Tibetan
པའི་གླེང་གཞི་སྟེ་རྒྱུད་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཚུལ་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་། འདིར་ནི་གླན་ཌིཀ་ལས། གནས་འོག་མིན་ཙམ་དུ་སྒྲ་མཐུན་ཡང་། འདི་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་འོག་མིན་ཡིན་པས་ན་གནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དང་། སྟོན་པ་ལོངས་སྐུ་ཙམ་དུ་སྒྲ་མཐུན་ཡང་། འདིར་ནི་སྟོན་པ་རིགས་དྲུག་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིན་པས་སྟོན་པ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དང་། འཁོར་བྱང་སེམས་ཙམ་དུ་སྒྲ་མཐུན་ཡང་། འདིར་ནི་འབྲས་བུའི་བྱང་སེམས་ཡིན་པས་ན་འཁོར་ཁྱད་པར༴ བསྟན་ པ་གྲོལ་ལམ་ཙམ་དུ་སྒྲ་མཐུན་ཡང་། འདིར་ནི་གྲོལ་ལམ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཟབ་མོ་ཡིན་པས་ན་བསྟན་པ་ཁྱད་པར་དུ༴ དུས་རེ་འགའ་བ་ཙམ་དུ་སྒྲ་མཐུན་ཡང་། འདི་ནི་དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ཡིན་པས་ན་དུས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན། གང་དུ་གསུང་པའི་ཆོས། གང་གི་ཚེ་གསུང་བའི་དུས། གང་གསུང་པ་པོའི་སྟོན་པ། གང་དུ་ཚོགས་པའི་གནས། གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་པའི་འཁོར་རྣམས་སུ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་གང་གསུང་པའི་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཤད་པ་ནི། འདི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་པ་དེས་བསྟན། དེ་ལ་འདི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་པ་ཚིག་ཕྲད་དེ། རྒྱུད་དབུ་ཞབས་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གོ །གཉིས་པ་གང་གི་ཚེ་གསུང་བའི་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། དུས་ན་ཞེས་པ་དེས་བསྟན། དེའི་དོན་ནི་སྟོན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་དུས་རྟག་པ་རྒྱུན་དུ་ཆོས་གསུང་པས་དུས་རེ་འགའ་གསུང་པ་དང་། རེ་འགའ་མི་གསུང་བའི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པས་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆེ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ལས། དེ་ཚེ་དུས་གཉིས་མཐའ་བྲལ་ཕྱིར། །ངོ་བོ་དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཉིད། ཞེས་སོ། །ཞར་བྱུང་དེ་དག་གི་ལོག་རྟོག་སེལ་བ་ནི། རྒྱུད་འདིར་འདི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་སྨོས་པ་དང་། སྡེ་སྣོད་གཞན་རྣམས་སུ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་སྨོས་པའི་གླེང་གཞི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་། སྡེ་སྣོད་གཞན་རྣམས་སུ་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པའི་དགོས་པ་ནི། སྟོན་པ་དང་སྡུད་པ་པོ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་བྱས་ནས། འདི་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྟོན་པ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ཀྱི་གཞན་ལས་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཆོས་ཁུངས་བཙུན་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དུས་ལན་ཅིག་གི་ཚེ་འདི་གསུངས་ཀྱི་གཞན་དུ་གཞན་དག་ཀྱང་གསུངས་ཞེས་བསྡུས་པ་པོ་རང་ཉིད་ཐོས་པ་ཆེ་བ
Chinese
是为开端语，因为超胜于其他续部。如是说。超胜之方式虽有多种，然于此处，如格蓝迪嘎（glan DIk）中所说：仅仅是处所与色究竟天相同，然此是自在天之色究竟天，因此处所超胜；仅仅是导师与报身相同，然此处之导师是六种姓之普贤王如来，因此导师超胜；仅仅是眷属与菩萨相同，然此处是果位之菩萨，因此眷属超胜；教法仅仅是解脱道相同，然此处是解脱道秘密心髓法性之实相深奥，因此教法超胜；时间仅仅是偶尔相同，然此是四时平等性之时，因此时间超胜。彼之差别在于：何处所说之法，何时所说之时，何者所说之导师，何处聚集之处所，与何者一同聚集之眷属等。其中，首先解释何处所说之法圆满，由“如是说”来表示。其中，“如是说”是词组，表示续部首尾之义无余。其次，何时所说之时圆满，由“时”来表示。其义是，导师报身是恒常不断说法，因此超越了有时说法、有时不说法之名言，是宣说了时间圆满不共之伟大。如《海》中云：“彼时离二边，本体四时等。”顺便消除彼等之邪分别念：此续中说了“如是说”，而其他经藏中说了“如是我闻一时”，此二开端语之差别是，其他经藏中“如是我闻一时”之必要是，导师与结集者二者作了区分，此是从自己之导师处现量听闻，而非从他人处辗转听闻。如是进入教法根源清净，以及一时说此，其他时也说其他，是结集者自己听闻甚多之故。
English
It is the introductory statement, because it surpasses other tantras. Thus it is said. Although there are many ways of surpassing, here, as it is said in Glan DIk: Merely the place is similar to Akanishta, but this is the Akanishta of the Great Lord, therefore the place is superior; merely the teacher is similar to the Sambhogakaya, but here the teacher is the six-family Samantabhadra, therefore the teacher is superior; merely the retinue is similar to Bodhisattvas, but here they are the Bodhisattvas of fruition, therefore the retinue is superior; the teaching is merely similar to the path of