Tibetan
ན་ལག་ལྷན་ཅིག་བྱེད། །ཅེས་པས་གཉིས་ཏེ། མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་བུའི་རྟོག་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཅན་སོ་སོ་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་གནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དགོངས་འདུས་ལས། རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་མུན་པའི་གོ་ཆར། དབང་གི་རང་བཞིན་ནི་ཡེ་ནས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་མ་བཙལ་བར་ལྡན་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དབང་བསྐུར་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དབང་མཆོག་རང་ལ་མེད་གྱུར་ན། །བསྐུར་བས་ཐོབ་པར་ག་ལ་འགྱུར། །བྲ་སྲན་འབྲས་སུ་དབང་བསྐུར་ཀྱང་། །དེ་ལ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་སྣང་མེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དབང་རྫས་རབ་གནས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། བུའི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་རྟོག་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཅན་གང་དང་གང་ལ་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་དེ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བའི་ལྡོག་ཆ་སོ་སོ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དབང་རྫས་དེ་དང་དེ་ནུས་མཐུ་ཅན་དུ་བསྒྲུབས་པའོ། །གཉིས་པ་རྐྱེན་བཞི་ལ་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། འཕྲོས་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མན་ངག་གསང་བ་ལས། དབང་གི་ཤེས་པ་རྐྱེན་བཞི་སྟེ། །ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན། །སློབ་དཔོན་དབང་ལྡན་བདག་པོའི་རྐྱེན། །འ ཐོབ་པར་བྱ་རྒྱུ་དམིགས་པའི་རྐྱེན། །གཅིག་ཐོབ་གཅིག་གིས་གོ་འབྱེད་པ། །དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པས་བཞི་སྟེ། རྒྱུའི་རྐྱེན། བདག་པོའི་རྐྱེན། དམིགས་པའི་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་གཞི་ལ་དཀར་པོའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་རང་བཞིན་ནམ་རྐྱེན་གྱིས་སད་དམ་སད་དུ་རུང་བས། བློའི་རིམ་པ་དང་འཚམས་པར་དབང་བསྐུར་དུ་རུང་བའི་སྐལ་ལྡན་གྱི་སློབ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནས་དབང་གི་ཆུ་བོ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཡོད་ཅིང་། ཐུགས་དགྱེས་པ་དང་བཅས་པས་སློབ་བུའི་རྒྱུད་ལ་དབང་གི་ནུས་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་འཇོག་ནུས་པའི་སློབ་དཔོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་སེམས་ཡེངས་པ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་རྫས་སྔགས་ཏིང་འཛིན་གསུམ་འཛོམ་པའི་ཆོ་ག་རྣམ་པར་དག་པ་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བུའི་རྒྱུད་ལ་ཐོབ་བྱའི་དབང་གི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །བཞི་པ་ནི༑ དབང་སྔ་མ་སྔ་མས་རྒྱུད་སྦྱངས་པས་གོ་ཕྱེ་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྐུར་རུང་དུ་སྨིན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། རྐྱེན་དང་པོར་མ་ཟ
Chinese
那拉 连吉 杰。如是分为二：俱生之因与和合之因。初者，于学徒之分别念显现之诸法，各自成为法性之心之法性，即自住自生之智慧。如《意集经》云：“自性即是法性。”其释文《黑暗之铠甲》中云：“灌顶之自性，即是本自具有，无需于自心之法性中寻觅。”又如《灌顶王续》云：“若自无有殊胜灌，灌顶岂能令获得？纵然以芥子灌顶为稻，彼亦无有稻之实相。”如是。二者，具足灌顶物与加持，即学徒俱生之因，于分别念显现之诸法，无论何者，其自住之智慧，成为法性之还灭分，各自与无二之佛陀智慧及功德殊胜加持，使灌顶物成为具足能力之物。 第二，四缘分为二：总说体性与广说余义。初者，如《心髓秘密》云：“灌顶之识四缘者，阿赖耶识习气为因缘，具灌顶之上师为增上缘，所应得之义为所缘缘，一得一开为等无间缘。”如是分为四：因缘、增上缘、所缘缘、等无间缘。初者，阿赖耶识中具有白色习气，自性或因缘使其苏醒或可苏醒，故为与根器及次第相应，堪能灌顶之具缘学徒。二者，自圆满正等觉以来，灌顶之水流未曾断绝，且以欢喜心，能于学徒之相续中安立如何如理之灌顶能力之上师。三者，师徒二者皆无散乱，以三圆满之物、咒、三摩地，行持清净之仪轨，由此生起于学徒相续中，所应得之灌顶殊胜能力。四者，以前前灌顶调伏相续，开显后后灌顶，使其成熟堪能。第二，于初缘未完。
English
Nala Lhenchik Jhe. Thus, it is divided into two: the co-emergent cause and the cooperative cause. The first is that, for each of the phenomena appearing in the conceptual aggregates of the disciples, the Dharma nature of the mind that has become the Dharma nature, that is, the self-abiding, self-arising wisdom. As the Gongdü says, "Self-nature is Dharma nature." In its commentary, "Armor of Darkness," it says, "The self-nature of empowerment is inherently possessed without seeking it in the Dharma nature of one's own mind." Moreover, as the "Empowerment King Tantra" says, "If one does not have the supreme empowerment oneself, how can one obtain it through empowerment? Even if one empowers mustard seeds as rice, there is no actual appearance of rice in it." Thus it is. The second is that which possesses the substances of empowerment and blessings, that is, the co-emergent cause of the disciples. For