Tibetan
་ནས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །གཞི་རྫོགས་ཕྱག་རྒྱ་མ་འདྲེས་གསལ། །ཅིར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་ཅིར་ཡང་གྲུབ། ཅེས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལྟ་བ་དེ་ བཤད་པ་སོང་ནས། གཉིས་པ་རྐྱེན་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་པ་དེ་ལ་ཡང་། མོས་སྒོམ་དང་ངེས་རྫོགས་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། མོས་སྒོམ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཙམ་སྒོམ་པ་ལ་མོས་སྒོམ་དང་། ཞེས་པས། ལམ་སོ་སོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཉམས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་སློབ་མ་ནུས་ཀྱང་། ཐུན་རེའི་ཆོ་གའི་བྱ་བ་སྔོན་འགྲོ་སྐྱབས་སེམས་ནས་མཇུག་བསྔོ་སྨོན་ཤིས་བརྗོད་ཀྱི་བར་ཚར་གཅིག་རྫོགས་པར་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་མོས་པ་བརྟན་པོས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ནི་མོས་སྒོམ་དང་། ངེས་རྫོགས་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཡོ་ཐོབ་གོམ་བརྟན་མཐར་ཕྱིན་གྱི་ཉམས་སོ་སོ་མཐར་མ་ཕྱིན་ཀྱི་བར་དུ་སློབ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཉམས་ནི། སྣུབས་ཆེན་གྱི་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་དང་། ཆུ་ཀླུང་དལ་འབབ་དང་། རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་གི་དཔེ་གསུམ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད། འདིར་སློབ་དཔོན་བཱི་མ་ལའི་ཕྱག་རྒྱ་བསམ་གཏན་གྱི་འགྲེལ་བར། གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་མཐར་ཕྱིན་ཉམས། །བསམ་གཏན་ཉམས་ཀྱི་སྐྱེ་ཚུལ་ཡིན། ཞེས་པས། དང་པོ་གཡོ་བའི་ཉམས་ནི། གནས་པ་དང་པོ་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གནས་པར་རྣམ་རྟོག་སྔར་བས་མང་དུ་སོང་བ་ལྟར་བྱེད་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་མང་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་རྣམ་རྟོག་ལ་རྩིས་གདབ་མ་བྱས་པས་ངོས་མ་ཟིན་ཏེ་མ་གཡོ་བ་ཡིན། ད་དེ་ངོས་ཟིན་པས་སེམས་ཅུང་ཟད་ཟིན་པ་དང་གཡོ་བའི་ཉམས་ཞེས་བྱ། ཐོབ་པའི་ཉམས་ནི། དེ་ལ་སྐྱོན་ཡོན་གང་དུ་ཡང་མ་བལྟས་པར་རྒྱུན་མཐུད་དེ་སྒོམ་པས། དཔེ་རོང་ཁོང་གི་འབབ་ཆུ་ལྟར། རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་མོད་ནས་རེ་འགའ་ཡུད་ཙམ་རེ་རྟོག་མེད་དུ་གནས་པ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་རྟོག་ཐང་ཆད་པའི་ཐོབ་པའི་ཉམས་ཞེས་བྱའོ། །གོམས་པའི་ཉམས་ནི། ད་དུང་འབད་དེ་སྒོམ་པས། དཔེ་གཡོ་འགུལ་མང་པོ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་མི་རྒན་པོའི་སྤྱོད་པའམ་མཁའ་འགྲོ་རྙིས་ཟིན་པ་བཞིན་ཏེ། མཁའ་འ གྲོ་རྙིས་ཟིན་ན་མཁའ་ལ་འཕུར་བ་ལྟར་བྱེད་ཀྱང་ཆེར་འཕུར་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། རྐྱེན་དྲག་པོས་རྣམ་རྟོག་བན་བུན་རེ་གཡོ་ཡང་། ཆེར་གཡོ་མི་ནུས་པས། རྣམ་རྟོག་སྒར་ཐུབ་པའི་གོམས་པའི་ཉམས་ ཞེས་བྱའོ། །བརྟན་པའི་ཉམས་ནི། ད
Chinese
从安住的那个，道次第中说：蕴、界和处，基圆满手印不杂乱清晰，变成任何，成就任何。如是。那些是关于以知因的体性见解的阐述。 说完之后，第二是进入缘的体性，也就是关于禅定的阐述，其中也有串习修和决定圆满两种。串习修是，即使没有获得禅定的稳固，只是修习一般的相状，就叫做串习修。因此，各个道的禅定和五种体验等等，直到究竟为止，弟子都可以修习。每次法会的仪轨，从前行皈依发心到最后的祈愿吉祥祝词，完整地展示一遍等等，以稳固的信心来修持，就是串习修。决定圆满是，禅定和动摇、获得、习惯、稳固、究竟的体验，在没有达到各自的究竟之前，都需要学习。其中的体验，与大雪山的悬崖上的流水、河流的缓慢流动、大海的深处这三个比喻结合起来讲述。这里，邬金比玛拉的《手印禅定释》中说：动摇、获得、习惯、稳固、究竟的体验，是禅定体验的生起方式。因此，第一个动摇的体验是，最初的安住就像悬崖上的流水一样，一瞬间也不能安住，念头比以前更多。虽然看起来是这样，但实际上念头并没有增多，只是因为以前没有对念头进行计数，所以没有认识到，因此没有动摇。现在认识到了，稍微抓住了一些心，就叫做动摇的体验。获得的体验是，不对其好坏进行任何观察，持续不断地修习，就像峡谷中的流水一样，念头虽然还在产生，但偶尔会有短暂的无念状态出现，这就是念头疲惫的获得的体验。习惯的体验是，继续努力修习，就像无法进行太多活动的年老之人的行为，或者像衰老的空行母一样。如果空行母衰老了，虽然也像在空中飞行一样，但无法飞得很高。同样，强烈的因缘使念头稍微动摇，但无法大幅度动摇，这就是能够控制念头的习惯的体验。 叫做稳固的体验。
