Tibetan
ཏན་ཚིགས་ཟུར་པ་མི་དགོས་པར་ཐལ་བར་དོགས་སོ། །མངོན་སུམ་པ་དེ་མངོན་སུམ་བཞི་ལས་གང་དུ་བཟུང་ཞིང་སེམས་རང་ངོར་སྣང་མིན་དང་ཡོད་མེད་ལ་དཔྱད་དོ། །དག་པ་གསུམ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀ་དག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་འཁོར་བའི་ངན་ཞེན་བཅད་པར་བཞེད་ཅིང་། ལམ་རིམ་ལས་དེའི་སྟེང་དུ་དག་པ་བཞི་བསྟན་ཏེ་དབྱིངས་ཀ་དག་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་འདས་པའི་བཟང་ངན་བཅད་པར་གསུངས་ཏེ་བརྟག་པར་འོས་སོ། །འདི་དང་མི་འདྲ་བའི་ཚུལ་ལ་ཐུན་ཐུ ན་མིན་གྱི་མ་ཡིན་དགག་གི་ངོས་འཛིན་འཇོག་ལུགས་ལ་དཔྱད་དགོས་ཤིང་མཉམ་པ་བཞིའི་གཏན་ཚིགས་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་མི་མཐུན་པར་བྱུང་བས་སྒྲ་མཐུན་དོན་སྤགས་སུ་ུཐལ་ལོ་སྙམ་དུ་དོགས་སོ། །གཞན་ཡང་གཏན་ཚིགས་དབང་བཙན་དུ་བྱས་སྐབས་དེར་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་ཚུལ་ལམ་ཆུང་སོགས་ལས་བཤད་པས་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བར་ཐལ་བ་དང་། ལྟ་བ་དང་གྲུབ་མཐའ་ཁྱབ་གང་ཆེར་བརྟག་གོ །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་དངོས་བཅུའི་ཡ་གྱལ་གྱི་དང་འདིར་བསྟན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་འདྲ་མིན་ལམ་མོས་སྒོམ་དང་ངེས་རྫོགས་གཉིས་ཀྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་མོས་སྒོམ་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཐུན་བཞིར་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བས་བསྐྱེད་རིམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣམ་བཞག་འདིའི་བཀའ་སྲོལ་ལ་ཁས་ལེན་ནམ་ཞེས་དཔྱད། ཐུན་རེར་སྒྲུབ་ཐབས་ཚང་བར་སྒོམ་པ་ལ་མོས་སྒོམ་གྱིས་ཁྱབ་མིན་དང་། སྤྱིར་མོས་སྒོམ་ལ་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པ་ལྔ་ཀ་ ཡོད་པ་འདོད་རུང་མིན་བརྟག་གོ །ངེས་རྫོགས་ལ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཆ་གཉིས་དང་། དེ་ལ་སློབ་ཚུལ་ཡང་དང་པོ་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་དང་། བསྐྱེད་རིམ་མཐར་ཕྱིན་ནས་རྫོགས་རིམ་ལ་འཇུག་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པ་གང་ཞིག ཕྱི་མ་ལྟར་གྱི་ཚོགས་སྒྲུབ་ལ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་སྒྲ་དོན་འཇོག་ཏུ་མེད་པར་དོགས་སོ། །ལམ་སྒྲུབ་སྦྱོར་བའི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་བཞིའི་ནང་ཚན་སྒྲུབ་དུས་ཀྱི་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞིའི་དང་པོ་བསྙེན་པ་ལའང་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་དང་བྱ་བ་ལས་ཀྱི་བསྙེན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་ངོས་འཛིན་ནི་གོང་མའི་ཊཱི་ཀ་རྣམས་སུ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་ལ་བཤད་ཀྱང་། རྒྱ་སྤྲོས་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་མི་དགོས་པར་ཐལ་བ་འདི་སྤོང་དགོས་སོ། །གཉིས་པའི་སྐབས། ཐུན་མོང་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོར་བྱ། ཞེས་པ་དེ་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞིའམ་ཚོ མ་བུ་གསུམ་ཀའི་ཞི་ཁྲོ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་ཡིན་ཞེས་དང་གསལ་བ་གསུམ་ལྡན་གྱིས་འཛབ་བཟླར་བཤད་པ་དེ། བཀའ་ཕྱོགས་སྐྱོང་བ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པའི་བཞེད་པ་ལྟར་དམ་ཡེ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་སམ་ལྷ་རྗེ་འགར་དང་རོང་ཟོམ་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱི་ལྟར་དམ་ཡེ་མི་འབྱེད་ནས་སྤྲོ་བསྡུ་མཛད་ཅེས་བརྟག