Tibetan
། །བཀྲེས་སྐོམ་དག་གིས་རིད་པ་ཡིས། །ཡི་དྭགས་དག་ཀྱང་དྲན་པར་བྱ། །རྨོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རབ་མང་བའི། །བྱོལ་སོང་ལྟ་ཞིང་དྲན་པར་བྱ། །དེའི་རྒྱུ་རྣམས་སྤང ་བདེ་རྒྱུ་སྤྱད། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། འོ་ན་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་ན། དེས་ཆོག་གམ་སྙམ་ན་མི་ཆོག་སྟེ། ངན་སོང་གསུམ་ལ་ལྟོས་ན་མཐོ་རིས་ཞེས་བཤད་ནའང་། དཔེར་ན་མེ་ཆེ་ཆུང་གང་ཡིན་ཀྱང་ཚ་བའི་སྲེག་པ་ལས་མ་འདས་ཏེ། དེ་དག་རྣམས་སུ་ཡང་། སྤྱིར་མི་རྣམས་ལ་ཡང་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི། དབུལ་ཕོངས་འབྱོར་གུད། འདུ་ འབྲལ་ཡོད་མེད་རྡེག་རྡུང་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ། ལྷ་མ་ཡིན་ན་འཐབ་རྩོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་མནར་ཞིང་། འདོད་པའི་ལྷ་ལ་འཆི་འཕོ་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་མངོན་འགྱུར་བ་མེད་ནའང་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ས་བོན་དུ་གནས་པ་ཉིད་རང་རང་གི་སྔོན་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་པ་ན་མཐར་ངན་སོང་གསུམ་ལ་སོགས་པར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་དྲན་དགོས་ཏེ། དེས་ན་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་འདི་མཐོ་དམན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཏེ། གནས་གང་དུ་གནས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས། གྲོགས་སུ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གྲོགས། ལོངས་གང་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་མ་འདས་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། མི་གཙང་བ་ལ་དྲི་ཞིམ་མེད་བཞིན་འགྲོ་ལྔ་དག་ན་བདེ་བ་མེད། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་ཏུ་མེ་མཚོན་རྒྱ་ཚྭ་ལ་སོགས་རེག་སྐྱེས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན། དེས་ན་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་འདི་མཐོ་དམན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གསོག་འཇོག སྡུག་བསྔལ་གྱི་བསུ་སྐྱེལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡོ་ལང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པས་དཔེར་ན་ཟུག་ཟེར་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་ནད་པ་ལྟར་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་པས་ནག་ཅན་བཙོན་དོང་ནས་བྲོས་པའམ་རི་དྭགས་རྒྱ་མཐོང་ནས་བྲོས་པ་བཞིན་མདོར་ན་འཁོར་བ་ལ་ཞེ་གཏིང་ནས་ལོག་པ་སྐྱུག་ནད་ཅན་གྱིས་ཟས་མཐོང་པ་ལྟར་བློ་བཅོས་མིན་གྱི་ངེས་འབྱུང་དང་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོས་ད་རེས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་འདི་ནས་ཐར་ངེས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་མི་འབད་རེ་ཤི་སྙམ་དུ་དྲག་ཏུ་བསམ་པར་བྱ། བདག་ཉིད་ལམ་ལོག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཁྲིད་ནི། རྩ་བར། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བའི༔ སྐྱབས་གནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལས་གཞན་ཡོད་མིན༔ དེ་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་རྟེན་མཆོག་ཏུ་ལྷག༔ མདུན་གྱི་མཁའ་ལ་སྐྱབས་ཡུལ་གསལ་བྱས་ལ༔ སྙིང་ཁོང་རུས་པའི་གཏིང་ནས་སྐྱབས་སོང་སྟེ༔ སྤང་བྱ་ཀུན་སྤངས་བླང་བྱ་དང་དུ་ལེན༔ སྐྱབས་ཡུལ་ལྷ་ཚོགས་རང་དང་གཉིས་མེད་བཞག༔ ཅེས་ གསུངས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་འཇིགས་རུང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱབས་ནུས་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་རིན་ཆེན་རྣམ་པ་གསུམ་མ་གཏོགས་གཞན་སུ་ཡང་མེད། དེས་ན་སྐྱབས་དང་ར་མདའ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཞུ་སྙམ་དུ་ལུས་སེམས་རྣལ་དུ་ཕབ། རང་གར་གནས་པའི་ས་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་ལ་ཁོད་སྙོམས་པ་བཻཌཱུརྱ་ལ་གསེར་གྱི་མིག་མང་རིས་སུ་བྲིས་པ་མནན་ན་ནེམ་བྱེད་ཅིང་བཏེག་ན་འཕར་བྱེད་པ་ཡངས་ཤིང་གོ་སྐབས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཏུ་བསམ། དེ་ན་རང་གི་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་དཔག་བསམ་གྱི་སྡོང་པོ་རྩ་བ་གཅིག་ལ་རྩེ་མོ་དབུས་དང་ཕྱོགས་བཞིར་གྱེས་པའི་ཡལ་ག་ལྔ་པ་ལོ་འདབ་དང་མེ་ཏོགའབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་རབ་ཏུ་དུད་པའི་དབུས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དེ་ལ་སེངྒེས་བཏེགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་མཐོ་ཞིང་ཡངས་པ་པདྨ་ཉི་ཟླའི་གདན་དང་བཅས་པའི་སྟེང་དུ་རང་གི་རྩ་བའི་བླ་མ་ཉིད་མཚན་དཔེའི་གསལ་རྫོགས་སུ་གསལ་བཏབ་པའི་དབུ་གཙུག་ནས་ཡར་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་མཐོ་བརྩེགས་སུ་གསལ་བཏབ་པ་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་སུ་མོས། དེས་ན་ཕྱོགས་བཞིར་གྱེས་པའི་ཡལ་ག་ལ་གདན་གྱི་བཀོད་པ་མཐོ་ཞིང་ཡངས་པ་རེ་རེའི་མདུན་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་ཐོད་ཕྲེང་རྩལ་ལ་ཡི་དམ་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་ལྷ་ཚོགས་ཀྱིས་སྐོར་བ། གཡས་སུ་སྟོན་པ་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུའི་ཆ་བྱད་ཀྱི་མཐའ་བསྐོར་དུ་བསྐལ་བཟང་གི་སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩས་བསྐོར་བ་ཐུན་མོང་གི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག རྒྱབ་ཏུ་དམ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གླེག་བམ་རྩེག་པའི་རྣམ་པ་ཅན། གཡོན་གྱི་ཡལ་གར་ཐུན་མོང་གི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་དགེ་འདུན་བྱང་སེམས་ཉན་རང་འཕགས་པའི་ཚོགས་དང་། དེ་དག་གི་བར་མཚམས་སུ་ཁྱད་པར་གྱི་དགེ་འདུན་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་ལྡན་རྣམས་གསལ་བཏབ། དེ་ཐམས་ཅད་རྩ་བའི་བླ་མའི་ཐུགས་བདེ་སྟོང་གི་སྣང་ཆ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ཐུགས་རྗེ་ལ་བྲི་གང་དང་། དགོངས་པ་ལ་མཐོ་དམན་མེད་པར་བསམ་པ་ནི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་པོའི་གང་ཟག་དེས་རང་གི་གཡས་སུ་ཚེ་འདིའི་ཕ། གཡོན་དུ་མ། མདུན་དུ་དགྲ། རྒྱབ་ཏུ་གཉེན། གཞན་ཡང་ཕྱོགས་རིས་
Chinese
饥渴所困瘦弱者，亦应忆念诸饿鬼。 愚昧痛苦极繁多，旁生之苦观想忆。 彼之因等断，乐因行持。 如是说。 那么，如果生于天界，那样可以了吗？如果这样想是不可以的，相对于三恶趣来说，虽然说是天界，例如火无论大小，都不会脱离热的灼烧。在那些地方也是，一般来说，人们也有生老病死，贫穷财富消散，聚散有无打骂等等痛苦。如果是非天，则恒时遭受争斗的折磨。欲天有死亡堕落之苦。上二界虽然暂时没有显现的痛苦，但遍行之苦作为种子存在，各自的前世业力穷尽时，最终在三恶趣等处，痛苦不会间断，必须忆念。因此，三界轮回的处所，无论生于高处还是低处，都不会脱离痛苦的自性。无论住在何处，都是痛苦的处所。无论与谁为友，都是痛苦之友。无论享用什么，都不会脱离痛苦的享受。 也就是在《宝性论》中说： 犹如不净无香气，五趣之中无安乐。 彼之痛苦恒时如火，刀兵盐卤等触生。 如是所说。 因此，三界轮回的处所，无论生于高处还是低处，都是痛苦的积聚，痛苦的迎来送往，痛苦的摇篮，都不会脱离痛苦的自性。例如像痛苦呻吟持续不断的病人一样，连一瞬间得到安乐的机会都没有，因此就像罪犯从监狱逃脱，或者野兽从陷阱逃脱一样，总之，要从内心深处厌离轮回，就像患有呕吐病的人看到食物一样，以不由自主的出离心和强烈的厌世感，心想这次一定要从轮回的苦海中解脱，如果不努力修持殊胜的佛法，那我就死定了，要这样强烈地思维。 将自己从歧途上区分开来的皈依之引导是： 根本是， 从有寂痛苦束缚中解脱之， 救护处三宝之外无他者， 是故皈依三宝。
