Tibetan
ན་ཏེ། གཏི་མུག་ནི་བླང་དོར་སོགས་ཀྱིས་འབྱེད་པ་མེད་པས་མི་རྟོག་པའི་ཁོངས་སུ་འདུ་ཞིང་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་མི་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་མཚན་ཉིད་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཤེས་གཞན་བཞི་ཡང་འདིར་འདུས་ པས་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་སྤྱི་གཟུགས་ཡིན་པས་ན་ལྷའི་དུས་ནའང་གཙོ་བོ་དང་སྦྱོར་ཏེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། ཆོས་གཅིག་མཁྱེན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཞི་བའི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་གཙོ་བོར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་འདུ་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་གི་རྟོག་ཚོགས་ཀུན་ཏུ་འཕྲོ་བའི་འཁོར་འདས་སྐྱེད་པའི་ལས་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་དུས་ན་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩ་གཉིས་སུ་སྟོན་པ་སོགས་གང་འདུལ་གྱི་སྐུས་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་ཏེ། ལྷ་རྟོག་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཀུན་བཟང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལས། །འདུལ་བའི་སྤྲུལ་པ་གྲངས་མེད་ཅིང་། །ཁྱད་པར་མི་མཇེད་འཇིག་རྟེན་དུ། །སྟོང་རྩ་གཉིས་ཀྱི་སྐུར་སྣང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཞེ་སྡང་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པས་གདུག་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གང་ལ་གནོད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་། གནོད་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དང་། གནོད་པའི་སྦྱོར་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་རྟེན་པའི་གཞི་མེད་ཅིང་བསྐྱེད་པའི་རྩ་བ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ན་གཡོ་བྱེད་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་ཞི་ཞིང་། ཡེ་ཤེས་གཞན་གསུམ་གྱི་འཆར་གཞི་བྱེད་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲོལ་བ་ནི་ལྷའི་དུས་ན་རྟ་མགྲིན་ཡིན་ནོ། །དེའང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན། །ཞེས་སོ། །འདོད་ཆགས་ཀུན་ནས་ཞེན་ཅིང་སྲེད་པའི་གདུང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཏུར་པོ་འདི་ནི་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་ཞིང་། མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཆགས་བྲལ་ཏེ་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲོལ་བ་ནི་ཡུམ་གསང་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ནས་ཁེངས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་གཟེངས་མཐོ་བ་ང་རྒྱལ་གྱི་རྟོག་ཚོགས་རྣམས་ནི་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ངར་འཛིན་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་རྟོགས་པ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲོལ་བ་ནི་དཔའ་བོ་ཡིན་ནོ། །ཕྲ
Chinese
如是，愚痴以取舍等无法区分，故归于不作意之范畴，且法界智亦为不作意之智慧，因此仅以不作意之特性能相符。又，其他四种智慧亦汇集于此，故法界智乃一切智慧之总相，因此于天神之时亦与主尊相合。如《中观宝鬘论》云：“知一法即知一切法，谓法性寂静之相。”如是。未证悟之时，主要依赖于意之识而生起，乃造作之心所之分别念，普于轮回涅槃中流转，行生起之业。此于证悟之时，于娑婆世界示现千二百佛等，以随所应化之身调伏众生之事业，因天神与分别念二者于业之自性上相同之故。如是云：“智慧如虚空之续部中，《普贤菩萨》圆满受用身中，调伏之化身无数，尤其于娑婆世界中，显现千二百之身。”如是。未证悟之时，由嗔恨而极度恼害，故具暴恶之心。此于何者应加害之境，及加害之心，与加害之行为等一切所依之基无有，且证悟远离生起之根本时，动摇之能取所取之相寂灭，成为其他三种智慧之基础，解脱为如明镜般之智慧，即天神之时之马头明王。彼亦如《经庄严论》云：“明镜智不动摇，三种智慧依于彼。”如是。贪欲完全执着且贪恋之痛苦之心续，此于证悟之时，了知一切所知不杂乱，且了知智慧之体性为空性，故离贪而解脱为妙观察智，即明妃秘密智慧之空行母。烦恼完全充满之相之心高傲之我慢分别念等，于证悟之时，远离我执，故证悟一切法平等之平等性智中解脱，即勇士也。微
English
Thus, ignorance cannot be distinguished by acceptance or rejection, and therefore belongs to the category of non-mentation. Moreover, the wisdom of the Dharmadhatu is also the wisdom of non-mentation. Therefore, it is in accordance with the characteristic of non-mentation alone. Furthermore, the other four wisdoms also gather here, so the wisdom of the Dharmadhatu is the general form of all wisdoms. Therefore, it is also combined with the main deity at the time of the deity. As it is said in the "Garland of Middle Way Jewels": "Knowing one dharma is knowing all dharmas, which is called the aspect of the peace of dharmata." So it is. At the time of non-realization, it mainly arises relying on the consciousness of the mind, which is the conceptual thought of the compounded mental factors, which spreads throughout samsara and nirvana, and performs the action of generating. At the time of realization, it shows a thousand and two Buddhas in the Sahā world, etc., and the activity of subduing beings with bodies that can be subdued. This is because both the deity and the conceptual thought are the same in the nature of action. As it is said: "In the tantra of wisdom equal to the sky, from the perfect enjoyment body of Samantabhadra, there are countless emanations of subduing, especially in the Sahā world, appearing as a thousand and two bodies." So it is. At the time of non-realization, it is extremely tormented by hatred, so it has a violent mind. When it realizes that the object to be harmed, the mind of harming, and the act of harming, etc., all have no basis to rely on and are free from the root of arising, the characteristics of the moving grasper and grasped are pacified, and it becomes the basis for the other three wisdoms, and is liberated into the mirror-like wisdom, which is Hayagriva at the time of the deity. As it is said in the "Ornament of the Sutras": "The mirror-like wisdom is unwavering, and the three wisdoms rely on it." So it is. This continuous stream of painful thoughts of attachment and craving is that at the time of realization, all knowable things are known without being mixed, and the nature of the wisdom of knowing is emptiness, so it is free from attachment and liberated into discriminating wisdom, which is the Dakini of secret wisdom. The mind filled with afflictions, the arrogant conceptual thoughts of pride, etc., at the time of realization, are free from self-grasping, so they are liberated into the wisdom of equality, which realizes that all dharmas are equal, which is the hero. Small