Tibetan
ཁལ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་གཏོར་མ་དང་ཚོགས་འཁོར་གཏོང་། དེ་དུས་སྒྲོ་ཕུག་གི་རྒྱུད་གཏོར་ལྟད་མོ་ལ་འགྲོ་ཟེར་འཆོར་ཆས་དང་རྩེད་སྣའི་རྣམ་འགྱུར་ཇི་སྙེད་པ་དང་བཅས་པའི་འདུ་བ་ཆེན་པོ་འོང་། མདོར་ན་ལྷ་རྗེ་འདི་ལ་སློབ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྲྭ་ས་འཛིན་ཞིང་བསྟན་པ་སྐྱོང་བའི་གདུགས་ཐོགས་སྟོང་ཐོན་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་མཛད་དེ། ཉི་ཟླ་ལྟར་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཀྱང་གཅེན་རྩགས་ཙ་རྡོ་རྗེ་འབར་གྱི་སྲས་རྩགས་ཚ་ཤཱཀ་རྡོར་ཁུ་བོ་སྒྲོ་ཕུག་པ་ལ་མངའ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བུམ་པ་གང་བྱོའི་ཚུལ་དུ་མངའ་ཞིང་གདན་ས་བསྐྱངས་ནས་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་སྲོལ་མི་ཉམས་པར་མཛད་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཐུགས་ཟིན་གྱི་སློབ་མ་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་ལས། སྟོན་པ་བཞི་ནི། ཉེ་སྟོན་ཆོས་སེང་། གྱབས་སྟོན་རྡོ་རྗེ་མགོན། རྒྱ་སྟོན་འབྱུང་གནས། ཞང་སྟོན་རིན་ནེའམ། ཕྱི་མ་གཉིས་ཕྲི་ནས་ཁ་རག་སྟོན་སྙིང་དང་། གཉན་སྟོན་བཅུག་པའང་སྣང་ལ། ཡང་གཞན་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་ཞང་སྟོན་གྱི་ཚབ་ཏུ་འཁོན་སྟོན་གྲགས་པ་བགྲངས་པའང་ཡོད་དོ། །མེ་བཞི་ནི། གཡུ་སྟོན་ཧོར་པོ། སྤོང་སྟོན་ལྕགས་ཀྱུ། གཙང་པ་བྱིས་སྟོན། དབུས་པ་ཆོས་སེང་ངམ། ཕྱི་མ་གཉིས་ཕྲི་ནས་བྱ་སྟོན་རྡོ་རྗེ་གྲགས་དང་། ཤངས་པ་རྩེ་སེར་བ་བསྣན་པའང་ཡོད་དོ། །ནག་པོ་བཞི་ནི། ལྕེ་སྟོན་རྒྱ་ནག་པ་སྟེ་མཚན་དངོས་དམ་པ་ཤཱཀ་རྒྱལ། ཟུར་ནག་འཁོར་ལོ། ཉང་ནག་ཇོ་མདོ། འདར་ནག་གཙུག་ཏོར་དབང་ཕྱུག་གམ། ཁ་ཅིག་ལྕེ་དཔལ་སེང་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཟུར་ཚོ་སྟོད་ལུགས་པ་རྣམས་ནི། བཅུ་གཉིས་པོའི་སྟེང་དུ་བླ་མ་བཞི་བསྣན་ནས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འདོད་དེ། ཤངས་ཀྱི་གླན་བླ་མ། རྟ་ནག་གི་ སྒེར་བླ་མ། བྲམ་གྱི་རྩགས་བླ་མ། འོམ་ཁའི་དཔང་བླ་མ་རྣམས་སོ། །དུས་ལན་གཅིག་གི་ཚེ་རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་པས། སྟོན་པ་བཞི་ལ་ཚོགས་འཁོར་གྱི་ཆ་རྐྱེན་འདྲ་ཁྱེར་ལ་ཤོག ངས་ཀྱང་ཁྱེར་ལ་འོང་གི་གསུངས་ནས། སྒྲོ་ཕུག་གི་ལྟག་ན་རི་སྤོ་ཏོ་ཞིག་ཡོད་པའི་ཁར་བྱོན་ནས་ཚོགས་འཁོར་བསྐོར། མན་ངག་ཟབ་མོ་འགའ་ཞིག་གསུངས་ནས། ཁྱེད་རྣམས་ང་མེད་པ་ལ་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག ད་རེས་ངས་ལུས་མ་སྤངས་པར་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་སོང་བ་འདིས། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཤུལ་དུ་བཀྲ་ཤིས་ཤིང་མི་བརྒྱུད་དང་བསྟན་པ་འཕེལ་བ་ཞིག་འོང་བ་ཡིན་གསུངས་ནས། མགུར་རེ་བཞེངས་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་ཇེ་མཐོ་ཇེ་མཐོར་འཕགས་ཏེ། མཐར་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་མིག་གིས་མི་མངོན་པའི་སར་གཤེགས། དེར་ཁོང་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཟོད་པར་ངུ་ཆོ་ངེ་འདེབས་ཤིང་མཚན་ནས་བོས་པས། མར་བྱོན་ཏེ། ཁྱེད་རྣམས་ཞན། དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངས་གོང་དུ་ཁ་ཆོས་ནི་ལེགས་པར་བཅུག ད་རྟེན་འབྲེལ་འཆུགས་པས་ངའི་མི་བརྒྱུད་ལ་བཀྲ་ཤིས་པ་དང་དར་རྒྱས་ཆེན་པོ་མི་འོང་གསུངས། དེའི་ཕྱི་ལོ་དགུང་ལོོ་རེ་གཅིག་ཤིང་སྟག་ལ་ཇོ་མོ་ལ་ཅུང་ཟད་ཐུགས་ཚིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྒྲོ་ཕུག་གི་ལྕགས་རིར་ཕྱག་གིས་ཅབ་ཅབ་མཛད་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ནང་དུ་དུས་དེ་རིང་ནས་མི་སྡོད་གསུངས་ཏེ། གཙང་པོ་ཕ་ཁར་གཡང་ཆོས་དགོན་པར་བྱོན་མ་ཐག་གཟིམས་ཁང་དུ་ཕྱགས་ལྷྭམ་ཡ་གཅིག་ཕུད་པའི་བརྡ་མཛད་དེ་བསྙུང་བ་མེད་པར་སྐུ་འདའ་ཚུལ་བསྟན། སྤུར་སྦྱོང་བའི་དུས་སྔགས་པ་གཞོན་ནུ་ཞིག་གིས་རྟ་ངང་པ་དུང་རང་གུག་གི་སྒ་གཏད་པ་ཞིག་ཕུལ། འབུལ་མཁན་དེ་འདི་ཡིན་དང་འདིར་སོང་མ་བྱུང་སྟེ་ལྷས་འདེགས་བསྐྱལ་བ་ཡིན་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་བཙན་དང་མ་མོ་དང་ཀླུས་ཀྱང་འདེགས་བསྐྱལ་བས་མི་ལ་མེད་པའི་ནོར་སྣ་བཞི་བྱུང་ཞེས་གྲགས་སོ༑ ༑དེས་འོག་གདོང་གི་ལྷ་རྗེ་འགར་སྟོན་ཟུང་ངེ་ལ་བརྒྱུད་དེ། འདི་ནི་མདོ་སྒྱུ་སེམས་གསུམ་ཡང་ཕུར་མ་མོ་རྣམས་ལ་མཁས། འདུས་པ་མདོའི་དབང་ཡང་དང་པོར་ཆུ་བར་གྱི་གླན་ཤཱཀ་བཟང་དང་། ཉ་ཚལ་བ་གླན་ཤཱཀ་བྱང་ལའང་གསན་མོད། ཕྱིས་རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་པ་ཆེན་པོའི་ཞབས་ལ་གཏུགས་ཏེ་ཆུ་བོ་བཞི་རྫོགས་ཀྱི་དབང་དང་། འདུས་པ་མདོའི་བཤད་ པ་གདམས་ངག་དང་བཅས་པའང་གསན། གསང་མཚན་རྡོ་རྗེ་དྲག་པོ་རྩལ་དུ་བཏགས། ཤངས་མདའ་འོག་གདོང་གི་དབེན་གནས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བཞུགས་པས་ཞུ་བདེའི་ཡེ་ཤེས་འབར་ནས་རྟག་ཏུ་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བའི་ཉམས་དང་མི་འབྲལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མས་དངོས་སུ་དབང་བསྐུར་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས། སྐབས་ཤིག་ང་འུག་པ་ལུང་དུ་བླ་མ་ཟུར་པའི་སྤྱན་སྔར་འགྲོ་གསུངས་ནས་ཐེགས་ཙ་ན། ས་གཡོས་ཤིང་སྒྲ་ཆེན་པོ་གྲགས། བལྟས་པས་ལྷ་རྗེ་འགར་རྩད་པོ་སྤུར་ཁའི་རིའི་ནམ་མཁའ་ལ་བསྐོར་བ་མཛད་ཀྱིན་འདུག་པ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་། གཞན་ཡང་བྲག་ལ་ཕུར་བུ་བཏབ་པ་སོགས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་མངའ་བརྙེས་ཤིང་། ཟུར་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུན་བསྐྱངས་པས་སྐལ་ལྡན་མང་པོ་སྨིན་གྲོལ་ལ་བཀོད་དོ། །དེས་འོག་གདོང་དུ་སྲེགས་སྟོན་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་ལ་འདུས་པ་མདོའི་དབང་བསྐུར་ཞིང་རྒྱུད་གདམས་དང་བཅས་པ་བཤད། གསང་མཚན་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་མེད་རྩལ་དུ་བཏགས། འདི་ནི་མཁྱེན་རྟོགས་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་ནས་བླ་མའི་ཐུགས་ཟིན་པ་
