Tibetan
ས་ཁྱེར་བའི་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་ལྷག་བསམ་དང་ལྡན་པས། ངོ་བོ་འགྲོ་ཀུན་སྒྲོལ་ནུས་པའི་རྫོགས་བྱང་འ ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། འགྲོ་བར་ཆས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་འཐོབ་འདོད་ནི་སྨོན་པ་དང་། འགྲོ་བཞིན་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཕྲལ་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་ནི། །བྱང་ཆུབ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་པ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང་བརྗེ་བའི་དབྱེ་བ་ནི། བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་གཅེས་པར་མཉམ་པས་བདག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་འགོད་པར་འདོད་པ་ནི་མཉམ་པ་ཡིན་ལ། བརྗེ་བ་ནི་དེའི་གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་ཏེ། བདག་པས་གཞན་གཅེས་ཀྱིས་བདག་བདེ་གཞན་ལ་སྟེར་ཞིང་། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ཉིད་ལ་ལེན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཚེ་རབས་ཀྱི་ཕ་མ་དྲིན་ཅན་དུ་ཤེས་པའི་བྱམས་པ་དང་། དེ་ཐམས་ཅ ད་སྡུག་བསྔལ་གྱི ས་མནར་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས། འདི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལས་དྲངས་ནས་ཐར་པ་བླ་ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་ལ་དགོད་པར་བྱ། དེའི་མཐུ་ད་ལྟ་བདག་ལ་མི་འདུག་པས། འགྲོ་ཀུན་སྒྲོལ་ནུས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་འཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་པ་སྨོན་པ་བྱང་སེམས་དང་། དེའི་ཆེད་དུ་ཟབ་ལམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བགྱིའོ་སྙམ་པ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ངག་ཏུ། བརྒལ་དཀའ་སྲིད་པའི་སོགས་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བརྗོད་ཅིང་། དབུགས་ལྡང་འཇུག་དང་སྦྱར་ཏེ་བདེ་སྡུག་གི་གཏོང་ལེན་ཡང་ བྱའོ། །གནད་ཐེམས་སུ། ཞེས་པས་སེམས་བསྐྱེད་ཚད་མེད་བསྒོམ༔ ཞེས་པས་ཡུལ་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་དོན་དུ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ཚད་མེད་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སྦྱར་ཡང་རུང་མོད། ཚད་མེད་བཞི་སྒོས་སུ་བསྒོམ་པར་འདོད་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་སྔར་མེད་ཀྱི་བདེ་དགེ་གསར་པ་དང་འཕྲད་པར་འདོད་པ་བྱམས་པ། ད་ལྟར་ཡོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ཞིང་ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འགོག་འདོད་ནི་སྙིང་རྗེ། ད་ལྟར་སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་ཡིད་རང་བས་དྲངས་པའི་ཡིད་བདེ་ནི་དགའ་བ། དེ་གསུམ་གྱིས་དྲངས་པའི་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱིས་མ་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ།
Chinese
由于具备了如同大地般坚韧的精进和纯洁的意乐，其自性是希求获得能够救度一切众生的圆满菩提。第二，如同准备出发一般，希求获得佛果是发愿；如同正在行进一般，立即将修持佛果的方法——菩萨的行持付诸实践，是行入。如《入行论》所说：“菩提心略摄，当知有两种，谓发菩提愿，及入菩提行。如人欲行时，先思欲行状，与正行有别，如是二分别，智者应了知。” 自身与他众平等和互换的差别是：由于自身与他众同样珍爱，因此希求自身获得佛果后，将一切众生安置于佛果，这是平等。互换则是消除和承担其障碍，以珍爱他众胜过自身，将自身的安乐给予他众，而将他众的痛苦取于自身。第三，以慈爱之心视一切众生为生生世世的父母，并以大悲心怜悯他们被痛苦所折磨，心想：我应将他们从痛苦中解脱出来，安置于无上解脱的果位。但由于我现在没有这个能力，因此心生希求获得能够救度一切众生的佛果，这是发愿菩提心。为了这个目的，心想：我将修持甚深道金刚三瑜伽，这是行入菩提心。然后口中从内心深处念诵“难以逾越的轮回”等，并结合呼吸的出入，进行安乐和痛苦的施受。 在窍诀中说：“修持无量发心”。意思是说，为了无量众生的缘故，修持无量的发愿和行入菩提心也可以。如果想要单独修持四无量心，那么希求众生与前所未有的安乐和善根相遇是慈爱；希求脱离现在所拥有的痛苦，并且将来断除痛苦之因是悲心；现在对于众生拥有安乐而感到欢喜和随喜所引发的喜悦是喜；由前三者所引发的无嗔恨以及与之相应的无执着的心的差别是舍。
English
Because of possessing the perseverance and pure intention like the earth, its nature is to aspire to attain the complete enlightenment that can liberate all beings. Secondly, like preparing to set out, wishing to attain Buddhahood is aspiration; like actually walking, immediately applying the method of practicing Buddhahood—the conduct of a Bodhisattva—is engagement. As it says in the *Bodhicaryāvatāra*: "The mind of enlightenment, in brief, Should be known to have two aspects: The mind that aspires to enlightenment, And the mind that engages in enlightenment. As the difference is known Between wanting to go and actually going, Likewise, the wise should understand The distinction between these two in sequence." The difference between equality and exchange of self and others is: Because both self and others are