Tibetan
ཡིན། ཞེས་སོ། །ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡང་གསུངས་པ་ཡོད་དེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་སྲིད་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་མ་ཟད་ པར། །བསམ་ཡས་ཐེག་པའི་གྲངས་མཐར་ཐུག་པ་མེད། ཞེས་དང་། སེམས་ནི་ནམ་ཞིག་གྱུར་པ་ན། །ཐེག་པའི་སྒོ་ཡང་གཅིག་ལས་མེད། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཇི་སྲིད་བློའི་འཇུག་པ་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་ཡས་ཐེག་མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད་མོད་འོན་ཀྱང་རྒྱུད་གཞུང་འདིར་རིགས་ཅན་ལྔའི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་སྤྲུལ་སྐུའི་གསུང་ཐམས་ཅད་རིགས་བསྡུས་ཏེ་ཐེག་པའི་བྱེ་བྲག་ལྔར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་མངོན་མཐོ་ལྷ་མིའི་ཐེག་པ་ནི། དེ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། བདེ་བ་ལ་རོལ་བའི་དོན་གྱིས་ལྷ་དང་། མ་ནུ་ཥྱའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་ཡིད་ཤས་ཆེ་བས་མི་སྟེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་རྟེན་བཟང་པོར་གྱུར་པའོ། །དེའི་འཇུག་སྒོ་ནི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་འཇུག་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་དང་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམ་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཡང་དག་ལྟ། །ཆེན་པོ་སུ་ལ་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཚེ་རབས་སྟོང་དུ་ཡང་། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འདི་དང་བྲལ་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པ་ལེན་པ་སོགས་སྤངས་ཀྱང་མཐར་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་མི་ཟད་པ་ཁོ་ན་མྱོང་དགོས་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བཤེས་སྤྲིང་ལས། གང་ཟག་ལོག་པར་ལྟ་བས་ལེགས་སྤྱད་ཀྱང་། །དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བཟད་སྤྱོད། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མི་དགེ་བཅུ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ༑ མི་ཚངས་པ་སྤྱོད་པ། ངག་གི་ལས་རྫུན། ཕྲ་མ། ཚིག་རྩུབ། ངག་འཆལ་པ། ཡིད་ཀྱི་ལས་བརྣབ་སེམས། གནོད་སེམས། ལོག་ལྟ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤང་ནས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་གནས་བགྲོད་པར་བྱེད་ཅིང་། དེའི་ནང་ནས་དགེ་བའི་ལས་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་གིས་མིའི་བདེ་བའི་མཐར་ཐུག་གི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་དང་། འདོད་ལྷའི་བདེ་བའི་མཐར་ཐུག་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་སྔར་གྱི་དགེ་བཅུའི་སྤྱོད་པ་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་དུ་ཚད་མེད་བཞི་དང་། བསམ་གཟུགས་ཀྱི་སྙོམ་འཇུག་བརྒྱད་བསྒོམ་པས་ཁམས་གོང་མའི་གནས་བགྲོད་པར་བྱེད་ ཅིང་། དེ་ཡང་སྔ་མ་ལ་གཙོ་བོའི་སྒྲས་སྨྲོས་པས་ལྷའི་ཐེག་པ་དང་། ཕྱི་མ་ལ་པྲཱ་ཧ་མའི་སྒྲ་ལས་དྲངས
Chinese
是。如是说。还有不可思议的说法，如《楞伽经》中说：乃至心之行未尽，思议乘之数无有尽。如是说。心若何时转变，乘之门亦唯有一。如是说。如是，乃至心识的行境未尽之间，思议的边际是无法穷尽的，然而在此续部中，由于五种根器的所化众生的缘故，将所有化身的言教归纳为五种乘的区别而宣说。首先，增上生天人乘，从“提婆”一词引申而来，意为享受安乐的天神；从“摩奴舍”一词引申而来，意为心意占主导地位的人，即由福德的差别而转为善妙之所依。其入门之处在于行持十善，并以相信后世和业果的方式来修持，这被称为世间正见。在《特意宣说之集》中说：世间之正见，大者若谁有，彼于千百世，不可能堕恶趣。如是说。若与此正见相违，即使断除了杀生和不予取等不善业，最终也只能感受不可穷尽的果报。如寂天菩萨的《亲友书》中说：何人以邪见，纵行诸善事，彼亦受异熟，极不悦意果。如是说。十不善业是：身的恶业有杀生、不予取、邪淫；语的恶业有妄语、离间语、恶语、绮语；意的恶业有贪心、害心、邪见。如是，断除十不善业，行持十善业的果报，能前往天人和人等处。其中，依善业力量的大小，能成为人中安乐之极致的转轮圣王，以及欲界天安乐之极致的他化自在天之主。此外，在先前行持十善的基础上，修持四无量心和四禅八定的等持，能前往上界的处所。并且，前者以主要之名而称为天乘，后者从梵天之名引申而来。
English
It is said. Furthermore, there are also inconceivable statements, as stated in the Lankavatara Sutra: 'As long as the activity of the mind is not exhausted, the number of conceivable vehicles is endless.' And, 'When the mind transforms, there is only one gate of the vehicle.' As it is said, as long as the activity of the mind is not exhausted, the limit of conceivable vehicles cannot be reached. However, in this tantra, due to the disciples of the five types of lineages, all the teachings of the incarnate body are summarized into five distinct vehicles and taught. First, the vehicle of higher realms of gods and humans: derived from the word 'Deva,' it means gods who enjoy happiness; derived from the word 'Manushya,' it means humans whose minds