Tibetan
་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས་གཉིས་པའི་སྐབས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པ་ལྔར་གསུ ངས་པའི་དང་པོ་དེ་ཏིང་ནི་དབུ་མ་པས་དོན་དམ་སྟོང་ཞིང་སྤྲོས་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་དང་། ཀྲི་ཡས་སེམས་དག་པ་མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་དང་། ཡོ་གས་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་ཉིད་ལ་སྤྲོས་མཚན་མེད་པ་དང་། མ་ཧཱས་སྣང་བ་གང་ཡང་མ་སྤངས་བའི་སྟོང་ཆེན་དུ་འདོད་དེ༑ འདི་ཉིད་གཞན་ལས་སྤགས་ཚུལ་ལ་དཔྱད་དོ། །སྤྱིར་ལམ་གོང་འོག་ལ་ལམ་པའི་སེམས་བོགས་དབྱུང་བའི་ཆ་ནས་བཟང་ངན་ཡོད་པ་འདོད་དགོས་པ་གང་ཞིག རྒྱུ་ཤེས་པའི་དུས་སུ་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་འདིར་དོན་དམ་རྐྱང་པར་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་ངན་དུ་སོང་བར་གསལ་ལོ་སྙམ་དུ་དོགས་ཤིང་། དེ་དེས་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་གཉིས་གང་འགོགས་ཀྱང་བརྟག་གོ ༑ཀུན་ཏིང་སྒོམ་སྐབས་འདིར་ཡང་ལམ་སྔ་མ་དོན་དམ་ལས་ཕྱི་མ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁ་སྤོས་ན་ངན་དུ་སོང་བར་དོགས་ཤིང་སྒྱུ་མའི་ཆོས་དྲུག་ལས་ལོག་རྟོག་དང་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་བསྒོམ་མམ་མི་བསྒོམ། བསྒོམས་ན་དེས་གྲོལ་ལམ་མི་གྲོལ། གྲོལ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལོག་རྟོག་དང་རྟེན་འབྲེལ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར། མི་གྲོལ་ན་སྒོམ་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་བསྒོམ་ན་སྒྱུ་མའི་ཆོས་དྲུག་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་སྔ་མ་དེ་ཏིང་སྒོམ་པའི་སྟེང་དུ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་སྒོམ་པས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཆར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་རྒྱ་གཅིག་དང་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་རམ་སྙམ། འདིར་ཕྱག་རྒྱ་སྒྱུ་མ་བསྒོམ་མམ་མི་བསྒོམ། བསྒོམ་ན་ཕྱག་གཅིག་དང་ཁྱད་མེད་དུ་ཐལ། མི་བསྒོམ་ན་སྒྱུ་མའི་ཆོས་དྲུག་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་འགལ་ཞིང་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་འདིའི་འཇུག་ཡུལ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་སྒོམ་སྐབས་སུ་ལྷག་པའི་ལྷ་དགུ་བསྒོམ་མ མ་མི་བསྒོམ། བསྒོམ་ན་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་མིན་པར་འགྱུར་ཞིང་མི་བསྒོམ་ན་ ལམ་རིམ་སོགས་ལས་བསྒོམ་པར་བཤད་པ་འགལ་ལོ། །ཡང་ཆོས་གཅིག་གི་དེ་ཉིད་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོ་རྒྱས་ཤེས་སམ་མི་ཤེས། ཤེས་ན་རྒྱ་གཅིག་གིས་ལྷ་སྐུ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པས་ལྷ་གཞན་གྱི་སེམས་༼ཤེས་སམ་༽མི་ཤེས་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་གོང་གི་དམ་བཅའ་ཉམས་ལ། དང་པོ་ལྟར་ན་སྤྲོས་བཅས་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་མི་ཤེས་ན་ཡུམ་དང་ལམ་རིམ་སོགས་ལས་དེ་ལྟར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །རྒྱ་གཅིག་གི་ལྷ་སྐུ་དེ་སྣང་བར་བསྒོམ་མམ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ། ད
Chinese
关于三种果位中的第二种果位，所说的五种瑜伽次第中的第一种，定（藏文）是指中观派认为的胜义是空性，远离八戏论；基（藏文）是指心清净，远离四种垢染；瑜伽（藏文）是指法界平等性，没有戏论和相；大（藏文）是指不舍弃任何显现的大空性。对此，要考察它与其他宗派的区别。一般来说，对于上道和下道，从提升道的心力方面来说，必须承认有好坏之分。因为在认识因的时候，已经无分别地证悟了，所以在这里仅仅修胜义，因此，似乎已经变坏了，对此表示怀疑。并且要考察它能遮止有寂的哪一边。在修昆定（藏文）的时候，也怀疑如果在这里从前道胜义转为后道世俗，是否会变坏，以及是否修习幻化六法中的错觉和缘起幻化。如果修习，那么它能解脱还是不能解脱？如果能解脱，那么一切众生都会毫不费力地解脱，因为修习了错觉和缘起。如果不能解脱，那么修习就变得没有意义了。如果说不修习，那么就与所说的修习幻化六法相违背。还有，如果前者在修定（藏文）的基础上修习悲心幻化，那么因为同一个相续中同时具有两种等持，是否会变成无分别的一个手印和无差别呢？在这里，修不修幻化手印？如果修，那么就成了与一个手印无差别。如果不修，那么就与所说的修习幻化六法相违背，并且成了不是这个殊胜世俗的行境。在修一个手印的时候，修不修殊胜的九尊本尊？如果修，那么就成了不是一个手印，如果不修，那么就与 道次第等中所说的修习相违背。还有，如果知道一个法的真如，那么知道不知道一切法的经续？如果知道，那么以一个手印知道本尊身显空无别，那么知道不知道其他本尊的心（知道还是不知道）？如果像后者那样，那么就违背了上面的誓言。如果像前者那样，那么修习有戏论就变得没有意义了。如果说不知道，那么就与母续和道次第等中所说的那样相违背。一个手印的本尊身是观想为显现，还是观想为显现而无自性？