liberation, but here the path of liberation is the profound reality of the secret essence of Dharmata, therefore the teaching is superior; the time is merely occasionally similar, but this is the time of the equality of the four times, therefore the time is superior. Its distinctions are: the Dharma spoken in which place, the time when it is spoken, the teacher who speaks, the place where it is assembled, and the retinue assembled with whom. Among these, first, the explanation of the perfection of the Dharma spoken in which place is indicated by "Thus it was said." Among these, "Thus it was said" is a phrase, indicating the meaning of the entire beginning and end of the tantra. Secondly, the perfection of the time when it is spoken is indicated by "Time." Its meaning is that the teacher, the Sambhogakaya, constantly teaches the Dharma, therefore it transcends the terms of sometimes speaking and sometimes not speaking, and it proclaims the uncommon greatness of the perfection of time. As it is said in the Ocean: "At that time, free from the two extremes, the essence is the equality of the four times." Incidentally, to eliminate the wrong conceptions of these: In this tantra, it is said "Thus it was said," while in other collections, it is said "Thus I have heard at one time." The difference between these two introductory statements is that the necessity of "Thus I have heard at one time" in other collections is that the teacher and the compiler are distinguished, and this is heard directly from one's own teacher, not transmitted from others. Thus, it enters into the purity of the source of the Dharma, and at one time this was said, and at other times others were also said, because the compiler himself heard a great deal.
Tibetan
་སོགས་ལ་འཇུག་ཀྱང་། འདི་ནི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གསང་བདག་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རི་མ་ལཱ་ཡའི་རྩེར་དམ་པའི་རིགས་ཅན་དྲ་མ་ལྔ་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་ཚེ་སྔར་ངས་འོག་མིན་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུད་དོན་རྣམས་ཀྱང་ ད་རེས་འདིར་ཡང་བཟློས་ཏེ་འཆད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་དབྱེར་མེད་པའི་ཆེ་བ་སྨོས་པ་སྟེ། བདེ་འདུས་ཞི་བ་འདུས་པའི་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ང་ནི་ཆེ་བའི་རྒྱལ་པོ་སྟེ། །འཆད་དང་ཉན་པའང་འདི་ཉིད་ཡིན། ཞེས་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང་། །རང་གི་ཚོགས་ལྡན་ཉན་པའང་། ཞེས་དང་། གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས། རྒྱུད་འཆད་པ་དེ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ། །འཆད་པ་པོ་དེ་བསྡུས་པའང་དེ། ཞེས་སོ། །ཡང་བཤད་ཐོས་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ། མཁས་པ་འགའ་ཞིག་ན་རེ། སྐུ་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྐུས་ཚིག་ཏུ་མི་གསུང་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བས་ཐོས་སུ་མེད་པས་ན་བཤད་ཅེས་པ་དང་། སྤྲུལ་སྐུས་བརྗོད་པ་ཚིག་ཏུ་གསུང་པས་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་སུ་ཡོད་པས་ན་ཐོས་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་གསུངས་ན་ཡང་། ལོངས་སྐུས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་སྡེ་མཐའ་དག་ལ་དེ་ལྟར་འབྱུང་དགོས་པ་ལ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་འགའ་ཞིག་བཤད་ཐོས་གཉིས་ཚིག་ལ་མི་མཐུན་ཡང་དོན་ལ་མཐུན་ཏེ། བཤད་ཅེས་པ་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་གསུང་པའི་དོན་དང་། ཐོས་ཞེས་པ་འཁོར་གྱིས་སྟོན་པ་ལས་ཐོས་པའི་དོན་ཡིན་གསུངས་ན་ཡང་། ཐོས་པ་ལ་བཤད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། བཤད་ཅེས་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་གསུངས་པའི་དོན་ཡིན་པས། མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་ལ། ཐོས་ཅེས་པ་འཁོར་གྱིས་སྟོན་པ་ལས་ཐོས་པའི་དོན་གོང་གི་སྐྱོན་གསུམ་དང་མི་ལྡན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ན་ཡང་། བཤད་པ་ལ་སྐྱོན་གསུམ་དང་བྲལ་ལ། ཐོས་པ་ལ་སྐྱོན་དང་ལྡན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་གྱི་སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་བཟུང