Tibetan
་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚུལ་འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷ་ཡིན་པས་བྱེ་བྲག་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞི་བ་ཞེ་གཉིས་འདུ་ཞིང་། དེའང་ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ལ་འདུ་བར་རྟོགས་ནས་ཡི་གེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ། སྒོམ་པ་དེ་རྫོགས་པའི་ཚེ་འཁྲུལ་བའི་ཞེན་སྣང་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཏེ། སྣང་སྲིད་མ་ལུས་པ་རིས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་བསམ་པ་དེ་ལྟར་འཆར་བའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ཡི་གེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཙམ་དུ་མཐོང་བ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་སྣང་བ་བྱུང་བས་མུན་པ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་དངོས་པོའི་རང་གཟུགས་གསལ་བར་དམིགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དག་པའི་ཡིག་གཟུགས་ཁོ་ནས་ལྷར་སྣང་བ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེའི་དབང་གིས་བརྟན་གཡོའི་དངོས་པོ་རྣམས་བྱེ་མ་ལས་གསེར་དང་སོལ་བ་ལས་ལྗོན་ཤིང་སོགས་རྣལ་འབྱོར་པའི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་གསེར་འགྱུར་རྩིས་ལྕགས་སྒྱུར་བ་ལྟ་བུ་དང་། གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་ངན་རེང་གི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་གི་ཕྱོགས་བཟུང་ནས་ཡི་གེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་འདུལ་ནུས་པ་དུག་བཅུད་ལེན་གྱི་སྨན་གྱིས་ཐེབས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ལེའུ་ལྔ་པའི་གཞུང་དེ་ཉིད་ལས། སྣང་བའི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བའི་རིས་མེད་ཀྱི་རོལ་པ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅན་དང་དེའང་། མིང་ཚིག་གཟུགས་སོགས་ཡིད་བཞིན་གྱི། །མུན་ལ་སྣང་བྱུང་ཇི་བཞིན་དུ། །འགྱུར་བ་གསེར་འགྱུར་སྨན་གྱི་ཚུལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་རོང་ཀློང་གི་འགྲེལ་བ་གཉིས་དང་འགྲོ་ཕྱོགས་བསྟུན་ནས་བཤད་དོ། །ཡི་གེའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་འདི་གཙོ་བོར་སྒོམ་པའི་དུས་ཀྱང་རྗེ་རོང་ཀློང་ནི། དང་པོར་ཡི་གེ་རྣམས་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་བ་བསྐྱེད་དེ་གཙོ་བོའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཨ་དཀར་པོ་ཕྲ་མོ་བརྟན་པ་ཐོབ་ཐོབ་སྒོམ། དེ་ནས་ཨ་གྲངས་མེད་པའི་སྤྲོ་བསྡུ་དང་དེ་གོམས་པ་ན་ཡི་གེ་གཞན་སྤྲོ་བསྡུའི་དམིགས་པ་ལ་བསླབ། དེ་ལའང་དྲོད་ཐོབ་པ་ན་ལས་སྣ་ཚོགས་ལ་སྦྱོར་བར་བཞེད། ཟུར་ལུགས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་དང་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་རགས་པ་ལྷ་སྐུ་ལ་བསླབ་པའི་བར་དེར་སྒོམ་པར་བཞེད་དོ། །རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་གོང་བཤད་བཅུ་དགུ་པོ་དེ་སྙེད་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་རིག་འཛིན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཡིན་ཏེ། བཅུ་གཅིག་པའི། ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ
Chinese
被称为咒语的文字。通过这种方式，所有的法，一般来说，所有的法都是神，因此，在特殊的金刚界坛城中，寂静四十二尊聚集。并且，认识到这也汇集在文字轮中，因此修习文字幻化。当这种修习圆满时，错觉的执着将被克服。所有显现和存在，无论什么样，都会如所想般显现为无分别智慧的显现，仅仅被视为如意文字的神变，这种力量变得强大，显现发生，黑暗被克服，就像清晰地看到事物的自性一样。并且，仅仅通过清净的字形就能获得显现为神的能力，凭借这种力量，能够像瑜伽士所希望的那样，从沙子中获得黄金，从煤炭中获得树木等加持，就像炼金术将铁变成黄金一样。并且，将住所、身体、受用等所有显现为恶劣状态的部分，都视为自显现的一部分，通过文字的三摩地来调伏，就像毒药被提取精华的药物所影响一样。正如第五品经文中所说：显现的实相本身就是不可思议的智慧，是自显现的无分别的游舞，是没有任何成就的空性之界。并且，名、词、形等如意宝，如黑暗中出现光明一般，变化如炼金术的药物一般。这是结合荣隆（荣松却扎和隆钦饶绛巴）二者的解释和行进方向来解释的。荣隆大师认为，修习文字幻化主要是在修习的时候，首先从文字中生起坛城，然后在主尊的心间，观想一个白色、微细、稳固的阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：A，汉语字面意思：阿）字，获得稳固。然后，修习无数个阿字的放出和收回，当熟练后，学习其他文字的放出和收回的观想。当对此也获得暖相时，就可以应用于各种事业。而佐尔派（Zurluk）则认为，应该修习慈悲幻化和手印，直到学会粗略的本尊形象为止。 根本续部中说： 以上所说的十九种共同成就中，最主要的是欲色身的持明成就。第十一，通过荟供成就，以神通力在虚空中行走。
English
