Tibetan
ང་ཤེས་སྒྲིབ་ཆ་ཕྲ་བ་ཡོད་པས་ཁྱད་ཞུགས་སམ་སྙམ། འདིར་རྡོར་ཏིང་གིས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོ ང་ཚེ་གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་སྤོང་ངམ་སྤང་བྱ་དག་པའི་ཤུལ་དུ་གཉེན་པོ་སྐྱེ། དང་པོ་ལྟར་ན་རྡོར་ཏིང་སྐྱེས་ཙམ་ན་ཤེས་སྒྲིབ་ཐ་མ་དེ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་སྤང་གཉེན་དངོས་འགལ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་ན་གཉེན་པོ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ལོ། །ཡང་དེ་དུས་སྤང་བྱ་མེད་པའམ་ གོང་གི་ཕྱི་མ་ལྟར་ནའང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྤང་བྱ་མེད་པའི་ཕྱིར་མུན་པ་སངས་ཤུལ་གྱི་སྣང་བྱེད་བཞིན་ནོ། །འདིར་སྒོམ་ལམ་བར་ནས་བོར་ཏེ་མཐོང་ལམ་ནས་མི་སློབ་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ཐོད་རྒལ་བ་མི་འདོད་པར་བཤད་ཀྱང་། ཕྱག་ཆེན་དང་ལྷུན་གྲུབ་བོར་ཏེ་ཚེ་དབང་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་མི་མངོན་ནམ་སྟེ་དཔྱད་པར་ཞུའོ། །ཡང་བཀའ་སྲོལ་འདི་དག་དང་ཕྱོགས་འདྲ་བ་ཞིག་དུས་འཁོར་ལས་ཀྱང་བྱུང་བས་ཁྱད་འབྱེད་རིགས་སོ།། །།ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་མན་ངག་ངོ་བོ་ལ་དང་། དེ་གཞན་ལས་འཕགས་པའི་ཆེ་བ་ལ་དང་། ཡུལ་གང་ལ་གདམས་པའི་སྣོད་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་གསུམ་སྟེ་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་དང་། མྱོང་བར་བྱེད་པ འི་ཐབས་དང་། མངོན་དུ་གྱུར་པ་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་སྐབས་:ལ་༼ མ༽རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཞེས་གསུངས་པ་སོ་སོའི་ངོས་འཛིན་ལ་དགོངས་པ་མི་མཐུན་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཉི་སེང་ནི་མ་རྟོགས་པ་ཕྱལ་པ་རྒྱང་མུར་སྟུག་གསུམ་དང་། ལོག་རྟོག་མུ་སྟེགས་པར་བཞེད། སྒེག་རྡོར་ནི་མ་རྟོགས་ཕྱལ་བ་དང་། ལོག་རྟོག་པ་མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་གཉིས་ལ་བཞེད། བི་མ་ལ་ནི་མ་རྟོགས་པ་ཕྱལ་རྒྱང་གཉིས་དང་། ལོག་རྟོག་པ་མུར་སྟུག་དང་མུ་སྟེགས་གཉིས་ལ་བཞེད་ཅིང་པདྨའི་ལྟ་ཕྲེང་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱུང་ངོ་། །ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེ་ནི་མ་རྟོགས་པ་སོར་བཞག་གི་ཐེག་པ་དང་། ལོག་རྟོག་པ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བཞེད་དེ་རང་ལུགས་གང་ལྟར་བཟུང་། ཕྱི་རོལ་པ་འདི་དག་སྤྲུལ་པ་བའམ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ཧེ་རུ་ཀ་གལ་པོ་ལས། མུ་སྟེགས་ཐེག་པ་རབ་ངེས་ན། །མི་སྤྱོད་སྤང་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་བདེ་འདུས་གནས་ལུགས་ལས། ཕྱི་རོལ་བྱེད་པ འི་སྡེ་རྣམས་ལ། །དེ་དང་དེར་སྣང་སྟོན་པས་གསུངས། །ཞེས་བྱུང་བ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་དུ་བརྟག་སྟེ་ཐེག་པ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །འདིར་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་ཚུལ་སོགས་ཀྱི
Chinese
我想知道，我是否因为有细微的知障而有所不同？这里，金刚橛（རྡོར་ཏིང་）清除知障时，对治法是清除所断之物，还是在所断之物清净之后生起对治法？如果像第一种情况那样，金刚橛生起时，最后的知障是存在还是不存在？如果存在，那是否会成为所断与对治的直接矛盾？如果承认存在，那对治法就变得毫无意义了。又或者，那时没有所断之物， 如果像上面后一种情况那样，也会变得毫无意义，因为没有所断之物，就像黑暗消散后出现光明一样。这里虽然说不希望在修道中途放弃，从见道进入无学道这种跳跃式的道路，但放弃大手印和任运成就，从灌顶获得成就的人难道不明显存在吗？请对此进行思考。还有，与这些教规相似的观点也出现在时轮金刚中，因此有必要区分。第十三章分为三部分：一是口诀的本质，二是它超越其他口诀的伟大之处，三是考察适合传授的对境。第一部分也分为三部分：一是作为象征的门径，二是体验的方法，三是考察显现的果。第一部分是关于世间和出世间的两种观点。在第一种情况下，关于证悟和错谬证悟（ལོག་པར་རྟོག་པ་）的说法，对于各自的认识存在不同的观点。尼僧论师认为，未证悟是散乱、遥远和黑暗三种，错谬证悟是外道。色金刚认为，未证悟是散乱，错谬证悟是外道的常断二见。比玛拉认为，未证悟是散乱和遥远两种，错谬证悟是黑暗和外道两种，莲花鬘论中也是这样说的。一切智法王认为，未证悟是保持原样的宗派，错谬证悟是外道的宗派，无论如何都要坚持自己的观点。这些外道是化身者还是自续者？如果像第一种情况那样，与黑汝嘎嘎拉波所说：“如果确定外道宗派，因为不符合行为所以为你宣说。”相矛盾。如果像第二种情况那样，与胜乐轮根本续所说：“对外道行者，以彼彼显现而宣说。”相矛盾。可以这样思考，其他的宗派也是如此。这里对外内宗派的差别方式等进行
