Tibetan
ང་མི་སྐྱེ་གཞན་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བ་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ། མདོའི་མཉམ་པ་གཉིས་དང་། སྔགས་ཀྱི་མཉམ་པ་གཉིས་ནི། དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ལས། སྣང་དུ་འདྲ་ཡ ང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པས་སྣང་བ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མི་ལ་མིར་སྣང་བ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། སྣང་ལ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཐོ་ཡོར་ལ་མིར་སྣང་བ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སོ། །བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་མ་དག་ལས་སྣང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས། ཀུན་རྫོབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་མེད་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དང་། ཆོས་དབྱིངས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དེ། གཉིས་ཀའང་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་ལྷུན་ གྱིས་གྲུབ་པའོ། །བཞི་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་གཏན་ཚིགས་ནི། འདི་ཉིད་ལས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང་། ཞེས་པས། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། སྣང་ལུགས་ལ་དུ་མར་སྣང་ཡང་། ཡིན་ལུགས་ནས་གཞལ་ན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་བཀོད་ལས། སྣང་བ་འདི་ཀུན་རང་རང་གི །རང་རིག་མེད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཉིད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང་། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་མཐུན་དོན་འཕགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ནི། དུག་ལྔས་འཆིང་བ་ཙམ་ཚིག་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀ་མཐུན་ཡང་། འདིར་དུག་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པས་ལྟ་བས་འཕགས་ཏེ། དེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ན། དུག་ལྔ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུ་མ་མཆིས་པས། དེ་འགོགས་བྱེད་ཀྱི་ཆུ་རགས་མི་དགོས་པ་བཞིན་ཏེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་སོས་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་དུས་འདིར། །སྐྱེས་བུ་སྐོམ་གྱིས་གདུང་ཞིང་འགྲོ་བ་ལ༑ ༑སྨིག་སྒྱུ་དག་ལ་ཆུ་ཡི་ཕུང་པོར་མཐོང་། །དེ་དག་ཇི་བཞིན་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབས་པས་རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་རྗེན་པར་རྟོགས་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །སྒྲ་རྟེན་ཡིད་ལ་བྱེད་མིན་པར། །རང་རིག་མངོན་སུམ་མི་བྲལ་བས། །རང་གསལ་གསུ
Chinese
我非生，亦非从他而生，此乃非异之胜义谛。经部之二平等，与密部之二平等者，于中观之二谛中，以“显现虽似”等句所示，显现而能起作用，如人于人显现，乃真实之世俗谛；显现而不能起作用，如旱獭于人显现，乃虚妄之世俗谛。然此二谛亦是不净之显现错谬之世俗谛，故于世俗身与智慧之坛城中平等。一切法以各自之自性为空，乃无遮之空性；法界无任何事物之界，双运，乃非遮之空性。二者皆为胜义七宝自性因，任运成就。 第四大自性之理，即于此中云：“自生智慧无处显”。意为，轮回涅槃一切法，就显现方式而言，显现为多种多样，然若从实有之角度衡量，则并非如此，因心性安住于无生自生之大智慧之自性中。如《总集经》云：“此诸显现皆各自，无自明觉之识聚，自生智慧无处显。” 第二，语同义胜之理。仅以五毒束缚而言，声明与密咒二者相同，然此处五毒自性不成立，故见解超胜。若以理证成立之，则五毒，有法，非真实成立，因其各自之自性为空。譬如海市蜃楼中无水，故无需筑堤以阻挡之。如《月光童子所问经》云：“如是盛夏半日时，士夫为渴所逼而行路，于彼海市蜃楼见水聚，然彼等如是显现皆非有，诸法一切如是知。”如是，以衡量之理证而确定，所证之见解无自性，乃实相之义，如是自明现量无境自显赤裸觉悟，即为宗派。如《道次第》云：“如净水之映像，非由作意于声境，自明现量无离故，自显明。”
English
I am unborn, nor do I arise from others; this is the ultimate truth of non-differentiation. The two equalities of the Sutra tradition and the two equalities of the Mantra tradition, as shown in the Two Truths of Madhyamaka by phrases such as "although appearing similar," mean that what appears and can function, like a person appearing as a person, is the valid conventional truth; what appears but cannot function, like a marmot appearing as a person, is the false conventional truth. However, these two truths are also impure, mistaken appearances of conventional truth, and therefore are equal in the mandala of conventional form and wisdom. All phenomena are empty of their own essence, which is the emptiness of negation; the realm of phenomena, which is the realm where nothing exists, is the union of two, which is the emptiness of non-negation. Both are spontaneously accomplished as the essence-cause of the seven precious qualities of ultimate truth. The fourth great self-nature reason is: "Self-born wisdom appears without location," as stated in this very text. This means that all phenomena of samsara and nirvana, as objects of consideration, appear in many ways in terms of how they appear, but if measured from the perspective of what is, they are not so, because the nature of mind abides in the self-nature of the great wisdom of unborn self-origination. As the Namdak says: "All these appearances are each, aggregates of consciousness without self-awareness, self-born wisdom appears without location." Second, the reason of words in harmony and meaning superior. Although the mere binding by the five poisons is the same in both Sutra and Mantra, here the five poisons are not established by their own nature, so the view is superior. If it is established by reasoning, then the five poisons, as subjects, are not truly established, because their own essence is empty. For example, since there is no water in a mirage, there is no need for a dam to block it. As the Sutra Requested by Moonlight says: "Just as at midday in the hot season, a person travels, tormented by thirst, and sees a mass of water in a mirage, but those appearances are not there at all, know all phenomena to be the same." Thus, by establishing with the reasons of measurement, the view to be realized is without self-nature, the meaning of suchness, the self-aware, manifest, unobjectified, self-illuminating, naked realization is the tenet. As the Lamrim says: "Like the reflection in clear water, without engaging the mind in sound objects, because self-aware manifestation is inseparable, self-illuminating."