དེ་ལྟར་ནུབ་དང་པོའི་བསྙེན་པ་འཇོག་ཚུལ་འདི་ནི་ལྷ་རྗེ་རོག་སོགས་ཀྱི་བཞེད་པ་དབང་བཙན་དུ་བྱས་ཤིང་། གཞན་དུ་ཤོམ་ཡན་ལག་དང་འབྲེལ་བ་ཙམ་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཇི་ཙམ་དང་སྒྲུབ་པ་འཇོག་ཚུལ་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་ཤིང་དེ་དག་གི་དུས་སུ་ཚོམ་དཀྱིལ་གཅིག་པ་སྒོམ་སྐབས། ཚོམ་བུའམ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོམ། དང་པོ་ལྟར་ན། ཚོམ་བུའི་གཙོ་བོ་རིགས་ངེས་ཅན་ཡིན་པ་གང་ཞིག སྤར་ཁབ་ལས། གཙོ་བོ་རིགས་དྲུག་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་སྟེ་མ་ངེས་སོ། །ཞེས་སོགས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལ༑ གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྐབས་འཆོལ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཟད་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་སྔ་མའི་ཁོངས་ནས་ཕྱི་མའི་ལྷ་རྣམས་བྱུང་ཚུལ་སྨྲས་པ་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །ཚོམ་བུ་གཅིག་གསུམ་ལྔ་པ་གསུམ་ལ་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་གསུམ་ཆར་གྱི་གཙོ་བོ་རྡོར་སེམས་སུ་ངོ་བོ་མི་གཅིག་པར་ཐལ་ཞིང་། མེད་ན་རྒྱུ་ཚོམ་བུ་གཅིག་གསུམ་ལྔ་པས་འབྲས་བུ་རིམ་བཞིན་རྒྱ་ལྷུན་སངས་རྒྱས་རྣམས་འགྲུབ་པ་འགལ་ཏེ་རྒྱུའི་ རྗེས་སུ་འབྲས་བུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་ཐོབ་བམ་མི་ཐོ བ། ཐོབ་ན་ཚོགས་སྒྲུབ་ནས་ཐོད་རྒལ་འབྱུང་བར་ཐལ། རྟགས་ཁས། ཁྱབ་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མི་ཐོབ་ན་ཐོབ་པར་བཤད་པའི་ལུང་དང་འགལ་ལོ། །སྐ བས་འདི་དག་ཏུ་ལྔ་དང་ལྔ་ཡི་ཞེས་སོགས་དང་། རྡོ་རྗེའི་རིགས་སུ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཚོམ་བུའི་བསྟན་དོན་མི་ཟློས་པའི་ཤེས་བྱེད་འགོད་དགོས་ཤིང་། ཚོམ་དཀྱིལ་གྱི་ཁྱད་པར་ལའང་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྔ་རབས་པ་ཕལ་ཆེར་གྱི་བཞེད་པ་ལྟར་མི་གྲངས་ངེས་མེད་ཀྱིས་ལྷ་གྲངས་ངེས་མེད་སྒོམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཚོམ་བུ་ཞེས་སམ། དམ་པ་ཤཱཀ་རྒྱལ་གྱི་ལྟར་རིགས་ཆུང་གིས་རྒྱས་མ་རྒྱས་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་དཀྱིལ་འཁོར། རང་རང་གི་རིགས་ཆུང་གིས་རྒྱས་པ་ཚོམ་བུ་ཞེས་སམ། ལྷ་རྗེ་སྐྱོའི་ལྟར་གནས་སྐབས་སུ་གཙོ་བོ་ངེས་པ་ཚོམ་བུ། མ་ངེས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་སམ་རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་པའི་ལྟར་སྒོམ་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། བསྒོམ་བྱ་ལྷའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སམ་ཡང་ན་རིགས་འགྱུར་ཡང་ཡེ་ཤེས་མི་འགྱུར་བ་ཚོམ་བུ། རིགས་ཡེ་གཉིས་ཀ་འགྱུར་བ་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་སམ། གཉལ་གྱི་ལྟར་གཙོ་བོ་རིགས་ཆུང་དང་བཅས་པ་རང
Chinese
恐怕会陷入不需要特别誓言的过失。 那个现量者被包含在四种现量中的哪一种里呢？并且要考察心是否显现为自性以及是否存在。 认为以三种清净将智慧本来清净确定下来，从而断除了轮回的恶劣执着。 经由道次第，在其上显示了四种清净，说确定了法界本来清净，从而断除了过去的好坏，所以值得考察。 对于这种不同之处，需要考察共同与不共同的非遮的立宗方式，并且由于四种平等之理在胜义谛和世俗谛的词句上不一致，恐怕会陷入同音异义的过失。 此外，在确立理由具有强制力时，由于小路等中说没有任何不变的法，恐怕会陷入无法用理由来表达的过失。 并且要考察见解和宗派哪个范围更广。 第二，十部根本续部的其中之一和这里所说的等持二者是否相同？要考察以道之欲乐修和决定圆满二者区分的，被说成是欲乐修的这种方式，是否认可这种以四座修习的加行使生起次第达到究竟的安立的教规。 对于每座都圆满修习仪轨是否周遍欲乐修，以及一般而言欲乐修是否周遍生起次第，还有是否可以认为五种瑜伽次第全部存在，需要考察。 决定圆满具有生起次第和圆满次第的两个部分。 并且对于学习方式，是从一开始就生起次第和圆满次第双运，还是确定先生起次第达到究竟之后再进入圆满次第这两种情况中的哪一种？ 如果按照后一种情况，恐怕无法安立会供为无间道的声音和意义。 在道之修习的加行中，属于四支念诵修习中的修习时的四种念诵修习之中的第一个念诵，也有先前应做的和行为事业的念诵两种。 其中，对于第一种的立宗，虽然在之前的注释中说是同一个手印，但是必须避免由于广说而陷入不需要获得稳固的过失。 关于第二种情况，“作为共同守护的轮”。 这句话是指念诵修习四种或者聚类三者的寂怒二者的共同，并且说以三明观具备来念诵，这是护持教言方面之后……
English
