Tibetan
་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ཅིག་ཆར་བ་ནི། རྫུས་སྐྱེས་སྐད་ཅིག་གིས་ལུས་གྲུབ་པ་ལྟར། ལྷ་སྐུ་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་སུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ༑ ལྷ་སྐུ་སྒོམ་པའི་མན་ངག་ལས། རིག་པ་ལྷ་རུ་རྫོགས་པར་གསལ། ཞེས་སོ། །འདི་ལ་ཨིན་ཏྲ་བྷུ་ཏིས། བསྐྱེད་རིམ་པའི་རྫོགས་རིམ་དང་། རྫོགས་རིམ་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་རིམ་གཉིས་ལས། དེ་ལྟར་ལྷ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ནི། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་གསུངས་པའོ། །ཏིང་འཛིན་དེ་ལ་ལེགས་གནས་ན། །རྫོགས་པའི་རིམ་པར་འདོད་པ་ཡི། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ལྷ་རྣམས་གསལ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ནི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེས། བསྐྱེད་རིམ་སྣང་འདིས་བདེན་ཞེན་འགོག་པ་སྟེ༑ ༑རྫོགས་རིམ་སྒྱུ་མར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་སྤོངས། །གང་ལ་སྣང་སྟོང་བདེན་ཞེན་མེད་པ་ཡིས། །བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་གྱི་རང་བཞིན་དག་པ་ཡིན། ཞེས་སྔ་མས་སྣོད་བཅུད་རང་མཚན་པའི་ཞེན་པ་དང་། ཕྱི་མས་བསྐྱེད་རྫོགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཞེན་པ་སྦྱོང་བ་ཡིན། རྫོགས་རིམ་ལ་སྟེང་སྒོ་འཇུ་འདུལ་དང་། འོག་སྒོ་ཁམས་གསུམ་རོལ་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གྲོལ་ལམ་ཟུང་འཇུག་གི་རྣལ་འབྱོར་རིམ་ཅིག་ཅར་བ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །འོ་ན་ཐབས་ལམ་སྟེང་སྒོ་ལ་རྩ་འཁོར་གསལ་འདེབས་པ་དང་། འོག་སྒོ་ལ་ཡབ་ཡུམ་ལྷར་བསྐྱེད་པ་སོགས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆ་འདྲེས་པས་རྫོགས་རིམ་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ལམ་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་ཀུན་བརྟགས་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཉམས་མྱོང་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་དཀྲི་བ་ཙམ་ལས། རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་བསྡུས་པ་ཡོངས་གྲུབ་རྫོགས་རིམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དགུ་པ་མཆོད་པ་ལའང་ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། ཐུགས་ཐིག་ལས། བྱ་བྱེད་བྱ་བ་བྱེད་འདུས་པས། །དགྱེས་ཚིམ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས། ཞེས་པས་མཆོད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་བཀུར་ཞིང་མཆོད་པའི་བསམ་པས་སྒོ་གསུམ་གྱི་ མཉེས་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། ད་ལྟ་ཡོངས་གྲགས་ལྟར་ན་སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་བཏགས་པ་ཡོ་བྱད་སྟོབས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མཉེས་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ངེས་ཚིག་ནི། པཱུ་ཛའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་བྱ་བ་གང་བྱེད་ཀྱི་སྔོན་
Chinese
如身手印相同之时所说。顿成者： 如化生刹那成身，如是刹那圆满生起本尊身，如本尊观修诀窍中说：觉性圆满显现为本尊。此安札菩提说：生起次第之圆满次第，圆满次第之生起次第，如是二次第中，如是生起诸本尊，即是生起次第中所说。于彼定中善安住，即是所欲圆满次第也。刹那之间诸本尊显现，圆满次第之生起次第者，即是生起次第中圆满。如是说。全知法王说：生起次第之显现遮止实执，圆满次第断除执着幻化之分别。于何者显现空性无有实执，即是生起圆满二者自性清净。如是前者对所器自相之执着，后者对生圆如幻显现之执着而清净。圆满次第以上门收摄，下门三界嬉戏之诀窍为依，解脱道双运之瑜伽次第与顿成二者所摄，即是不分别之等持。若问方法道上门明观脉轮，下门生起父母本尊等，杂有分别之分，为何成为圆满次第耶？生起圆满二者道互相观待之故，最初仅是对分别生起次第之经验确定，然自之体性，自性俱生之智慧认识之方便，以不分别摄持，故成为圆成圆满次第，故无过失。第九供养亦有体性、定义、分类三者，初体性者，心滴中说：作者、所作、作、行合，令欢喜满足之事物。如是对于成为供养之境者，以恭敬供养之心，以三门之 悦意而成就，如今通常所说，以总名安立于别名，以资具威力之门亦令欢喜。二定义者，若从（梵文天城体：पूजा，梵文罗马拟音：pūjā，汉语字面意思：供养）之语而引申，即是任何所作之事之先
English
As explained in the case of the same mudra of body and hands. The instantaneous one is: Just as the body is formed in an instant of miraculous birth, so is the deity's body generated in an instant of complete recollection. As it is said in the instructions for meditating on the deity's form: "Consciousness is fully manifested as the deity." In this regard, Indrabhuti said: "The completion stage of the generation stage and the generation stage of the completion stage," in these two stages, "Thus, the generation of all the deities is said to be the generation stage. If one dwells well in that samadhi, it is considered the completion stage. In an instant, all