Tibetan
འོ། །གྲོལ་ལམ་འདིར་ཚོམ་བུ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་ལམ་དུ་སྦྱོར་དགོས་པའོ། །སྔར་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་སྤྱོད་པའི་སར་གཤེགས་པ་ཞེས་སྐབས་འདིར་ཡིན་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པའོ། །བདུན་པ་ཟག་མེད་ལམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ནི། བདག་དོན་དུ་བཀོད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བྱ་བས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཤིང་། ཕྲིན་ལས་བཞིའི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྤྱོད་པའོ། །རང་དོན་དུ་རང་གི་ལྟ་སྒོམ་ལ་རིགས་པ་དབྱུང་ཞིང་སྒོམ་ལ། ཆོ་འཕྲུལ་བཞིའི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་དབང་གི་སྤྱོད་པའོ། །བདག་དོན་དུ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཕྲ་མོའི་དྲི་མ་སྦྱོང་ཞིང་གཞན་དོན་དུ་རྔོན་དང་སྨད་འཚོང་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ནི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་སྤྱོད་པའོ། །རང་དོན་དུ་སྐུ་ལྔའི་རྒྱལ་བ་བརྟེན་ཅིང་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་མཛད་པ་ནི་མཐར་ལམ་ལྷུན་གྲུབ་རིག་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པའོ། །གཉིས་པ་ཅིག་ཅར་བ་བཤད་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པར་བྱ་རྩོལ་འཛིན་རྟོག་དང་བྲལ་བར་སྤྱོད་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ལས། སྤྱོད་པས་ཅི་ལའང་ཐོགས་མེད་པའི། ཞེས་དང་། རྣམ་བཀོད་ལས། མི་དམིགས་པ་ལས་རྣམ་པར་སྤྱོད། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཀུན་སྤྱོད་བྱང་། །དམ་པའི་དོན་དེ་སྤྱོད་མཆོག་ཉིད། ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཐབས་ལམ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གཉིས་པའི་བློ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་དང་། དེར་མ་ཟད་མཚན་མ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་གདེངས་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱད་ཀྱང་ཉེས་པས་མི་གོས་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས། བླ་མེད་ཐེག་པར་རབ་ངེས་ན་སོགས། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་བཀོད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་པ་དེ་ལ་ཡང་། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་ནི། ཐུགས་ཐིག་ལས། གནས་སྐབས་བདུན་དུ་སྙིང་པོ་ལེན། །བཀོད་ པ་གང་རྫོགས་དེའི་ངོ་བོ། ཞེས་པས་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་སྣང་བའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཕྱི་ལྟར་ནང་ལྟར་གསང་བ་ལྟར་ཡང་གསང་ལྟར་འགོད་པ་དང་བཞིའོ། ངེས་ཚིག་ནི། མཎྜ་ལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། མཎྜ་ནི་སྙིང་པོའམ་བཅུད་དང་། ལ་ནི་འཛིན་པའི་དོན་ལེན་པ་སྟེ། སྙིང་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞི་འཛིན་པས་ན་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་དོན་ཏེ། སྤར་ཁབ་ལས། མཎྜ་ཞེས་པ་སྙིང་པོའི་དོན། །ལ་ཞེས་པ་ནི་ལེན་པ་སྟེ། ཞེས་སོ༑ ༑སྤྱིར་གྲགས་པ་ལ། གང་གཙོ་བོ་ལ་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དབྱེ་ན། སངས་རྒྱས་གསང་བས་ཆོས་དོན་དུ། དབྱེ་བ་རང་བཞིན་ཏིང་འཛིན་དང་། །གཟུགས་བརྙན་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་གསུམ། ཞེས་པའམ། ཡང་ན་རྩ་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ། །དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གསུམ་དུ་དབྱེ་བའམ། ཡང་ན་འགྲེལ་ཆུང་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རང་བཞིན་དང་། །ཐུགས་རྗེས་འདུལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུགས་བརྙན་དང་། །ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་གཟུགས་བརྙན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ལྷག་བྱང་སེམས། །ཚོགས་དང་ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེ། ཞེས་བཅུ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་སོགས་ཡོད་པ་ལས། སྐབས་འདིར་རྒྱས་པ་ལས། འདིར་ནི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །གཟུགས་བརྙན་ལྷག་པའི་གཟུགས་བརྙན་དང་། །ཏིང་འཛིན་ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཚོགས་མཆོག་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདུན་དུ་ཕྱེ་ནས་འཆད་དེ། དང་པོ་རང་བཞིན་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ལམ་རིམ་ལས། དང་པོ་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རང་བཞིན་ཉིད་དང་ལྷུན་གྲུབ་དང་། །འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེ། །དེ་ཡང་སྐབས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གསུམ། ཞེས་པ་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གནས་ལུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་བ། །དངོས་པོ་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་པས། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རང་ བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཞི་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་ཉིད། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་གནས་པ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། འོག་མིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་བཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་འོག་མིན་ན། བཞུགས་པ་དཀྱིལ་དང་འཁོར་གྱི་ཚུལ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །དོན་དམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཀུན་རྫོབ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཤར་བ་ལ་བཞེད་དོ། རྒྱས་པ་ལས། །གཟུགས་བརྙན་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དག་ནི། །ཆེན་པོ་རགས་པ་ཐབས་སུ་རྟོགས། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་རབ་རྟོགས། །
Chinese
哦！在此解脱道中，必须依靠集合众多的修行行为的近因，才能与见道相结合。以前的胜者们前往修行之地，指的就是此处，即通过与时间相关的密咒修行。第七是无漏道的修行：为了自身利益，通过坛城的事业圆满了二资粮；通过四种事业为了他人的利益而修行，这是异熟的修行。为了自身利益，对自己的见解和禅修进行推理并禅修；在通过四种神通为他人利益而修行时，这是权力的修行。为了自身利益，与俱生者一同安住，净化细微的垢染；为了他人的利益，化现为猎人、妓女等，成办有情众生的利益，这是大手印的修行。为了自身利益，依靠五身之胜者，并通过十二行等方式成办他人的利益，这是道之终结任运成就持明的修行。第二是顿悟的阐述：对一切法不执着，无有作为、执着和分别地修行。正如其中所说：“修行对任何事物都没有阻碍。”以及《显现论》中说：“从无所缘而修行，如此修行即是清净的修行，殊胜的意义即是至上的修行。”第二是方便道苦行的修行：通过具备对一切法无二之智慧的方式修行，不仅如此，还通过具备无相智慧所摄持的勇气，无论如何运用烦恼，都不会被罪过所染污。正如其中所说：“若能确信无上乘等。”第三是陈设坛城的阐述，这又分为自性、词义、分类三种。自性是：在《心滴》中说：“于七种状态中取精华，任何圆满的陈设即是其自性。”因此，一切陈设都显现为圆满的本尊轮。如果问：方式是怎样的？答：有外、内、秘密、极秘密四种陈设方式。词义是：从“曼荼罗”一词引申而来，“曼荼”是精华或精髓，“罗”是执持的意义，即取受，因为执持精华的功德之基，所以是取受精华的意义。正如《星算》中说：“曼荼是指精华的意义，罗是指取受。”总的来说
