Tibetan
རིགས་ལྔ་ཡན་ཆད་སྤྲུལ་པ་དང་སེམས་དཔའ་མན་ཆད་རང་རྒྱུད་པར་འཐད་གསུངས། ལྷ་རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་པ་སོགས་ནི། སྤྱིར་འཁོར་ཆ་གཉིས་ཡོད་པར་ངེས་ཀྱང་འདིར་རྟོག་ཚོགས་སྦྱར་བའི་འཁོར་རྣམས་ཡས་སྤྲུལ་ཡིན་པར་བཞེད། རྒྱལ་བ་གཡུང་ནི་ཡིན་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱངས་སྤྲུལ་དུ་མཛད་པ་སོགས་མང་ཡང་རང་ལུགས་ལ་ཕྱི་མ་གཉིས་པོའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པར་ཐུགས་རང་སྣང་གི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་དེའི་ ཚེ་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་གཉིས་པ་ལས་སྟོན་པའི་དགོངས་པ་གཟོད་དག་ཐོབ་ནས་མྱོང་བར་བཤད་པ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ལས་སེམས་དཔའ་སོགས་པ་ལ་སྦྱངས་པས་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཚུལ་གསུངས་པ་དང་། སྤར་ཁབ་ལས་མཐར་ལམ་པར་བཤད་པ་སོགས་དང་འགལ་བ་དང་། གདུལ་བྱ་མེད་པའི་སྤྲུལ་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་དེ་སྤོང་དགོས་ཤིང་། འཁོར་ཆ་གཉིས་ཡོད་ན་འདིར་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྟོག་པ་ལས་མ་སྨོས་པ་དང་མ་མཐུན། གདུལ་བྱའི་རྟོག་པ་སྦྱང་ཚུལ་སྤྲུལ་པ་རེ་རེས་སམ་གཅིག་གིས་སྦྱོང་། དང་པོ་ལྟར་ན་སྤྲུལ་པ་རྣམས་དགོངས་པ་འདི་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མིན་པར་འགྱུར་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། ལྡོག་ཆ་སོ་སོར་དབྱེ་བ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ལོ་ཞེས་དཔྱད་དོ། །སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་ཚོགས་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་ན་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་གྲངས་བཞིན་ནམ། ལམ་སྐབས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་གྲངས་བཞིན་ནམ། འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་གྲངས་བཞིན་ལྷར་སྒྲུབ་བམ། དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ལོ་སྙམ། ལེའུ་དང་པོའི་དགོངས་དོན་བཞིན་ལྷ་རྟོག་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ལམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་ཚེ་དེ་དང་ཆ་འདྲ་བའི་རྒྱུད་མས་སྦྱངས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ཉམས་སུ་ལེན་བྱ་ཡིན་ནམ་བརྟག གཞན་ཡང་འོག་མིན་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ན་སངས་རྒྱས་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་བཞུགས་མི་བཞུགས་སོགས་ཀྱི་དོགས་འབྱིན་ཡང་འགོད་པར་མཛད་པ་ཡོད་དེ་མང་བས་འཇིགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བསྡུ་བ་འདི་རྒྱུད་དོན་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་སྟོན་པས་གསུངས་སམ་མ་གསུངས། གསུངས་ན་གླེང་བསླང་བའམ་མ་བསླང་བར་གསུངས། དང་པོ་ལྟར་ན་གླེང་མ་བསླང་བར་གསལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ལེའུ་གཉིས་པ་དགོས་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྟོན་པས་མ་གསུངས་ན་གང་གིས་གསུངས། སྡུད་པ་པོས་གསུངས་ན་སྟོན་པས་གསུངས་པ་ཞིག་གམ་མ་གསུངས་པ་ཞིག་གསུངས། དང་པོ་ལྟར་ན་གོང་དང་འདྲ་བར་ཐལ་ཞིང་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་རྒྱུད་དོན་སྡུད་པ་པོས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུད་དོན་མིན་ན་རྒྱལ་བ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ལས་ཕྱུང་བར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་བསྡུ་བ་འདི་ཚིག་འདུས་ནས་སམ་དོན་འདུས་ནས་ སྡུད་ཅེས་པ་དང་། བསྡུས་པ་ལ་དགོས་ཆེད་ཅི་ཡོད་ཀྱང་བརྟག་གོ། །།ལེའུ་གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གླེང་བསླང་བ་ལ་དཔྱད་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་གླེང་བསླང་བ་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ། གསང་དབང་བསྐུར་བ་ལ་དཔྱད་པ་དང་། དབང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་གླེང་གཞི་གླེང་བསླང་དབང་བསྐུར་རྒྱུད་བཤད་རྣམས་ཆིག་རྫོགས་སམ་སྔ་ཕྱིའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་བཞག་ཅེས་དཔྱད་དགོས་ཤིང་། ཁྱད་པར་གྱི་བྱེད་ཆོས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ཉི་ཟླ་གཉིས་འདྲེས་ཀྱི་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་གང་ཞིག་ཡུམ་གྱི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གྱི་ཆ་གང་དུ་ངོས་བཟུང་། སྟོན་པ་ཡབ་ཡུམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ལ་ཉི་ཟླ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོད་པ་མི་འགལ་བའི་ཚུལ་དང་། འཁོར་རྣམས་ལ་ཁུ་རྡུལ་དང་འཁྲི ག་སྲེད་ཕྲ་མོ་ཡོད་པར་འདོད་དམ་ཞེས་བརྟག་གོ ། འཁོར་རྣམས་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ངེས་པར་བརྟེན་དགོས་མིན་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེས་གྲོལ་བའི་ཐིག་ལེ་དྲངས་ནས་བཤད་པ་སོགས་ལྟར་ན་མཐར་ལམ་པ་མི་སློབ་ལམ་དུ་ཤེར་དབང་ནས་ཞུགས་པས་ཆོག་པར་གསུངས་པ་དགོངས་པའི་གནད་གཅིག་གམ་སྙམ་ཞིང་འདིའི་སྣོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལྷན་ཅིག་པ་ཡིན་མོད་གོ་ཕྱེ་བའི་འཁོར་ཡང་སྣོད་ཙམ་དུ་རུང་ངམ་ཞེས་པ་དང་། སྟོན་པའི་དགོངས་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ད་དུང་མ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་གསང་དབང་གི་ངེས་ཚིག་འཇོག་ན་ཤེར་དབང་ཡང་དེར་ཐལ་ལོ་ཞེས་དོགས་སོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུད་སྡེ་གཞན་དུ་གསང་དབང་བསྐུར་ཚུལ་གསུངས་པ་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་དགོས་པར་སྣང་། གཉིས་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པའམ་དབང་བསྐུར་བ་དངོས་ལ་སྤྱན་འགྲེལ་ལྟར་རང་བཞིན་གཞིའི་དང་། སྤར་ཁབ་ལྟར་བགྲོད་པ་ལམ་གྱི་དང་། རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལྟར་མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་གི་སྐབས་སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་དང་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་སྒྲུབ་ཚུལ་སྤྱིར་འཆད་འགྱུར་ལས་ཤེས་པས་མ་སྤྲོས་ཤིང་། འདིར་གནས་དམིགས་འགྲོ་འོང་མེད་པ་གསུམ་འོག་མ་པའི་ལྟར་ལས་ཁྱད་འཕགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདྲེན་ཏེ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ དུ་སྒྲུབ་བོ། །གྲོལ་ལམ་ཅིག་ཆར་བ་སེམས་ལྔ་ནས་བགྲོད་དམ་མི་བགྲོད། དང་པོ་ལྟར་ན་དམ་བཅའ་ཉམས་ཤིང་གཉིས་པ་ལྟར་ན་རྒྱུད་འགྲེལ་དག་དང་འགལ་ལོ། །ཐབས་ལམ་འོག་སྒོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དབང་ཕྱི་མ་གཉིས་བ
Chinese
据说，五种姓以上是化身，菩萨以下是自续。拉杰·卓普巴等人认为，一般来说，肯定有两部分眷属，但这里认为与分别念集合的眷属都是增上的化身。嘉瓦·永以是存在方式和显现方式的角度，将之作为串习化身等，虽然很多，但在自宗看来，必须承认与后两者相同，是心自显现的化身，在那时，从续部的第二品中，才能获得并体验到导师的真实意趣。从大海中，菩萨等通过串习而成为胜者的方式被讲述，以及从占卜中最终成为道等相违背，并且没有所化众生的化身会变得毫无意义，因此必须避免。如果有两部分眷属，那么这里没有提到一个人的分别念，这与此不符。如何调伏所化众生的分别念，是通过每个化身还是一个化身来调伏？如果按照前者，那么化身们就不能表达这个意趣或其他意趣了。如果按照后者，那么区分不同的反体就没有意义了。如此进行辨析。如果将众生的分别念视为天神的自性，那么在基础阶段，是按照每个众生的数量来成就天神，还是在道阶段，按照瑜伽士的数量来成就天神，或者在果位阶段，按照道达到究竟的数量来成就天神？我认为这些都会变成一体。如果按照第一品的意趣，当修行者修持天神分别念无别的意义时，那么与此相似的续部所调伏的集合是修持的对象吗？此外，在色究竟天法界宫殿中，是否安住着四十二尊佛等疑问也被记录下来，但因为太多而感到畏惧。第三个问题是，这个汇集是续部的意义吗？如果是，那么是导师所说还是未说？如果说了，那么是引发争论而说还是没有引发争论而说？如果按照前者，那么显然是没有引发争论而说。如果按照后者，那么第二品就变得没有必要了。如果导师没有说，那么是谁说的？如果是汇集者说的，那么是导师所说的还是未说的？如果按照前者，那么就和上面一样有同样的过失，如果按照后者，因为续部的意义是由汇集者所说，那么导师就变得毫无意义了。རྒྱ