Chinese
举行大约一百驮的朵玛和会供。那时，据说去卓普寺观看朵玛祭，带着各种各样的装饰和玩耍的姿态，会来盛大的集会。总之，这位拉杰的弟子中，有成千上万的持有伞盖的善知识，他们执掌寺院，弘扬佛法，使密宗的教法兴盛广大，如日月般广为人知。其中，哥哥热擦擦多吉巴的儿子热擦擦释迦多吉，叔叔卓普巴拥有的一切佛法，如瓶中注水般全部拥有，并且主持寺院，使讲修的传统不衰败，是最殊胜的。此外，还有四、三、十二位心传弟子。四位斯东是：涅斯东曲森、嘉斯东多吉衮、嘉斯东炯内、香斯东仁内。或者去掉后两位，加入卡拉司东宁和年斯东，也有这种说法。还有一种说法与前者相同，只是用昆斯东扎巴代替了香斯东。四位“火”是：玉斯东霍波、朋斯东恰久、藏巴吉斯东、卫巴曲森。或者去掉后两位，加入嘉斯东多吉扎和香巴泽色瓦，也有这种说法。四位“黑”是：列斯东嘉那巴，真名为丹巴释迦嘉；祖纳阔洛、娘纳觉多、达纳祖托旺秋。有些人说列贝森。此外，祖措托鲁巴派的人，在十二位的基础上加上四位喇嘛，认为是十六位，即香的兰喇嘛、达纳的 个人喇嘛、扎的擦喇嘛、温喀的邦喇嘛。有一次，杰卓普巴对四位斯东说：“把会供的供品都拿来，我也要拿来。”说完，就到卓普寺后面的博多山上，举行会供。说了一些甚深口诀后，说：“你们不要因为我不在而悲伤。这次我不舍弃肉身，而是去了持明者的境界，这会给你们留下吉祥，人丁和教法都会兴旺。”说完，唱了一首道歌，越来越高地升向天空，最终消失在虚空中。
English
Hold approximately one hundred loads of torma and conduct a tsokhor. At that time, it is said that people would go to Drophuk Monastery to watch the torma offering, and a grand gathering would occur with various decorations and playful gestures. In short, among the disciples of this Lhaje, there were thousands of umbrella-holding virtuous friends who held the monastic seat and upheld the Dharma, causing the teachings of the secret mantra to flourish and spread, becoming widely known like the sun and moon. Among them, the son of the elder Retsatsa Dorje Bar, Retsatsa Shakya Dorje, the uncle Drophukpa possessed all the Dharma that Drophukpa had, like filling a vase to the brim, and maintained the monastic seat, ensuring that the tradition of teaching and practice did not decline, making him the most supreme. Furthermore, there were twelve disciples who received the mind transmission, divided into four groups. The four "Stonpas" are: Nye Ston Choseng, Gyap Ston Dorje Gon, Gya Ston Jungne, and Zhang Ston Rinne. Alternatively, removing the last two and adding Khara Ston Nying and Nyan Ston, this is also mentioned. Another version is the same as the former, except that Khon Ston Drakpa is counted instead of Zhang Ston. The four "Fires" are: Yu Ston Horpo, Pong Ston Chakyu, Tsangpa Jis Ston, and Upa Choseng. Alternatively, removing the last two and adding Jya Ston Dorje Drak and Shangpa Tsersewa, this is also mentioned. The four "Blacks" are: Lhe Ston Gya Nakpa, whose