Tibetan
ཆང་། ཞེས་དང་། ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ། དེ་ནས་གསང་བ་བཤད་པར་བྱ། ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ལོག་པའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུང་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གང་ནས་མི་འོང་། གང་དུའང་མི་འགྲོ གར་ཡང་མི་གནས་པས་ན་མ་ངེས་པ་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཞེས་དུས་བཞིར་གསུངས་པ་དང་། མངོན་པ་མཛོད་ལས་བཤད་པའི་བསྐལ་པ་ལ་ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དུས་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཙོ་འཁོར་ལོག་པའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དེ། རྒྱུད་གསུངས་པ་པོ་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོར་འབྱུང་དགོས་ན། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་དྲྭའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པའི་ཞག་དང་ཚེས་གྲངས་ནི། །རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བྱ། ཞེས་རྒྱུད་གཞན་ལ་ཁ་འཕངས་པའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དེ། མཁའ་འགྲོ་མ་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་སོགས་ལས་ཀྱང་། སྒྲུབ༴ རྒྱུད ༴ ཞེས་པ་སོགས་རྒྱུད་གཞན་ལ་ཁ་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་བཞག་གཅིག་གིས་གཅིག་དགག་པར་མི་བྱ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བ་ལས། འདི་ནི་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པས། ཐེག་པ་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ནམ་དུའང་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་གང་གསུང་པ་པོའི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཤད་པ་དེ་ལ་སྟོན་པའི་རང་བཞིན་བཤད་པ་དང་། སྟོན་པའི་ངོ་བོ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྟོན་པའི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་མ་ལུས་མི་ལུས་ལུས་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དང་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་པས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བརྗོད་པོ་དེས་བསྟན། སྤྱིར་སྟོན་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ། ཆོས་ཅན་འཁོར་འདས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ཆོས་ཉིད་ ཐ་མི་དད་དུ་བཞུགས་པས་ན་སྟོན་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན། ཁོག་གཞུང་ལས། སྟོན་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱད་དང་ལྡན། །བདག་ཉིད་བྱེད་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། ཞེས་པས། ཡང་དག་པར་དང་རྫོགས་པ་གཉིས་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བརྒྱད་དུ་བཤད་པ་དང་། ཡང་འགྲེལ་ཆུང་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ཡན་ཆད་ངོ་བོའི་ཆར་བསྡོམས་ནས་བཞིར་ཡང་བཤད་དེ། དེ་ལས། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི
Chinese
因为（经文中）说“酒”等，又在一些地方说“之后宣说秘密”等。也没有时机颠倒的过失，如《宝积经》中说：“光护，有情和法的如是性从何处不来？到何处也不去，哪里也不住，因此不确定，那是不可思议之时”，说了四种时。还有《俱舍论》中所说的劫，如成、住、坏、空等，也是因为时机颠倒的缘故。也没有主眷颠倒的过失，如果说经者必须是坛城的主尊，那么文殊幻网坛城的主尊就不会出现释迦牟尼佛了。“修法的日子和日期数，如经中所说的那样做”，也没有推诿给其他续部的过失，因为在《空行母总集续》等中也说：“修法…续…”，等等，也是推诿给其他续部的缘故。因此，不应该用共同和不共同的宗义来互相驳斥，如《现观庄严论》的注释中说：“这仅仅是其他的宗义，因此无论何时都不应依赖其他宗义来提出驳斥”，因为（经文中）这样说了。第三，宣说语者的导师圆满，其中有宣说导师的自性和宣说导师的本体两种。第一，宣说导师的自性，如（经文）说：“如来正等觉佛薄伽梵，大享用十方四时的如来一切身语意金刚的自性，无余不缺的一切，不是个别的，不是他体的，无别的自性”，这是语者所指示的。一般来说，导师的自性是指，有法，包括轮回和涅槃的一切法和法性，无别地安住，因此称为导师的自性。对此进行区分，如《身坛》中说：“导师的自性具有八种，自性是普贤”，因此，将正等觉分开，说了八种，又在《小释》中说：“薄伽梵”等，将本体归纳为四种，其中有“菩提胜”
English