English
It is said that emanations above the five families and beings below bodhisattvas are considered to be self-continuum. Lhaje Drophukpa and others state that generally, it is certain that there are two parts of retinue, but here, it is considered that all the retinues combined with conceptual aggregates are superior emanations. Although there are many instances where Gyalwa Yung is made into a trained emanation from the perspective of the way of being and the way of appearing, according to one's own system, it is necessary to acknowledge that it is an emanation of one's own mind, in accordance with the latter two aspects. At that time, from the second chapter of the tantra itself, it is said that one obtains and experiences the intention of the teacher purely. It contradicts the way in which bodhisattvas and others become victorious through training from the ocean, and the way in which the path is ultimately explained from divination, etc., and the emanation without beings to be tamed becomes meaningless, which must be avoided. If there are two parts of retinue, then it is inconsistent with the fact that only one person's conceptualization is mentioned here. How are the conceptualizations of beings to be tamed trained, through each emanation or through one emanation? If according to the former, then the emanations will not be able to express this intention or another intention. If according to the latter, then distinguishing the different reverse aspects becomes meaningless. Thus, it is analyzed. If the conceptual aggregates of beings are established as the nature of deities, then in the base stage, are deities established according to the number of individual beings, or in the path stage, according to the number of yogis, or in the result stage, according to the number of those who have completed the path? It seems that all of these will become one. According to the intention of the first chapter, when a practitioner practices the meaning of the inseparability of deity and conceptualization, is the collection of those trained by a similar tantra the object of practice? Furthermore, doubts such as whether forty-two Buddhas reside in the palace of Akanishta Dharmadhatu are also recorded, but it is feared because there are too many. The third question is, is this compilation the meaning of the tantra or not? If it is, then did the teacher speak it or not? If he spoke it, did he speak it with or without raising a debate? If according to the former, then it is clear that it was spoken without raising a debate. If according to the latter, then the second chapter becomes unnecessary. If the teacher did not speak it, then who spoke it? If the compiler spoke it, then did he speak something that the teacher spoke or something that he did not speak? If according to the former, then there is the same fault as above, and if according to the latter, since the meaning of the tantra is spoken by the compiler, then the teacher becomes meaningless.