real name is Dampa Shakya Gyal; Zur Nak Khorlo, Nyang Nak Jomo, and Dar Nak Tsuktor Wangchuk. Some say Lhe Pel Seng. Furthermore, the Zur Tso Torlupa school adds four lamas to the twelve, considering them to be sixteen, namely: the Lhan Lama of Shang, the Personal Lama of Tana, the Tsa Lama of Bram, and the Pang Lama of Omkha. Once, Je Drophukpa said to the four Stonpas, "Bring the necessary items for the tsokhor, and I will bring them too." After saying this, he went to the top of Mount Poto behind Drophuk Monastery and performed the tsokhor. After speaking some profound instructions, he said, "Do not grieve because I am gone. This time, without abandoning my body, I am going to the realm of the Vidyadharas, which will leave you with auspiciousness, and your lineage and teachings will flourish." After saying this, he sang a doha and rose higher and higher into the sky, eventually disappearing into the expanse of the sky.
Chinese
去往彼处。在那里，他们无法忍受，哭喊着呼唤他的名字。他下来后说：“你们太脆弱了，不应该这样。我之前已经很好地安排了口头教法，现在因为缘起被扰乱，我的后代将不会有吉祥和伟大的繁荣。”在那之后的第二年，他六十一岁，在木虎年，因为对乔姆（Jomo，女神）稍微有些不悦，所以在斯若普（Sro Phuk）的铁墙上用手拍打着说：“从今天起，我不会住在你的房子里。”说完，刚到藏布帕卡（Tsangpo Phak）的扬乔寺（Yangcho Monastery），就在寝宫里脱下一只鞋子作为暗示，无病示现圆寂。火化遗体时，一位年轻的咒师献上了一个马鞍，据说那马鞍是天鹅绒和海螺自然弯曲制成的。献鞍者说，他不是从这里来的，也不是到这里去的，而是由神灵抬着送来的。同样，据说赞（Tsen，凶猛的神灵）、玛姆（Ma Mo，女性护法）和龙也抬着送来，出现了人类没有的四种宝物。之后，传给了下东（Og Dong）的拉杰（Lha rje，神医）噶尔敦宗额（Gar ston Zung nge）。此人精通显宗、幻化和心性三部，以及金刚橛和玛姆。他还最早从曲瓦（Chu Bar）的兰夏卡桑（Glan Shak bzang）和雅擦瓦（Nya Tshal ba）的兰夏卡江（Glan Shak byang）那里听受了集经的灌顶。后来，他依止了杰斯若普大士（Je Sro Phuk pa chen po），听受了圆满四河的灌顶，以及包含口诀的集经讲解。 秘密名称被命名为多杰扎波擦（Dorje Dragpo Tsal）。他住在香达（Shangda）下东（Og Dong）的僻静处进行修行，证悟了暖乐的智慧，始终不离无漏的安乐体验。智慧空行母亲自灌顶并加持。有一次，他说要去乌巴隆（Ugba Lung）的祖尔巴（Zurpa）上师面前，正当他动身时，发生了地震，发出了巨大的声音。人们看到拉杰噶尔在擦波斯普尔卡（Tsadpo Spur kha）山的山顶上空盘旋。此外，他还拥有在岩石上钉金刚橛等神通。由于他延续了祖尔巴的事业，因此许多有缘者被安置于成熟解脱的境地。之后，他在下东（Og Dong）向色敦多杰嘉灿（Sre ston Dorje Gyaltsan）灌顶了集经，并讲解了包含密续口诀的教法。秘密名称被命名为多杰吉美擦（Dorje Jigme Tsal）。此人在见解和证悟两方面都得到了上师的认可。
English
Went to that place. There, they couldn't bear it, crying and calling out his name. When he came down, he said, "You are too weak, you shouldn't do that. I had previously arranged the oral teachings well, but now because the dependent arising has been disturbed, my descendants will not have auspiciousness and great prosperity." In the following year, at the age