་ནས་རྒྱུད་འདིར་འདི་སྐད་བཤད་པའི་དུས་ན་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཉི་འོད་སེང་གེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས། བཤད་ཅེས་པ་འཁོར་དང་སྟོན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས། གཞན་ཡང་། རྒྱུད་འདིར་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་མ་སྨྲོས་པས་གླེང་གཞི་ལོག་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་དྲྭ་དང་། བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་སོགས་རྒྱུད་རྣམ་དག་མང་པོ་ཞིག་ཀྱང་བཀའ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཐལ་ཏེ། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་དྲྭ་ལས། དེ་ནས་དཔལ་ ལྡན་རྡོ་རྗེ་འ
Chinese
等也包括在内。这指的是具神通力的自在主，秘密主金刚手，在喜马拉雅山顶，为五种具誓者眷属宣说密咒法轮时，说道：以前我在色究竟天所说的续部要义， 现在也在此重复宣说，这是在说明能仁与眷属意趣无别的伟大之处。吉祥集密寂静根本续中说：我乃伟大之王，宣说和听闻也是此。又《二观察》中说：宣说者是我，法也是我，具有自之眷属的听闻者也是。又《秘密成就》中说：宣说续部者是心金刚，宣说者也是集聚。又，关于说和听二者的差别，有些智者说：这是二身教法的差别，因为报身不以言语宣说，眷属的耳朵听不见，所以称为“说”；化身以言语表达，眷属能够听见，所以称为“听”。但报身所说的所有续部都必须如此，实际上并非如此。还有些人说，说和听二者在词句上不一致，但在意义上一致，说指的是能仁对眷属宣说的意义，听指的是眷属从能仁那里听到的意义。但听闻并不完全涵盖宣说。说指的是能仁对眷属宣说的意义，没有不理解、错误理解、犹豫不决的过失。听指的是眷属从能仁那里听到的意义，不具备上述三种过失。但宣说没有三种过失，听闻却具有过失，因此并不完全涵盖。我自己的观点是，如前所述，采取能仁与眷属意趣无别的立场，因此在此续中说“在此时宣说”，《日光狮子广大释》中说：说指的是能仁与眷属二者融为一体的缘故。此外，如果有人问：此续中没有说“如是我闻，一时”，是否是开端错误？那么《妙吉祥幻化网》和《胜乐根本续》等众多清净续部也成了非真实的教言。因为《妙吉祥幻化网》中说：之后，吉祥 具德金刚
English
etc. are also included. This refers to the all-powerful lord of magical power, the secret lord Vajrapani, who, on the summit of the Himalayas, while turning the wheel of secret mantra dharma for the five kinds of vowed retinue, said: "The essential points of the tantras that I previously taught in Akanishta, I shall now repeat and explain here as well." This is to mention the greatness of the Teacher and retinue being of one mind. In the root tantra of the Bliss Gathering and Peaceful Gathering, it says: "I am the great king, and the teaching and listening are also this." Also, in the Two Examinations, it says: "The teacher is me, the dharma is also me, and the listener with his own assembly." Also, in Secret Accomplishment, it says: "The one who teaches the tantra is the mind vajra, and the teacher is also the gathering." Furthermore, regarding the distinction between speaking and hearing, some scholars say: "This is the difference between the teachings of the two bodies, because the enjoyment body does not speak in words, and the ears of the retinue cannot hear it, so it is called 'speaking'; the emanation body expresses it in words, so the retinue can hear it, so it is called 'hearing'." However, all the tantras spoken by the enjoyment body must be like this, but in reality, it is not so. Others say that speaking and hearing are inconsistent in words, but consistent in meaning, speaking refers to the meaning of the Teacher speaking to the retinue, and hearing refers to the meaning of the retinue hearing from the Teacher. But hearing does not completely cover speaking. Speaking refers to the meaning of the Teacher speaking to the retinue, without the faults of not understanding, misunderstanding, and hesitation. Hearing refers to the meaning of the retinue hearing from the Teacher, without the above three faults. But speaking does not have the three faults, while hearing has faults, so it does not completely cover it. My own view is that, as mentioned before, taking the position of the Teacher and retinue being of one mind, therefore in this tantra it is said, "At the time of speaking this," and the Great Commentary of Sunlight Lion says: "Speaking refers to the fact that the Teacher and retinue have become one." Furthermore, if someone asks: "This tantra does not say 'Thus have I heard, at one time,' is it a wrong beginning?" Then the Pure Tantra of Manjushri Illusion Net and the Root Tantra of Chakrasamvara, etc., would also become untrue teachings. Because in the Manjushri Illusion Net it says: "Then, glorious Virtuous Vajra"