Chinese
如果不是这样，就与所说从普贤王如来的意趣中取出相违背了。还有，这个“汇集”是从词汇汇集，还是从意义汇集而称为“汇集”呢？对于汇集有什么必要，也应当考察。第二品分为二：对非共同的引发进行考察，以及对共同的引发进行考察。第一品又分为二：对秘密灌顶进行考察，以及对二灌之业共同宣说进行考察。第一品是：在此，应当考察所说的基础、引发、灌顶、续部讲解等，是同时圆满，还是安立为先后的次第？特别是作为特殊作用法的父母双运的日月二者交融之物，其中，母亲的明点红白之分，应当如何确定？导师父母具有智慧之身，具有日月菩提心，这与不相违背的道理，以及对于眷属们，认为有精液和细微的贪欲吗？应当考察。眷属们是否必须依赖手印？如同一切智法王从解脱的明点中引导而宣说等，最终从不学道进入道，从智慧灌顶开始就可以了，是否是这个意趣的关键呢？并且，此处的器皿之主虽然是俱生者，但是否也允许开悟的眷属仅仅作为器皿呢？如果仅仅是不曾体验导师无别的广大智慧，就安立为秘密灌顶的定义，那么智慧灌顶也同样会落入这个范畴，对此表示怀疑。此外，似乎还需要辨别与其他续部中所说的秘密灌顶方式不同的特点。第二品是：对于生起次第或者实际灌顶，如同《眼释》一样，有自性基之，如同火镰一样，有行道之，如同《广大释》一样，有究竟果之生起次第，那些时候，关于无生无灭以及二者无别之理的证成方式，通常会从将要讲解的内容中了解，因此不再赘述。此处，安住、专注、无来去这三者，是从下部而来，还是引导出超胜的特征，从而证成无别的意义呢？是否同时从五心道中解脱？如果是前者，则会违背誓言，如果是后者，则会与续部注释相违背。将方便道作为下门灌顶的范畴，从而进行后二灌顶。
English
If not, it contradicts the statement that it was taken from the intention of Samantabhadra. Also, is this "collection" called "collection" because it is a collection of words or a collection of meanings? What is the necessity for collecting, and should it be investigated? The second chapter is divided into two: an examination of the uncommon initiation, and an examination of the common initiation. The first chapter is further divided into two: an examination of the secret empowerment, and an examination of the common exposition of the actions of the two empowerments. The first is: Here, it is necessary to examine whether the basis of discussion, the initiation, the empowerment, and the explanation of the tantra are all complete at once, or whether they are arranged in a sequence of before and after. In particular, what is the basis for the special action of the union of the father and mother, the two intermingled substances of the sun and moon? How should the white and red parts of the mother's bindu be identified? How can it be reconciled that the teacher, the father and mother, who possess the body of wisdom, have the mind of the sun and moon bodhicitta? And for the retinue, is it believed that there are seminal particles and subtle desires? It should be investigated. Is it necessary for the retinue to rely on mudras? According to the omniscient Dharma Lord's explanation of drawing out the bindu of liberation, it seems that it is sufficient to enter the path of no more learning from the wisdom empowerment. Is this the key point of the intention? And although the main vessel here is the coemergent one, is it permissible for the enlightened retinue to be merely vessels? If the definition of secret empowerment is established merely because one has not yet experienced the great wisdom of the teacher's non-dual intention, then the wisdom empowerment would also fall into that category. I have doubts about this. Furthermore, it seems necessary to distinguish the differences from the way secret empowerment is conferred in other tantras. The second is: For the generation of bodhicitta or the actual empowerment, as in the Commentary on the Eye, there is the nature of the basis; as in the flint, there is the path of practice; as in the Extensive Commentary, there is the generation of bodhicitta of the ultimate fruit. At those times, the methods of proving the unborn and unceasing and the non-duality of the two will generally be known from the explanations that will be given, so I will not elaborate. Here, the three of abiding, focusing, and having no coming and going are drawn from the lower tantras, and the characteristics of excellence are drawn out to prove the meaning of non-duality. Does the path of liberation proceed from the five minds simultaneously, or does it not proceed? If it is the former, then the vows will be broken, and if it is the latter, then it will contradict the tantras and commentaries. By making the path of means the domain of the lower gate empowerment, the latter two empowerments are