Tibetan
བབ་བརྒྱད་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས། ཨ་ནུ་མན་ཆད་ཀྱི་ཐེག་པ་བརྒྱད་ཡིན་པ་འགྲེལ་ཆུང་པིཎྜཱརྠ་སོགས་ལས་གསལ་ཞིང་། དེའི་ཚེ་སྤྱིར་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གསུམ་གྱི་ཟླས་ཕྱེ་པའི་ཨ་ཏིར་འཇོག་ན་ལུང་རིགས་དུ་མས་གནོད་པར་མ་ཟད་འོག་མས་གོང་མའི་དོན་མི་མཐོང་བར་བཞེད་པའི་བསྟན་པ་སྤྱི་སྐད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ཀྱང་འདས་པར་འགྱུར་ལ། མ་ཧཱའི་ནང་གསེས་ཀྱི་ཨ་ཏིར་འཇོག་ན་འདིའི་ལུགས་ལ་སྤྱིའི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གི་རྣམ་བཞག་མི་འདོད་པ་ཞིག་གམ་འདོད་ན་འདི་ཉིད་ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །གདན་སེང་གེ་སོགས་ནི་ཡས་སྤྲུལ་གྱི་དབང་དུ་ཐུགས་རིག་པ་རང་སྣང་བའི་གདན་ཡིན་པར་ངེས་ཀྱང་། རྒྱུད་མས་སྦྱངས་ལྟར་ན་རྒྱ་མཚོ་དང་སྤར་ཁབ་ཏུ་བཤད་པ་དང་བསྟུན་ཏེ་སྨོན་ལམ་གུས་པའི་གདན་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་ཤིང་སྐབས་འདིར་ནི་གཉིས་ཀ་གཞི་མཐུན་དུ་བཤད་པ་གང་ཞིག སྤྲུལ་སྦྱང་རྒྱུད་ཐ་དད་དུ་མ་གྱུར་པ་ཞིག་གི་ཕྱོགས་ནས་བསྙད་དམ་སྟེ་གཞན་དུ་ན་དཀའ་བར་མངོན་ནོ། །གདན་གྱི་རིམ་པའི་ཁྱད་པར་རིགས་ལྔ་སོགས་ཀྱི་གནས་ཚོད་དང་ སྣང་ཚོད་གང་དབང་བཙན་པས་འཇོག དང་པོ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྔ་བརྩེགས་སུ་ཆོག་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན། བདེ་གཤེགས་རང་སྣང་གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་ཞེས་དྲིས་ཏེ་སྨྲ་དགོས་པ་ལས་གླེང་གཞིའི་སྐབས་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་བཟུང་བར་མངོན་པས་གོང་གི་ཉེས་པས་གནོད་པར་སེམས་སོ། །ཟླ་བ་སྟེང་དུ་འོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་དང་སྦྱར་ཏེ་འཆད་པར་མཛད་པ་ཞི་བའི་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་མཉམ་སྦྱོར་ཀུན་ལ་ངེས་ཀྱང་ཁྲོ་བོར་ཉི་གདན་སྟེང་དུ་འོང་བར་དཔྱད་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འཁོ ར་རིགས་ལྔ་ཡབ་ལྔ་རྟོག་པ་དང་ཆོས་མཐུན་བརྩི་བའི་སྐབས། གཞུང་གཞན་དུ་སྨོས་པའི་ཕུང་ལྔའི་གོ་རིམ་དང་མི་འགྲིག་པ་ནི་འདིར་འཛིན་པའི་གཞི་རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཙོ་བོར་འདོད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིན་པར་རྣམ་བཤད་དག་ལས་གསུངས་པ་ན། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ལའང་དོན་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ལས་གཞན་ཡང་དག་མིན་པའི་རྟོག་པ་ལས་ལོགས་སུ་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་སོགས་ལ་འདིའི་གོ་རིམ་ལྟར་སྨོས་རིགས་པར་དོགས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་དག་ཚུལ་དང་ལྷར་སྣང་བའི་འཐད་པ་དང་དེའི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་དོགས་གཅོད་ནི་རྒྱུད་འགྲེལ་གསེར་གྱི་ལྡེའུ་མིག་སོགས་ལས་རྒྱ་ཆེར་བྱུང་བས་འདིར་མ་བཀོད་དོ། །ད་ནི་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཡན་ལག་བརྒྱད་ཅུ་དང་ལྡན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་མ་དག་པའི་སྣ
Chinese
在八个层次中，阿努以下的八个乘法在《释小·句义》等中有明确说明。那时，如果将总的续、教、诀窍三者分开的阿底瑜伽，不仅会受到多种理证的损害，而且还会超越下者不认同上者意义的教法总语的印记。如果将大瑜伽的内部分为阿底瑜伽，那么按照此派的观点，要么不承认总的续、教、诀窍的分类，要么如果承认，那么这本身就不是最终要获得的。狮子座等座垫，虽然确定是由于增上生的缘故，是心觉自显的座垫，但按照下续的修习，必须按照大海和占卜的说法，承认是祈愿恭敬的座垫，而此处是将两者作为基础相同来讲述的，难道是从化身、修习、续部未变为他体的角度来叙述的吗？否则就显得困难了。座垫次第的差别，是五部等的状态和显现，哪一个权力强大就按哪个来安排。如果按照第一种，那么一切都可以是五层叠加的。如果按照第二种，那么就必须询问是如来自己显现还是所化他人显现，然后才能说，但从讨论的基础来看，似乎是按照第一种来把握的，所以担心会受到上述过失的损害。关于来到月亮之上的理由，结合外、内、密三种来解释，对于寂静本尊父母双运的一切都是确定的，但对于忿怒本尊来到日轮之上则需要考察。第三种情况是，在将自性二无分别的眷属五部、五部本尊与分别念视为相同的情况下，与其他论典中所说的五蕴顺序不一致，是因为此处将作为执着基础的根本识视为主要的原因，这是在各种释论中所说的。对于超出此范围的，也应该按照此处的顺序来说明，因为他们也持有意义的宗派，并且认为不是从其他正确的分别念中单独成立的，等等，对此表示怀疑。此外，关于如此清净的方式和显现为本尊的合理性，以及对其种类的辨别的疑问，在续部注释《金钥匙》等中有广泛的阐述，所以在此不再赘述。现在要考察的是，具有八十支分的五蕴不净的显