Tibetan
མ་བྲལ་མི་མགུ་བར། །ངེས་པར་གདེངས་སུ་གང་བྱས་པ། །ཐོས་བསམ་བརྟེན་པའི་ལྟ་མཐར་ཕྱིན། ཞེས་སོ། རྔམ་གློག་ལས། མངོན་སུམ་རིག་པས་ཐག་ཆོད་ན། །རྣལ་འབྱོར་ས་ལ་སླེབ་པ་ཡིན། ཞེས་སོ། །གང་དག་སྔགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ནི། ལྟ་བ་དབུ་མ་ལས། ཐབས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ཕྱེ་བ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ན་རེ། ལྟ་བ་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མཆོག་གོ་ལོ། །སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ལྟ་བ་མིན། །དབུ་མ་ལས་ ལྷག་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པས། ལྟ་བ་དབུ་མ་དང་མཚུངས་ལ། ཐབས་ཀྱིས་སྔགས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ཆེ་བ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་ནི། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྣོད་བཅུད་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་འབེབ་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཅེ་རེ་ལོང་དུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁོ་ན་རེ། རིག་པ་འགྱུར་མེད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བྱས་པ་ནི་ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་འཇོག་པར་འདུག་པས། དེ་འདྲ་ནི་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བས་རྟོགས་བྱ་ལྟ་བའི་ཡུལ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དམ་སྙམ་ན༑ བདེན་མེད་ཀྱི་རིག་པ་འགྱུར་མེད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བྱས་པ་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་འདིར་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་འཇོག་པའི་ཚེ་ལྷན་ཅིག་སྤྲོས་བྲལ་སྐྱེས་པ་མི་འགྱུར་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་པ་རྣམས་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ༑ རྡོ་རྗེ་མེ་ལོང་ལས། ལུས་ཅན་སྙིང་ལ༴ སོགས་དང་། དུས་འཁོར་ལས། དེས་གཙོ་བོས་གང་ཞིག་འཕོ་མེད་ལྷན་སྐྱེས་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བསྟན། ཞེས་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཅན། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདི་གང་དུ་ཡང་། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་བསྟན་པ་མེད། ཅེས་སོ། གཞན་ཡང་འཕྲོས་དོན་གཉིས་སྣང་འཁོར་བའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཐག་ཁྲའི་སྦྲུལ་ལྟར་མེད་སྣང་གློ་བུར་བ་དང་། དེ་དག་གིས་ནི་སྣང་གཞི་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས། རྟོག་ཚོགས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དག་པར་གསུངས་པ་ཡང་། ཕུང་སོགས་ཀྱི་སྣང་གཞིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྩལ་གཉུག་མ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་དང་། རླུང་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ཞེས་སམ། ཡང་ན་ས་ཆུ་གཉིས་ཀྱི་དྭངས་མ་སྐུ་རྡོ་རྗེ། མེ་རླུང་གཉིས་གསུང་རྡོ་རྗེ། ནམ་མཁའ་སེམས་གཉིས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་མི་ཤིགས་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡེ
Chinese
不离不悦， निश्चित रूप से जो भी किया गया है, श्रवण और विचार पर निर्भर रहने वाले दृष्टिकोण के अंत तक पहुँच गया है। ऐसा कहा गया है। भयंकर बिजली से: प्रत्यक्ष ज्ञान से निर्णय लेने पर, योगी भूमि पर पहुँच जाता है। ऐसा कहा गया है। जो मंत्र के सिद्धांतों को मानते हैं, दृष्टिकोण माध्यमिक से है। कुछ लोग मानते हैं कि यह केवल विशेष तरीकों से अलग है। दृष्टिकोण विशेष रूप से श्रेष्ठ होने के कारण, महान पूर्णता सर्वोच्च है। मंत्र की विशेषताएँ दृष्टिकोण नहीं हैं। माध्यमिक से अधिक क्या है? ऐसा कहने से, दृष्टिकोण माध्यमिक के समान है, और यह केवल इसलिए महान है क्योंकि मंत्र विधि में श्रेष्ठ है। यह मंत्र के अद्वितीय दृष्टिकोण पर एक अंधा नज़र है जो सत्य को अविभाज्य रूप से पात्र और सामग्री को महान समानता के रूप में स्थापित करता है। यदि वे कहते हैं, अपरिवर्तनीय ज्ञान को तथाता के रूप में स्थापित करना, आप सभी इसे कारण के रूप