English
I wonder if I am different because I have subtle cognitive obscurations? Here, when Vajrakila (རྡོར་ཏིང་) clears cognitive obscurations, does the antidote eliminate what is to be abandoned, or does the antidote arise after what is to be abandoned is purified? If it is like the first case, when Vajrakila arises, does the last cognitive obscuration exist or not? If it exists, wouldn't that be a direct contradiction between what is to be abandoned and the antidote? If it is admitted to exist, then the antidote becomes meaningless. Or, at that time, there is nothing to be abandoned, If it is like the latter case above, it would also become meaningless, because there is nothing to be abandoned, just like the appearance of light after darkness has dissipated. Here, although it is said that one does not want to abandon the path in the middle of the practice, and to take a leap-like path from the path of seeing to the path of no more learning, isn't it obvious that there are those who abandon Mahamudra and spontaneous accomplishment, and attain enlightenment from empowerment? Please consider this. Also, similar views to these precepts also appear in the Kalachakra, so it is necessary to distinguish them. The thirteenth chapter is divided into three parts: first, the essence of the instructions; second, its greatness that surpasses other instructions; and third, examining the vessel to whom the instructions are given. The first part is also divided into three parts: first, the gate that serves as a symbol; second, the method of experiencing; and third, examining the manifested result. The first part is about the two views of mundane and supramundane. In the first case, regarding the statements of realization and wrong realization (ལོག་པར་རྟོག་པ་), there are different views regarding the recognition of each. Teacher Nyiseng believes that non-realization is the three of distraction, distance, and darkness, and wrong realization is the Tirthikas. Sekdor believes that non-realization is distraction, and wrong realization is the two extremes of permanence and annihilation of the Tirthikas. Vimalamitra believes that non-realization is the two of distraction and distance, and wrong realization is the two of darkness and Tirthikas, and it also appears that way in Padma's Garland of Views. All-Knowing Dharma Lord believes that non-realization is the school that leaves things as they are, and wrong realization is the school of the Tirthikas, so one should adhere to one's own view in any case. Are these outsiders emanations or Svātantrikas? If it is like the first case, it contradicts what Heruka Galpo said: "If you are sure of the Tirthika school, because it does not conform to behavior, I will explain it to you." If it is like the second case, it contradicts what the Hevajra Root Tantra says: "To the groups of outsiders, he teaches by showing that and that." One can think like this, and other schools are also like this. Here, the ways of distinguishing the differences between internal and external philosophical systems, etc., are