English
Oh! In this path of liberation, one must rely on the proximate cause of practicing the accumulation of assemblies in order to be united with the path of seeing. The previous victors who went to the place of practice, this refers to this occasion, namely practicing the mantra practice in connection with time. The seventh is the practice of the uncontaminated path: For one's own benefit, the two accumulations are perfected by the activity of the mandala; practicing for the benefit of others through the four activities is the practice of maturation. For one's own benefit, one reasons and meditates on one's own view and meditation; when practicing for the benefit of others through the four miracles, this is the practice of power. For one's own benefit, abiding together, purifying the subtle defilements; for the benefit of others, transforming into hunters, prostitutes, etc., and accomplishing the benefit of sentient beings is the practice of Mahamudra. For one's own benefit, relying on the victors of the five bodies and accomplishing the benefit of others through the twelve deeds, etc., is the practice of the spontaneously accomplished vidyadhara of the final path. The second is the explanation of suddenness: practicing without attachment to all dharmas, without effort, grasping, or conceptualization. As it says in this very text: "Practice is unimpeded by anything." And in the Namakara it says: "From non-objectification, one practices completely. Thus, practice is completely purified. The meaning of the noble is the supreme practice." The second is the practice of the asceticism of skillful means: practicing through possessing the wisdom of non-duality towards all dharmas, and moreover, through possessing the confidence endowed with wisdom free from characteristics, no matter how one applies the afflictions, one will not be stained by faults. As it says in this very text: "If one is certain of the unsurpassed vehicle, etc." The third is the explanation of the arrangement of the mandala, which is also divided into three: nature, definition, and division. The nature is: In the Thugthig it says: "Taking the essence in seven states, whatever arrangement is complete is its nature." Therefore, all arrangements appear as the complete wheel of deities. If one asks: What is the manner? The answer is: There are four ways of arranging: outer, inner, secret, and very secret. The definition is: Derived from the word "mandala", "manda" means essence or quintessence, and "la" means the act of holding, i.e., taking. Because it holds the basis of the qualities of the essence, it is the meaning of taking the essence. As it says in the Sparkhab: "Manda means the meaning of essence, and la means taking." Generally
Chinese
解释说，因为被围绕着主要者，所以是坛城。
English
It is explained that since it is surrounded by the principal one, it is a mandala. Classification: From the secret of the Buddha, for the purpose of Dharma, it is divided into three types of mandalas: nature, samadhi, and image. Or, as stated in the Root Tantra Subsequent, "The division of body, speech, and mind, the mandala is considered to be of three types." Thus, it is divided into three types. Or, as stated in the Minor Commentary, "There are twelve types of mandalas, namely, suchness, nature, the mandala of taming with compassion, samadhi and image, superior samadhi image, bodhicitta and superior bodhicitta, the mandala of assembly and spontaneous accomplishment." Thus, there are divisions into twelve types, etc. Here, from the extensive explanation, as it is said, "Here are the nature mandala, the image and the superior image, the samadhi and the superior samadhi, the bodhicitta and the supreme assembly." Thus, it is divided into seven types to explain. First, the nature mandala, as stated in the Lamrim, "First is the nature mandala, the nature itself, spontaneous accomplishment, and the ultimate fruit mandala. This is also divided into three types according to the occasion." Among these, the first is: All dharmas are primordially pure by nature, this is the nature mandala of abiding reality. As stated in the Lamrim, "The nature of dharmata is free from elaboration, all things are thus, it is the mandala of nature itself." Second, the nature of spontaneously accomplished mandala is: When all conceptual thoughts are pacified, it is naturally pure, spontaneously accomplishing body and wisdom. As previously stated, "The forty-five mandalas, abiding in the realms and sources, the Victorious One said are spontaneously accomplished." Third, the ultimate fruit mandala is: In the Dharmadhatu of Akanishta, body and wisdom abide inseparably. As previously stated, "The ultimate fruit in Akanishta, abiding in the form of mandala and retinue." Second, the image mandala is: The ultimate image is considered to appear as the mandala of conventional deities. In the extensive explanation, it says, "The true image mandala, understands the great coarse one as skillful means, understands the individual characteristics as wisdom."