are dominant, becoming good supports due to the distinctions of merit. Its entry point is to engage in the ten virtues and to practice with faith in the afterlife and the results of karma, which is called the worldly right view. In the 'Collection of Special Statements,' it says: 'Whoever has the great worldly right view will not go to evil realms even in thousands of lifetimes.' It is said. If one is separated from this right view, even if one abandons non-virtuous actions such as killing and stealing, one will ultimately experience inexhaustible results. As stated in Nagarjuna's 'Friendly Letter': 'Even if a person with wrong views practices well, they will experience unpleasant ripening.' It is said. The ten non-virtuous actions are: the physical actions of killing, stealing, and sexual misconduct; the verbal actions of lying, divisive speech, harsh speech, and idle chatter; the mental actions of covetousness, malice, and wrong views. Thus, abandoning the ten non-virtuous actions and practicing the ten virtuous actions leads to traversing the realms of gods and humans. Among them, according to the strength of virtuous actions, one can become a universal monarch, the ultimate in human happiness, and the lord of Paranirmita-vasavartin, the ultimate in the happiness of the desire realm gods. Furthermore, based on the previous practice of the ten virtues, meditating on the four immeasurables and the eight samadhis of absorption of form and formlessness leads to traversing the higher realms. And the former is called the vehicle of gods because it is mentioned with the primary term, and the latter is derived from the name of Brahma.
Tibetan
་ན་ཚངས་པ་དང་གཙང་བ་སོགས་ལ་འཇུག་པས། འདིར་ཡང་ཉོན་མོངས་པས་གཙང་ཞིང་འདོད་ཆགས་དག་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ཁམས་གོང་མའི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚངས་པའི་ཐེག་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་། རྒྱས་པ་ལས། དགེ་བཅུ་སྤྱོད་ཅིང་མི་དགེ་སྤོང་བྱེད་པ། །འདོད་ཁམས་ལྷ་དང་མི་རུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་ཚད་བཞི་སྤྱོད་མི་གཡོ་སྒོམ་བྱེད་པ༑ ༑ཚངས་རིས་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི། ཤྲ་ཝ་ཀའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། རང་གི་སྟོན་པ་ལས་ཆོས་ཉན་ཅིང་རང་གིས་ཐོས་པའི་དོན་གཞན་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་ཉན་ཐོས་སམ་ཐོས་སྒྲོག་ལ་འཇུག་སྟེ། གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་རིགས་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་ཐོས་བསམ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ་དེའི་དོན་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཉམས་ལེན་ཏེ། དེའི་འཇུག་སྒོ་ནི་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་ལམ་སྟོན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཉན་ཅིང་ཐོས་དོན་བསམ། བསམ་དོན་སྒོམ་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པ། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོར་བྱམས་པ་སྒོམ་པ། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་རྣམས་སྒོམ་པས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཞི་གནས་དང་། བདེན་བཞི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་བསྒོམ་པས་ལྷག་མཐོང་གི་མཐོང་སྤང་ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་གི་རིམ་པས་སྦྱངས་པས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་རྗེས་ལ་སྒོམ་ལམ་གྱི་འདོད་ཉོན་དགུའི་བཞི་མན་ཆད་ཙམ་དང་དྲུག་ནས་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དང་། དགུ་པ་སྤངས་པའི་རིམ་པས་གནས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུན་ཞུགས། ཕྱིར་འོང་། ཕྱིར་མི་འོང་པ་བགྲོད་ནས་མཐར་ཐུག་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱས་པ་ལས། བདེན་བཞིའི་དོན་རྟོགས་རབ་ཏུ་སྤོང་བྱེད་པ། །ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་ཆ་སྦྱངས་རབ་ཞི་བ། །རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་རིམ་པས་སྦྱངས་ནས་ནི། །ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་ཞི་བའི་ས་རུ་འགྲོ། ཞེས་སོ། །དེའི་ལྟ་བ་ནི། དངོས་པོ་གཟུང་ཡུལ་རགས་པ་དང་། དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་བཅས་པ་དེ་ཉིད་སྙིང་པོ་དང་བློས་ གཞིག་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཟུགས་རྡུལ་ཕྲ་བ་དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་བར་དང་བཅས་བར་མེད་དང་། གཡག་རྔ་དང་ནེའུ་གསིང་ཚོགས་པ་ལྟ་བུར་འདོད་ཅིང་། མདོ་སྡེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་རེག་ལ་མ་འབྱར་བ་འབྲུའི་ཕུང་པོ་སྤུང་པ་ལྟ་བུར་འདོད་ཅིང་། གཉིས་ཀས་འཛིན་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་དང་དོན་ད