में स्थापित करते हुए प्रतीत होते हैं। ऐसा अंतिम चक्र के निश्चित अर्थ के गहरे सूत्रों में भी होता है, इसलिए क्या बोधगम्य दृष्टिकोण की वस्तु में कोई अंतर नहीं है? सत्यहीन अपरिवर्तनीय ज्ञान को तथाता के रूप में स्थापित करना, जब इसे सर्वोच्च तंत्र में कारण के रूप में स्थापित किया जाता है, तो सहज, प्रपंच से मुक्त, जन्म, अपरिवर्तनीय, महान आनंद की प्रकृति के रूप में स्थापित करना मंत्र की विशेषता है, जिसे बुद्ध और उनके पुत्रों सहित सभी मानते हैं। वज्र दर्पण से: शरीर वाले प्राणियों के हृदय में... आदि। कालचक्र से: जिसने प्रमुखता से अपरिवर्तनीय सहज शरीर के आनंद को मंत्र के वाहन में दिखाया। दो परीक्षाओं से: हमेशा स्वभाव से सुखद, इस दुनिया में कहीं भी, मन ही पूर्ण बुद्ध है, कोई अन्य बुद्ध नहीं दिखाया गया है। इसके अलावा, प्रासंगिक अर्थ, दोहरी उपस्थिति, संसार के ये सभी धर्म रस्सी के साँप की तरह गैर-मौजूद, आकस्मिक हैं, और उनके द्वारा उपस्थिति का आधार तथाता की स्थिति है। यह भी कहा गया है कि अवधारणाओं का समूह शरीर और ज्ञान के मंडल में शुद्ध है। समुच्चय आदि की उपस्थिति का आधार तथाता, सहज क्षमता, अत्यंत सूक्ष्म ज्ञान की जड़ है, हवा और ज्ञान के क्षेत्र, या पृथ्वी और जल के सार, शरीर वज्र, अग्नि और वायु, वाणी वज्र, आकाश और मन, चित्त वज्र हैं। इस प्रकार, तीन अविनाशी वज्रों की प्रकृति सहज रूप से सिद्ध है।
English
Not separated, not pleased, whatever is definitely done with confidence, has reached the end of the view relying on hearing and thinking. It is said. From Fierce Lightning: When decided by direct knowledge, the yogi reaches the ground. It is said. Those who hold the tenets of mantra, the view is from the Middle Way. Some say that it is only separated by special methods. Because the view is particularly superior, Great Perfection is supreme. The characteristics of mantra are not the view. What is more than the Middle Way? By saying that, the view is the same as the Middle Way, and it is only great because the mantra is superior in method. It is a blind look at the unique view of mantra that establishes truth as inseparable, vessel and essence as great equality. If they say, establishing immutable knowledge as suchness, you all seem to be establishing it as a cause. Such also occurs in the profound sutras of the definitive meaning of the final wheel, so is there no difference in the object of the knowable view? Establishing truthless immutable knowledge as suchness, when it is established as a cause in this unsurpassed tantra, establishing the coemergent, free from elaboration, birthless, immutable, the nature of great bliss, is the characteristic of mantra, which is accepted by all including the Buddhas and their sons. From the Vajra Mirror: In the hearts of embodied beings... etc. From the Kalachakra: He who predominantly showed the immutable coemergent body's bliss in the vehicle of mantra. From the Two Examinations: Always naturally blissful, anywhere in this world, mind itself is the complete Buddha, no other Buddha is shown. Furthermore, the relevant meaning, the dual appearance, all these phenomena of samsara are non-existent, accidental like a snake in a rope, and by them the basis of appearance is the state of suchness. It is also said that the collection of concepts is pure in the mandala of body and wisdom. The suchness of the basis of appearance of the aggregates etc., the innate ability, the very subtle root of wisdom, the winds and the realms of wisdom, or the essence of earth and water, body vajra, fire and wind, speech vajra, sky and mind, mind vajra. Thus, the nature of the three indestructible vajras is spontaneously accomplished.