Tibetan
་ཞིག་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ལ་དཔྱད་པ་དང་། མཚན་དེ་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་དོན་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་དོན་དང་སྤྱི་དོན་གཉིས། དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ གཉིས་ཁོ་ནའི་ཆེད་དུ་བསྟན་པ་མིན་པ་དེ་ལྟ་ནའང་། དབང་པོ་ཐ་མར་འབྲུ་གཉེར་དགྲོལ་བའི་སྔོན་དུའང་ལུས་རྣམ་བཞག་ཙམ་ལ་བསླབ་ན་དཀྱུས་ས་བསྟན་པའི་རྟ་ལྟར་གཞུང་གི་ཚིག་དོན་བཟུང་བདེ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་མཚན་ཙམ་བསྟན་ཅིང་། སྤྱི་དོན་དངོས་སུ་འཆད་སྲོལ་མ་བྱུང་བས་མཚན་གྱི་དོན་ནི་དབང་ཐ་ལ་སྤྱིའི་ཆིངས་ལ་བསླབ་པའི་དགོས་པ་ལས་ལྷག་པ་ཞིག་ཡོད་པས་བསྟན་ནམ་ཞེས་དཔྱད་དོ། །མཚན་མཐོང་བའམ་ཐོས་པ་ཙམ་ལས་རྒྱུད་དོན་རྟོགས་པའི་དབང་རབ་དེ་སྔོན་བྱུང་ངམ་རྗེས་འཇུག་གི་འཁོར་ཞིག་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་དབང་རྣོན་ཁ་ཅིག་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རྟོགས་སྲིད་པའི་མཐའ་བཀག་ནུས་སམ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་གསང་བདག་རང་གི་རྒྱུད་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་འཁོར་ལ་འཆད་པའི་ཚེ་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་བཞག་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྗེས་འཇུག་གི་དབང་རབ་དེས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་དགོས་པ་གང་ཞིག མཚན་ཙམ་དང་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཚིག་འགལ་བར་སྣང་བ་དང་། གལ་ཏེ་འགལ་བས་ཀྱང་དོན་ཙམ་གོ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད་མཐའ་དག་གོ་བས་ཁྱབ་ན་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པས་གསེར་བུམ་ཡིན་མིན་སོགས་ཀྱང་གོ་ནུས་པར་ཐལ་ལོ། །རྒྱུད་འདིའི་གླེགས་བམ་གྱི་ཀླད་དུ་མན་ངག་དང་མཐུན་པའི་མཚན་འབའ་ཞིག་སྨོས་པ་དེ་མ་ཧཱའི་ནང་གསེས་ཀྱིས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཨ་ཏི་ཡིན་པ་ཞིག་ན་ལམ་རིམ་ཆེ་ཆུང་སོགས་ནས་མ་ཧཱའི་རྒྱུད་དུ་འཆད་ཚེ་མཚན་དེ་སྐད་མི་སྨོས་པར་འགྱུར་བའི་འགོག་བྱེད་ཅི་ཞིག་སྙམ་མོ། །འདིའི་ཀླད་དུ་བོད་སྐད་ཁོ་ན་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ནི་སྤྱིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་རིགས་བཞི་ཁོ་ནར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ལོ་ཙཱ་བས་དེ་དང་བསྟུན་པ་ཡིན་ཡང་། འདི་ནི་སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་དུ་ངོས་བཟུང་དགོས་པ་དང་གོང་གི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་དུ་ཞེས་སྨོས་རིགས་པར་དོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཀླད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པར་ཕྱག་བཙལ་བ་ལ་དཔྱད་པ་དང་། གཞུང་གི་དོན་རྒྱུད་དངོས་ལ་དཔྱད་པ་དང་། མཇུག་གི་དོན་རྒྱུད་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་བསྟན་པ་ལ་ དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུད་པ་པོ་གསང་བདག་གིས་ཕྱག་བཙ ལ་བའི་ཡུལ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་
Chinese
是为了来世的缘故。这有两点：一是考察续部的名称，二是考察与该名称相符的续部意义。第一点是，续部的名称意义和总体意义。即使不是专门为了上等和中等根器的人宣说，但对于下等根器的人，即使在解开疑惑之前，仅仅学习身体的分类，也有像指示道路的马一样，容易理解经文词义的必要，但这里仅仅指示了名称。由于没有实际讲述总体意义的传统，所以考察名称的意义，是否因为对于下等根器的人，有学习共同誓言之外的必要而宣说。仅仅看到或听到名称，就能领悟续部意义的上等根器，是先前出现还是后来跟随的眷属？如果是前者，那么能否阻止极少数上等根器的人也能如此领悟的界限？如果是后者，那么秘密主自己领悟了续部的意义，在为眷属宣讲时，就会失去依靠意义来命名的分类。而且，后来的上等根器也必须依靠名相来领悟。仅仅是名称，与基础、道路、果位等词语似乎矛盾。如果即使矛盾也能理解意义，那么是否普遍理解一切，以至于说“瓶子”也能理解是金瓶还是其他？这部续部的书本开头，仅仅说了与口诀相符的名称，如果这是大瑜伽内部分为三类的阿底瑜伽，那么在大小次第等中讲解为大瑜伽续部时，有什么能阻止不提及该名称呢？这里仅仅说了藏语的必要是，一般来说，密咒的续部不一定只有四种印度语言，所以译师会遵循这一点。但这部续部必须被认为是梵语，并且上述理由也因此成立，所以怀疑应该说是梵语。第二点有三：一是考察为了显示开头的意义而顶礼，二是考察经文的意义，即真正的续部，三是考察结尾的意义，即显示续部圆满的行为。 第一点是，结集者秘密主顶礼的对象，即普贤
