Tibetan
མ་པ་ཕྱག་ཆེན་ཞེས་པ་མི་འགལ་ཚུལ་ཡང་དེའི་སྟེང་ནས་གོ་སླའོ། །ཀུན་མཁྱེན་ལུགས་རྣམ་སྨིན་པ་ལ་ཚེ་འདིར་ཆོས་མཆོག་ཐོབ་ནས་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་རྗེས་ཆགས་ཀྱིས་ཚོགས་སྒྲུབ་བྱས་ནས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་དྲངས་ནུས་པ་ཚེ་དབང་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། འཕགས་ལམ་སྦྱོར་ངེས་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་མཆོག་མ་ཐོབ་པར་ལས་ཀྱིས་ཤི་ནས་ཤི་བའི་འོད་གསལ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་བར་དོར་ཕྱག་ཆེན་གྱི་སྐུ་འཐོབ་པ་སྟེ་རང་འབྲས་ཚེ་དབང་དང་ཕྱག་ཆེན་གཉིས་ཏེ། སྔ་མས་རྣམ་སྨིན་པ་རིག་འཛིན་བཞི་ཀ་འཐོབ་ཅིང་། རྣམ་སྨིན་པ་ཕྱི་མ་ལ་གསུམ་ལས་མི་འཐོབ་བོ༑ ༑དེ་ལྟར་གཉིས་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་དེ་དག་གིས་ཐོབ་པའི་མཐོང་ལམ་གཉིས་ཀྱང་ཁྱད་ཆེ་བས། ཚེ་འདིར་ཚེ་དབང་ནུས་པ་ཐོབ་དང་ཤི་སྲིད་འོད་གསལ་དོད་ཅན་དེ་མ་ཐོབ་པའི། །སོགས་ཀྱི་ལུང་དོན་ཡང་གནས་སོ། །རྣམ་སྨིན་པ་ཕྱི་མ་ཤི་ནས་ཕྱག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་བ་འདིས་ཐོབ་པའི་ཤི་བའི་འོད་གསལ་གྱི་དོད་ཀྱི་མཉམ་བཞག་གི་མཐོང་ལམ་ནི་སེམས་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྒྱ་ཆེན་རིག་འཛིན་དུ་རུང་སྟེ་ཕྱག་ཆེན་ཙམ་པོ་བར་རུང་བའི་ཕྱིར་ཡང་ལུས་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཤི་ཟིན་པའི་རྣམ་སྨིན་ཕུང་པོའི་རྟེན་གྱི་རྣམ་སྨིན་རིག་འཛིན་ཡང་མིན། དྭངས་མའི་ལུས་སུ་མ་གྱུར་པས་ཚེ་དབང་མིན། ཡི་དམ་དང་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་རིག་འཛིན་བཞིའི་གང་ཡང་མིན་ནོ། །ཆོས་མཆོག་མ་ཐོབ་པར་ཤི་ན་བར་དོར་རྒྱ་ཆེན་འགྲུབ་པའི་རྣམ་སྨིན་མོས་སྤྱོད་པ་ནི་རྫོགས་རིམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་སྤྲོས་གྲུབ་པའི་ཚོགས་སྒྲུབ་བྱེད་མ་རག་པ་ལྟ་བུ་ཆེར་བྱང་བ་དགོས་ཀྱི། བསྐྱེད་རིམ་བརྟན་པ་ཙམ་གྱི་མོས་སྤྱོད་ཙམ་མིན་ཏེ་རྣམ་སྨིན་བཏགས་པ་ཙམ་པར་སེམས་ཏེ། རྣམ་སྨིན་རིག་འཛིན་ལ་ལམ་རིམ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་མུན་སེལ་དུ་མཐོང་ལམ་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་ནས་བསྟ ན་པ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཏེ། རྫོགས་རིམ་གྱི་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཚུལ་འདྲ་བས་འདྲ་བ་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བཏགས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཡིན་ན་སོ་སྐྱེ་འཕགས་པར་ཐལ་བ་དང་། དགོས་པ་མཐོང་ལམ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་གྱི་སྔ་རོལ་ཏུ་དཔེའི་ འོད་གསལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་མངོན་རྟོགས་འགྲོ་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར་བཏགས་ཆོས་ཀྱི་དགོས་པ་གསུམ་ཚང་བའི་དགོངས་པའང་རྫོགས་རིམ་གྱི་ལྷག་མཐོང་རྙེད་པ་ཡན་ཆད་ཅིག་ལས་གཞན་བསྐྱེད་རིམ་པ་ལ་འདྲ་ཆོས་མེད་ཕྱིར་འགྲིགས་དཀའ་བས། བསྐྱེད་རིམ་པའི་རྣམ་སྨིན་འཇོག་ན་ཕལ་བ་ཙམ་དུ་འདོད་པར་བྱའོ། །ལམ་རིམ་ལས། །ལུས་
Chinese
大手印之无违背性，从以上亦可轻易理解。全知宗的熟练者，于此生获得殊胜法后，以空色之习气，通过积聚资粮，能够引出不退转之乐，并将其与灌顶相结合。若未获得殊胜法，则在证悟圣道时，无有障碍之道，因业力而死后，使死亡光明显现为实义光明，于中阴获得大手印之身，此乃自果灌顶与大手印二者。前者之熟练者可获得四种持明，后者之熟练者仅能获得三种。如是二者存在，故彼等所获之见道亦大相径庭。如“于此生获得灌顶能力者，与未获得死亡光明显现者”等之教证意义亦在于此。后者之熟练者，死后与大手印结合，由此所获之死亡光明之等持见道，就心而言，可成为广大持明，乃至仅为大手印亦可。就身而言，亦非已死之熟练蕴身之所依之熟练持明，因未转为清净身，故非灌顶。亦未成就本尊与报身之相，故非四种持明之任何一种。若未获得殊胜法而死，则于中阴成就广大之熟练信行者，需如圆满次第之证悟，成就大手印一座之资粮积聚者般精进，而非仅为生起次第稳固之信行，因其仅被认为是熟练之假名。于熟练持明，在道次第与《遣除十方黑暗》中，从见道者之语词结合而宣说者，乃是假名者，因其与获得圆满次第胜观之圣者智慧相似，故以相似为理由而假立。若为圣者，则有凡夫成为圣者之过失。所需者，乃于见道实义光明之前，需有譬喻光明熟练之现证，为此，需具备假立法之三种必要条件之意趣，除圆满次第胜观之获得者外，生起次第者无有相似之处，故难以成立。若安立生起次第之熟练者，则应仅视为庸常者。《道次第》云：身