whatever phenomena appear in the conceptual aggregates, the self-abiding wisdom becomes the reversed aspect of the Dharma nature, and each is blessed by the wisdom of the Buddhas, which is inseparable, and by special qualities, so that the substances of empowerment become capable. Secondly, the four conditions are divided into two: a brief statement of the essence and a detailed explanation of the remaining meaning. The first is that, as the "Secret Essence" says, "The four conditions for the knowledge of empowerment are: the Alaya consciousness and habitual tendencies as the causal condition, the master with empowerment as the dominant condition, the object to be obtained as the objective condition, and one attainment opening another as the immediate condition." Thus, there are four: the causal condition, the dominant condition, the objective condition, and the immediate condition. The first is that the white habitual tendencies in the Alaya consciousness are awakened or can be awakened by nature or conditions. Therefore, it is a fortunate disciple who is capable of receiving empowerment in accordance with his capacity and order. The second is that the stream of empowerment has continued uninterrupted from the perfect Buddha, and with joy, the master is able to establish in the disciple's continuum the appropriate power of empowerment. The third is that both master and disciple, without distraction, perform the pure ritual with the three perfections of substance, mantra, and samadhi, from which arises in the disciple's continuum the special power of empowerment to be obtained. The fourth is that the earlier empowerments tame the continuum, opening up the later empowerments, making it ripe and capable. Secondly, the first condition is not yet complete.
Tibetan
ད་གཉིས་པ་ལའང་རྒྱུའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཚུལ་སྤྱིར་བཤད་པ་དང་། རྐྱེན་བཞི་སོ་སོ་ལས་འཕྲོས་པའི་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུའི་རྐྱེན་སློབ་བུ་དང་། བདག་པོའི་རྐྱེན་སློབ་དཔོན་གཉིས་ལ། སྤྱི་མདོར་བསྐུར་བྱའི་རྒྱུ་དང་། ཐོབ་བྱའི་རྒྱུ་ཞེས་རྒྱུའི་ཐ་སྙད་མཛད་དེ། ལེའུ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། གྲོགས་པོ་དག དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་ཡོ་བྱད་ཆེན་པོ་ལྔ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ལུང་བསྟན་མ་ལས། ཡོ་བྱད་ལྔ་དང་མི་ལྡན་ན། །སྐྱེ་བོ་དེ་ནི་དབུལ་པོ་ཡིན། །དམ་ཚིག་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སྙིང་རྗེ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། མུན་པའི་གོ་ཆར། སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་གཉིས་ལས། འདིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོ་བྱད་ལྔས་ཕྱུག་པའི་བླ་མའི་བྱིན་དང་། སློབ་མ་ཡང་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སྣོད་གཉིས་ཀ་ཐུན་མོང་དུ་འཇལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་པས། ཐོབ་བྱའི་རྒྱུ་ཡོ་བྱད་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་། བསྐུར་བྱའི་རྒྱུ་ཡོ་བྱད་ལྔ་ཚང་བའམ་ཚང་རུང་གི་སྣོད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་ལ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྩ་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། སྣོད་ལྡན་བཅུད་རྫོགས་དབང་རྟོགས་ནས། །དབང་མཆོག་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བཤད། །ཅེས་པའི་འགྲེལ་པར། སྒོ་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་སྤངས་པས་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན་ཞིང་། བཤད་པའི་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཤེས་བྱ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་། དབང་གི་སྐྱོན་ཡོན་རིག་པ་དང་ལྡན་ན་དབང་འ ཐོབ་པའི་རྒྱུ་སྟེ། ཡོ་བྱད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། རྒྱུའི་རྐྱེན་གང་ལ་བསྐུར་བ་སློབ་མ་བཤད། བདག་པོའི་རྐྱེན་གང་གིས་བསྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་བཤད། དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་མཐའ་གཅོད་འཕྲོས་དོན་དང་བཅས་པ་བཤད། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས་འཕྲོས་པ་དབང་བསྐུར་བའི་རིམ་པ་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཟུང་བྱ་སྣོད་ལྡན་དང་། སྤང་བྱ་སྣོད་མིན་གྱི་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་དད་བརྩོན་ཤེས་རབ་གསུམ་དང་ལྡན་ཞིང་། སྒོམ་སྒྲུབ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཆོས་ཕྱིར་གཏོང་ཕོད་ཆེ་བ། དམ་ཚིག་ལ་ཡིད་རྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མངའ་བ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། སྒྲུབ་དང་སྒོམ་ལ་དགའ་བ་དང་། །རྟག་ཏུ་བླ་མ་ལ་གུས་ཤིང་། །དུས་གསུམ་བླ་མ་མཆོད་བྱེད་པ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་སློབ་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཁྱད་པར་དབང་བྱིན་པའི་སྣོད་ནི། རྩ་རྒྱུད་ལས། སྣོད་ལྡན་བཅུད་རྫོགས་དབང་རྟོགས་ནས། །དབང་མཆོག་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཞེ
Chinese
再者，关于“因”的术语的命名方式，一般地进行说明，并且对四种缘各自引申出的具体意义进行区分说明。第一，对于因缘是弟子，以及增上缘是上师这两者，总的来说，将“应授予之因”和“应获得之因”作为“因”的术语。在第七十章中说：“朋友们，于此，因仅仅是五种大的资具。”对于这句话的意义，《注释·预言》中说：“若不具备五资具，此人即是贫穷者。誓言、禅定、智慧，菩提心与慈悲五者。”《黑暗盔甲》中说，有修持之因和应获得之因两种，此处，应将富含不共五资具的上师的加持，以及弟子也具备五种功德的法器，两者共同视为衡量标准。因此，应获得之因是具备五种资具的上师的加持，应授予之因是具备五种全部或可能全部的法器的弟子。根本续中也说：“具器圆满精华通达灌顶后，说是获得殊胜灌顶之因。”此处的注释中说：“断除身语意三门之过失，因此具备各种功德，达到讲解的程度，通晓所有知识，且具备了知灌顶之过失与功德的智慧，则是获得灌顶之因，仅仅是具备五种资具者。”因此，第二部分，说明了因缘是授予灌顶的对象——弟子，说明了增上缘是授予灌顶的主体——上师，说明了所缘缘的定论，包括引申意义，以及紧随其后的从俱生缘引申出的对灌顶次第的考察。第一部分分为两点：应接受的具器弟子，以及应舍弃的非具器弟子的特征。第一点是，一般来说，具备信心、精进、智慧三种功德，喜欢禅修，为法慷慨施舍，信任誓言等等，具有这些功德。如经部中说：“喜欢修持和禅修，恒常恭敬上师，三时供养上师，是具有功德的弟子。”特别是，作为给予灌顶的法器，根本续中说：“具器圆满精华通达灌顶后，说是获得殊胜灌顶之因。”
English
Furthermore, regarding the naming of the term "cause," it is generally explained, and the specific meanings derived from each of the four conditions are distinguished and explained. First, for the two, the causal condition being the disciple and the dominant condition being the teacher, in general, the terms "cause to be conferred" and "cause to be obtained" are used as the term "cause." In the seventieth chapter, it says, "Friends, here, the cause is only the five great resources." Regarding the meaning of this sentence, the commentary "Prophecy" says, "If one does not possess the five resources, that person is poor. Vows, meditation, wisdom, bodhicitta, and compassion are the five." In "Armor of Darkness," it says that there are two types of causes: the cause of practice and the cause to be obtained. Here, both the blessing of the lama, who is rich in the uncommon five resources, and the disciple, who is also a vessel possessing the five qualities, should be commonly regarded as the standard. Therefore, the cause to be obtained is the blessing of the lama who possesses the five resources, and the cause to be conferred is the disciple who possesses a vessel that has all or may have all five resources. The root tantra also says, "After the vessel is full of essence and understands the empowerment, it is said to be the cause of obtaining the supreme empowerment." In the commentary on this, it says, "If one abandons the faults of the three doors of body, speech, and mind, and therefore possesses various qualities, reaches the level of explanation, understands all knowledge, and possesses the wisdom to know the faults and qualities of empowerment, then it is the cause of obtaining empowerment, and is only one who possesses the five resources." Therefore, the second part explains that the causal condition is the disciple to whom the empowerment is given, the dominant condition is the teacher who gives the empowerment, and the conclusion of the objective condition includes the derived meaning, and the examination of the order of empowerment derived from the immediately following co-emergent condition. The first part is divided into two points: the characteristics of the disciple who is a vessel to be accepted, and the disciple who is a non-vessel to be abandoned. The first point is that, in general, one possesses the three qualities of faith, diligence, and wisdom, enjoys meditation, is generous in giving for the sake of the Dharma, trusts in vows, and so on, possessing these qualities. As it says in the sutra, "One who enjoys practice and meditation, always respects the lama, and makes offerings to the lama at the three times, is a disciple with qualities." In particular, as a vessel for giving empowerment, the root tantra says, "After the vessel is full of essence and understands the empowerment, it is said to be the cause of obtaining the supreme empowerment."