Tibetan
་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་ མ་སྤྲོས་སོ། །དེ་ལྟའི་ཕྱི་པ་ལས་བརྒལ་བའི་ནང་པའི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ཐེག་གི་སྒྲས་བསྙད་པ་སྣང་ཡང་། སྤྱི་སྐད་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན་ཟག་མེད་དུ་ངོས་འཛིན་རིགས་པར་མངོན་པ་དང་མི་འགལ་ལམ་སྟེ་དཔྱད་དོ། །གཉིས་པ་གཞུང་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་རིམ་པའི་དབང་དུ་བསྟན་པའི་བཤད་ལུགས་གཉིས་སུ་མཛད། འགྲེལ་པ་སྤར་ཁབ་ནས་ཕྱི་བསྐྱེད་རིམ་ནང་རྫོགས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་གསང་བ་རྫོགས་པའི་རྫོགས་རིམ་དང་གསུམ་དུ་བཤད། འགྲེལ་ཆུང་པིཎྜཱརྠ་དཀྱིལ་འཁོར་བཅུ་གཉིས་དང་སྦྱར་ཏེ་གསུངས། རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་པས་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལམ་རིམ་དང་མན་ངག་ལྟ་ཕྲེང་གི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་རིམ་པ་ལྟར་གྲོལ་ཐབས་རིམ་གྱིས་པ་དང་ཅིག་ཆར་བ་ལྟར་ཏེ་བཤད་ལུགས་བཞིར་བཞེད་དོ། །རང་ལུགས་ནི་བཞེད་སྲོལ་ཕྱི་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་འཆད་པར་སྣང་བས་ཐོག་མར་ཐབས་གྲོལ་གྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ལ་དཔྱད་པ་མདོ་ཙམ་སྨོས་ན་སོ་སོའི་ངོས་འཛིན་འཇོག་ཚུལ་ཇོ་མདོའི་བཞེད་པ་ལྟར། དབང་དང་བདེ་བ་སྟོན་པ་ཐབས་ལམ། ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གྲོལ་ལམ་ཞེས་སམ། གོང་མ་ཕལ་ཆེར་གྱི་ལྟར་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་དང་ལྡན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྤྱད་ཀྱང་མི་འཆིང་ཞིང་གྲོལ་པར་སྟོན་པས་ཐབས་ལམ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་སྦྱོར་བ་ནི་གྲོལ་ལམ་ཞེས་སམ། ཕྱིས་ཀྱི་བླ་མ་ཕལ་ཆེར་གྱི་ལྟར་གཙོ་བོར་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་འཇུག་གིས་འཆི ང་བ་ལས་གྲོལ་བས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གྲོལ་ལམ། གཙོ་བོར་ཐབས་དང་གདམས་ངག་གི་སྒོ་ནས་འཆིང་བ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་ལམ། ཞེས་བཞག་པ་རྣམས་ཀྱི་འཐད་མིན་གྱི་ཆ་ལ་བརྟག་དགོས་ཤིང་། ཐབས་གྲོལ་གཉིས་པོ་ལམ་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་མདོ་འབྲེལ་ཞིག་གམ་སྟེ། གཉིས་ཀས་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྙམ། ལམ་དེ་གཉིས་ལས་ཐབས་ལམ་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཐོག་མ་ནས་སྐྱེ་མི་སྲིད་ཕྱིར་སྔོན་དུ་གྲོལ་ལམ་འགྲོ་དགོས་པ་ཡིན་ཡང་གོང་མ་ཕལ་ཆེར་ཐབས་ལམ་སྔོན་ལ་འཆད་དེ་བརྟག་པར་འོས་ སོ༑ ༑དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་དེ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ་ཤེས་རབ་གྲོལ་ལམ་གྱི་དང་། ཐབས་ལམ་གདམས་ངག་གི་དབང་དུ་བཤད་པ་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། གྲོལ་ལམ་རིམ་གྱིས་པ་ལྟར་དང་། ཅིག་ཆར་བ་ལྟར་དུ་བཤད་པ་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལ་ཤེས་འཇུག
Chinese
虽有解说， 但未详述。如是超越外道的内道一切乘，虽有以“出世间乘”之名来称谓的现象。但若以通用语来说，如果是出世间，那么认定为无漏似乎是合乎道理的，这难道没有矛盾吗？需要考察。第二，在同一部论典上，古人将生起次第和圆满次第的权能，分为两种解说方式。解释《斯帕卡布》中，分为外生起次第、内圆满的生起次第、秘密圆满的圆满次第三种。解释小《宾达尔塔》与十二轮坛城结合而说。杰·卓普巴根据幻化道次第和口诀《观鬘》的论典，认为有次第解脱的次第和同时解脱的次第，共有四种解说方式。自宗似乎是跟随后世的说法来讲解，因此首先对方便解脱道的分类稍作考察，如觉摩的观点那样确定各自的认识方式。指示灌顶和安乐是方便道。通过三种智慧之门来修持是解脱道。或者，如多数上师的观点，具有方便的口诀，即使运用烦恼也不会束缚，而是显示解脱，这是方便道。以三种智慧结合法性之义，这是解脱道。或者，如多数后世上师的观点，主要通过三种智慧之门，以知解而从束缚中解脱，从而成就果位，这是解脱道。主要通过方便和诀窍之门，以苦行来运用束缚，从而迅速成就果位，这是方便道。对于这些设定的合理与否需要考察。方便解脱二者是否是未截断道次第的经续关联？因为二者都能结合果位，所以如何理解？在这两条道路中，方便道的发心最初不可能产生，因此必须先走解脱道，但多数上师先讲方便道，这值得考察。 如是确定那样的道路，分为两种，即智慧解脱道和方便道口诀的权能的解说进行考察。第一种也分为两种，即如解脱道次第和如同时解脱次第的解说进行考察。第一种是，在此进行知解。
