Tibetan
ནི་རྣམ་གྲངས་པ་དང་། འཕགས་པའི་གཉིས་སྣང་ཡང་མེད་པའི་འཛིན་སྟངས་སྟོང་ཉིད་མཚན་ཉིད་པ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པར་ཕྱེ་བ་མ་གཏོགས། ཡུལ་སྟོང་ཉིད་ནི་དོན་དུ་རང་ལྡོག་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་སྐྱེ་མེད་མཐའ་བྲལ་དུ་གཅིག་གམ་མཉམ་ཞིང་། ཡང་ལོག་གི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་པོ་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱང་རིག་ཤེས་རྗེས་དཔག་གིས་བརྟགས་ན་བདེན་སྟོང་ཕར་སྣང་ཙམ་གྱི་སྣང་གནས་མི་མཐུན་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཉམ་སྟེ། དེས་ན་བདེན་པ་དེ་གཉིས་ནི་མདོ་སྔགས་ཐུན་མོང་གི་སྲིད་ཞི་དོན་དམ་པར་མེད་མཉམ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་རྫུན་པར་ཡོད་མཉམ་གྱི་མཉམ་ཉིད་འཇོག་ལུགས་སོ། །ཐུན་མོང་གི་མཉམ་གཉིས་འདི་དག་འོག་མ་ཁ་དྲང་བའི་ཆེད་ཙམ་མིན་གྱི། སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱི་ལམ་ལ་དངོས་སུ་སློབ་པའི་ལམ་འདིའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐུན་མིན་གྱི་མཉམ་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཐུན་མོང་གི་ཚུལ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་འཁོར་འདས་མཉམ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བལྟ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ལ་མདོ་སྔགས་ཐུན་མོང་གི་མཉམ་པ་ཞེས་གྲགས་པས་མདོ་ཕྱོགས་ཐུན་མིན་གྱི་ཉམས་ལེན་ཙམ་མིན་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་པའི་མཉམ་གཉིས་ནི༑ དོན་དམ་གྱི་ཕྱོགས་ལ་བསམ་ན་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དང་མ་ཡིན་དགག་གི་རྣམ་གཞག་ཅི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་གློ་བུར་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱས་པ་ཁོ་ན་སྟེ་མེད་དགག་འདོད་པའི་བློས་དེ་སྒྲུབ། མ་ཡིན་དགག་ཡིན་པ་དགག །མ་ཡིན་དགག་འདོད་པའི་བློས་དེ་སྒྲུབ། མེད་དགག་ཡིན་པ་དགག་པ་སོགས། སེམས་ལས་འདས་པའི་ལྷག་པ་འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་གྱི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ནི་གཡོ་རྟོག་གི་བྱེད་པས་གསར་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་འདོད་དང་ཉན་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་ཞེས་བསླང་སྒྲས་བརྗོད་ནས་སྒྲ་རྟོག་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བྱས་པའི་དགག་པ་གཉིས་ཀའི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བ་མེད་མཉམ་ཡིན་ཏེ་དེ་གཉིས་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བསམ་ནའང་ད་ལྟ་རགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་རིམ་སྐབས་མ་དག་པའི་སྣང་ཞེན་ཕུང་ཁམས་སོགས་བཀག་ནས་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་ཡིད་དག་པ་ལྷའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བཅོས་ནས་བསྒོམས་པས་དག་ པར་ཡིད་ངོར་ཤར་ཡང་དེ་འདྲའི་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་སྣང་བའི་དག་པ་དང་ལམ་ལ་ཡེ་མ་སྦྱང་བའི་སྣང་ཚུལ་མ་དག་པ་གཉིས་ལ་ཚོགས་གཉིས་གསོག་པའི་ལམ་ཡིན་མིན་ལ་ཁྱད་པར་ཆེ་མོད་ཀྱང་། ཁྱད་མེད་ཚུལ་ཞིག་ཡོད་དེ་གློ་བུར་བའི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་མིན་ཁྱད་མེད་ཅིང་། བཅོས་མའི་སྣང་བ་དག་པར་སྣང་བ་དེ་མ་དག་པའི་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་སྟོང་གཟུགས་ལྟར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་ཆོས་ཁམས་ལྟ་བུའི་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་རིས་སུ་བཅད་པའི་ཉི་ཚེ་བར་ཟད་ལ། ཡེ་ཤེས་རང་དབང་བའི་སྣང་བ་ལྷག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དངོས་ཀྱི་སྟེང་ནས་གཞལ་ན་ནི་གསེར་གླིང་དུ་ས་རྡོ་ཕལ་པ་མི་རྙེད་པ་ལྟར་སྤོང་ལེན་མེད་པར་དེ་འདྲའི་ལས་སྣང་ཁང་ཁྱིམ་སྣམ་བུ་རེ་ལྡེ་སོགས་དང་བཅོས་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་གཞལ་ཡས་ཁང་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་དག་པའི་འཁོར་ལོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཉམ་སྟེ་དེ་ནི་ལྷག་པའི་མཉམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ལྷག་པའི་མཉམ་གཉིས་གང་ལ་ཟེར་དོན་མདོ་ཕྱོགས་ལས་ལྷག་ཅེས་བྱ་དགོས་ཀྱང་། ཀུན་མཁྱེན་ལྟར། དེ་འདྲའི་ལྷག་པའི་མཉམ་གཉིས་ཀྱི་གནད་འོད་གསལ་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཐུག་པས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་སོགས་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ནས་བསྟན་པར་སྔར་ཀུན་མཁྱེན་པ་ལྟར་འཆད་ཚེ་མདོ་དེ་དག་ལ་ལྟོས་ནས་ལྷག་པའི་མཉམ་པའམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཉམ་པ་བསྟན་ཞེས་འདོད་རུང་མི་རུང་གཉུག་སེམས་བསྟན་པའི་མདོར་འདོད་རུང་མི་རུང་དཔྱད་དེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས་དཔྱད་རྒྱུ་ཆེ་ཡང་། རེ་ཞིག་དཔྱད་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་ན་དེ་ལྟར་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པའི་བཀའ་ཐ་མའི་མདོ་རྣམས་སྔགས་དང་བརྗོད་བྱ་ཐུན་མོང་གི་མདོ་དེ་དག་དམིགས་བསལ་དུ་བྱས་ནས། དེ་མ་ཡིན་པའི་མདོ་ཕྱོགས་བཀའ་དང་པོ་འདུལ་བ་དང་བར་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱིར་བཏང་ལ་ལྟོས་ཏེ་ལྷག་བདེན་འདི་ཐུན་མིན་དུ་འཇོག་པའམ། ཡང་ན་མདོ་ལས་གཤེགས་སྙིང་བསྟན་པ་དང་སྒོམ་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་གྱི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པ་དང་། དོན་དམ་གྱི་རོལ་པ་འགག་མེད་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་དུ་བལྟ་བ་དང་བསྒོམ་པ་དེ་འདྲ་ཞིག་མདོ་སྡེའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པས་དེའི་ཆ་ནས་རྒྱུད་འདིར་བསྟན་ཐུན་མིན་དུ་ལྷག་པའི་མཉམ་གཉིས་སུ་བཞག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དཔྱད་ཚུལ་ཕྱི་མ་ཁྱབ་ཆེ་ཞིང་བཀའ་ཐ་མའི་མདོ་རྣམས་དམིགས་བསལ་བྱེད་མི་དགོས་པས་དྲག་པར་སེམས་སོ། །ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་ཐད་སོ་སོར་དགོངས་རྒྱན་སོགས་དང་བསྟུན་ནས་མཉམ་པ་བཞི་ གོང་ལྟར་བཤད་ཀྱི། གོ་བདེ་བ་ནི་དག་མ་དག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕར་སྣང་ཙམ་གྱིས་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མར་མཉ
Chinese
是名相，除了将圣者的无二取执的空性体性，分为非名相之外，境空性实际上在自相返体的真实成立的无生无灭离边中是一或等同的。并且，无论以还灭的两种世俗中的哪一种来衡量，如果以理智推断来观察，则在真实空性的显现方面，仅仅是显现处所不同的幻象般等同。因此，这两种真实在显宗和密宗共同的轮回寂灭胜义谛中是无有等同，在名言中是虚假有等同的安立方式。这两种共同的等同不仅仅是为了让下者信服，而是为了真正修学幻化道的瑜伽士，作为证悟殊胜等同的支分，也必须以这些共同的方式确定轮回涅槃等同，因为这二者被称为显密共同的等同，所以要知道不仅仅是显宗方面的殊胜修法。殊胜的两种等同是：就胜义谛方面而言，无论对空性作何种的无遮和非遮的分别，都仅仅是依靠由突发的心所臆造的破立之方式而作的，即想要作无遮的意识就成立它，遮止非遮；想要作非遮的意识就成立它，遮止无遮等等。如果从超离心的殊胜光明智慧的胜义谛方面来看，则是以动摇分别的作用新近臆造的，即由想要说和想要听的分别所发起，以“发起”之语来说，由声音分别这二者所作的破立二者的名言是无有等同的，因为这二者是由心造作而安立的。同样，如果就殊胜的世俗而言，现在粗大的心在生起次第时，遮止不净的显现执着蕴界等，通过生起次第以清净意念的本尊慢来改造而修习，虽然在意识中显现为清净，但是这样的生起次第的净相，与未曾在道上修习过的显现不净二者，在是否是积资粮道的方面有很大差别，但是，有一种无有差别的方面，即突发的心。