English
It is for the sake of the next life. There are two points to this: first, examining the name of the tantra, and second, examining the meaning of the tantra that corresponds to that name. The first point is the meaning of the name of the tantra and its overall meaning. Even if it is not specifically taught for the sake of superior and intermediate faculties, for those with inferior faculties, even before resolving doubts, merely learning the classification of the body has the necessity of easily grasping the meaning of the scriptures, like a horse that shows the way, but here only the name is indicated. Since there is no tradition of actually explaining the overall meaning, it is examined whether the meaning of the name is taught because there is something more than the necessity of learning the general vows for those with inferior faculties. Is the superior faculty who can understand the meaning of the tantra merely by seeing or hearing the name a retinue that appeared earlier or followed later? If it is the former, then can the boundary that even a very few superior faculties can understand in this way be prevented? If it is the latter, then when the secret lord himself understands the meaning of the tantra and explains it to the retinue, he will lose the classification of naming based on meaning. Moreover, the later superior faculties must also rely on terminology to understand. The mere name seems to contradict the words base, path, and fruit. If even if there is a contradiction, the meaning can be understood, then if everything is universally understood, it would be inferred that saying "vase" would also understand whether it is a golden vase or something else. At the beginning of the book of this tantra, only the name that matches the oral instructions is mentioned. If this is Atiyoga, which is divided into three categories within Mahayoga, then when explaining it as a Mahayoga tantra in the great and small stages of the path, what can prevent that name from being mentioned? The necessity of mentioning only the Tibetan language here is that, in general, the tantras of secret mantras are not necessarily only the four Indian languages, so the translators will follow this. But this tantra must be considered Sanskrit, and the above reasons are also established for this reason, so it is suspected that it should be said in Sanskrit. The second point has three parts: first, examining the prostration to show the meaning of the beginning; second, examining the meaning of the scripture, that is, the real tantra; and third, examining the meaning of the conclusion, that is, showing the action of the tantra being completed. The first point is that the object of prostration by the compiler, the secret lord, is Samantabhadra.