English
Those emaciated by hunger and thirst, should also remember the pretas. The suffering of ignorance is extremely abundant, contemplate and remember the suffering of animals. Abandon those causes and practice the causes of happiness. Thus it is said. So, if one is born in the heavens, is that enough? If you think so, it is not enough. Although it is said to be heaven in relation to the three lower realms, for example, fire, whether large or small, does not escape the burning of heat. In those places too, in general, people also have birth, old age, sickness, and death, poverty, wealth disappearing, gatherings and separations, existence and non-existence, beatings and so on. If it is an Asura, it is constantly tormented by fighting. The gods of desire have the suffering of death and falling. In the two upper realms, although there is no manifest suffering for a while, the suffering of pervasive conditioning exists as a seed. When the karmic force of each one is exhausted, in the end, in the three lower realms and so on, suffering will not cease, and one must remember it. Therefore, in this place of the three realms of samsara, no matter where one is born, high or low, one does not escape the nature of suffering. Wherever one dwells, it is a place of suffering. Whoever one associates with, is a friend of suffering. Whatever one enjoys, one does not escape the enjoyment of suffering. That is also said in the Uttaratantra: Just as there is no fragrance in impurity, there is no happiness in the five realms. Its suffering is always like fire, weapons, salt, and other tactile sensations. As it is said. Therefore, in this place of the three realms of samsara, no matter where one is born, high or low, it is an accumulation of suffering, a welcoming and sending of suffering, a cradle of suffering, and one does not escape the nature of suffering. For example, like a patient with constant pain and groaning, there is not even a moment to get a chance of happiness, so like a criminal escaping from prison, or a wild animal escaping from a trap, in short, one must renounce samsara from the depths of one's heart, like a person with vomiting sickness seeing food, with involuntary renunciation and strong world-weariness, thinking that this time I must be liberated from the ocean of samsara, and if I do not strive to practice the supreme Dharma, then I am sure to die, one must think strongly like this. The guidance of taking refuge that distinguishes oneself from the wrong path is: The root is: From the bondage of the suffering of existence, The refuge is none other than the Three Jewels, Therefore, take refuge in the Three Jewels.