English
Among the eight levels, the eight vehicles below Anu are clearly explained in commentaries such as the Pindartha. At that time, if Atiyoga is defined as the division of the general tantra, agama, and upadesha, it will not only be harmed by various logical arguments, but will also transcend the general statement of the teachings that the lower does not recognize the meaning of the higher. If the inner division of Mahayoga is defined as Atiyoga, then according to this system, either the classification of the general tantra, agama, and upadesha is not accepted, or if accepted, then this itself is not the ultimate goal to be attained. Although the lion seat and others are definitely the seat of self-manifestation of mind and awareness due to the cause of increase, according to the practice of the lower tantras, it must be admitted as a seat of aspiration and reverence according to the explanation of the ocean and divination. Here, both are explained as having the same basis. Is it narrated from the perspective of the incarnation, practice, and tantra not becoming other? Otherwise, it seems difficult. The difference in the order of the seats is determined by which of the states and appearances of the five families, etc., has the stronger power. If according to the first, then everything can be stacked in five layers. If according to the second, then it must be asked whether it is the Tathagata's own manifestation or the manifestation of others to be tamed, and then it can be said. However, from the basis of the discussion, it seems to be grasped according to the first, so it is feared that it will be harmed by the above-mentioned faults. Regarding the reason for coming to the moon, it is explained in conjunction with the outer, inner, and secret, which is certain for all peaceful deities in union, but it is necessary to examine the wrathful deities coming to the sun mandala. The third case is when the retinue of the five families, the five Buddhas, and the conceptualizations of the self-nature that are inseparable are considered to be the same. The inconsistency with the order of the five aggregates mentioned in other treatises is because the fundamental consciousness, which is the basis of clinging, is considered to be the main reason here, as stated in various commentaries. For those who are outside of this, it is also appropriate to explain according to this order, because they also hold the tenets of meaning and believe that they are not established separately from other correct conceptualizations, etc. Furthermore, the doubts about the way of purification and the rationality of appearing as deities, and the differentiation of their types, are extensively explained in the tantra commentary "Golden Key" and others, so they are not repeated here. Now, what needs to be examined is the impure appearance of the five aggregates with eighty branches.