English
That which abides from, in the Lamrim it says: Skandhas, dhatus, and ayatanas, the basis is complete, the mudra is clear without confusion, changing into anything, accomplishing anything. Thus. Those are the explanations about the nature of seeing that knows the cause. After that is explained, the second is the nature of entering the condition, which is the explanation of samadhi, which also has two: aspiration practice and definite completion. Aspiration practice is: even though stability in samadhi has not been attained, just practicing the general aspect is called aspiration practice. Therefore, the samadhi of each path and the five experiences, etc., until the end, the student can practice. The ritual activity of each session, from the preliminary refuge and bodhicitta to the final dedication, aspiration, auspicious words, showing it completely once, etc., taking it into practice with firm aspiration is aspiration practice. Definite completion is: samadhi and the experiences of wavering, attainment, habituation, stability, and completion, must be studied until they reach their respective ends. The experiences are explained by combining them with the three examples of the waterfall on a steep mountain of Nubchen, the slow flow of a river, and the depths of the ocean. Here, in the commentary on the Mudra Meditation of Master Vimalamitra, it says: Wavering, attainment, habituation, stability, completion experiences, are the ways in which meditation experiences arise. Therefore, the first experience of wavering is: the first abiding is like the waterfall on a steep mountain, not abiding even for a moment, and thoughts seem to have increased more than before. However, thoughts have not actually increased, but because one did not count thoughts before, one did not recognize them, and therefore did not waver. Now that one recognizes them, one has grasped the mind a little, and it is called the experience of wavering. The experience of attainment is: without looking at its faults or virtues, continuously meditating, like the waterfall in a ravine, thoughts still arise, but occasionally there is a brief state of non-thought, which is called the experience of attainment where thoughts are exhausted. The experience of habituation is: continuing to strive and meditate, like the behavior of an old person who cannot do much movement, or like an old dakini. If a dakini is old, although she seems to fly in the sky, she cannot fly very high. Similarly, strong conditions cause thoughts to waver a little, but they cannot waver much, which is called the experience of habituation where thoughts can be controlled. It is called the experience of stability.