English
The non-contradictory nature of Mahamudra can also be easily understood from the above. The accomplished ones of the omniscient tradition, having attained the supreme Dharma in this life, accumulate merit through the traces of emptiness and form, and are able to draw forth unchanging bliss, which is combined with empowerment. If one does not attain the supreme Dharma, which is the unobstructed path for the certain union of the noble path, and dies due to karma, then the clear light of death is manifested as the clear light of meaning, and one obtains the body of Mahamudra in the bardo, which is the self-fruit of empowerment and Mahamudra. The former accomplished one attains all four vidyadharas, while the latter accomplished one attains only three. Just as there are these two, the paths of seeing attained by them are also very different. The meaning of the scriptures such as "Those who have attained the power of empowerment in this life and those who have not attained the clear light of death" also lies in this. The latter accomplished one, who combines with Mahamudra after death, the path of seeing of the samadhi that is the substitute for the clear light of death attained by this, in terms of mind, can become a vast vidyadhara, and even just Mahamudra. In terms of body, it is also not the accomplished vidyadhara who relies on the accomplished aggregates of the dead, because it has not been transformed into a pure body, so it is not empowerment. It has also not achieved the form of the deity and the sambhogakaya, so it is not any of the four vidyadharas. If one dies without attaining the supreme Dharma, then the accomplished faithful practitioner who achieves vastness in the bardo needs to be as diligent as the one who has accumulated the merit of achieving one seat of Mahamudra, which is the realization of the completion stage, and not just the faithful practice of the stable generation stage, because it is only considered a mere name of accomplishment. In the accomplished vidyadhara, in the Stages of the Path and in "Dispelling the Darkness of the Ten Directions," the one who is proclaimed from the combination of the words of the path of seeing is a nominal one, because it is similar to the wisdom of the noble one who has attained the vipashyana of the completion stage, so it is nominally established on the grounds of similarity. If it were a noble one, then there would be the fault of an ordinary person becoming a noble one. What is needed is that before the clear light of the meaning of the path of seeing, there must be the direct realization of the accomplished clear light of the example, for this reason, the intention of fulfilling the three necessary conditions of the nominal Dharma is difficult to establish because the generation stage practitioner has no similarity to the one who has attained the vipashyana of the completion stage. If one establishes the accomplished one of the generation stage, then it should be regarded as merely ordinary. The Stages of the Path says: Body