the deities are clear. The generation stage of the completion stage is the completion in the generation stage." And Kunkhyen Chöje said: "The appearance of the generation stage prevents the clinging to truth, abandon the conceptualization of clinging to illusion in the completion stage. For whom appearance and emptiness are without clinging to truth, the nature of both generation and completion is pure." Thus, the former purifies the clinging to the self-character of the vessel and its contents, and the latter purifies the clinging to the appearance of generation and completion as illusion. The completion stage is based on the instructions of the upper gate of absorption and the lower gate of the play of the three realms, and the yoga of union of the path of liberation is summarized by the two, gradual and instantaneous, which is the non-conceptual samadhi. If one asks why it becomes the completion stage when the method path of the upper gate is the clarification of the chakras and the lower gate is the generation of the father and mother deities, etc., which are mixed with the part of conceptualization, it is because the two paths of generation and completion are mutually dependent. Therefore, at first, it is only a matter of establishing the experience of the conceptual generation stage, but the method of introducing one's own nature, the innate wisdom, is summarized by non-conceptualization, so it becomes the perfect completion stage, so there is no fault. The ninth, offering, also has three aspects: essence, definition, and division. The first, essence, is from the Heart Drop: "The agent, the object, the action, and the doer combine, all things that cause joy and satisfaction." Thus, those who have become the object of offering are honored, and with the intention of offering, the three gates are pleased and accomplished. As it is commonly said now, pleasing is also done through the power of possessions, establishing a general name for a specific thing. The second, definition, if derived from the word (藏文：པཱུ་ཛའི་，梵文天城体：पूजा，梵文罗马拟音：pūjā，汉语字面意思：供养), it means before any action is done.
Tibetan
དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སྔོན་དུ་བསྐྱེད་པའམ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དགྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། བཀུར་བའི་དོན་གྱིས་གནས་སུ་སྟོབས་པའི་ཕྱིར་མཆོད་པའོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་། གཉིས་ལ་མཚུངས་པར། དམིགས་ཡུལ་ཞིང་གི་ཁྱད་པར། འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཁྱད་པར། དངོས་རྫས་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་རྣམས་སུ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་དམིགས་ཡུལ་ཞིང་གི་ཁྱད་པར་ནི། བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དམིགས་ཡུལ་དང་། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱི ན་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་མཆོད་ཡུལ་ལོ༑ ༑གཉིས་པ་འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་འབུལ་བ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་པ་དང་། འདི་ཕྱིར་བདེ་འབྱོར་ཙམ་དུ་མཆོད་པ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའི་མཆོད་པའོ། །གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། མཆོད་པ་དེ་ཉིད་མྱང་འདས་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་བསྔོ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དང་། འདི་ཕྱིའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་དུ་བསྔོ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྔོ་བའོ། །བཞི་པ་མཆོད་རྫས་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་ནི། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་པ་དང་། ཟང་ཟིང་གི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་མཆོད་རྫས་དེ་དག་ཀྱང་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ན། ཡུལ། དམིགས་པ། བསྔོ་བ། རྫས་བཞི་ཀ་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབྱེ་བ་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཏེ། དཔེར་ན་ཡུལ་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་མཉེས་པར་སྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་འདི་ཕྱིའི་བདེ་འབྲས་སམ། ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཙམ་དང་། ངན་སོང་ ལས་ཐར་བའི་ཆེད་དུ་བསྔོ་ན། དེ་ལྟ་བུ་ནི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའི་མཆོད་པ་དང་། ཡུལ་དམན་པ་སྲང་མདོར་རྒྱུ་བའི་ཁྱི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ། དངོས་པོ་དམན་པ་ཟན་ཁམ་ཅིག་ཙམ་ཞིག་བྱིན་ཏེ་འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་བསྔོས་ན་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་པ་སྟེ། དོན་དུ་ན་ཞིང་དང་དངོས་པོ་བཟང་ངན་གཙོ་མི་ཆེ་བར་དམིགས་ཡུལ་དང་བསྔོ་བའི་ཁྱད་པར་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་
Chinese
作为前往的理由，预先产生或反复产生欢喜，以及为了以尊敬之意稳固其地位而供养。第三，关于分类，有世间和出世间的供养两种。两者相同之处在于：所缘境的差别、以果为目标的差别、完全回向的差别、供品物品的差别。首先，所缘境的差别是：上师和佛等是出世间的所缘境，梵天和帝释天等是世间的供养处。第二，以果为目标的差别是：如此修持的供养本身，为了最终获得佛果而供养是解脱分，即出世间的供养；为了今生来世的安乐富饶而供养是福德分，即世间的供养。第三，完全回向的差别是：将供养回向于获得涅槃是出世间的，将供养回向于今生来世的安乐果报是世间的回向。第四，供品物品的差别是：闻思修三者等是出世间的供养，财物等是世间的供品。这些供品如果详细区分，在对境、目标、回向、物品四者上，都有世间和出世间的差别，如前所述。然而，并非绝对如此。例如，对于上师和佛等对境，以闻思修三者令其欢喜的特殊物品，如果为了今生来世的安乐果报，或者仅仅是为了天人的地位，以及从恶趣 中解脱而回向，那么这种供养是福德分，即世间的供养。对于低劣的对境，如在十字路口游荡的狗，给予低劣的物品，如一小块食物，以三轮体空无分别的智慧摄持，为了获得圆满正等觉佛陀的果位而回向，那么这种供养是解脱分，即出世间的供养。实际上，对境和物品的好坏并不重要，目标和回向的差别才是最重要的。详细
English
The reason for going to is to generate joy in advance or repeatedly, and to offer in order to strengthen the position with respect. Third, regarding the classification, there are two types of offerings: mundane and supramundane. The similarities between the two are: the difference in the object of focus, the difference in aiming for the result, the difference in complete dedication, and the difference in material objects. First, the difference in the object of focus is: lamas and Buddhas, etc., are supramundane objects of focus, and Brahma and Indra, etc., are mundane objects of offering. Second, the difference in aiming for the result is: offering that is practiced in this way, offering for the ultimate attainment of Buddhahood is a part of liberation, which is a supramundane offering; offering for the sake of happiness and prosperity in this life and the next is a part of merit, which is a mundane offering. Third, the difference in complete dedication is: dedicating the offering to attain Nirvana is supramundane, and dedicating the offering to the happiness and fruits of this life and the next is a mundane dedication. Fourth, the difference in offering materials is: listening, contemplation, and meditation, etc., are supramundane offerings, and material objects, etc., are mundane offering materials. If these offerings are further divided, there are mundane and supramundane distinctions in all four aspects: object, aim, dedication, and substance, as described above. However, it is not always definite. For example, for objects such as lamas and Buddhas, if a special object that pleases them through listening, contemplation, and meditation is dedicated for the sake of happiness and fruits in this life and the next, or merely for the status of gods and humans, and for liberation from the lower realms, then such an offering is a part of merit, which is a mundane offering. For a lowly object, such as a dog wandering at a crossroads, if a lowly object, such as a small piece of food, is given and dedicated with the wisdom of non-conceptualization in the three spheres, for the sake of attaining the state of complete and perfect enlightenment of the Buddha, then such an offering is a part of liberation, which is a supramundane offering. In essence, the goodness or badness of the field and the object is not the main point; the difference in the aim and dedication is the most important. Detailed classification: