English
It is not obtained merely by quantity, but by conferring empowerments after making a commitment, so that the lineage of vows can develop, they say. Regarding the common Bodhisattva vows, it is said in the Lo chen commentary on vows that they arise in the context of body, speech, and mind, but if it is in accordance with the arrangement of the three vows, it seems acceptable, but I have not seen such a statement in this regard. In general, the types of vows are infinite, but if summarized, they can be classified into two as the way to practice, generate Bodhicitta, as it is said in the Clear Light Commentary: If you do not remember in the three times, how can you enter the Great Vehicle Mantra? As it is said, one should remember in the six times and not abandon it, that is, based on the view of realizing the purity of mind's nature, the two-fold Bodhi, one should constantly familiarize oneself with Samadhi and not deviate from it. For the unsurpassed Bodhicitta, keeping the mind in a state free from elaboration, like the Suchness Samadhi of the generation stage and completion stage of ultimate Bodhicitta, and through familiarity, whatever arises from the generation stage and completion stage, know it as the play of mind's nature, the single mandala of the Victorious Ones, this is the conventional Bodhicitta, there are two types, successively the two minds of profound and vast. For the sentient beings to be tamed, their way of appearing is clinging and inverted, in order to bring these two minds to the ultimate, so that the to-be-tamed ones quickly achieve, the Buddhas with their own extremely pure mind stream of bliss
Tibetan
ན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་འོག་མིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྟེན་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རོལ་པ་ལྷའི་རྣམ་པར་ཤར་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་དག་པའི་རྣམ་པ་འདིའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁྲུལ་བའི་གཞི་བྱེད་པས་ན། དེ་ལས་ལོག་པའི་དམིགས་བྱ་དག་པའི་རྣམ་པར་རོལ་པ་ཞིག་དངོས་སུ་སྟོན་ཅིང་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་བསྒོམ་ན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཀ་དེར་འདུ་བར་སྔོན་གྱི་མཁས་གྲུབ་དག་གིས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་གཙོ་བོར་སྒོམ་པའི་ཚེ་ཡང་སྣང་བ་རང་རྒྱུད་པ་མ་ཡིན་པར་ལྷག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྒོམ་པས་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་སྣང་བའི་ལྷ་ལ་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྲོག་ཤིང་བྱས་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ན་ཡང་ཐ་མལ་པའི་དངོས་སྣང་ཀ་བུམ་སོགས་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་མེད་དགག་གི་སྟོང་པར་སྒོམ་པ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་དེ་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་དག་པར་བལྟ་བ་ཡོད་ཀྱང་མ་དག་པ་ལ་དག་པར་བལྟ་བ་མེད་པས་འདིར་དེ་དང་མི་འདྲ་བར་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཚུར་དོན་དམ་འོད་གསལ་གྱི་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དགག་བྱ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་བྱས་ནས་བསྒོམ་པ་ཏེ། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་མཉམ་བཞག་གི་བློ་ངོར་རེས་འཇོག་མེད་པས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ཡ་བྲལ་དུ་མ་སོང་བའི་སྒོ་ནས་ཚོགས་གཉིས་རླབས་པོ་ཆེ་བསྡུ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གསང་བ་བླ་མེད་འདིར་བཅས་མཚམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་སྦྱོང་བའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ནས། རྒྱུད་ཉིད་ལས། གསང་སྔགས་ལམ་ལ་གནས་པ་དེ། བདེ་གཤེགས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་མཁྱེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་དུས་ནས་སྣང་གནས་མཐུན་པའི་ཚུལ་ལ་ཞུགས་ཏེ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་སྣང་ཞེན་གྱིས་འཇིགས་མེད་སྤྱོད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་མིག་འཕྲུལ་བཞིན་དུ་སྦྱོར། །ཞེས་དམ་ཚིག་བསྲུང་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག་པ་དང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རྒྱལ་སྲིད་ལག་མཐིལ་ན་གནས་པ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་ཐར་འདུལ་བྱང་སྡོམ་འདུས་པའི་ཆེ་བ་དང་། སྤྱོད་སྒོ་ཡངས་པའི་ཆེ་བ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་གནད་འདི་ལ་གཏུག་དགོས་པར་དམ་བསྒྲགས་ཀྱི་སྐབས་ལས་ཤེས་ཤིང་། རྩ་བའི་དམ་ཚིག་ལྷག་མ་བཞི་ཡང