Tibetan
ཀྱི་རྒྱ་མདུད་གྲོལ་གྱུར་ནས། །ཕྱག་རྒྱའི་སྐུ་ཉིད་གསལ་གྱུར་པ། །རྣམ་པར་སྨིན་ཞེས་དེ་ལ་བརྗོད། །ཅེས་སོགས་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་རིག་འཛིན་ཤི་ནས་བར་དོར་ཕྱག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་བ་ཞིག་སྟོན་ཡང་། རྣམ་སྨིན་རིག་འཛིན་ཡིན་ན་མ་ཤི་བར་དུ་ཕྱག་ཆེན་མི་འགྲུབ་པས་ཁྱབ་ཅེས་བསྟན་པར་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མི་བཞེད་དོ། །དེ་རྣམ་སྨིན་ནས་འདིར་ཚེ་དབང་ལ་སྦྱར་བའོ། །ཚེ་འདིར་ཆོས་མཆོག་ཐོབ་མ་ཐོབ་ཅེས་པ་ནི་ཚོགས་སྤྱོད་བྱས་མ་བྱས་ལ་རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པ་བཞེད་དོ། །ཆོས་མཆོག་ནས་ཚེ་དབང་རིག་འཛིན་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་སྟེང་ནས་འགྲོ་བ་ཟུར་ལུགས་མ་ཟད་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་བཞེད་པར་ཡང་གནས་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་མཛོད་དྲངས་ནས་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་མ་མཐའི་མཚམས་ལ་མོས་སྤྱོད་མཐོན་པོ་ནས་འཇོག་པ་སོགས་བཞེད་པ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ཀྱང་། བདེ་བ་དེའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཐོབ་པ་དང་འཕགས་ལམ་གྱི་དང་པོ་བརྙེས་པ་དུས་མཉམ་པའི་ཕྱོགས་དེ་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་དགོངས་པར་གནས་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལུགས་འདི་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་མ་བྱས་ན་ལུང་རིགས་ཀྱི་གནོད་བྱེད་ཡོད་ཚུལ་སོགས་མ་སྤྲོས་ལ། སེམས་ཉིད་ངལ་སོའི་ངེས་དོན་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་སོགས་ལས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཀྱིས་དྷཱུ་ཏིའི་རྩ་མདུད་འཇིག་པར་བཤད་པའི་དོན་ནི་རྩ་མདུད་དང་དེ་འཇོག་ཚུལ་གཞན་དུས་འཁོར་ནས་བཤད་པ་དང་མི་འདྲ་བར་རྩ་འོད་དུ་དེངས་པ་ལ་བྱེད་དེ། དེའི་ཚུལ་ཡང་མ་སྤྲོས་སོ༑ ༑སྤྱིར་སྒྱུ་འཕྲུལ་མཁན་པོ་སྔ་རབས་པ་ཟུར་ཆེ་ཆུང་གི་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཟུར་ཆུང་གི་དངོས་སློབ་དམ་པ་རྒྱ་ར་བས། རྣམ་སྨིན་རིག་འཛིན་ལུས་འདི་དང་བྲལ་ནས་ཕྱག་ཆེན་རིག་འཛིན་དུ་མ་སླེབས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འཇོག་པར་འདོད་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་ནུས་པ་མ་ཐོབ་པའི་མཐོང་ལམ་པ་དང་དོན་གཅིག །རྣམ་སྨིན་པར་འཇོག་མི་འཇོག་ཙམ་མི་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཉེ་སྟོན་ཆོས་སེང་གིས། མཉམ་བཞག་གི་རང་དོན་ ལ་འཇུག་ཅིང་གཞན་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་སོགས་ཚར་གཅོད་རྗེས་འཛིན་གྱིས་མི་འདོར་བར་ས་དང་ལམ་ལ་འགོད་པ་གཞན་གྱིའོ། །ཞེས་པའི་ལུང་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་མཛད་ཀྱང་། འཆི་བའི་སྔ་རོལ་དུ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ལ་རྣམ་སྨིན་པར་འཇོག་པ་རྣམས་ལས་འདི་ཉིད་ཟུར་ལུགས་གཞིར་བཞག་ལའང་བཟང་བར་སེམས་ཏེ། སྔ་མ་ལྟར་ན་ཚེ་འདིར་དོན་གྱི་འོད་གསལ་མཐོང་བའི་དེ་འདྲའི་རྣམ་སྨིན་པ་དེས་སླར་མི་འགྱུར་བའི
Chinese
