the Sambhogakaya, the Blessed One, the mandala wheel of glorious Vajrasattva's support and supported. Recite OṂ EHHYEHI MAHĀKĀRUṆIKA DṚŚYA HOḤ (藏文, Sanskrit Devanagari: ओम् एह्येहि महाकारुणिक दृष्य हो, Sanskrit Romanization: oṃ ehyehi mahākāruṇika dṛśya ho, Chinese literal meaning: Om, come, come, great compassionate one, appear, Hum), through such recitation and contemplation, invite the wisdom being of whatever kind to the sky in front. Recite SAMAYA HOḤ SAMAYA STVAṂ JAḤ HŪṂ VAṂ HOḤ (藏文, Sanskrit Devanagari: समय होः समय स्त्वं जः हूँ वं होः, Sanskrit Romanization: samaya hoḥ samaya stvaṃ jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ, Chinese literal meaning: Vow, is; vow, you; Dza, Hum, Vam, Hum), and merge it into oneself without duality, like pouring water into water. Abandon the attachment of considering the Samaya being and the Wisdom being as superior or inferior, and meditate. Fourth, there are four ways to train in attachment to the appearance of the deity. First, focusing the mind on the general form: 'The parts of the body are all complete, like a reflection in a mirror, meditate clearly and without distraction.' By doing so, when one is accustomed to the previous object of focus, in order to subdue the gross ordinary thoughts, one should clearly manifest the form of the deity, complete with face and hands, all at once. However, it is not flat like a painted image, nor is it rough like a sculpted image. The appearance is formed as a shape, but the grasping is not formed as a shape, like a rainbow in the sky or a reflection in a mirror. For example, just as the reflection of the moon appears in a clear and unclouded pond, clearly manifest the deity's form, and focus on that clear and empty deity form, placing it single-pointedly and evenly. Second, focusing the mind on the details: 'Once accustomed to the parts of the body, even to the smallest ornaments, meditate clearly in sequence.' By doing so, when one is accustomed to the previous object of focus, in order to subdue the subtle ordinary thoughts, one focuses the mind on the details. The form of the deity is clear and without attachment, for example, the eyes are long, the pupils are black and round, the corners of the eyes are reddish, and the lips of the mouth are as red as the color of the bimba fruit. In short, from the toenails to the jewel on the crown of the head, each part of the body is clearly manifested, from the jewel on the crown of the head to the bracelets on the hands and feet...
Tibetan
་ཚུན་ཆད་ཀྱི་རྒྱན་ཆ་ཕྲ་མོའི་བར་ཡང་རེ་རེ་ནས་གསལ་སྣང་ཕྲ་ཞིང་ཞིབ་པར་སྟོན་ལ་རེ་རེ་ཡང་སེམས་བཟུང་། དེའང་ཤེས་པ་བྱིངས་ཤས་ཆེ་ན་མིག་གི་ལྟ་སྟངས་ཀྱང་གྱེན་དུ་བསྟན། གདན་ནས་དབུའི་ནོར་བུའི་བར་ཡས་རིམ་གྱིས་གསལ་བཏབ་སྟེ་བསྒོམ། འཕྲོ་ཞིང་རྒོད་ན་ལྟ་སྟངས་ཀྱང་ཐུར་དུ་ཕབ་ལ་དབུའི་ནོར་བུ་ནས་པད་གདན་གྱི་བར་མས་རིམ་གྱིས་གསལ་བཏབ་སྟེ་བསྒོམ། དེ་ལྟར་གསལ་ཐེབས་པ་དང་ཡང་ཅིག་ཆར་དུ་ལམ་གྱིས་གསལ་བཏབ་ལ་རྣམ་པ་ལམ་མེ་བ་དེ་ཁ་ལ་སེམས་འཛིན། གསུམ་པ་ང་རྒྱལ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། དེ་གོམས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས༔ དངོས་ཡིན་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་བཟུང༔ ཞེས་པས་དེ་ལ་གོམས་པ་ན་ཐ་མལ་གྱི་ཞེན་པ་ལྡོག་པའི་དོན་དུ་ང་རྒྱལ་ལ་བསླབ་སྟེ། དེའང་སེམས་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན་ལྷ་མེད། ལྷ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན་སེམས་མེད། སེམས་དང་ལྷ་སྐུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། དེའང་སྐྱོན་ཀུན་ཟད། ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས། དགོས་འདོད་ཀུན་སྩོལ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་གློ་བུར་གསར་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་ཡེ་གདོད་མ་ཉིད་ནས་ངའོ་སྙམ་དུ་ང་རྒྱལ་བཟུང་། དེ་ཉིད་གཉུག་མར་ཁྱེར་ཤེས་ན་ཡང་དག་པའི་ཉེ་ལམ་དུ་འགྱུར་བས་ན་དེ་ལྟར་ལྷ་སྐུར་རང་གི་རིག་པའི་རང་རྩལ་དུ་ཤེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་ནན་ཏན་གྱིས་བསྒོམ། བཞི་པ་དག་དྲན་ལ་བསླབ་པ་ནི། དེ་གོམས་ཕྱག་རྒྱའི་བྱེ་བྲག་རྣམས༔ རྣམ་མང་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་ཕྱིར༔ བརྟན་སེམས་དག་པ་དྲན་པ་དང༔ སྟོང་གསུམ་ཡིག་འབྲུར་གཞུག་པ་སོགས༔ གོམས་པ་བརྟན་པོ་མ་གྱུར་བར༔ རྩེ་གཅིག་འབད་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ༔ ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གོམས་པ་ན་ཡེ་གདོད་མ་ཉིད་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་མོད་ཀྱང་། འགྲོ་བ་རྣམས་གང་དང་གང་འདུལ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་སྐུ་མདོག་དང་ཞལ་ཕྱག་ཡབ་ཡུམ་འཁྲིལ་སྦྱོར་ལ་སོགས་རྣམ་པར་བསྟན་པ་འདི་དང་འདིའོ་སྙམ་དུ་དག་པ་དྲན་པར་བྱས་ཏེ་མདོ་འགག་ནི་གཉུག་མ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟར་གློ་བུར་གསར་བྱུང་དུ་གྲུབ་པ་ནི་མིན་ཏེ། ཡེ་ གདོད་མ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་པའོ་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་ལ་གོམས་ནས་གཞན་ཡང་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་རྩལ་འདོན་ཕྱིར་ཕྲ་བའི་གནད་ལ་སློབ་སྟེ། རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་གྱི་ནང་དུ་བརྟེན་པ་ལྷ་རི་རབ་ཙམ་དུ་སྒོམ་པ་དང་། ཡང་རེས་འགའ་རྟེ
Chinese
乃至细微的装饰品，也要一一清晰细致地显现，并一一专注。如果智慧较为集中，则目光也向上看。从座垫到头顶的宝珠，依次由下往上清晰观想。如果散乱和兴奋，则目光向下看，从头顶的宝珠到莲花座垫，依次由上往下清晰观想。这样清晰之后，再同时以道的方式清晰观想，并将清晰明亮之相专注心中。第三是专注我慢：修习此法即金刚萨埵，生起“我即是”之慢。如是修习，为使平凡之执着消退，应修习我慢。彼者，舍弃心之外无有本尊，舍弃本尊之外无有心。心与本尊身无二无别，彼者，诸过皆尽，诸功德圆满，赐予诸所欲，乃诸佛之主，薄伽梵金刚萨埵，并非是骤然新生的法，而是从原始本初即是“我”之慢。若能将此执为本有，则将成为真确的近道，因此，在未生起视本尊身为自心之自性的殊胜定解之前，应精进修习。第四是修习清净忆念：修习此法，手印之差别，为调伏众多有情，坚定心念，清净忆念，以及将三千世界纳入字中等，在未稳固之前，应一心精进修习。如是说。修习此法，虽于原始本初即圆满之佛陀智慧身，无有丝毫能取所取之相，然为调伏有情，示现如是身色、面容、手印、父母双运等，应忆念此为何等。经部之要义是，佛陀之功德并非于本初法性之上骤然新生，而是从原始本初即自然任运而住。如是思维。于此纯熟之后，为发挥生起次第之功用，应修习微细之要点，即于芥子大小之所依宫殿之中，观想所依本尊如须弥山般广大。又有时，
English
Even the smallest ornaments should be clearly and meticulously visualized one by one, and each should be focused on. If wisdom is more concentrated, then the gaze should also be directed upwards. Meditate by clearly visualizing from the seat to the jewel on the crown, in ascending order. If scattered and excited, then lower the gaze and meditate by clearly visualizing from the jewel on the crown to the lotus seat, in descending order. After it is clear in this way, then also clearly visualize the path all at once, and focus on that clear and bright appearance. Third is focusing on pride: Practicing this is Vajrasattva, holding the pride of thinking "I am." By practicing this, in order to reverse ordinary clinging, one should practice pride. That is, beyond abandoning the mind, there is no deity; beyond abandoning the deity, there is no mind. Mind and deity's body are non-dual. That is, all faults are exhausted, all qualities are perfected, all needs and desires are granted, the master of all victors, the Bhagavan Vajrasattva, is not a Dharma that suddenly newly arose, but from the very beginning, hold the pride of thinking "I am." If you know how to take that as inherent, then it will become a true near path, therefore, until the special certainty of knowing the deity's body as the self-nature of your own awareness arises, meditate diligently. Fourth is practicing pure recollection: Practicing this, the differences of mudras, for the sake of taming many beings, firm mind, pure recollection, and incorporating the three thousand worlds into a letter, etc., before becoming stable, one should strive to meditate single-pointedly. It is said. By practicing this, although in the wisdom body of the Buddha, which is complete from the very beginning, there is not even a speck of the sign of grasping and being grasped, nevertheless, for the sake of taming beings, manifesting such body color, face, hands, father-mother union, etc., one should remember what this is. The essential point of the sutras is that the qualities of the Buddha are not suddenly newly created on the original nature of Dharma, but from the very beginning, they naturally and spontaneously abide. Think like that. After becoming familiar with this, in order to develop the skill of the generation stage, one should study the essential points of subtlety, that is, in the dependent palace the size of a mustard seed, meditate on the dependent deity as vast as Mount Meru. And sometimes,