Tibetan
པོ་དེ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གང་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡིན། དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ལྟར་ན་གཉིས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དགོངས་པ་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ༑ ༑གལ་ཏེ་དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་མ་ཡིན་ན་ངོ་བོའམ་ལྡོག་པའི་ངོས་ནས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་ཙམ་དུ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ཕྱེ་བ་དགོས་མེད་དུ་ཐལ་ལ་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་གོང་གི་ཉེས་པས་གནོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སུ་གནས་པ་ལས། ལེའུ་དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞུང་དང་། མཚན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་གླེང་གཞི་མདོར་བསྟན་པ་ལ་དཔྱད་པ་དང་། རྒྱུད་ཁྱད་པར་གྱི་གླེང་གཞིའི་སྒོ་ནས་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་དཔྱད་པ་དང་། གླེང་གཞིའི་དོན་བསྡུ་བ་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐོག་མར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད། ཨེ་ཝཾ་མ་ཡ་ཞེས་པའི་ཡི་གེ་བཞི་སྨོས་པས་སྟོན་ཞི ང་། དེའང་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གིས་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་དུ་འཆད་པ་ལས། ནང་གསང་གི་ཕུན་ཚོགས་ལྔ་ལྡན་འདི་དག་གླེང་གཞིར་འགྱུར་ཚུལ་ལེའུ་གཉིས་པར་གསུངས་པའི་སྟོན་པས་ལྷན་ཅིག་པའི་འཁོར་ལ་འབྲས་དབང་བསྐུར་ནས་དེ་རྣམས་ནང་གི་མངོན་བྱང་ལྔས་བྱང་ཆུབ་པ་ན་གོ་ཕྱེ་བའི་འཁོར་གྱི་ཆེད་དུ་ཆེད་བརྗོད་ཞུས་ལན་མཛད་པ་ལས་འཕྲོས་ཏེ་རྒྱུད་ཡོངས་རྫོགས་བྱུང་བ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་མངོན་བྱང་ལྔ་པོའང་སྙིང་ག་དང་གསང་བའི་འོག་མིན་དུ་འཚང་རྒྱ་ཚུལ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བཞེད། དེ་དང་ཚུལ་མཐུན་པར་རྗེས་འཇུག་ལམ་པ་ཞིག་གིས་ཐབས་ལམ་སྟེང་འོག་གི་སྒོ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་དོན་མཐར་ཐུག་བརྙེས་པ་ནའང་གནད་དུ་བསྣུན་བྱ་རང་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཐུ ན་མིན་གྱི་གླེང་གཞིར་འཇོག་ཆོག་པར་མངོན་པ་དེའི་ཚེ། ཐབས་གྲོལ་གཉིས་གང་ཟག་ཐ་དད་ཀྱི་ལམ་ཆ་ཚང་རེ་ཡིན་པར་གྲུབ་པས་གོང་གི་ལྷན་ཅིག་པའི་འཁོར་རྣམས་ཐབས་ལམ་པར་བཞག་དགོས་སམ། གྲོལ་ལམ་ལ་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ཟུར་པ་གཙོ་བོར་བསྟེན་པ་མིན་པས་ཐབས་ལམ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཐུན་མོང་ པའམ་སྤྱི་ལྟར་བཤད་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེས་ན་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱི་གྲོལ་ལམ་ལྟར་སྦྱར་ནས་བཤད་པ་ལ་དེའི་ལྟར་གྱི་ཐུན་མིན་གྱི་གླེང་གཞི་འཇོག་ཏུ་མེད་པར་དོགས་སོ། །གླེང་གཞིའི་ཡི་གེ་བཞི་པོ་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ཚེ། འདི་སྐད་བཤད་པའི་དུས་ན་ཞེས་སྨོས་པ་སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་ཐ་མི་དད་པར་སྟོན་པའི་ཚིག་ཡིན་ཚུལ་རང་ལུགས་ཀྱི་བཞེད་པར་གནས་ཀྱང་སྟོན་འཁོར་ཁྱད་མེད་དུ་མཚུངས་པས་སམ་མཚོན་པའི་ངོས་ནས་སྨོས
Chinese
那么，这是属于基、道、果三者中的哪个阶段呢？如果按照第一和第二种情况，就无法理解二者本身以及不可言说的含义。如果这三者不是不可分割的，那么是从本体还是从反体的角度来说的呢？如果按照前者，那么区分基、道、果三者就变得没有必要了，如果按照后者，那么就会受到上述过失的影响。第二，在二十二品中，第一品分为二：正文和题目。第一部分包括：从不共的角度对主题进行简要介绍的分析；从续部特点的角度对主题进行详细阐述的分析；以及对主题意义进行总结的分析。第一部分是指续部开头以五种圆满的自性，通过提及“ཨེ་ཝཾ་མ་ཡ་”（藏文，梵文天城体：एवं माया，梵文罗马拟音：evam maya，汉语字面意思：如是幻化）四个字来展示。这也要通过传承的口诀，从外、内、密三个方面来讲解。其中，内在秘密的五种圆满具备，这在第二品中讲到，作为主题的方式是，导师为共同的眷属进行果灌顶，当他们通过内在的五种现证而证悟时，为了那些能够理解的眷属，进行了特别的提问和回答，由此引申出完整的续部。并且，这样的五种现证也是在心间和秘密的密严刹土中成佛的方式，通过这个要点来理解。与此类似，如果一位后来的修行者通过上下方便道而证得续部的究竟意义，那么需要关注的重点是，他自己身体的坛城可以作为不共的主题。那时，方便和解脱二者被认为是不同个体的完整道路，因此，上述的共同眷属需要被认为是方便道者吗？因为解脱道不主要依赖方便的口诀，所以相对于方便道来说，出现了共同或普遍的说法，因此，在这种情况下，如果按照外解脱道来解释，那么就不能按照那种方式来确立不共的主题，对此表示怀疑。如果将主题的四个字翻译成藏语，那么说“在说这些话的时候”，这句话表明导师和眷属的意念没有差别，虽然这是自宗的观点，但是导师和眷属在没有差别或者从象征的角度来说是相同的。