Chinese
因为梵天和清净等都包含在其中，所以这里也用烦恼清净和欲望清净的意义，将上界的诸神都称为梵天乘。而且，《广大论》中说：行持十善并舍弃不善，是生于欲界天和人道的因。行持四梵住，修习不动禅定，是生于梵天等界的因。第二是声闻乘。从“śrāvaka”这个词演变而来，因为听闻自己导师的教法，并将自己听闻的道理告诉他人，所以称为声闻或闻宣。它的基础是依靠戒律清净，然后对内明的论藏如理地进行闻思，并修习其意义。它的入门是通过四圣谛入门。也就是从引导者善知识那里听闻律藏，思维听闻的意义，修习思维的意义，修习不净观作为贪欲的对治，修习慈心作为嗔恨的对治，修习缘起作为愚痴的对治，从而使心变得堪能的止观。通过修习十六行相的四圣谛，以十六种智慧的次第断除见道所断，获得见道之后，在修道上断除欲界九品烦恼的下四品左右，以及六到八品之间，并通过断除第九品烦恼的次第，依次证得须陀洹、斯陀含、阿那含的果位，最终断除三界的一切烦恼。如《广大论》中所说：通达四谛的意义，彻底断除烦恼，十六种智慧完全修习，获得极度的寂静。通过依次修习须陀洹等果位，到达烦恼之敌寂灭之地。它的见解是：认为外境粗大的所取事物，以及执持它的具有常和刹那的识，是实有自性的，可以用理智去分析。但实际上是无自性的。然而，对于法的我，也就是极微的色法，有部宗认为它是被间隔和无间隔地围绕的，就像牦牛尾和嫩草丛一样。经部宗则认为它是不可触摸的，就像谷堆一样。两派都认为能执之心是刹那的，并且认为义
English
Because "Brahma" and "purity" etc. are included in it, here also, with the meaning of purifying defilements and purifying desire, all the gods of the upper realms are called the Brahma Vehicle. Moreover, it is said in the Extensive Treatise: "Practicing the ten virtues and abandoning non-virtue is the cause of being born in the desire realm as gods and humans. Practicing the four immeasurables and meditating on the immovable is the cause of being born in the Brahma realms etc." The second is the Hearer Vehicle. Derived from the word "śrāvaka," because one listens to the Dharma from one's own teacher and teaches the meaning one has heard to others, it is called Hearer or Proclaimer of Hearing. Its basis is to rely on the purity of discipline, and then to listen to and think about the inner treatises of knowledge in accordance with the Dharma, and to practice its meaning. Its entrance is through the Four Noble Truths. That is, listening to the Vinaya Pitaka from a guiding virtuous friend, contemplating the meaning of what is heard, practicing the meaning of what is contemplated, practicing ugliness as the antidote to desire, practicing love as the antidote to hatred, and practicing dependent origination as the antidote to ignorance, thereby making the mind suitable for calming and insight. By practicing the sixteen aspects of the Four Noble Truths, one purifies the objects to be abandoned on the path of seeing with the sixteen wisdoms in sequence, and after attaining the path of seeing, on the path of meditation, one abandons about the lower four of the nine defilements of the desire realm, and between the sixth and eighth, and through the sequence of abandoning the ninth, one attains the fruits of Stream-enterer, Once-returner, and Never-returner, and finally abandons all the defilements of the three realms. As it is said in the Extensive Treatise: "Understanding the meaning of the Four Truths, completely abandoning defilements, the sixteen wisdoms are completely practiced, attaining extreme peace. Through successively practicing the fruits of Stream-enterer etc., one goes to the place of peace where the enemies of defilements are extinguished." Its view is: that the coarse objects of apprehension, and the consciousness that grasps them, which has both permanence and momentariness, are considered to be inherently existent and can be analyzed with reason. But in reality, they are without inherent existence. However, regarding the self of phenomena, that is, the subtle particles of form, the Vaibhāṣikas believe that it is surrounded by intervals and without intervals, like a yak's tail and a cluster of young grass. The Sautrāntikas believe that it is intangible and unattached, like a pile of grain. Both schools believe that the grasping mind is momentary, and that the meaning