equally cherished, therefore, the wish to attain Buddhahood oneself and then place all sentient beings in Buddhahood is equality. Exchange is to eliminate and take on its obstacles, cherishing others more than oneself, giving one's own happiness to others, and taking the suffering of others upon oneself. Thirdly, with love, seeing all sentient beings as kind parents from past lives, and with great compassion for them being tormented by suffering, thinking: I should liberate them from suffering and place them in the state of unsurpassed liberation. But because I do not have that power now, therefore, the aspiration to attain the Buddhahood that can liberate all beings is the aspiration Bodhicitta. For this purpose, thinking: I will practice the profound path of the three Vajra yogas, this is engaging Bodhicitta. Then, from the depths of one's heart, recite "The insurmountable existence," etc., and combine it with the in and out breaths, and practice the giving and taking of happiness and suffering. In the key instructions, it says: "Meditate on immeasurable Bodhicitta." This means that for the sake of immeasurable sentient beings, it is also acceptable to meditate on immeasurable aspiration and engagement Bodhicitta. If you want to practice the four immeasurables separately, then wishing sentient beings to encounter unprecedented happiness and virtue is love; wishing to be free from the suffering that is currently possessed, and to eliminate the cause of suffering in the future, is compassion; the joy caused by rejoicing and being happy that sentient beings possess happiness now is joy; the difference in the mind of equanimity, which is caused by the previous three, without hatred and in accordance with non-attachment, is equanimity.
Tibetan
།སྤྱིར་བྱམས་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་སྤོང་བྱེད་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་སོགས་སྣང་ཡང་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཚད་མེད་བཞི་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས། ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དང་བག་ཆགས་འཇོམས་པའི་གཉེན་པོའང་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པ་ལས། ཕན་ཡོན་ནི། སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ནས་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཐོབ་ཅིང་འགྲོ་བའི་མཆོད་སྡོང་དུ་འགྱུར། བསླབ་པ་གསུམ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་དང་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དུ་འགྲོ། སྡིག་པ་མཐའ་ཡས་པ་སྐད་ཅིག་ལ་ཟད་པར་བྱེད། དགེ་རྩ་ཕྲ་མོ་རེ་བྱས་པའང་བསོད་ནམས་ཆེས་ལྷག་པར་འཕེལ། ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འགྲོ་བ་སོགས་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་པ་ཐོབ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསང་བའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་གཟུགས་མཆིས་ན། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཀུན་གང་སྟེ། །དེ་ནི་དེ་བས་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བསླབ་བྱ་ནི། སྤྱིར་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བསླབ་བྱར་འགྲོ་མོད། ཁྱད་པར་འཇུག་སྡོམ་ལ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞིའམ་བཅུ་བཞི་ལ་སོགས་པ་སྤོང་ཞིང་། སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་ཕྱིན་དྲུག་དང་བསྡུ་དངོས་བཞི་སོགས་ལ་བསླབ། སེམས་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་གལ་ཆེ་བའི་བསླབ་བྱ་ནི་སེམས་ཅན་བློས་སྤངས་པ་དང་མི་མཐུན་ པའི་སེམས་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དེས་སེམས་བསྐྱེད་རྩ་བ་ནས་གཏོང་བས་ཅི་ནས་ཀྱང་སྤང་བ་ལ་འབད། ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྗེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤོང་ཞིང་། མི་བརྗེད་པའི་རྒྱུ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཏེ་མདོ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འགལ་རྐྱེན་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱོང་བ་ཡིག་བརྒྱའི་ཁྲིད། མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་བསག་པ་མཎྜལ་གྱི་ཁྲིད། བསག་སྦྱང་གཉིས་མེད་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྩ་བ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཁྲིད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲིབ་སྦྱོང་རྡོར་སེམས་བསྙེན་པ་དང་༔ ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིར་མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཐོག་ཏུ་འབབ་ཅིང་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཡིན་ལ། ལས་དེ་ཡང་རྒྱུའི་དུས་སུ་ཆུང་ཡང་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་འཕེལ་ཆེ་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་སྨིན་ཅིང་། ལས་བྱེད་པ་པོ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཕོ་བ་
Chinese
总的来说，虽然有慈爱等并非是舍弃烦恼种子的说法，但此处菩萨以善巧方便的四无量心是具有法无我之相的，因此，也成为摧毁烦恼种子和习气的对治品。第四，发菩提心的利益和学处，其中利益是：刚一生起菩提心，就获得佛子菩萨的名称，成为众生的供养处。三学等一切功德的基础和根本，一切善行都成为解脱的顺缘。无边的罪业刹那间得以清净。即使做微小的善根，福德也会更加增长。把握了解脱的门径，必定会走向圆满菩提等等，获得无量利益。如《如来秘密经》中所说：菩提心的福德，如果它有形色，那么虚空界都无法容纳，它比虚空还要广大。学处是：一般来说，所有应修持的法都成为发菩提心的学处。特别是，在入行仪轨中，要舍弃四条或十四条根本堕罪等。修持的学处是学习六度和四摄等。发菩提心之后，最重要的学处是舍弃对众生的舍弃心和生起不相符的心，因为这些会从根本上舍弃菩提心，所以务必努力避免。生生世世都要舍弃使菩提心遗忘的四种黑法之因，修学不忘失的四种白法之因，这些只是简略地说明。第二，不共前行有三种：遣除违缘的罪障，修持百字明；积累顺缘的资粮，修持曼荼罗；积累和清净无二的加持之根本，修持上师瑜伽。第一是：清净罪障，修持金刚萨埵。一般来说，一切不悦意的事情都会降临，想要的事情无法成就的原因是罪业和不善之业。业在因的时候虽然微小，但在果的时候会增长。不善业的果报只能是痛苦，并且不会从造业者转移到其他人身上。
English
In general, although there are statements that loving-kindness and the like are not abandoners of the seeds of afflictions, here, the four immeasurables of a Bodhisattva skilled in means are those with the aspect of the selflessness of phenomena, therefore, they also act as an antidote that destroys the seeds and habitual tendencies of afflictions. Fourth, from the benefits and precepts of generating the mind of enlightenment: The benefits are: As soon as the mind of enlightenment is generated, one obtains the name of a prince, a Bodhisattva, and becomes an object of offering for beings. The three trainings and all qualities are the basis and foundation, and all virtues go along with liberation. Limitless sins are exhausted in an instant. Even if one does a small root of virtue, merit increases greatly. Having grasped the path of liberation, one will definitely go to complete enlightenment, and so on, obtaining immeasurable benefits. As it is said in the Secret Sutra of the Thus-Gone One: Whatever merit there is in the mind of enlightenment, if it had form, it would fill all of space, and it would be even greater than that. The precepts are: In general, all the practices to be undertaken become precepts for the mind of enlightenment. In particular, in the entering vows, one abandons the four or fourteen root downfalls, and so on. The precepts of practice are to train in the six perfections and the four ways of gathering disciples, and so on. After generating the mind of enlightenment, the most important precepts are to abandon the mind of renouncing sentient beings and to generate a mind that is not in harmony with it, because these will abandon the mind of enlightenment from the root, so one must strive to avoid them. In all lifetimes, one must abandon the four black dharmas that cause one to forget the mind of enlightenment, and train in the four white dharmas that cause one not to forget, these are just brief explanations. Second, the uncommon preliminaries are three: The teaching on the hundred syllables for purifying obstacles and sins; the teaching on the mandala for accumulating favorable conditions; the root of blessings that is the non-duality of accumulation and purification, the teaching on the guru yoga. The first is: Purifying obscurations, reciting the Vajrasattva mantra. In general, the cause of all unwanted things falling upon us and the failure to achieve desired goals is sin and non-virtuous actions. Although these actions are small at the time of the cause, they increase greatly at the time of the result. The result of non-virtuous actions ripens only as suffering, and it does not transfer from the one who performed the action to another.