Tibetan
ང་བ་སོར་བཞག་འདི་ཁོ་ན་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་མིན་པ་གང་ཞིག་དེ་རྟོགས་མི་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པའི་དམ་བཅའ་འ ཐད་དམ་མི་འཐད། དང་པོ་ལྟར་ན་རྟོགས་པ་དེ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ན་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་མིན་པར་འགྱུར་ཞེས་ཞལ་ལུང་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ལམ་རྐྱེན་གྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་བཞག་དགོས་པ་མིན་ནམ་དཔྱད་པར་ཞུའོ། །ཡང་བཙུན་མོ་དམ་པ་ཞེས་པའི་ཐད་ཀྱི་འགྲེལ་པར་སེམས་མ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པས་དམ་པའོ་གསུངས་པ་དང་ཁ་ཅིག་བཙུན་མོའི་ཚོགས་ཞེས་པས་རྒྱུད་འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་ངོས་བཟུང་མཛད་པ་དག་ལ། རིམ་བཞིན་འདིར་རྒྱུད་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའི་རྟོག་པ་དང་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དང་ ཡབ་ཡུམ་གྲངས་མཉམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་རུང་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བས་དགོངས་པ་དཔག་དཀའོ་སྙམ་མོ། །ཕྱི་སེམས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་དུས་བཞིའི་ལྷ་མོ་ཞེས་དུས་བཞིར་གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་འདིའི་ལུགས་ལ་སྤྱིར་དུས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཞི་ལས་མི་འདོད་པའམ། ལྷ་རྟོག་ཆོས་མཐུན་བརྩི་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་བཞིར་གྲངས་མ་ངེས་པའི་དུས་ཀྱང་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་སམ་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱ་ཞིང་། གཞུང་གཞན་ལས་མ་འོངས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གཏན་མི་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བར་མ་ངེས་པས་འབྱེད་དགོས་པར་སེམས་སོ། །མ་ངེས་པའི་དུས་འདི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ཡིན་པར་རང་ལུགས་སུ་མི་བཞེད་པ་དེ་ལྟ་ནའང་སྤར་ཁབ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་འདྲ་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ལུང་དོན་ལ་འགལ་སྤོང་བྱ་དགོས། འདིར་ཞི་བའི་གླེང་གཞིའི་སྐབས་འཇོམས་བྱེད་ཁྲོ་བོའི་འཁོར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ལ་ཐུག་ཅིང་། ཁྲོ་མོ་བཞིའི་རྟོག་པ་གཞུང་ཚིག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་མཛད་པ་དག་ལ་ཐལ་རྒྱུད་དང་གླང་ཆེན་རབ་འབོགས་སོགས་དང་འགལ་བའི་ཚུལ་འདི་ལྟར་སྣང་སྟེ། དེ་ལས། རྟག་སོགས་མཚན་མ་ལས་སྐྱེད་ཕྱིར། །བཙུན་མོ་ཞེས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་། དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་རྟག་པར་ལྟ་བ་གནས་སུ་དག་པ་བཛྲ་ཨངྐུ་ཤ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་རྒྱུད་གཞུང་སོ་སོའི་དགོངས་པ་ཐ་དད་གཅིག་གིས་གཅིག་སུན་འབྱིན་མི་བྱའོ་སྙམ། སྤྱིར་ལེའུ་དང་པོའི་འཁོར་འདི་ལྷན་ཅིག་པའི་འཁོར་འདི་རྣམས་སྦྱངས་སྤྲུལ་གང་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་དགོས་ན་སྟོན་པའང་དེ་མཐུན་བརྟག་དགོས་པར་མཚུངས་པ་གོང་མ་འགའ་བཞེད་ཀྱང་། ཅུང་ཟད་སྤྲོས་པའི་དབང་དུ་བགྱིས་ན། སྔ་རབས་ཁ་ཅིག་
Chinese
