Tibetan
ར་བས་བརྒྱན། །ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་བླ་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། རྩ་རྒྱུད་གསང་སྙིང་ལས། བཅིངས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཐུགས་ཐིག་ལས་ཀྱང་། གཞི་གནས་རིག་པ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དང་། །ཐུགས་རྗེ་གསུམ་སྟེ་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་ལ། །སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་བཞུགས་པར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་སྤྱི་སྐད་དང་བསྟུན་ན། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའམ་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་དེ། སྲིད་ཞི་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་གཤིས་ཚུལ་ཡིན་པས་ན་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོའམ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་གདོད་མ་ནས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་སྒྲིབ་གཉིས་མ་གྲོལ་བར་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་བ་རང་བཞིན་གནས་རིགས་སམ་དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཁམས་ཀྱི་དོན་དང་། དྲི་མ་དང་འབྲེལ་ཡང་དྲི་མ་དེ་མེད་སྣང་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གོས་མ་མྱོང་བ་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དང་། གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་གཞི་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་ཀྱང་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་སད་པར་མ་བྱས་ན་ནུས་པ་འབྱིན་མི་ནུས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་དོན་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རིས་མེད་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱིས་མགོན་དང་བཅུད་དུ་བཞུགས་པས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་ཞིང་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཀྱང་བྱ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་དོན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རྟོག་གེ་བའི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སངས་རྒྱས་ཁམས་དང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་ཏེ། །དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་ཀྱང་བསམ་བྱ་མིན། །འདི་ནི་འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། སྒེག་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་ཐིག་ལས། རང་བཞིན་བདེ་གཤེགས་གདུལ་བྱ་ཡི། །སྣང་བ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ། །རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་གཞག །ཅེས་པ་ལྟར། རྒྱུ་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་ལུགས་དང་། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུམ་ལ། སྣང་བ་ཤེས་བྱ་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པ་ལ་སྣང་ཚུལ་སོ་སོར་འཆར་ཏེ། མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་རྒྱུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བར་འཆར་བ་དང་། མ་དག་པ་དག་པའི་གནས་སྐབས
Chinese
以栏楯庄严，是任运成就无上坛城。（出自）《根本续·秘密藏》。无缚亦无脱，本来自圆满，佛陀之法。（出自）《心滴》。基位自性之觉性，以及大悲三者，于诸佛之藏性中，宣说三身本自具足。如是宣说。又，若随顺共同之法，则称为如来藏或阿赖耶识，乃是遍布轮涅之无变异之智慧。是诸佛之自性或本性，故名诸佛之藏或如来藏。其自性本初即离垢，然于二障未解脱前，不转成佛，是自性住种性或具垢如来藏，是界之义。虽与垢染相联，然垢染乃无有之显现，是为客尘，故未曾染污其自性，是自性清净，乃菩提之义。本初即于基位任运具足一切佛陀之功德，然若未以白法唤醒，则不能生起作用，是功德之义。对一切有情无有偏颇，以周遍之慈悲，作为怙主与精华而安住，故能息灭暂时与究竟之痛苦，并生起安乐，是事业任运成就，然无有能作与所作之分别念，是事业之义。彼等超越了分别念之境，故称之为不可思议之处，如《宝性论》云：佛性与佛菩提，以及佛法与佛事业，清净有情亦非所思，此乃引导者之行境。如是。第二、不共之处，如《娇爱金刚心滴》云：自性如来所化机，三现分位之体性，安立续之种种差别。如是，于因位有情之安住方式，以及道位修持之瑜伽士，与果位圆满正等觉之佛陀三者，于显现所知共同之境上，显现方式各异。于未清净之阶段，因位有情显现为错乱之显现，于未清净与已清净之阶段。
English
