Tibetan
་ཅོག་དང་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཞེས་བཞིར་བཤད་ཅིང་། དེའི་དང་པོ་ལའང་རྩ་རྒྱུད་ཉིད་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ལ་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་སྤངས་ཟིན་པས་དུས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་དུ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ནར་སོན་པ་ཚུལ་གཞིའི་དུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིངས་མཇལ་བ་ལ་སྒྲིབ་པ་དག་རིམ་གྱིས་ཇེ་མཇལ་གྱི་ཚུལ་དུ་ནར་སོན་ཏེ་མཐར་རེས་འཇོག་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྫོགས་པར་མཇལ་བའི་རང་བཞིན་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ཞེས་པའི་དོན། ནར་སོན་པ་དེའི་དབང་གིས། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། བྲལ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་སྟོབས་བཅུ། མི་འཇིགས་བཞི། མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད། མཚན་བཟང་སོ་གཉིས་རེ་རེ་བཞིན་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ། ཉན་རང་ཐུན་མོང་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་སོགས་སོ་བདུན། བྱང་སེམས་ཐུན་མིན་སོ་བཞི། སངས་རྒྱས་ཐུན་མིན་སོ་དགུ །ཡང་མཚན་བཟང་སོ་གཉིས། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ། སྟོབས་བཅུ། མི་འཇིགས་པ་བཞི། མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་སྟེ་བརྒྱ་དང་ཞེ་བཞིའོ། ལམ་ཤེས་གཞི་ཤེས་གཉིས་བསྣན་ཏེ་ཞེ་དྲུག་རྣམས་བཤད་པ་དང་། འདིར་ཐུན་མིན་ལོངས་སྐུའི་མཚན་དཔེ་སོགས་ཏེ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མིན་གྱི་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཉི་མ་སྤྲིན་ལས་གྲོལ་བའི་ཟེར་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ལྟར། རྩོལ་མེད་རང་བྱུང་དུ་བརྙེས་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཞེས་པའི་དོན་མེ་ལོང་སོགས་ཡེ་ཤེས་རེ་རེའང་ཀུན་ཏུ་ཡང་ཡིན་ཆོག་པའི་བཟང་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མཁྱེན་པ་ལ་ཚད་འདི་ཙམ་ཞེས་བཟུང་དུ་མེད་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འདི་ཕན་ཆད་མི་གྲུབ་ཅེས་མཐའ་འདི་ལྟར་གྲུབ་ཅེས་དབུས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དངོས་སུ་རྒྱས་པའི་དོན་ཡིན་ཀྱང་དེ་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལས་བྱུང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དུ་འཆད་རུང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་གྱི་གོ་འཕང་ལ་བཞུགས་ཀྱང་ངོ་བོ་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་གཉིས་གར་དབང་བསྒྱུར་ཡང་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་ཕྱོགས་སུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པས་གསང་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་སྲིད་ཞི་གཉིས་བསྟན་དུ་མེད་ཅེས་པའམ། ཡང་ན་འགྲེལ་བ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སླར་མི་ལྡང་བའི་མཉམ་ བཞག་གི་དགོངས་པ་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ལྟ་བུས་ཀྱང་མཚན་མའི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད་པ་འབྲས་བུ་ལ་མངའ་མཛད་ཀྱང་གང་མངོན་དུ་མཛད་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡེ་ཤེས་ལྷག་པ་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྐུ་སྣ་ཚོགས་དང་གསུང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཚད་མེད་པ་ལ་ཅི་དགར་སྤྱོད་ཅིང་སྤྲུལ་གཞི་ལོངས་སྐུ་ཡིན་ཕྱིར་དབང་བསྒྱུར་ཡང་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་སེམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་ཞེན་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་ཐུགས་ཆོས་ཉིད་ལས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གཡོ་བ་སྟེ་འདི་གསུང་ཚུལ་གཅིག་ལ་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་ལོངས་སྐུའི་དབང་བསྒྱུར་བས་ལོངས་སྤྲུལ་མཉམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་མཛད་ཀྱང་། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་དབྱིངས་ལས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་ལྡང་བས་དེའི་ངོ་ཁར་སྤྱོད་ཡུལ་སྤྲུལ་པ་བཟང་ངན་གྱི་སྤྲོས་རྟོག་བྲལ་བས་ན་དེ་ལྟར་བྱས་ན་གོ་སྟོབས་ཆེ་གསུངས། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡེ་སྣང་རབ་འབྱམས་འདི་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་མཛད་ཀྱང་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་ཆོག་པས་ན་སྤྲུལ་པ་རྣམས་སྣང་བ་ལྟར་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པས་ན་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱོགས་བཅུའི་སོགས་བདག་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་དུས་བཞིར་འཇོག་སྟེ། དཔྱིད་དུས་རྒྱུན་ཚང་ཡང་རྒྱུའི་དུས་ཡིན་པས་དེའི་མ་འོངས་པའི་དུས། དབྱར་སྐྱེས་ཟིན་མ་འགགས་པ་ད་ལྟའི་དུས། སྟོན་འགག་ཟིན་དེའི་འདས་པའི་དུས། དགུན་དུས་རྒྱུན་ཡོད་ཀྱང་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་ཐག་མི་ཆོད་པ་མེ་ཏོག་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་མ་ངེས་པའི་དུས་བཞི་པའོ། ཡང་ན་དུས་གསུམ་བྱེ་བྲག་དང་། སྤྱིར་དུས་ཀྱི་སྤྱི་ལྡོག་གི་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ་མ་ངེས་པ་མ་ངེས་པའི་དུས་སོ། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་རིགས་ལྔར་འདུ་ཞིང་ལྔ་པོའང་ཡོན་ཏན་གསུང་དང་ཕྲིན་ལས་ཐུགས་སུ་བསྡུས་ཏེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རིགས་གསུམ་དུ་འདུ། དེའང་སྤྲུལ་གཞི་རིགས་དྲུག་པ་ལ་འདུ་བས་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོར་བཞུགས་པ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། རིགས་ལྔ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དུ་མར་མ་གྲུབ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་རང་གི་གནས་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་གོ་དགོས། རང་རེའི་བློ་ངོར་རགས་པར་བཤད་པ་ཆ་མེད་ཀྱི་གཅིག་མིན་ཏེ་ལྡོག་ཆ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་དུ་མ་མ་གྲུབ་སྟེ་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མ་འདས་པས་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །བཞི་བ་ནི། མ་ལུས་མི་ལུས་སོགས་ནས་རང་བཞིན་ཏེ་ཞེ
Chinese
与虚空无别。如是宣说了四种。其中，关于第一个，在根本续部中说：“如来”的含义是，法性如是之性，已经断除了所有能遮蔽的垢染，以恒常平等无有不安住之方式而显现，于如是性中成熟，在根本位时，于智慧之界显现时，垢染逐渐减少的方式而成熟，最终以无有间断之方式而圆满显现之自性。以及“正等觉”的含义，由于成熟之力的缘故。《宝性论》中说：断证之果十力，四无畏，十八不共法，三十二相好各自，以及《现观庄严论》中：声闻缘觉共同的四念住等三十七道品，菩萨不共的三十四种，佛陀不共的三十九种。还有三十二相，八十随好，十力，四无畏，十八不共法，共计一百四十四种。加上道智和基智二者，共计四十六种。此处宣说了不共的受用身之相好等，如同阳光从云中解脱出来，光芒自然具备一样，以无勤任运而证得的方式，正等觉是未曾寻求功德而任运成就的自性，佛陀的含义是，如同镜子等每一种智慧也都可以是普遍的善良自性，因此对于智慧，无法确定此为界限，因为智慧不会成就到此为止，或者说已经成就到此为止，是远离中边的自性，是真实增长的含义，虽然这是从断除遮蔽而产生的，但也可以解释为佛陀的含义。世尊是指安住于断证究竟之果位，其体性虽然能自在地掌控轮回和寂灭的二边，但却不为能取和所取所动摇，无法用任何方式来描述，因此三密的体性是无法用轮回和寂灭来表示的。或者，在解释中说：佛陀的不再退转的等持之意，如同声闻缘觉菩萨等，也无法被任何具有相状分别的对境所代表，虽然于果位上具有自在，但所显现的智慧本身之体性
English
It is no different from space. Thus, four types are explained. Among them, regarding the first, it is said in the root tantra itself: The meaning of "Tathāgata" is that the Dharmatā, the Suchness itself, has already abandoned all obscuring defilements, and manifests in a way that is constantly equal and without non-abiding. It matures into Suchness, and at the time of the fundamental state, when the realm of wisdom is revealed, it matures in a way that the obscurations gradually decrease, and finally, it is the nature of perfect manifestation in a way that there is no interruption. And the meaning of "Sammasambuddha" (Perfectly Complete Enlightenment) is due to the power of maturation. The Uttaratantra states: The fruit of separation and maturation, the ten powers, the four fearlessnesses, the eighteen unshared qualities, the thirty-two major marks, each individually, and in the Abhisamayalankara: The thirty-seven factors of enlightenment, such as the four mindfulnesses shared by Shravakas and Pratyekabuddhas, the thirty-four unshared qualities of Bodhisattvas, and the thirty-nine unshared qualities of Buddhas. Also, the thirty-two major marks, the eighty minor marks, the ten powers, the four fearlessnesses, and the eighteen unshared qualities, totaling one hundred and forty-four. Adding the two, Path-wisdom and Base-wisdom, there are forty-six. Here, the unshared Sambhogakaya's marks and examples, etc., are explained. Like the ocean of qualities of shared and unshared fruits, like the sun's rays released from the clouds, which are naturally present, the meaning of Sammasambuddha is the nature of spontaneously accomplishing without seeking qualities, through the way of effortlessly and naturally attaining it. The meaning of Buddha is that each wisdom, like a mirror, etc., can also be a universally good nature, so there is no limit to knowledge, because wisdom will not be accomplished up to this point, or it has been accomplished up to this point. It is the nature of being separate from the center, the meaning of truly expanding, although it arises from abandoning obscurations, it can also be explained