It is feared that it would fall into the fault of not needing separate vows. Which of the four types of valid cognition does that valid cognizer belong to, and whether the mind appears as its own nature and whether it exists or not should be examined. It is believed that by the three purities, the primordial purity of wisdom is established, thereby cutting off the negative attachments of samsara. According to the Lamrim, on top of that, four purities are shown, stating that the primordial purity of the expanse is established, thereby cutting off the good and bad of the past, so it is worth examining. Regarding the difference between this and other ways, it is necessary to examine the way of establishing the identification of non-affirming negatives of common and uncommon, and because the words of the two truths are inconsistent with the reasons for the four equalities, it is feared that it will fall into the fault of homophones with different meanings. Furthermore, when the reason is made authoritative, since it is said in Lamchung and others that there is no unchanging dharma, it is feared that it will fall into the fault of not being able to express the reason. And it should be examined which is wider, view or philosophical system. Secondly, are the samadhi mentioned here and one of the ten root tantras the same or different? Examine whether this way of explaining the practice of aspiration, which is divided by the two, aspiration practice and definitive completion, is accepted as the precept of this establishment of the completion stage through the practice of four sessions. Whether practicing the complete sadhana in each session is pervasive with aspiration practice, and whether aspiration practice in general is pervasive with the generation stage, and whether it is acceptable that all five stages of yoga exist, should be examined. Definitive completion has two parts, the generation stage and the completion stage. And regarding the way of learning, which of the two is certain: whether it is the union of the generation stage and the completion stage from the beginning, or whether it is certain that one enters the completion stage after the generation stage has reached its completion? According to the latter, it is feared that the sound and meaning of the uninterrupted path cannot be established for the tsok practice. In the practice of the path, among the four branches of recitation and accomplishment, the first of the four recitations during the accomplishment, there are also two recitations: the preliminary recitation and the recitation of action. Among them, for the identification of the first, although it is said in the previous commentaries to be the same mudra, it is necessary to avoid falling into the fault of not needing to obtain stability due to extensive explanation. Regarding the second case, "Act as a common protective wheel." This means that it is common to both peaceful and wrathful deities of the four recitations or the three groups, and it is said that reciting with the three clarities is to protect the teachings...