Because (in the scriptures) it says "alcohol," etc., and in some places it says "then explain the secret," etc. There is also no fault of inverted timing, as the *Ratnakuta Sutra* says, "Light Protector, sentient beings and the suchness of dharma do not come from anywhere, do not go anywhere, and do not abide anywhere, therefore it is uncertain, that is an inconceivable time," speaking of four times. Also, the kalpas spoken of in the *Abhidharmakosha*, such as formation, duration, destruction, and emptiness, etc., are also because of inverted timing. There is also no fault of inverting the main and retinue, for if the speaker of the tantra must be the main deity of the mandala, then Shakyamuni Buddha would not appear as the main deity of the Manjushri Illusion Net mandala. "The days and number of days for practice, do as stated in the tantra," there is also no fault of shifting responsibility to other tantras, because in the *Dakini Samvara Tantra*, etc., it also says, "Practice... Tantra..." etc., which is also shifting responsibility to other tantras. Therefore, one should not refute each other with common and uncommon tenets, as the commentary on the *Ornament of Clear Realization* says, "This is merely another tenet, therefore one should never rely on other tenets to raise refutations," because (the scriptures) say so. Third, explaining the perfection of the teacher who speaks, which includes explaining the nature of the teacher and explaining the essence of the teacher. First, explaining the nature of the teacher, as (the text) says, "The Tathagata, the perfectly complete Buddha, the Bhagavan, the great enjoyment, the nature of the Vajra of all the Tathagatas of the ten directions and four times, all that is without remainder, without deficiency, not individual, not other, the inseparable nature," this is what the speaker indicates. In general, the nature of the teacher refers to the fact that the phenomena, including all dharmas and the nature of dharma, which are encompassed by samsara and nirvana, abide inseparably, therefore it is called the nature of the teacher. Differentiating this, as the *Body Mandala* says, "The nature of the teacher possesses eight qualities, the self is Samantabhadra," therefore, separating the perfectly complete enlightenment, it speaks of eight qualities, and again in the *Small Commentary* it says, "Bhagavan," etc., summarizing the essence into four, among which is "Supreme Bodhi."
Tibetan
་ངོ་བོ་དང་། །ཆོས་རྣམས་རོལ་པར་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །ཕྱོགས་དུས་བདེ་གཤེགས་བདག་པོ་དང་། །ཆོས་སོ་ཅོག་དང་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན་སྟོན་པ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དང་རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་བཞེད་པ་མི་མཐུན་པ་མང་ཡང་། འདིར་ནི་སྤར་ཁབ་ལས། རྒྱལ་བ་དྲུག་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། མདོར་བདུན་དུ་འདུ་སྟེ་ཞེས་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ནར་སོན་པའི་རང་བཞིན། ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན། ཡེ་ཤེས་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན། འབྲས་བུ་ལ་མངའ་མཛད་ཀྱང་ངོ་བོ་བསྟན་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན། མཉམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་མཛད་ཀྱང་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་མ་རྣམས་ལས་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དུས་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བཤད་པ་དང་བདུན་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ནར་སོན་པའི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་དེས་བསྟན། དེ་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། ཏ་ཐཱ་ནི་དེ་བཞིན། ག་ཏ་གཤེགས་པ་བྱོན་པ། མཁྱེན་པ། བསྲུང་བ་སོགས་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཡང་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་གཤེགས་པ་དང་། དེ་དང་ལམ་མཐུན་པར་གཤེགས་ཤིང་བྱོན་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་དང་། འདོད་ཡོན་གྱི་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་གཤེགས་པ་དང་། འགྲོ་བ་རྣམས་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ལ། དེ་དག་གི་བློ་དང་མཐུན་པར་མངལ་སྐྱེས་སོགས་ལ་འཇུག་ཀྱང་། འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