English
Regarding the second of the three fruits, the first of the five stages of yoga that are spoken of, Ting (Tibetan) refers to the Madhyamikas' view that ultimate reality is emptiness, free from the eight extremes of elaboration; Tri (Tibetan) refers to the mind being pure, free from the four stains; Yoga (Tibetan) refers to the Dharmadhatu's equality, without elaboration or characteristics; and Maha (Tibetan) refers to the great emptiness that does not abandon any appearance. On this, one should examine how it differs from other schools. In general, for the upper and lower paths, from the aspect of enhancing the mind's power on the path, it must be admitted that there are good and bad aspects. Since one has realized non-duality at the time of knowing the cause, and here one meditates solely on ultimate reality, it seems that it has gone bad, and one doubts this. And one should examine which side of samsara and nirvana it can prevent. When practicing Kun Ting (Tibetan), one also doubts whether it will go bad if one switches from the former path's ultimate reality to the latter path's conventional reality, and whether one practices illusion and dependent origination illusion from the six illusions. If one practices, will it liberate or not? If it liberates, then all sentient beings will effortlessly be liberated, because they have practiced illusion and dependent origination. If it does not liberate, then practice becomes meaningless. If one says one does not practice, then it contradicts what is said to practice the six illusions. Also, if the former practices compassion illusion on top of practicing Ting (Tibetan), then because the same continuum has both samadhis equally, will it become an inseparable one mudra and undifferentiated? Here, does one practice the illusion mudra or not? If one practices, then it becomes indistinguishable from one mudra. If one does not practice, then it contradicts what is said to practice the six illusions, and it becomes that it is not the object of this superior conventional reality. When practicing one mudra, does one practice the superior nine deities or not? If one practices, then it becomes not one mudra, and if one does not practice, then it contradicts what is said to practice in the Stages of the Path, etc. Also, if one knows the suchness of one dharma, does one know or not know the sutras and tantras of all dharmas? If one knows, then with one mudra one knows the deity's form as appearance and emptiness inseparable, then does one know or not know the minds of other deities (does one know or not know)? If it is like the latter, then one violates the above vow. If it is like the former, then practicing with elaboration becomes meaningless. If one says one does not know, then it contradicts what is said in the Mother Tantras and the Stages of the Path, etc. Is the deity's form of one mudra meditated on as appearance, or is it meditated on as appearance without inherent existence?