从解脱业力之结，到手印之身显现，此即名为成熟。诸如此类的说法也表明，成熟持明者在死亡后于中阴阶段与大手印结合。然而，全知者并不认为，如果某人是成熟持明者，那么在未死亡之前就无法成就大手印。那是从成熟（持明）到此世的灌顶的结合。关于“今生是否获得殊胜法”，吉美林巴仁波切认为这取决于是否进行会供。从殊胜法到与长寿灌顶持明者的结合方式，不仅佐尔的传统，也符合全知者的观点，这已从《如意宝藏》中引用并如前所述。虽然对于不变乐的极限，从最高的意乐行为开始安立等观点有所不同，但获得该乐的第一个瞬间与获得圣道的第一个瞬间同时发生的观点，存在于全知者的思想中。如果没有按照这个理由和方式去做，就会有经论上的损害等，此处不再赘述。在《心性休息大车疏》等中，所说的“不变乐的瞬间摧毁了དྷཱུ་ཏིའི་（藏文）脉结”的意义，并非如时轮中所说的脉结及其安立方式，而是指脉融入光中。对此也不再赘述。一般来说，在早期幻化师佐尔大小的时期，佐尔小的亲传弟子丹巴嘉热认为，成熟持明者是指从这个身体分离后，尚未到达大手印持明者的那个瞬间，全知者认为这与未获得能力之见道者意义相同。成熟者的安立与不安立的区别在于，涅顿却森对此批评说，这与“进入等持的自利，并向其他众生说法等，不舍弃断除和摄受，而是将他们安置于地道上是其他人的行为”的经文相违背。然而，我认为在死亡之前获得见道者安立为成熟者，比那些以佐尔传统为基础的观点更好。因为如果按照前者，今生见到实义光明的那种成熟者，不会再次退转。
English
From the loosening of the knots of karma, to the manifestation of the body of the mudra, this is called maturation. Such statements also indicate that the ripening vidyadhara unites with Mahamudra in the bardo after death. However, the Omniscient One does not agree that if someone is a ripening vidyadhara, then Mahamudra cannot be accomplished before death. That is the connection from ripening (vidyadhara) to the empowerment of longevity in this life. Regarding "whether or not the supreme Dharma is attained in this life," Jigme Lingpa Rinpoche believes that it depends on whether or not tsok practice is performed. The way to connect from the supreme Dharma to the vidyadhara of longevity empowerment, not only the Zur tradition, but also the view of the Omniscient One, which has been quoted from the Wish-Fulfilling Treasury and previously explained. Although there are different views on the limit of unchanging bliss, such as establishing it from the highest level of intentional conduct, the view that the first moment of obtaining that bliss and the first moment of attaining the noble path occur simultaneously exists in the mind of the Omniscient One. If it is not done according to this reason and method, there will be scriptural and logical harm, etc., which will not be elaborated here. In the Great Chariot Commentary on the Resting-in-the-Nature-of-Mind, etc., the meaning of "the moments of unchanging bliss destroy the *dhūti* (藏文) knots of the channels" is not like the knots of the channels and their establishment as described in the Kalachakra, but rather refers to the channels dissolving into light. This will also not be elaborated here. Generally, during the time of the early illusionists, Zur the Great and Small, Damapa Gyara, a direct disciple of Zur the Small, believed that the ripening vidyadhara refers to the moment after separating from this body but before reaching the Mahamudra vidyadhara, which the Omniscient One considers to be the same as the path of seeing without having obtained the ability. The difference lies only in whether or not to establish it as a ripening one. Nyeton Choseng criticized this, saying that it contradicts the scripture that says, "Entering the self-benefit of samadhi, and teaching the Dharma to other beings, etc., without abandoning cutting off and embracing, but placing them on the bhumis and paths is the action of others." However, I think that establishing the one who attains the path of seeing before death as a ripening one is better than those views based on the Zur tradition. Because if according to the former, such a ripening one who sees the clear light of meaning in this life will not regress.