English
These are nominal terms, and apart from distinguishing the emptiness nature of the noble ones' non-dualistic grasping as non-nominal, the emptiness of objects is actually one or equal in the unborn, unceasing, and non-extreme state of true establishment of self-reversal. Furthermore, no matter which of the two kinds of relative truths of reversion is taken into account, if examined by intellectual inference, they are equal like illusions with different appearances only in terms of the appearance of true emptiness. Therefore, these two truths are the equality of non-existence in the ultimate truth of samsara and nirvana common to both sutra and tantra, and the way of establishing equality of false existence in conventional terms. These two common equalities are not merely for the sake of convincing those below, but for the yogis of this path who actually study the path of illusion, as a branch of realizing the uncommon equality, it is also necessary to definitely view samsara and nirvana as equal by those common methods, because these two are known as the common equality of sutra and tantra, so it should be known that it is not merely the uncommon practice of the sutra aspect. The two superior equalities are: in terms of the ultimate truth, no matter how much distinction is made between emptiness as negation and non-negation, it is only done based on the way of refutation and establishment fabricated by the adventitious mind, that is, the mind that wants to negate establishes it, and prevents non-negation; the mind that wants to non-negate establishes it, and prevents negation, and so on. If viewed from the ultimate truth aspect of the superior clear light wisdom that transcends the mind, it is newly fabricated by the action of wavering thoughts, that is, initiated by the thoughts of wanting to speak and wanting to listen, and by the word "initiation," the terms of both refutation and establishment made by these two, sound and thought, are without equality, because these two are made and established by the mind. Similarly, if one thinks about the superior conventional truth, now the coarse mind, during the stage of generation, prevents impure appearances, clinging to aggregates, elements, etc., and transforms them with the pride of the deity of pure mind through the stage of generation and meditates, although it appears pure in the mind, there is a big difference between the pure appearance of the palace of such a stage of generation and the impure appearance of not having practiced on the path at all, in terms of whether it is the path of accumulating the two accumulations, but there is a way of being without difference, that is, the adventitious mind.