This is called the letter of mantra. In this way, all dharmas, generally all dharmas are deities, therefore, in the specific Vajradhatu mandala, the forty-two peaceful deities gather. And, realizing that this also gathers in the wheel of letters, therefore, one practices the illusion of letters. When this practice is completed, the clinging to illusion will be overcome. All appearances and existences, no matter what they are, will appear as the manifestation of non-dual wisdom as one thinks, merely seen as the miraculous transformation of wish-fulfilling letters, this power becomes strong, appearance occurs, darkness is overcome, just like clearly seeing the self-nature of things. And, one gains the power to appear as a deity solely through pure letter forms, with this power, one can, as the yogi wishes, obtain gold from sand, trees from coal, etc., as a blessing, just like alchemy transforms iron into gold. And, all aspects of dwelling, body, enjoyment, etc., that appear as bad or inferior, are regarded as part of one's own appearance, and are subdued through the samadhi of letters, just like poison is affected by medicine that extracts essence. As the fifth chapter of the scripture says: The reality of appearance itself is inconceivable wisdom, the non-dual play of self-appearance, the essence of emptiness in which nothing is accomplished. And, names, words, forms, etc., are like wish-fulfilling jewels, like light appearing in darkness, transformations like alchemical medicine. This is explained by combining the explanations and directions of Ronglong (Rongzom Chokyi Zangpo and Longchen Rabjampa). Ronglong masters believe that the main time to practice the illusion of letters is during practice, first generating the mandala from the letters, and then in the heart of the main deity, visualizing a white, subtle, stable A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: A, Literal Chinese meaning: A) letter, gaining stability. Then, practice the emanation and retraction of countless A letters, and when familiar, learn the visualization of the emanation and retraction of other letters. When warmth is also gained in this, it can be applied to various activities. While the Zurluk tradition believes that one should practice compassion illusion and mudras until one learns the rough form of the deity. The root tantra says: Among the nineteen common siddhis mentioned above, the most important is the vidyadhara siddhi of the desire realm body. Eleventh, through the ganachakra siddhi, one travels in the sky with miraculous powers.
Tibetan
་དང་ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་གསལ་ཞིང་གཟི་བྱིན་འབར་ཚེ་ཉི་ཟླ་བཞིན་རིང་བ་ལ་སོགས། །ཞེས་པའང་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་དེའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། བཅུ་གཉིས་པར་ཡོ་བྱད་ལྔ་ལ་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤས་ཆེར་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་དུས་སུ་ཡོ་བྱད་ལྔ་ལ་སྤྱད་པའི་ལག་རྗེས་མཐར་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་རིག་འཛིན་གྲུབ་པའི་དུས་སུ་འཐོབ་ཚུལ་ཡིན་པས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནི་ཚོགས་སྒྲུབ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་དེ་རྣམས་གང་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་ནས་གདོད་བྱ་བར། ལེའུ་ལྔ་པ་ལས། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རབ་བརྟན་ན། །ཞེས་པའི་རྒྱུད་ཚིག་གིས་འཐད་པར་བསྒྲུབས་ནས་ཟུར་པ་རྣམས་འཆད་པར་མཛད་དེ། རྒྱ་སྤྲོས་རྫོགས་པ་ལའང་ཚོགས་སྤྱོད་བྱས་མ་བྱས་གཉིས་ལས་ཐུན་མོང་གི་རིག་འཛིན་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཕལ་ཆེར་མ་བྱས་པས་ཀྱང་སྒྲུབ་ནུས་ལ། རིག་འཛིན་ནི་ཚོགས་སྤྱོད་མེད་པར་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་དེ་ལམ་ཏིང་འཛིན་ལྔ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདི་ལྟར་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་རིམ་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། རྫོགས་རིམ་པ་ལའང་ཏིང་འཛིན་ལྔའི་སྐབས་སུ་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ཅི་རིགས་བྱེད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི༑ སྤྱིར་མཆོག་གི་རིག་འཛིན་རྣམ་བཞི་སྒྲུབ་གཙོ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཡང་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་དང་ཕྲིན་ལས་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ལས་ཕྲ་མོ་གཅིག་ལ་མཚོན་ན་ལྷ་དང་རང་ཉེ་ཡོད་པའི་བསྙེན་པ་རྫོགས་ནས་ལྷ་དངོས་དང་དེ་དང་དེའི་ལས་དེ་དངོས་སུ་འགྲུབ་པའི་ནུས་པ་སྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ལས་དེའི་སྔགས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་ངེས་ཅན་ནུས་པ་རྙེད་ནས་གྲུབ་པ་ལས་ལ་སྦྱར་བ་ཞེས་ལས་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཕྲིན་ལས་ཏེ། གསུང་རྒྱུན་འགར་དང་པོར་རང་དོན་རྫོགས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་སྒྲུབ་པ་རང་དོན་དང་། རང་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཕྲིན་ལས་ལ་རང་ལ་གནོད་བྱེད་གསོད་པ་སོགས་ཀྱང་གཙོ་བོ་སོ་སོར་ཕྲིན་ལས་གཞན་དོན་གཙོ་ཆེ་ཞེས་འབྱུང་བའང་ནུས་པ་ཐོབ་ནས་ཐ་མལ་པ་དངོས་སུ་འཇུག་ དགོས་པ་དེ་དང་ཕྱོགས་འདྲའམ་སྙམ་ཞིང་། ཕྲིན་ལས་ལ་ཕྲ་མོ་ལས་བཞིའི་སྐོར་མ་གཏོགས་ཡི་གེ་དང་ཚོགས་སྒྲུབ་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་རིགས་མཆོག་ཐུན་གྱི་རིག་འཛིན་སྒྲུབ་པ་རྣམས་མ་བཤད་དོ། །བརྒྱད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། ལེའུ་ལྔ་པར། སྣང་སྲིད་འཁོ
Chinese
以及身体的颜色明亮，光芒四射，如日月般长久等等。 这也是意生身成就的特点。 第十二品中所示的运用五种物品的果报，大部分是在会供时运用五种物品的最终结果，即在意生身持明成就时获得的方式，因此，成就共同悉地的最佳方法是会供。 所有这些修法，都必须在圆满具有手印的瑜伽后才能进行。 第五品中说：“咒语和手印非常稳固。” 通过这部经文证实了这一点，并解释了其余部分。 在圆满具有手印的情况下，无论是否进行会供，除了共同持明之外，大多数悉地即使不进行会供也能成就。 然而，没有会供就无法成就持明，这在之前解释五种三摩地时已经说过了。 所有这些解释都是仅从生起次第的角度出发的。 在圆满次第中，也有在五种三摩地时进行各种成就共同悉地的方法。 一般来说，主要成就四种殊胜持明，这如上文所示。 如果问修法和事业之间有什么区别？ 以一个微小的事业为例，在与本尊接近的念诵圆满后，为了生起本尊真实和该事业真实成就的能力，修持该事业的咒语和三摩地是修法。 在此基础上，获得必定产生悉地的能力后，将成就应用于事业，即真实地进行事业是事业。 在一些口头传承中，首先需要完成自利，因此修法是为自利；在自利圆满成就时，则专注于利他；事业中，杀死危害自己的敌人等，主要是各自的事业，利他为主。 也就是说，获得能力后，必须真正地进入世俗，这与此类似。 事业中，除了微小的四种事业之外，没有解释文字和会供等大成就，以及殊胜和共同持明的成就。 第八，三摩地。 第五品中说：显有轮回
English
and the color of the body is bright, radiant, and long-lasting like the sun and moon, etc. This is also a characteristic of the accomplishment of the desire-body. The fruits of using the five articles shown in the twelfth chapter are mostly the final result of using the five articles during the Tsog offering, that is, the way to obtain them at the time of accomplishing the desire-body Vidyadhara. Therefore, the king of methods for accomplishing common siddhis is the Tsog offering. All these practices must be done after the yoga with mudras is completed. The fifth chapter says, "Mantras and mudras are very stable." This is confirmed by the words of this tantra, and the rest is explained. In the case of complete mudras, whether or not Tsog is performed, most siddhis other than the common Vidyadhara can be accomplished even without Tsog. However, Vidyadhara cannot be accomplished without Tsog, which has been said before when explaining the five samadhis. All these explanations are only from the perspective of the generation stage. In the completion stage, there are also methods for accomplishing various common siddhis during the five samadhis. In general, the main accomplishment is the four supreme Vidyadharas, as shown above. If you ask what is the difference between practice and activity? Taking a small activity as an example, after completing the recitation close to the deity, in order to generate the ability to truly accomplish the deity and that activity, practicing the mantra and samadhi of that activity is practice. Based on this, after obtaining the ability to definitely produce siddhis, applying the accomplishment to the activity, that is, truly carrying out the activity is activity. In some oral traditions, it is necessary to first complete self-interest, so practice is for self-interest; when self-interest is completely accomplished, then focus on benefiting others; in activity, killing enemies who harm oneself, etc., are mainly their respective activities, with benefiting others as the main focus. That is to say, after obtaining the ability, one must truly enter the mundane, which seems similar to this. In activity, apart from the small four activities, there is no explanation of great accomplishments such as letters and Tsog offerings, and the accomplishment of supreme and common Vidyadharas. Eighth, Samadhi. The fifth chapter says: Phenomenal existence, samsara