仅仅是保持自性，如果这不能区分五种姓佛陀，那么区分证悟与未证悟的誓言是否合理？如果按照第一种说法，证悟依赖于因缘，那么就与口头教言中说的“不是自性显现”相矛盾。如果按照第二种说法，仅仅是凭借道路因缘而显现，难道不需要安立为果吗？请加以考察。还有，关于“圣洁明妃”的解释中说，因为比普通女性更加殊胜，所以是圣洁的。有些人认为“明妃众”是指这部续是智慧的续。对于这些观点，因为这里是与一部续所包含的证悟相结合，并且因为双尊的数量相等，所以似乎不应该那样认为，难以揣测其意。外心的明妃是四季的女神，对于四季数量确定的理由，按照这种观点，一般不承认有四种以上的时间划分吗？或者在计算神祇证悟和佛法一致时，必须承认有四种以外的数量不确定的时间吗？需要加以考察。其他论典中说“未来不生之法”，我认为需要区分的是，与此不同的特点是，完全不生和不确定是否会生。如果不承认这种不确定的时间是平等性的时间，那么就必须消除与《抛掷骰子经》中“无法指示像这样的自性”的经文意义的矛盾。在这里，寂静的讨论场合中，摧毁者的忿怒本尊眷属出现的原因是什么？对于四忿怒母的证悟，如果按照字面意思来理解经文，那么似乎与《根本续》和《象王大势经》等相矛盾。其中说道：“因为从常等相中产生，所以称为明妃。”以及“在胜义中，认为众生是常住的，安住于此的是金刚钩。”然而，我认为不应该用各自续部的不同观点来互相驳斥。总的来说，如果需要考察第一品中的眷属和同时产生的眷属是化身还是报身，那么也同样需要考察本师。虽然有些前辈是这样认为的，但稍微详细说明一下，有些古代人
English
If merely maintaining self-nature does not distinguish the five Buddha families, is the vow to differentiate between realization and non-realization reasonable? According to the first view, if realization depends on conditions, it contradicts the oral instruction that says, "It is not a manifestation of self-nature." According to the second view, if it merely manifests through the path's conditions, shouldn't it be established as the result? Please examine this. Furthermore, regarding the explanation of "Noble Consort," it is said that she is noble because she is more excellent than ordinary women. Some consider the "assembly of consorts" to mean that this tantra is a tantra of wisdom. Regarding these views, since here it is combined with the realization contained in one tantra, and because the number of consorts is equal, it seems that it should not be considered that way; it is difficult to fathom the meaning. The consort of the outer mind is the goddess of the four seasons. Regarding the reason for the fixed number of four seasons, according to this view, is it generally not accepted that there are more than four divisions of time? Or, when calculating deity realization and Dharma conformity, must it be admitted that there are times with uncertain numbers other than four? This needs to be examined. Other treatises say "future non-arising phenomena." I think the distinction that needs to be made is that, unlike this, the characteristics are complete non-arising and uncertain whether it will arise. If this uncertain time is not accepted as the time of equality, then the contradiction with the meaning of the scripture in the Dice Throwing Sutra, "It is impossible to indicate such a self-nature," must be resolved. Here, in the context of peaceful discussion, what is the reason for the appearance of the wrathful retinue of destroyers? Regarding the realization of the four wrathful mothers, if the scriptures are understood literally, it seems to contradict the Root Tantra and the Elephant King's Great Power Sutra, etc. It says, "Because it arises from the characteristics of permanence, etc., it is called a consort." And, "In the ultimate sense, Vajra Ankusha is the one who sees beings as permanent and abides in purity." However, I think that the different views of each tantra should not refute each other. In general, if it is necessary to examine whether the retinue in the first chapter and the simultaneously arising retinue are emanations or enjoyments, then it is equally necessary to examine the teacher. Although some predecessors think so, to elaborate a little, some ancient people