English
Although there are explanations, They are not elaborated. Thus, all the vehicles of the inner path that transcend the outer paths are referred to as "transcendental vehicles." However, if we speak in common terms, if it is transcendental, then recognizing it as uncontaminated seems reasonable. Is there no contradiction? It needs to be examined. Secondly, on the same treatise, the ancients divided the power of the generation stage and the completion stage into two ways of explanation. The commentary "Sparkhab" explains it as three: outer generation stage, inner completion generation stage, and secret completion completion stage. The small commentary "Pindartha" speaks in conjunction with the twelve mandalas. Je Drophukpa, based on the treatises of the Illusion Path Stages and the oral instruction "Garland of Views," considers that there are gradual liberation and simultaneous liberation, with a total of four ways of explanation. Our own school seems to follow the later explanations, so first, let's examine the classification of the path of means and liberation a little, and determine the ways of recognizing each, according to the view of Jowo. Showing empowerment and bliss is the path of means. Practicing through the three doors of wisdom is the path of liberation. Or, according to most of the higher lamas, having the oral instructions of means, even if one uses afflictions, one will not be bound, but will show liberation, this is the path of means. Combining the meaning of the nature of reality with the three wisdoms is the path of liberation. Or, according to most of the later lamas, mainly through the three doors of wisdom, liberation from bondage is achieved through understanding, thereby accomplishing the result, this is the path of liberation. Mainly through the doors of means and instructions, using bondage with asceticism, thereby quickly accomplishing the result, this is the path of means. It is necessary to examine the validity of these settings. Are the two, means and liberation, a continuum of sutra connections that are not cut off from the path stages? Since both can combine with the result, how should we understand it? Among these two paths, the mind of the path of means cannot arise from the beginning, so it is necessary to first go the path of liberation, but most of the higher lamas first explain the path of means, which is worth examining. Thus, to determine that kind of path, it is divided into two, namely, examining the explanation of the power of the wisdom liberation path and the means path oral instructions. The first is also divided into two, namely, examining the explanations of the gradual liberation path and the simultaneous liberation path. The first is, here, to understand.