English
So, to which stage of the ground, path, and fruition does this belong? If according to the first and second cases, then the meaning of the two themselves and the inexpressible will not be understood. If these three are not indivisible, then is it from the aspect of essence or reverse? If according to the former, then distinguishing the ground, path, and fruition becomes unnecessary, and if according to the latter, then it will be harmed by the above-mentioned faults. Secondly, in the twenty-two chapters, the first chapter is divided into two: the text and the title. The first part includes: an analysis of briefly introducing the topic from a unique perspective; an analysis of elaborating on it from the perspective of the special features of the tantra; and an analysis of summarizing the meaning of the topic. The first part refers to the beginning of the tantra, the nature of the five perfections, which is shown by mentioning the four letters "ཨེ་ཝཾ་མ་ཡ་" (Tibetan, Devanagari: एवं माया, Romanized Sanskrit: evam maya, literal Chinese meaning: thus illusion). This also needs to be explained through the oral instructions of the lineage, from the outer, inner, and secret aspects. Among them, the inner secret five perfections are possessed, which is mentioned in the second chapter, as the way to become the topic is that the teacher bestows the fruit empowerment to the accompanying retinue, and when they become enlightened through the inner five realizations, for the sake of the retinue who can understand, special questions and answers are made, from which the complete tantra is derived. Moreover, such five realizations are also the way to attain Buddhahood in the heart and the secret Akanishta, and this is understood through this key point. Similarly, if a later practitioner attains the ultimate meaning of the tantra through the upper and lower expedient paths, then the key point to focus on is that his own body's mandala can be regarded as a unique topic. At that time, the two, means and liberation, are established as complete paths for different individuals, so should the above-mentioned accompanying retinue be regarded as means-path practitioners? Since the liberation path does not mainly rely on separate instructions of means, the common or general statement appears in relation to the means path, therefore, in this case, if explained according to the outer liberation path, then it is doubtful that a unique topic can be established in that way. If the four letters of the topic are translated into Tibetan, then saying "at the time of saying these words" indicates that the minds of the teacher and retinue are not different, although this is the view of one's own school, the teacher and retinue are the same in that there is no difference or from the perspective of symbolizing.