Chinese
二谛双运法身智慧之色究竟天智慧，于能依所依之相中显现，如天神般显现并加持。然此不净之相乃众生迷惑之根源，故需如实示现并幻化与此相违之清净相。如是知晓并修持，则无上菩提之心二者皆可汇集于此，此乃昔日贤哲之言。于此，纵于修持世俗菩提心之际，亦不应执著显现为自性，而应于胜义世俗之智慧幻化坛城中修持，以具足胜义菩提心之精华，于显现之天神，以空性智慧为命脉而修持。于胜义菩提心入定之时，亦不同于平凡之显现，如柱瓶等事物之无自性空性之修持，彼虽可于实有中观清净，然不可于不净中观清净。故此处与之不同，将一切清净坛城之戏论，收摄于胜义光明之明点中，修持远离一切显现之自性，远离二种遮遣之自性，无戏论之自性，即修持无戏论。故应以具足世俗菩提心之精华而修持。以如是之方式，菩提
English
The wisdom of the Dharmakaya, the Akanishta of the two truths united, manifests in the form of the dependent and the relied upon, appearing as a deity and being blessed. However, since the impure appearances are the basis of confusion for sentient beings, one must actually show and emanate a pure appearance that is the opposite of that. If one understands and meditates in this way, both supreme Bodhicitta will gather there, as the wise and accomplished ones of the past have said. Here, even when primarily meditating on conventional Bodhicitta, one should not consider appearances to be self-existent, but rather meditate on the mandala of illusory wisdom, which is the ultimate conventional. One should meditate with the essence of ultimate Bodhicitta, with the deity of appearance having emptiness-wisdom as its life force. When settling into ultimate Bodhicitta, it is not the same as meditating on the emptiness of the non-inherent nature of ordinary appearances such as pillars and vases. Although one can see purity in the truly existent, one cannot see purity in the impure. Therefore, unlike that, here, all the elaborations of the pure mandala are gathered back into a single bindu of ultimate luminosity, and one meditates on the nature of all appearances, free from the two negations, the self-nature free from elaboration, thus meditating without elaboration. Therefore, one should meditate with the essence of conventional Bodhicitta. In this way, Bodhi-
Tibetan
་ལོ་ཏོག་བསྲུང་བ་ལ་ར་བ་བྱེད་པར་ལྟར་འདིའི་ཆེད་དུ་བཅས་བསྐྱེད་འཕེལ་གྱི་ཐབས་ཅི་རིགས་པར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། བཀུར་བའི་ཡུལ་ལ་བདེ་འདུས་ཞི་རྒྱུད་ལས། རྒྱུད་འགྲོལ་དབང་བསྐུར་དེ་ཉིད་བསྟན། །ཞེས་པ་ལྟར། དབང་བསྐུར་བ། རྒྱུད་འཆད་པ། སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་མན་ངག་སྟོན་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ནོད་པའི་བླ་མ་གང་ཡིན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པར་བལྟས་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་པའོ། །བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་ཞུགས་ནས་དགོངས་པ་གཅིག་གིས་སློབ་མའི་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས། དབང་ཕྱུག་ལོངས་སྤྱོད་ལྔས་མཆོད་ན༑ ༑ཕྱི་རྒྱུད་དང་། ནང་རྒྱུད་གཞན་སོགས་རིང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་མཆོད་པ་ཡིན། །ཉེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྨོས་ཅི་དགོས། །བཅས་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་མང་ངོ་། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལས་ཀྱང་། བླ་མེད་མཛད་པའི་སློབ་དཔོན་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལེགས་མཆོད་པས། །དེ་ཡིས་བསོད་ནམས་མ་བྱས་ཅི། ། དཀའ་ཐུབ་མ་བསྟེན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་སོགས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཚོགས་མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་འདི་དང་མཉམ་པ་གཞན་མེད་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་ཏེ༑ མཆོད་པས་བསྙེན་བཀུར་ཚུལ་ལ། རྙེད་བཀུར་གཉིས་དང་ཁྲུས་བཀུ་མཉེ་རིམ་གྲོ་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་སོགས་སྒོ་མང་པོ་ཡོད་དོ། །བཀུར་ཡུལ་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་བཏང་ན་ཞི་རྒྱུད་ལས་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། སྤྱིར་བླ་མ་བཀུར་ཞེས་པའི་བླ་མ་ལ་གསང་སྔགས་སྟོན་པ་ལས་གཞན་སོར་བྱང་གི་གདམས་པ་སྟོན་པའི་བླ་མ་ཡང་ཡོད་པ་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་མདོ་སྔགས་གང་ཞིག་སྨད་པས་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་འབྱུང་བའི་ཆོས་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ཤིག་མི་དགོས་པར་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་རང་ངམ་གཞན་མདོ་ཕྱོགས་ཀྱི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའི། །ཆོས་ལ་སྨོད་པ་སྔགས་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་དྲུག་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དམ་ཚིག་གསལ་བཀྲ་ལས་འདིར་བསྟན་བླ་མའི་དབྱེ་བ་དང་དེ་དག་བཀུར་བའི་ཚུལ་དྲུག་ཏུ་བཤད་དེ། སྤྱིར་འགྲོ་བ་མང་པོའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་འདྲེན་པར་གྱུར་ཅིང་རང་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པ་སྤྱིའི་བླ་མ་སྟེ་ཡུལ་ཁམས་སྐྱོང་བའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ
Chinese
就像为了保护庄稼而设置篱笆一样，为了这个目的，似乎有各种各样的增殖方法。第二，关于尊敬的对境，《乐集寂静续》中说：“续解脱灌顶即是示”。因此，灌顶、讲续、宣说心要的口诀，无论是哪一位给予金刚乘佛法恩德的上师，都要视为与一切佛陀无别，并努力用一切事物来供养。上师与一切佛陀无别的方式是：一切佛陀都融入金刚阿阇黎的身语意中，以同一意乐加持弟子的相续，金刚萨埵亲自承诺。正如这其中所说：“以五种权势受用供养，即是供养外续和内续等遥远的坛城一切，近处的坛城更不用说，一切违犯的罪过都将清净。”等等很多。考虑到这一点，在《佛陀和合》中也说：“无上的导师，以金刚萨埵善妙供养，他有什么福德没有做？有什么苦行没有修？”等等，密咒乘多次宣说，对于众生来说，没有其他方法能像这样迅速圆满资粮。供养和恭敬的方式有很多种，如财物恭敬、两种沐浴、涂油、擦拭、侍奉、如教奉行等等。如果从主要的尊敬对境来说，就像寂静续中所说的那样，但一般来说，所谓尊敬上师，除了宣说密咒的上师之外，也有宣说索朗降（音译）窍诀的上师，这并不矛盾。例如，诋毁显密中的任何一个，都会导致密咒的根本堕罪，并不需要密咒的法，而是密咒的法本身，或者其他显宗方面的经和论的宗义。诋毁佛法是密咒士的第六条根本堕罪。因此，《誓言光明》中说，这里所示的上师的分类以及尊敬他们的方式有六种。一般来说，对于为众多众生转法轮的引导者，自己也稍微获得佛法恩德的，是共同的上师，就像守护国土的国王一样。
English
Just as fences are set up to protect crops, it seems that there are various ways to increase and multiply for this purpose. Secondly, regarding the object of veneration, the Peaceful Union Tantra states, "The empowerment of liberation from the tantra is itself shown." Therefore, empowerment, explaining the tantra, and teaching the essential instructions are all ways to show respect. Whichever lama bestows the kindness of the Vajrayana teachings should be regarded as inseparable from all Buddhas, and one should strive to make offerings with all things. The way in which the lama is equal to all Buddhas is that all Buddhas enter into the body, speech, and mind of the Vajra Master, and with one intention, they bless the student's lineage. Vajrasattva himself has promised this. As it says in this very text: "If you make offerings with the five powers and enjoyments, you are offering all the distant mandalas of the outer and inner tantras, and others. What need is there to mention the near mandala? All transgressions will be purified." And so on, there are many. Considering this, it is also said in Buddha Samyoga: "The teacher who performs the unsurpassed, by offering well to Vajrasattva, what merit has he not done? What austerities has he not practiced?" And so on, the mantra vehicle has repeatedly stated that there is no other method equal to this for beings to quickly complete the accumulation of merit. Regarding the ways to serve with offerings, there are many doors, such as the two kinds of material offerings and reverence, bathing, anointing, massaging, attending, and acting according to instructions. If we consider the main object of veneration, it is as explained in the Peaceful Lineage Tantra, but in general, the lama who is venerated, in addition to the lama who teaches secret mantras, there is also the lama who teaches the instructions of Sorjang (transliteration), which is not contradictory. For example, if one disparages any of the Sutras and Tantras, it will cause a root downfall of mantra. It does not require a secret mantra teaching, but the mantra teaching itself, or other philosophical tenets of the Sutras and Treatises of the Sutra side. Reviling the Dharma is the sixth root downfall for mantra practitioners. Therefore, Damtsik Saltrala states that the distinctions of lamas shown here and the ways to venerate them are sixfold. In general, the guide who turns the wheel of Dharma for many beings, and who has also received a little of the Dharma's kindness, is the common lama, like a king who protects the country.