Tibetan
ང་པོ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ལྷ་སྐུ་བསྒོམ་པའི་ཅིག་ཆར་བ་དང་། ཁྱད་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །རྒྱ་སྤྲོས་སྒོམ་སྐབས་ལྷ་ཞེ་གཉིས་བསྒོམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོས་པར་འཇོག་ཀྱང་དེ་ཏིང་ཡང་དེར་ཐལ་ཏེ། དེར་དབང་རབ་སོགས་གཞན་དོན་གྱི་ཕྲིན་ལས་སུ་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་སྙམ། གལ་ཏེ་དངོས་སུ་བསྒོམ་མི་ནུས་པས་སྤྲོས་བཅས་སུ་ཐལ་སྐྱོན་མེད་པར་སེམས་ན་དེ་ལྟར་ན་ཚོམ་དཀྱིལ་རྣམ་གྲངས་ཕྱག་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འདིར་དངོས་སུ་བསྒོམ་ནུས་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་ན་རིག་འཛིན་གསུམ་ལས་སྤྲོས་བཅས་བཟང་བར་འགྱུར་རོ། །ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་རྟོགས་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དངོས་སུ་གསལ་བ་ལ་བློ་གནས་པར་གསུངས་པ་གང་ཞིག སྤྲོས་བཅས་དང་ཁྱད་མེད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལ་བརྟག་དགོས་ཤིང་། དེ་ལ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཞེས་བསྙད་པའི་སྒྲ་དོན་ནི། ལྷ་རྗེ་མདའ་ཏིག་གི་བཞེད་པ་ལྟར་ཟག་བཅས་ནས་ཟག་མེད་དུ་སྦྱོར་བ་ལ་རྟེན་དང་ལམ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སམ། གླན་གྱི་ལྟར་ལམ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་ཞེས་སམ། རོག་གི་ལྟར་སྤྲོས་པ་མན་ཆད་དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་ཉེས་པས་འཁོར་བར་ལྡོག་ཉེན་ཡོད་ལ། འདིར་དེ་མེད་པས་སྤྱི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ལ་ཞུགས་ཏེ་ཚོགས་སྒྲུབ་ལ་བཏགས་ཞེས་བརྗོད་དེ་རང་ལུགས་གང་ལྟར་བཟུང་ངོ་༑ ༑འདི་དག་ལམ་ངེས་རྫོགས་ཀྱི་དབང་དུ་ན་ཉམས་ལྔ་རྫོགས་རྫོགས་སུ་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་དེ་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་གཡོ་བའི་ཉམས་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ་སོགས་དགོས་ མིན་དཔྱད་དོ། །བཤད་ཚུལ་འདི་ལ་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་རིམ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་སྤྱིར་རིམ་གཉིས་ཀྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་བསྐྱེད་རིམ་མམ། རྫོགས་རིམ་ནང་གསེས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་དུ་འཇོག་ཅེས་ཀྱང་བརྟག་གོ །གཉིས་པ་ནི། འདིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སྤྱིར་རིལ་པོ་དང་། རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་ངོས་འཛིན་དང་འདིར་ཡང་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་མགོ་ནོན་པ་དང་རྩ་བ་འབྱིན་པའི་རྣམ་བཞག་འདོད་དགོས་པ་གང་ཞིག་དེ་གཉིས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཐོབ་པར་གསུངས་པས་སྤོང་ཚུལ་དེ་ལྟར་འབྱུང་རིགས་སམ་སྙམ་པ་ལ་དཔྱད་དོ། །མན་ངག་ལམ་རིམ་ལས་བཤད་པའི་སྨིག་རྒྱུ་དང་དུ་བ་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་དང་སྦྱར་བའི་ཉམས་རིམ་རྣམས་བསྐྱེད་རིམ་པའི་ཉམས་རིམ་གྱི་དཔེར་བཞེད་པ་འདིའི་སྐབས་སུ་དང་པོ་ཡང་མི་འགལ་བ་རྟོག་པའི་དྲ