Chinese
有无之显现无别，将虚假之显现视为清净，然其无法如是成立，因其于不净事物之境况中，无法如虚空之色般成立智慧之自显现，故仅是如法界般之分别念所作增益，仅是人为划分而已。若以智慧自力之显现，即殊胜世俗谛之真实为衡量标准，则如金洲（藏文：གསེར་གླིང་）难觅凡俗土石般，无取舍，如是之业感显现，房屋、氆氇、补丁等，以及虚假禅定之显现，宫殿等之所有形态，皆平等融入智慧自显之清净轮中，此乃殊胜之平等二者。所谓殊胜之平等二者，意指较之经部更为殊胜。然如一切智者（藏文：ཀུན་མཁྱེན）所言，此殊胜平等二者之关键在于光明本初之智慧，故自生智慧于《持明王请问经》等末轮经典中有所阐述，如前一切智者之阐释，若依彼等经典而论，则可认为已阐述殊胜之平等或不共之平等，然是否可认作阐述本觉心之经典，仍需详加考量，因如前所述，故需多加研究。然暂且作为一种研究方法，如是阐述自生智慧之末期经典，可将与密咒及所诠释义共通之经典作为特例，而相对于其他经部，如初期之律藏及中期经典之普遍情况，可将此殊胜之谛视为不共。或经部在阐述如来藏与修持方式上有所不同，即从如来藏胜义七宝之角度进行阐述，并依胜义之无碍游舞，将显现与有寂视为清净平等，此种观点在经部中并不存在，故可说在此续部中所阐述之不共之处，即安立为殊胜之平等二者。后一种研究方法更为广泛，且无需将末期经典作为特例，故认为更佳。关于第十一章，应结合各自之《意饰》等，阐述四种平等，如上所述。易于理解的是，所有清净与不清净之法，胜义中不生，世俗中仅为显现，于缘起如幻中平等。
English
The appearances of being or not being are without distinction. The appearance of artificiality appearing as pure cannot be established as such, because in the state of impure objects, the self-appearance of wisdom cannot be established like a void form. Therefore, it is merely an imputation made by conceptual thoughts like the Dharmadhatu, and it is merely an artificial division. If we measure the appearances of wisdom's self-mastery, which are superior, based on the reality of conventional truth, then just as it is impossible to find ordinary earth and stones in the Golden Land, there is no acceptance or rejection. Such karmic appearances, houses, woolen cloth, patches, etc., and the appearances of artificial samadhi, such as palaces, etc., all forms are equally integrated into the pure wheel of wisdom's self-appearance. This is the superior equality of the two. What is meant by the superior equality of the two is that it must be said to be superior to the Sutra aspect. However, according to the Omniscient One, the key to such superior equality of the two lies in the innate wisdom of clear light. Therefore, the self-arisen wisdom is explained in the final wheel of scriptures such as the Sutra Requested by the King of Dharanis. When explaining it as the Omniscient One did before, if we rely on those sutras, we can consider that the superior equality or the unique equality has been explained. However, whether it can be considered as a sutra explaining the innate mind needs to be examined. Because it is as explained before, there is much to examine. However, for the time being, as one method of examination, the final sutras that explain self-arisen wisdom can be made special by making those sutras that are common to mantra and expression special. In contrast to the general situation of other sutra aspects, such as the Vinaya of the first period and the intermediate sutras, this superior truth can be regarded as unique. Or, there is a difference in the way the Tathagatagarbha is explained and the way of meditation in the sutras, that is, it is explained from the perspective of the seven precious treasures of the ultimate Tathagatagarbha. Based on the unimpeded play of the ultimate truth, seeing and meditating on appearances and existence as pure and equal, such a view does not exist in the sutra aspect. Therefore, it can be said that the unique aspect explained in this tantra is established as the superior equality of the two. The latter method of examination is more extensive, and it is not necessary to make the final sutras special, so it is considered better. Regarding Chapter Eleven, the four equalities should be explained in conjunction with their respective "Ornament of Thought," etc., as mentioned above. What is easy to understand is that all pure and impure dharmas are unborn in the ultimate sense, and in the conventional sense, they are merely appearances, equal in interdependent illusion.