Chinese
皈依处至高无上，于前方虚空明观皈依境，从内心深处骨髓皈依，断除一切应舍弃的，接受一切应接纳的，皈依境本尊与自无二无别。如是说。 如是，能从怖畏轮回痛苦中救护者，唯有三宝，此外别无他者。因此，身心放松，心想皈依与依靠三宝。将自己所处的此地观想为清净刹土，宽广辽阔，平坦如琉璃，以黄金绘出无数眼状花纹，按之柔软，抬之弹起，广大无垠。于此，观想自己前方的虚空中，有一如意树，树根唯一，树梢分出中及四方五枝，枝繁叶茂，花果丰硕，枝条繁茂低垂，中央的树心上，有狮子抬起的珍宝高广法座，其上有莲花日月垫，座上端坐着自己的根本上师，相好圆满，清晰显现，从头顶向上依次显现传承上师，如众宝堆砌，观想为三宝总集。因此，于分出的四方树枝上，各设高广法座，每一座前，观想殊胜之佛宝上师金刚颅鬘力（རྡོ་རྗེ་ཐོད་ཕྲེང་རྩལ།），为本尊四续部之坛城众神所围绕。右侧，观想导师释迦牟尼佛，身着殊胜化身装束，周围环绕贤劫千佛，为共同之佛宝。后方，观想为堆叠经书之相的殊胜法宝。左侧树枝上，观想共同之僧宝，大小乘之僧众，菩萨、缘觉、声闻等圣众。于彼等之间，观想殊胜之僧众，空行母、护法等具智慧眼者。所有这一切，皆不离根本上师心间空乐之显现，于大悲无有增减，于见解无有高下，如是思维，即是皈依之境。而皈依者，观想自己右侧为今生之父，左侧为母，前方为仇敌。 后方为亲友，以及其他一切有偏袒者。
English
The refuge is supreme. In the space in front, visualize the refuge field clearly. From the depths of your heart and bones, take refuge. Abandon all that should be abandoned, and accept all that should be accepted. Keep the refuge deities inseparable from yourself. Thus it is said. Therefore, the only ones who can protect from the terrifying suffering of samsara are the Three Jewels. With this in mind, relax your body and mind, thinking that you are taking refuge and relying on the Three Jewels. Visualize the place where you are as a pure land, vast and spacious, level like lapis lazuli, with golden eye-like patterns drawn on it. When pressed, it yields; when lifted, it bounces. It is vast and without limit. In that space in front of you, visualize a wish-fulfilling tree with a single root and five branches that split into the center and four directions. The branches are lush with leaves, flowers, and fruits, and they are bent low with abundance. In the heart of the center, on a high and wide jeweled throne supported by lions, with a lotus, sun, and moon cushion, visualize your root guru, clear and complete with all the marks and signs. Above his head, visualize the lineage gurus stacked high, like a collection of jewels, as the embodiment of all the Jewels. Therefore, on each of the branches that split into the four directions, set up high and wide thrones. In front of each throne, visualize the special Buddha Jewel, Guru Vajravarahi (རྡོ་རྗེ་ཐོད་ཕྲེང་རྩལ།, Vajra Thötreng Tsal, Diamond Skull Garland Power), surrounded by the deities of the four classes of tantra. On the right, visualize the teacher, Shakyamuni Buddha, in the attire of a supreme emanation body, surrounded by the thousand Buddhas of this Fortunate Aeon, as the common Buddha Jewel. In the back, visualize the special Dharma Jewel in the form of stacked scriptures. On the branch to the left, visualize the common Sangha Jewel, the communities of the Great and Lesser Vehicles, bodhisattvas, pratyekabuddhas, shravakas, and other noble beings. In between them, visualize the special Sangha, dakinis, dharma protectors, and those with the eye of wisdom. Think that all of these do not move from the display of bliss and emptiness in the heart of the root guru, and that their compassion is without increase or decrease, and their wisdom is without high or low. This is the object of refuge. And the person taking refuge visualizes his father from this life on his right, his mother on his left, and his enemies in front. Behind him are his friends, and all others who are biased.