Chinese
根据让等人的观点，将誓言和智慧分开，或者像拉杰阿嘎尔和荣宗钦波等人那样，不区分誓言和智慧，而是进行聚集和简化，需要进行考察。因此，第一阶段的闭关结束方式是拉杰若等人观点占据主导地位。至于与寂静分支相关的闭关和修持的程度，以及结束修持的方式，在其他地方可以了解。在那些时候，当观修相同的聚集坛城时，是观修聚集还是坛城？如果按照第一种观点，聚集的主尊是具有特定种姓，这与《斯帕卡布》中所说的主尊可以是六种姓中的任何一种，即不确定，相矛盾。如果按照第二种观点，不仅会变得混乱，而且与坛城广、中、略三种，从前者的范畴中产生后者的本尊的方式也相矛盾。聚集一个、三个、五个，这三者之间有好坏的区别吗？如果有，那么所有三个的主尊，金刚萨埵，其体性不应是相同的。如果没有，那么原因聚集一个、三个、五个，结果依次成就广大、兴盛、佛陀，这是矛盾的，因为原因之后必然伴随着结果的产生或消失。此外，这些获得结果的方式是否如所说的那样获得？如果获得，那么从聚集修持中会产生妥噶。前提成立。因为普遍性已被量成立。如果不能获得，那么与所说的获得的经文相矛盾。在这些情况下，用“五和五的”等等，以及“在金刚部中”等等，需要安立不重复聚集教义的知识。还需要考察聚集坛城的差别。像这样，按照大多数古代人的观点，由不确定数量的人观修不确定数量的本尊是坛城，与此相反的是聚集，或者像丹巴夏嘉的观点，有种姓小的广大和不广大两种是坛城，各自的种姓小而广大的是聚集，或者像拉杰觉的观点，暂时确定主尊的是聚集，不确定的是坛城，或者像杰卓普巴的观点，从观修者瑜伽士和所观修的本尊的两种差别方面，或者种姓改变但智慧不变的是聚集，种姓和智慧都改变的是坛城，或者像涅的观点，主尊与小种姓一起是自
English
According to the views of Rang and others, separating the vows and wisdom, or like Lhaje Agar and Rongzom Chenpo, not distinguishing between vows and wisdom, but gathering and simplifying, needs to be examined. Therefore, the way to end the first stage of retreat is dominated by the views of Lhaje Rog and others. As for the extent of retreat and practice related to the peaceful branch, and how to end the practice, it can be understood elsewhere. At those times, when meditating on the same gathering mandala, is it meditating on the gathering or the mandala? If according to the first view, the main deity of the gathering is of a specific lineage, which contradicts what is said in "Sparkhab" that the main deity can be any of the six lineages, that is, uncertain. If according to the second view, not only will it become confusing, but it also contradicts the way the deities of the later ones arise from the category of the former ones in the three types of mandala: extensive, medium, and concise. Is there a difference between good and bad in gathering one, three, and five? If so, then the essence of the main deity of all three, Vajrasattva, should not be the same. If not, then it is contradictory that the cause gathering one, three, and five, the results successively accomplish vastness, prosperity, and Buddhahood, because the cause is necessarily accompanied by the production or disappearance of the result. Furthermore, are these ways of obtaining results obtained as described? If obtained, then Toga will arise from gathering practice. The premise is established. Because universality has been established by valid cognition. If it cannot be obtained, then it contradicts the scriptures that say it can be obtained. In these cases, with "five and five" etc., and "in the Vajra family" etc., it is necessary to establish the knowledge that does not repeat the teachings of the gathering. The difference between the gathering mandala also needs to be examined. Like this, according to the views of most ancient people, meditating on an uncertain number of deities by an uncertain number of people is a mandala, and the opposite is a gathering, or like the view of Dampa Shakya, having both extensive and non-extensive with small lineages is a mandala, and having small lineages that are extensive is a gathering, or like the view of Lhaje Kyo, temporarily determining the main deity is a gathering, and not determining it is a mandala, or like the view of Je Drophukpa, from the two differences of the meditating yogi and the deity being meditated upon, or changing the lineage but not changing the wisdom is a gathering, and changing both the lineage and wisdom is a mandala, or like the view of Nyal, the main deity together with the small lineage is self-