as the meaning of Buddha. Bhagavan refers to abiding in the state of ultimate abandonment and realization, but its essence, although it freely controls the two extremes of samsara and nirvana, does not waver from the Dharmata that is free from grasping and being grasped, and cannot be expressed in any way. Therefore, the essence of the three secrets cannot be expressed by samsara and nirvana. Or, as the commentary says: The Buddha's irreversible Samadhi intention, like that of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, cannot be represented by any object with conceptual appearances, although they have mastery over the result, the very nature of the wisdom that manifests
Chinese
是无法显现的自性。第二，所谓“大享用”之义，即以智慧超胜、世俗幻化的行境，以种种身和种种语，随意享用无量智慧显现，且化身之基是报身，故而权势也是如幻的马、象，如心般空性，远离能取所取执著分别的意，从法性中刹那也不动摇，即此一语调，对种种化身拥有报身的权势，虽示现报化平等性，然从离能取所取之界中刹那也不起立，故在其面前，行境化身远离好坏之戏论分别，若能如此，则理解力强大。智慧将此无边智慧显现示现平等性，然可示现种种化身形象，故诸化身如显现般，本体无好坏，故也称为远离名相执著行境之自性。第三，所谓“十方”等自性之义，十方四时，如花朵般的果实，观待一者而安立四时，春季常有，然是因之时，故是其未来之时；夏季已生未灭，是现在之时；秋季已灭，是其过去之时；冬季常有，然因缘未具足，生不生不定，是观待那朵花的不定之时第四时。或者，三时差别和，总的，时间总相之声，一个心识所取的差别不定，是不定之时。若总摄一切胜者，则摄于五部，五部也摄于功德、语和事业、意，而摄于身语意三部。彼亦化身之基摄于第六部，故安住于一切部主之位。非一，因是五部之故。非多，因是一金刚持之故。需理解佛陀自身之状况如是。于我等心前粗略宣说，非无分之单一体性，乃是具足一切反体之自性，且非多，因未离一本体，故也称为远离二边之自性。第四，从无余有余等至自性等
English
It is the nature that cannot be manifestly shown. Second, the meaning of "great enjoyment" is that with the wisdom surpassing, the realm of illusory activities of the mundane, with various bodies and various speeches, one freely enjoys the immeasurable appearances of wisdom, and since the basis of manifestation is the enjoyment body, the power is also like illusory horses and elephants, empty like the mind, the mind that is free from grasping and attachment, and does not waver for a moment from the Dharma nature, that is, this one way of speaking, with the power of the enjoyment body over various manifestations, although manifesting the equality of enjoyment and manifestation, yet not rising for a moment from the realm free from grasping, therefore, in front of it, the realm of manifestation is free from the proliferation of good and bad, so if done in this way, the power of understanding is great. Wisdom manifests equality in this vast expanse of wisdom appearances, but it is permissible to show various forms of manifestation, so the manifestations, as they appear, have no good or bad in their essence, so it is also called the nature that is free from the realm of clinging to characteristics. Third, the meaning of "ten directions" etc. as self, the ten directions and four times, like a flower-like fruit, are established as four times in relation to one, spring is always present, but it is the time of cause, so it is its future time; summer has already arisen and has not ceased, it is the present time; autumn has ceased, it is its past time; winter is always present, but the conditions are not complete, so it is uncertain whether it will arise or not, it is the uncertain fourth time in relation to that flower. Or, the distinction of the three times, and, in general, the sound of the general characteristic of time, the distinction of one mind's object being uncertain, is the uncertain time. If all the victors are gathered, they are gathered into the five families, and the five families are also gathered into the qualities, speech, and activities, and mind, and are gathered into the three families of body, speech, and mind. That too, the basis of manifestation is gathered into the sixth family, so it dwells in the position of the lord of all families. Not one, because it is the five families. Not many, because it is one Vajradhara. One must understand the state of the Buddha himself in this way. Roughly explained in front of our minds, it is not an indivisible single nature, but a nature that possesses all opposite aspects, and it is not many, because it does not go beyond one essence, so it is also called the nature that is free from the two extremes. Fourth, from the remainder and non-remainder etc. to the nature etc.