Chinese
如果按照第一种观点，就会变成与世俗没有差别；如果按照第二种观点，就会变成同时观修本尊，并且没有差别。在广修的时候，观修四十二尊本尊被认为是坛城的扩展，但那也同样会变成禅定，因为在那里，为了利益他人，要像那样观修灌顶等。如果认为实际上无法观修，所以变成有为法也没有过失，那么这样一来，所有坛城的各种手印都必须能够在这里实际观修。如果承认，那么有为法会比三种持明更好。会供的本质是，所有觉悟的集合都清晰地显现为显空不二的本尊坛城，并且安住于此。需要考察不变成有为法和没有差别的方式。而所谓“无间道”的词义是：按照拉杰达迪的观点，从有漏到无漏的结合，没有其他所依和道路的阻隔吗？或者，按照兰的观点，大多数是指没有其他道路的阻隔吗？或者，按照若的观点，有为法以下有因违反誓言而有堕入轮回的危险，而这里没有，所以总的词语进入到别相，并被命名为会供，这样说，无论如何要坚持自己的宗派。这些是关于道决定的圆满，据说要观修五种体验圆满又圆满，那么是否需要每一个都像山崖上倾泻的流水一样摇动呢？需要考察。
English
According to the first view, it becomes indistinguishable from the conventional; according to the second view, it becomes simultaneous with the contemplation of the deity's form and indistinguishable. When practicing extensively, contemplating the forty-two deities is considered an expansion of the mandala, but that also becomes meditation, because there, for the benefit of others, one contemplates empowerment, etc., in that way. If one thinks that it is not possible to contemplate directly, so becoming conditioned is without fault, then in that case, all the various hand gestures of the mandala must be able to be actually contemplated here. If one accepts that, then the conditioned will become better than the three vidyadharas. The essence of the tsok practice is that all the collections of realization clearly appear as the non-dual empty form of the deity's mandala, and one abides in that. It is necessary to examine how it does not become conditioned and without difference. And the meaning of the term "uninterrupted path" is: according to Lhaje Dati's view, is it because the union from contaminated to uncontaminated is not interrupted by other supports and paths? Or, according to Lan's view, does it mostly refer to the fact that it is not interrupted by other paths? Or, according to Rok's view, there is a danger of falling into samsara due to the fault of breaking vows below the conditioned, but here there is none, so the general term enters into the specific and is named tsok practice, so it is said, and one should adhere to one's own system in any case. These are in the context of the definitive path of completion, and it is said that one should contemplate the five experiences as complete and complete, so is it necessary for each one to shake like a stream flowing down a steep mountain? It needs to be examined.