of sixty-one, in the Wood Tiger year, because he was slightly displeased with Jomo (goddess), he slapped the iron wall of Sro Phuk with his hand and said, "From today onwards, I will not stay in your house." Having said that, as soon as he arrived at Yangcho Monastery in Tsangpo Phak, he indicated his passing away without illness by taking off one shoe in his room. During the cremation of the body, a young mantra practitioner offered a saddle, said to be made of velvet and a naturally curved conch shell. The one who offered the saddle said that he did not come from here, nor did he go here, but was carried and sent by the gods. Likewise, it is said that Tsen (fierce spirits), Ma Mo (female protectors), and Nagas also carried and sent it, and four kinds of treasures that humans do not have appeared. After that, it was passed on to Lha rje Gar ston Zung nge of Og Dong. This person was proficient in the three sections of Sutra, Illusion, and Mind, as well as Vajrakila and Ma Mo. He also first received the empowerment of the Compendium of Sutras from Glan Shak bzang of Chu Bar and Glan Shak byang of Nya Tshal ba. Later, he relied on Je Sro Phuk pa chen po and received the empowerment of the complete Four Rivers, as well as the explanation of the Compendium of Sutras including the oral instructions. The secret name was named Dorje Dragpo Tsal. He stayed in the secluded place of Shangda Og Dong to practice, and the wisdom of heat and bliss blazed, and he was always inseparable from the experience of uncontaminated bliss. The wisdom dakini personally empowered and blessed him. Once, he said he was going to see the master Zurpa in Ugba Lung, and just as he was about to leave, there was an earthquake and a loud sound. People saw Lha rje Gar circling in the sky above Tsadpo Spur kha Mountain. In addition, he also possessed magical powers such as nailing a vajrakila into a rock. Because he continued the work of Zurpa, many fortunate ones were placed in the state of maturation and liberation. After that, in Og Dong, he gave the empowerment of the Compendium of Sutras to Sre ston Dorje Gyaltsan and explained the teachings including the tantric instructions. The secret name was named Dorje Jigme Tsal. This person was recognized by the master in both view and realization.