Tibetan
འི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་འཁོར་བཅས་ལ་རྫོགས་རིམ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷ་ཞེས་བྱ་བའང་གང་གིས་གདགས་པ་མིང་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཨ་བྷི་དྷ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ལས། མི་འཆི་དཔའ་དང་ལྷག་པར་བརྟན། །འདོད་སྟོན་སྟེར་དང་བཞི་པ་དང་། །ལུས་གནས་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། །བཀུར་བར་འོས་ཕྱིར་ལྷ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལས་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་ཞིང་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དགེ་བའི་ལྷ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་དང་། དེ་དག་གི་བྱིན་རླབས་མཚན་མའི་ལྷ་ཞེས་གྲགས་པ་རྣམས་ཡི ན་ནོ། །དེ་ལ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་པོས་བསྒྲུབ་བྱའི་གཞིའི་ལྷ་དེ་གང་ཡིན་པ་ལ་ངེས་པ་གཏིང་ནས་རྙེད་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བསྒྲུབ་གཞི་མེད་པའི་སྒྲུབ་ བྱེད་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་གཞི་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པར་གནས་པ་ནི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེ་གཉིས་གདོད་མ་ནས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་བཞུགས་པ་ནི་དམ་ཡེ་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་ཏེ། དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་གཞི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་ཐ་དད་དུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཏེ་དེ་མ་རྟོགས་པ་ནི་སྦྱང་བྱའི་དྲི་མ་འདམ་རྫབ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ཉིད་ལས། གདོད་ནས་དག་པའི་རིག་པ་ནི༔ ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུར་གནས་པ་ལ༔ དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་ས་འོག་ན༔ གནས་པའི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཞིན༔ ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་བར་འཁྲུལ༔ ཞེས་པས་དཔེར་ན་ནོར་བུ་ཉིད་འདམ་གྱི་དྲི་མ་ལས་མ་གྲོལ་བར་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལྟར་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་དེ་ཡང་མ་རྟོགས་ན་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཕན་མི་ཐོགས་པས་དྲི་མ་སྦྱོང་དགོས་ལ། དེ་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ནི་འཁྲུལ་པ་གློ་བུར་བ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་དང་། ས་བོན་གྱི་ཆ་ནི་རྫོགས་རིམ་གྱིས་སྦྱོང་བ་ཡིན་ཞིང་། ཇི་ལྟར་སྦྱོང་ན། འཁྲུལ་པའི་ཆོས་ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་རིགས་རྒྱུན་དེ་ཉིད་ལམ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྒྱུར་ཚུལ་དེའི་རང་ངོ་ལ་བསལ་བཞག་མེད་པར་བཞག་པས་གང་ཤར་གྱི་རང་བཞིན་དག་སྣང་དུ་འཆར་བའི་གནད་ཀྱིས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དེས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ལམ་བདེན་དང་། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་འགོག་བདེན་དུ་སྣང་བས་འབྲས་བུ་
Chinese
以及包含瑜伽道的次第，被称为圆满次第。神，从命名的角度来区分，在《阿毗达磨》（梵文天城体：अभिधर्म，梵文罗马拟音：Abhidharma，汉语字面意思：论）的论典中说：“不死、勇敢且特别坚固，欲望的显示、给予是第四，身体的安住、利益的成办，以及值得尊敬，因此称为神。”从这些经文中选取合适的解释，而从本体的角度来说，则是法界完全清净的神，智慧自性的神，以及那些被称作是这些的加持、表相的神。因此，首先修行者必须从根本上确定所要修的作为基础的神是什么，否则，就只会变成没有所修基础的修行。 那么，所修的基础是什么呢？就像这样，一切众生都无差别地安住于自性清净的神的自性中，这是誓言萨埵（藏文：དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་），一切佛的法身是智慧萨埵（藏文：ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་），这两者从原始以来就安住于不可分割的自性中，这就是誓言和智慧二无别的意义，如同清除污垢的基础珍宝一般。虽然如此，因为不认识自己的面目而执着于差别，因此产生错觉，不证悟这一点就像是所要清除的污垢泥浆一般。就像这其中所说：“原始清净的觉性，本来安住于法身中，如同贫穷人家的地下，安住的珍宝一般，因为不认识而迷惑于轮回。”因此，例如珍宝本身如果没有从泥垢中解脱出来，就无法发挥自己的作用一样，如果不证悟二无别的意义，仅仅是存在也无法带来利益，因此必须清除污垢。清除污垢的方法是，将错觉、突发的遍计部分通过生起次第来清除，而种子的部分则通过圆满次第来清除。如何清除呢？将从错觉之法中显现的烦恼痛苦的相续，转变为道大乐，转变的方法是，将转变方式的自性无有取舍地安住，凭借着任何显现的自性都显现为清净显现的关键。因为这个原因，密咒乘中，苦集谛的自性显现为道谛，苦谛的自性显现为灭谛，因此是果
English
The stages involving the path of yoga are called the Completion Stage. As for what is designated as a deity, distinguishing it from the perspective of naming, the Abhidharma states: "Undying, brave, and especially steadfast; showing desire, giving, and the fourth; abiding in the body, accomplishing benefit, and being worthy of honor, therefore it is called a deity." From these scriptures, apply what is appropriate, and from the perspective of essence, there are the deities of the Dharma realm that are completely virtuous, the deities of the nature of wisdom, and those known as the blessings and signs of these. Therefore, at the very beginning, the practitioner must thoroughly ascertain what the deity that is the basis of what is to be accomplished is, for otherwise, it would only be an accomplishment without a basis for accomplishment. So, what is that basis for accomplishment? Like this, all beings abide without distinction in the nature of the deity of naturally pure essence, which is the Samaya-sattva, and the Dharmakaya of all Buddhas is the Jnana-sattva. These two abide from the very beginning in an indivisible nature, which is the meaning of the non-duality of Samaya and Jnana, like a jewel that is the basis for purifying defilements. Although this is so, because one does not recognize one's own face and grasps at differences, delusion arises, and not realizing this is like the mud that is to be purified. As it says in this very text: "The awareness that is pure from the beginning, abides as the Dharmakaya from the beginning, like a precious jewel abiding under the ground in a poor person's house; because one does not recognize it, one is deluded in samsara." Therefore, just as the jewel itself cannot perform its function unless it is freed from the defilement of mud, so too, if one does not realize the meaning of non-duality, merely being so does not bring benefit, so one must purify defilements. The method for purifying them is to purify the adventitious, imputed aspects of delusion through the generation stage, and the seed aspects through the completion stage. How does one purify? By transforming the lineage of afflictions and suffering that arises from the phenomena of delusion into the path of great bliss, and the method of transformation is by leaving the nature of the way of transformation without elimination or establishment, through the key point that the nature of whatever arises appears as pure appearance. For that reason, in this vehicle of Secret Mantra, the nature of the truth of the origin appears as the path truth, and the nature of the truth of suffering appears as the cessation truth, therefore it is the fruit.
Tibetan
ལམ་བྱེད་ཀྱི་དོན་ཡང་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་མཚན་ཉིད་ཐེག་པས་གཞི་སྤོང་འགེབས་སྦྱོང་བའི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་ན། འོད་གསལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོང་གསལ་འགག་པ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ལྡན་ཏེ། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་ཡེ་ནས་བཞུགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཨ་ཏི་ལས། འཁོར་འདས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི༔ གནས་ལུགས་ཡེ་ཤེས་གསུམ་འདྲིལ་བའི༔ ཞེས་དང་། ཐུགས་ཐིག་ལས། གཞི་གནས་རིག་པ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དང་༔ ཐུགས་རྗེ་གསུམ་སྟེ་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་ལས༔ སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་བཞུགས་པར་བཤད་པ་ཡིན༔ ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱིས། འདི་ལྟར་སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ༔ སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ཀུན༔ རང་བཞིན་རྣམ་དག་ལྷ་ཡི་དབྱིངས༔ ལྷ་ཡི་རོལ་པ་ལྷ་ཡི་སྐུ༔ དེ་བཞིན་དངོས་གཞན་མ་ལུས་པ༔ ཡེ་ནས་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་པས༔ ལྷ་ཡི་གཞི་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད༔ ཅེས་དང་། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་གཞན༔ ཡེ་ནས་མ་བཅོས་ལྷའི་བདག་ཉིད༔ ཅེས་སོ། །དེ་ལ་གཞན་ནས་བཅིང་གྲོལ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་གནས་ལུགས་དང་། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་། སེམས་ཉིད་སྟོང་ཆ་ནས་ཆོས་སྐུ་དང་སྣང་ཆ་ནས་གཟུགས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་ལྡན་ཡང་དྲི་མ་མ་དག་པར་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་བས་རང་བཞིན་གནས་རིགས་སམ། ཁམས་དང་དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་། དྲི་མ་དེས་རང་བཞིན་ལ་གོས་མ་མྱོང་བས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གམ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་སོགས་: སྙེད་བསྙད་ཅིང་། ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར། ཀྲི་ཡས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ཨུ་བྷ་ཡས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། ཡོ་གས་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། མ་ཧཱ་ཡོ་ག་བས་རང་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དབྱེར་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ལྷག་པའི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ། ཨ་ནུས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྲས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བཏགས་ཤིང་། བི་མ་ལས་གསང་ཐིགས་སུ། གང་ལ་ཡོད་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་ཤེས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་དབུས་ན་དྭངས་མ་ལྔ་འདུས་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཞུགས་པར་གསུངས་པ་དང་། གཞན་དུ་མ་དག་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་འདི་
Chinese
由于它是作为道路运作的意义，因此，胜乐乘比名相乘在抛弃、遮盖和修习基础的道路上更为殊胜。那么，所谓的自性清净之神又是怎样的呢？光明菩提心，空明无碍的实相，具足三智，即本体、自性、大悲三者本来就存在。正如阿底瑜伽中所说：“轮回涅槃一切万法的，实相三智合一的。” 又如《心滴》中所说：“基位觉性本体自性与，大悲三者乃是如来藏，三身任运而住宣说也。”菩提萨埵金刚法也说：“如此心性种种显，显现有情诸事物，自性清净天之界，天之嬉戏天之身，如是其余诸事物，本来即是天之性，是故名为天之基。”又说：“蕴界处等诸余法，本来无造天之性。”因此，以无有他处束缚解脱之义为实相，以其即是诸佛之本体为如来藏，以心性空性方面为法身，以显现方面圆满具足色身功德然未净除垢染故不转为佛陀为自性住种姓或界与具垢染之如来藏等，以垢染未曾沾染自性为自性清净或菩提等等而安立。特别是密咒乘中，作密认为自我是真如，行密认为是菩提心，瑜伽认为是无始无终的菩提心或菩提心普贤，大瑜伽认为自证觉性菩提心无别离戏或真谛无别殊胜法身大，阿努瑜伽认为是界与智慧无二之子大乐根本菩提心之坛城。毗玛拉于《秘密滴》中说：“何者具有当知为八种。”如是等等所说，如是说在有情众生的心间，五种精华聚集而依，心性光明法身菩提心安住，其他不清净的蕴界处所摄之法
English
Since it is the meaning of operating as a path, the Atiyoga is more excellent than the path of abandoning, concealing, and practicing the ground in the characteristic vehicle. Then, what is the so-called naturally pure deity like? The clear light Bodhicitta, the empty and clear unobstructed reality, possesses the three wisdoms, namely, the essence, nature, and compassion, which are inherently present. As it is said in Atiyoga: "Of all conditioned and unconditioned phenomena, the reality is the union of the three wisdoms." Also, as it is said in the Heart Drop: "The ground-abiding awareness, essence, nature, and compassion, these three are the essence of the Sugata, the three bodies are said to abide spontaneously." Bodhisattva Vajra Dharma also said: "Thus, the nature of mind manifests in various ways, all phenomena of existence appear, the realm of the naturally pure deity, the play of the deity, the body of the deity, likewise, all other phenomena, are inherently the nature of the deity, therefore, it is highly proclaimed as the ground of the deity." It also says: "Aggregates, elements, and other sense bases, are inherently the nature of the deity, uncreated." Therefore, the reality is defined by the meaning of being free from bondage and liberation from others, the essence of all Buddhas by being the essence of all Buddhas, the Dharmakaya by the emptiness aspect of mind, and the qualities of the Rupakaya are fully possessed in the appearance aspect, but it does not transform into Buddhahood because the impurities are not purified, as the naturally abiding lineage or the essence and the Tathagatagarbha with impurities, etc., and the naturally pure or Bodhi, etc., by the impurities not staining the nature. Especially in this mantra vehicle, Kriya considers the self to be Suchness, Ubhaya considers it to be Bodhicitta, Yoga considers it to be the Bodhicitta without beginning or end, or the Bodhicitta Samantabhadra, Maha Yoga considers self-awareness to be the Bodhicitta inseparable from the realm of activity or the great Dharmakaya of ultimate truth inseparable, and Anu Yoga considers the son of indivisibility of realm and wisdom to be the great bliss, the mandala of the root Bodhicitta. Vimala said in the Secret Drop: "That which exists should be known as eight aspects." As it is said, it is said that in the heart of sentient beings, the mind of clear light Dharmakaya Bodhicitta abides, based on the gathering of the five essences, and other impure phenomena gathered by the aggregates, elements, and sense bases.