Adorned with railings. It is the spontaneously accomplished, unsurpassed mandala. And (from) the Root Tantra Secret Essence: Without bondage, without liberation, From the beginning, spontaneously perfect, is the Dharma of the Buddhas. So it is said. And also from the Heart Drop: The ground-abiding awareness, its essence and nature, And the three kinds of compassion, in the essence of the Victorious Ones, It is taught that the three kayas are naturally present. So it is said. Furthermore, according to the common Dharma language, it is called the Sugata-garbha or the alaya-jnana, which is the unchanging wisdom that pervades samsara and nirvana. It is the nature or disposition of the Victorious Ones, therefore it is called the essence of the Victorious Ones or the Sugata-garbha. Although it is primordially free from defilements, it does not become a Buddha until the two obscurations are removed. It is the naturally abiding lineage or the Suchness with defilements, which is the meaning of dhatu. Although it is associated with defilements, the defilements are impermanent and adventitious, so it has never been stained in its own essence, which is naturally pure, which is the meaning of bodhi. From the beginning, all the qualities of the Buddha are spontaneously present in the ground, but if they are not awakened by the white dharmas, they cannot produce their power, which is the meaning of qualities. Because it abides as the protector and essence with impartial pervasiveness for all sentient beings, it eliminates temporary and ultimate suffering and generates happiness, which is the meaning of spontaneously accomplished activity, but without the conceptualization of agent and object, which is the meaning of activity. Since these are beyond the realm of conceptual thought, they are called the inconceivable ground. As it says in the Uttaratantra: The Buddha-dhatu and the Buddha-bodhi, As well as the Buddha-dharma and the Buddha-activity, Even pure sentient beings cannot conceive of them. This is the realm of activity of the guides. So it is. Secondly, the uncommon aspect, as it says in the Playful Vajra Heart Drop: The nature of the Sugata, the object to be tamed, In the essence of the three appearances, Establish the various distinctions of the continuum. Thus, for the cause, the abiding of sentient beings, and the path, the yogi who practices, and the result, the perfectly complete Buddha, in the common realm of appearance and knowable objects, the modes of appearance arise differently. In the impure stage, the cause, sentient beings, appear as deluded appearances, and in the impure and pure stages.
Tibetan
་ལམ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བར་འཆར་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་གནས་སྐབས་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོརལོའི་སྣང་བར་འཆར་བས་ན། བརྟེན་པ་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཆོས་ཉིད་རིས་མེད་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན་པས་རང་ངོས་ནས་དབྱེ་བ་བྱར་མེད་ཀྱང་། དེ་རྒྱུད་ལྡན་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ལ་ལྟོས་ནས་མིང་གི་ཐ་སྙད་གསུམ་བྱུང་སྟེ། རྒྱུད་བླར། མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གོ་རིམ་བཞིན། །སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ལྟར་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་མེད་ཀྱང་། སད་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་ཆ་ཤས་དང་མཐའ་དག་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཏེ་འཕགས་བཞིའི་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བའང་འབྱུང་བ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་དང་། རྒྱུད་བླར། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དམན་པ་དང་། །བར་མ་མཆོག་ལ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གནས་ལུགས་རྒྱུ་རྒྱུད་དེའི་བྱེད་ལས་ནི། རྐྱེན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ། ལམ་རྐྱེན་གྱིས་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པ་ལས་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་བྱེད་པས་འཁོར་བའི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། མྱང་འདས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་མཛད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་འཆར་གཞི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བི་མ་ལས་རིམ་པ་གསུམ་པར། ཐ་སྙད་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །མ་ལུས་འབྱུང་ཕྱིར་གཞི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་འཁོར་བའི་རྒྱུད་འདི་ལས་བྱུང་ཡང་འཁོར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་ལ། ནམ་ཞིག་དྲི་མ་དག་ པའི་ཚེ་མྱང་འདས་སུ་གྱུར་ཀྱང་གསར་ཐོབ་མ་ཡིན་ཏེ། གདོད་མ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཇི་ལྟར་ཆུ་རྙོག་པ་ལས་དྭངས་པ་ན། །དྭངས་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལས་སྐྱེས་མིན་གྱི། །དེ་ནི་དེ་ལ་དྲི་མ་བྲལ་བར་ཟད། །དེ་བཞིན་རང་སེམས་དག་ལའང་ཚུལ་དེ་ཉིད། །སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་འོད་གསལ་འདོད། །དེ་ནི་གློ་བུར་ཉེས་པས་མ་རུང་བྱས། །ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་གཞན་ནི། །འོད་གསལ་མ་ཡིན་རང་བཞིན་ལ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས། གང་ཞིག་འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་སྦྱ
Chinese
对于道路瑜伽士们，它显现为体验的景象；对于完全清净的状态，如来们，它显现为无尽庄严的轮。因此，所依的如来藏是法性无偏遍一切处，所以从自身来说没有差别可言。但它依赖于具缘的所依之人，而有三种名称的说法。如《宝性论》所说：“不净不净净，以及极清净，次第为有情，菩萨及如来。”这样说。同样，虽然自性的体性没有好坏，但依赖于觉醒的方式，而有三乘的种姓；依赖于清净的部分和完全证悟的次第，而有声闻、缘觉、阿罗汉、菩萨、佛陀等四圣者的差别。如《现观庄严论》所说：“法界无差别，故种姓不应异，依处法差别，说彼有差别。”以及《宝性论》所说：“形色有下劣，中等胜如空。”就像这样。这种安住方式的原因和作用是，与顺缘相应，从是否被道之缘所摄持而产生证悟与未证悟的作用，从而成为显现轮回的各种状态、受用，以及涅槃的各种身、净土和事业的蓝图。如《维摩诘经》第三品所说：“一切二名之法，皆从此生，故名为基。”这样说。虽然从无始以来，它产生了轮回的相续，但却没有被轮回的法所染污。当何时垢染清净之时，虽然成为涅槃，但也不是新获得的，因为从原始以来就没有超出过自性清净。如《经庄严论》所说：“如水浊而清，清净非从彼生，唯是彼离垢，如是自心净。心恒常欲彼，光明自性体，彼为客尘染，令成不调顺。法性心外异，无余心可说，非光明自性，说为本性心。”以及《法界赞》所说：“何者为轮回之因，彼者
English
For the path yogis, it appears as a vision of experience; for the state of perfect purity, the Tathagatas, it appears as an inexhaustible wheel of ornaments. Therefore, the dependent Sugatagarbha is the Dharmata, impartial and all-pervasive, so there is no difference in itself. But it depends on the person who has the connection, and there are three names. As the Ratnagotravibhāga says: "Impure, impure-pure, and perfectly pure, in order, sentient beings, Bodhisattvas, and Tathagatas." Thus it is said. Similarly, although the nature of the essence has no good or bad, depending on the way of awakening, there are the three vehicles of lineage; depending on the part of purity and the order of complete realization, there are the differences of the four noble beings: Hearers, Solitary Realizers, Arhats, Bodhisattvas, and Buddhas. As the Abhisamayalankara says: "Because the Dharmadhatu is without difference, the lineage should not be different. By the difference of the dependent Dharma, it is said that there is a difference." And the Ratnagotravibhāga says: "The form is inferior, medium, and superior like the sky." Like this. The function of the cause and effect of this abiding is to be in accordance with the conditions. From being taken or not taken by the conditions of the path, the function of realization or non-realization arises, and thus it becomes the blueprint for the appearance of various states and enjoyments of samsara, and various bodies, pure lands, and activities of nirvana. As the third chapter of the Vimalakirti Sutra says: "All the two-named dharmas arise from this, therefore it is called the basis." Thus it is said. Although it has produced the continuum of samsara from beginningless time, it is not defiled by the Dharma of samsara. When the defilements are purified, although it becomes nirvana, it is not newly obtained, because it has not gone beyond the nature of purity from the beginning. As the Sutra Ornament says: "As when water is turbid and clear, purity is not born from it, it is only free from defilements, so is the purity of one's own mind. The mind always desires that, the nature of luminosity, it is defiled by adventitious faults, making it unwholesome. Other than the Dharmata mind, no other mind can be said, not the nature of luminosity, it is said to be the essential mind." And as the Dharmadhatu Praise says: "What is the cause of samsara, that one