Tibetan
་བ་བསལ་བའི་རྒྱུད་སོགས་ན་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་སྟེང་སྒོ་འཇུ་འདུལ་གྱི་དང་། འོག་སྒོ་ཁམས་གསུམ་རོལ་པའི་མན་ངག་ལྟར་བཤད་པ་ལ་དཔྱད་པའོ། །འདི་ལ་ཐུན་ཁྱད་གཉིས་ལས་སྔ་མ་ནི་བཤད་རྒྱུད་རྒྱ་མཚོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ་སྤྱི་དང་འདྲ་ལ་ཕྱི་མ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞི་སྒོམ་ཐབས་ཀྱི་གནད་གསང་ངོ་མཚར་བའི་གཟེར་བུ་ཅན་འདིའོ། །དེའང་ལུས་ལས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་གནད་ལ་བརྟག་པ་གཞིར་བཟུང་སྟེ་དེ་ཤེས་ནས་གནད་དུ་བསྣུན་སྐབས་སྟོང་གཟུགས་སྒྲུབ་ཚུལ་དེ་དུས་འཁོར་ནས་བཤད་པའི་རླུང་བཅུ་དབུ་མར་བཅིངས་པའི་རྟགས་སྣང་དང་རྫོགས་ཆེན་ཐོད་རྒལ་བའི་འཆར་སྣང་དག་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་རིགས་སོ། །སྟེང་སྒོ་འདིའི་ཡས་བརྟན་དང་མས་བརྟན་གྱི་ངོས་འཛིན་འཇོག་ལུགས་ཇི་ལྟར་སྙམ་ཞིང་། དྭངས་མ་རྩ་འདབ་རྣམས་སུ་ཕར་འཕེལ་བ་ལ་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་དང་། དྭངས་མ་གཡོ་བྱེད་དང་བྲལ་ནས་འོད་གསལ་བར་རླུང་སེམས་ཚུར་ཐིམ་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འདོད་པ་སྟེ་ཕྱོགས་གཉིས་ལས་གང་ལྟར་བཟུང་བ་དང་འཁོར་ལོ་བཞིའི་མན་ངག་རྣམས་གནས་དེ་དང་དེའི་མན་ངག་ཏུ་འཇོག་པའི་འཐད་པ་དང་འཇུ་འདུལ་དང་ཁམས་ག སུམ་རོལ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བཤད་ཚུལ་ལ་བརྟག དོན་འདི་དག་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་རྗེ་སྨྱོས་སྐུ་མཆེད་སོགས་ ཀྱིས་རྫོགས་རིམ་པའི་ལྷ་སྐུ་མཐོང་ཐོབ་གཉིས་སུ་གསུངས་ཏེ་བསྔགས་པར་འོས་པའི་གནས་སོ༑ ༑ གཉིས་པ་ནི། བསྐྱེད་རིམ་དང་རྫོགས་རིམ་སྟེང་སྒོ་ལས་སུ་རུང་བའི་གང་ཟག་ཆགས་ལམ་པས་བསྙེན་པ་དང་ཉེ་བསྙེན་གྱི་བྱ་བ་སྔོན་དུ་རྫོགས་ནས། སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་བླང་བར་གསུངས་པ་གང་ཞིག་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་དགོངས་དོན་ལྟར་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞིའི་འཇོག་ཚུལ་གཞན་ཡང་ཡོད་མོད་འདི་བཀའ་སྲོལ་དུ་གྲགས་པ་ལྟར་བཟུང་བར་སེམས་ཤིང་། སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་གོ་དོན་སྤྱིར་བསླབ་ཚུལ་ལ་བརྟག་དགོས་སོ། །སྟེང་འོག་གི་སྒོའི་ལམ་གཉིས་སོ་སོར་རིས་སུ་ཆད་པ་དང་གང་ཟག་གཉིས་ཀྱི་ལམ་དུ་འཇོག་མིན་ཡང་དཔྱད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཚེ་གཞི་དུས་ཀྱི་མ་རིག་པ་སྤངས་སམ་མ་སྤངས། དང་པོ་ལྟར་ན་གཞི་ཇི་ལྟ་བ་ཞིག་མངོན་དུ་བྱས་པ་མིན་པར་ཐལ། གཞིའི་དུས་ན་མ་རིག་པ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ནི་གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་བྱས་པའི་དམ་བཅའ་ཉམས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། སེམས་ཅན་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ལ