་ཞེན་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཡེ་ནས་གོས་མ་མྱོང་བས་དེ་བཞིན་དང་། དེའི་ཀློང་དུ་ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ན་ནར་སོན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། གང་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་བརྗོད། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ཞེས་པས་བསྟན། དེའི་དོན་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མངའ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་དང་། དེའི་ཀློང་དུ་ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྫོགས་པ་ཞེས་བཤད་པ་དང་
Chinese
本体和，诸法享用嬉戏和，方时善逝之主和，与一切法无差别。如是说。总而言之，导师轮回的自性二者不可分，以及涅槃之法和自性不可分，将轮回涅槃归纳为二等等，有诸多不同的观点。此处，根据《斯帕卡布》所说：“第六金刚持的功德无边，总摄为七”，因此，如是性中成熟的自性，不需寻觅功德自然成就的自性，智慧无边无际的自性，虽于果位有自在却本体不可示现的自性，虽现证平等性却远离行境的自性，所有如来从一和多中解脱的自性，无二的大自在，过去现在未来三时无离合的自性，宣说了七种自性。其中，第一种宣说如是性中成熟的自性，由“如来”所表示。又是，所谓“如来”，是从“塔塔嘎达”（梵文，Tathāgata，梵文罗马拟音）这个词语引申而来。“塔塔”（梵文，Tathā，梵文罗马拟音）是“如是”的意思。“嘎达”（梵文，Gata，梵文罗马拟音）是“逝去”、“来临”、“知晓”、“守护”等意思。又是，以前的诸佛如何通过菩提之行而逝去，与此道路相同而逝去和来临，如是知晓和看见，以及欲望的显现如何显现的方便之行而逝去，以及众生以四种方式出生。 与他们的心意相符，也包括胎生等。此处，法性如是性的意义，没有被遮蔽的执着所染污，没有能取所取的，因此是“如是”。在其界限中，不需寻觅功德自然成就，所以称为“成熟”。如《后分经》所说：“何故于如是性中逝去？如来显现宣说。”如是说。第二，不需寻觅功德自然成就的自性，由“正等觉”所表示。其意义是，因为自生智慧具有无量大果的功德，所以是“正等”，在其界限中，不需寻觅功德自然成就，所以说是“等觉”。
English
The essence and, the enjoyment of all phenomena in play, the lord of the Sugatas of all directions and times, and inseparable from all dharmas. Thus it is said. In short, there are many different views, such as the inseparability of the nature of the teacher's samsara, and the inseparability of the dharma and nature of nirvana, summarizing samsara and nirvana into two. Here, according to the Spar Khab, "Although the qualities of the Sixth Vajradhara are infinite, they are summarized into seven," therefore, the nature of maturing in suchness, the nature of spontaneously accomplishing without seeking qualities, the nature of wisdom without beginning or end, the nature of having dominion over the result but whose essence cannot be shown, the nature of manifesting equality but being free from the realm of activity, the nature of all Tathagatas being liberated from one and many, the great self of non-duality, the nature of being inseparable in the three times, past, present, and future, are explained as seven natures. Among them, the first, the nature of maturing in suchness, is explained by "Tathagata." Furthermore, the term "Tathagata" is derived from the word "Tathāgata" (Sanskrit). "Tathā" (Sanskrit) means "suchness." "Gata" (Sanskrit) means "gone," "come," "knowing," "protecting," and so on. Also, how the previous Buddhas went through the practice of enlightenment, and going and coming in accordance with that path, knowing and seeing suchness, and going through the practice of means of how the appearance of desire appears, and beings are born in four ways. In accordance with their minds, it also includes womb-born beings, etc. Here, the meaning of the nature of dharma, suchness, is not tainted by the obscuration of clinging, without the grasper and the grasped, therefore it is "suchness." In its expanse, without seeking qualities, it is spontaneously accomplished, therefore it is called "maturing." As the Uttaratantra says, "Why does he go in suchness? The Tathagata is manifestly proclaimed." Thus it is said. Secondly, the nature of spontaneously accomplishing without seeking qualities is indicated by "perfect enlightenment." Its meaning is that because self-born wisdom possesses immeasurable qualities of great fruit, it is "perfect," and in its expanse, without seeking qualities, it is spontaneously accomplished, therefore it is said to be "enlightenment."