Tibetan
ད་དོ། །ལྔ་པ་ ནི༑ བདེར་གཤེགས་ཟུར་ཆུང་བའི་བཞེད་པ་ལྟར་གདུལ་བྱ་བློ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་དང་ཡང་སློབ་པའི་རིམ་པ་ཐོག་ཐ་བར་གསུམ་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་དང་རང་ཚིག་རང་ལ་ལུང་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ངས་བཤད་ཅེས་པ་འདི་མི་འཐད་དོ་སྙམ་པ་ལ་བརྟག་པར་ཞུའོ།། །།ལེའུ་དགུ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལོ་རྒྱུས་དང་། གཞུང་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དགྱེས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སྤར་ཁབ་ལས་བཤད་པའི་ཐུན་དགའ། ལོག་དགའ། དགའ་བའི་དགའ་བ༑ བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་དགའ་བ་དང་བཞི་ལས་འདིར་གང་དུ་བཟུང་བར་དཔྱད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དབང་དང་། སྒྲུབ་པ་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཀོད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་ལ་བརྟག་པ་ན་སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱས་པར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དཀྱིལ་དང་འཇིག་རྟེན་འཁོར་རམ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དཀྱིལ་དང་། རིགས་བཞི་ལྷ་རྣམས་འཁོར་ཡིན་པར་གསུངས་ཤིང་། རྡོ་རྗེ་ལས་རིམ་ལས་རང་བཞིན་མཐའ་དབུས་མེད་པའི་དཀྱིལ། །ཡེ་ཤེས་བཞི་འཕྲོ་འཁོར་ལོའི་ཚུལ། །ཞེས་སམ། སྙི ང་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་དཀྱིལ་ལ། །གང་ཡང་ཡན་ལག་འཁོར་དུ་གསུངས། །ཞེས་སོགས་བཤད། འགྲེལ་ཆུང་ལས། མཎྜ་ཞེས་བྱ་སྙིང་པོའི་དོན། །ལ་ཞེས་པ་ནི་ལེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས། ཐུགས་ཐིག་ལས། བདུན་གྱི་གཙོ་སྙིང་གང་གང་ལ། །དེ་ཡི་འཁོར་ལྡན་ངེས་པའི་ཚིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱང་། ཆོས་དོན་ལས་གསུམ་དང་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལ་ལྔ་རུ་དབྱེ་བར་མཛད། རྒྱས་པ་ལས་བདུན་དང་འགྲེལ་ཆུང་ལས་བཅུ་གཉིས་སུ་བཞེད་དེ་དེ་དག་ལ་དགོངས་གཞིའི་ཁོག་བསྒྲིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ཞིག་མེད་ན་མི་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །ཡང་གོང་དུ་གང་ཟག་ཅིག་གིས་རྒྱུད་འདིའི་ལེའུ་གཅིག་ཉམས་སུ་བསྟར་བྱ་གྲུབ་པ་ལྔ་པར་ངོས་འཛིན་མཛད་མོད། འདིར་ཡང་ལམ་རིམ་ཚང་བ་ཞིག་སྟོན་པར་གསལ་བས་དཔྱད་པར་འོས་ཤིང་། གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་ལྷ་རྗེ་མདའ་ཏིག་དོན་དམ་པའི་གཟུགས་ བརྙན་དུ་འབྱུང་བར་དང་། གླན་སྟོན་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་ཀྱིས་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་མཚོན་པར་དང་། ཉང་ཊཱིཀ་པ་བཞེད་པ་དེ་གཉིས་ཆར་ཡང་འོག་མིན་ན་བཞུགས་པ་དང་འདི་ལྟར་བསྒོམས་པས་གསལ་བ་གཉིས་འདྲ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་དུ་བཞེད་པ་གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་། ལྷག་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དོན་ནི་ལྷག་ཏིང་གི་སྐབས་སུ་དཔྱད་པ་དང་འདྲ་ཞིང་གང་གི་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཁོག་གཞུང་ལས་དབང་མཆོད་གནས་སྒྲུབ་མཐུན་ལས་དང་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་དབང་སྒྲུབ་ལས་གན
Chinese
好的。第五（品） 关于如来祖千巴（Zur chung pa）的观点，即如何将所化众生分为上、中、下三等，以及如何以初、中、后三个阶段来修持师徒次第，以及为了避免自己的话语不能成为自己的依据，认为“导师我说”这句话不合理，请对此进行考察。第九品分为两部分：历史和对正文的分析。第一部分是：关于“大喜”这个词，在斯帕卡（spar khab）中解释了四种喜悦：共同的喜悦、错误的喜悦、喜悦的喜悦、不可思议的喜悦，这里应该采用哪一种进行考察。第二部分分为三部分：对坛城、灌顶和修持进行分析。第一部分是：考察“布置坛城”这个词的含义，幻化广大时，是出世间为坛城，世间为轮围吗？或者金刚萨埵为坛城，四部诸神为轮围吗？《金刚次第》中说：“自性无边无际的坛城，四智光芒轮围之相。”或者说：“一切精华皆在时轮中，任何支分皆为轮围。”等等。在《释续小释》中说：“曼荼（maṇḍa，梵文天城体：मण्ड，梵文罗马音：maṇḍa，汉语字面意思：精华）的意思是精华，拉（la，梵文天城体：ल，梵文罗马音：la，汉语字面意思：取）的意思是取。”《心滴》中说：“七者的主心在何处，其轮围是确定的词语。”如此说道。关于分类，在《法义》中分为三类，在《后续部》中分为五类。在《广大释》中认为是七类，在《释续小释》中认为是十二类，如果这些没有像思考基础框架一样的东西，似乎是不一致的。此外，前面有人认为这部续的一章是第五成就应该修持的。这里也清楚地表明要展示完整的道次第，因此值得研究。关于“影像坛城”，有时说是天神箭尖真实义的影像，有时说是格朗敦（glan ston）以粗细分别念代表男女本尊，还有娘氏（nyang）注疏家的观点，这两种观点都是因为住在色究竟天，像这样观修而显现的两种情况相似，那么应该追随哪一种认为是影像的观点？关于额外的影像的意义，与胜观时的考察相似，如果从所依的角度来区分，在科克雄（khog gzhung）中，从灌顶、供养、处所、修持、助伴、事业这六个方面来解释，灌顶修持的事业处
English
Okay. Fifth (chapter) Regarding the view of Buton Zur Chungwa, how to classify sentient beings to be tamed into three
Tibetan
ས་བཞིར་འདུ་བ་སྤྱན་འགྲེལ་དུ་མངོན་ལ་དེ་ལས་འདིར་གང་དུ་བཟུང་བ་དང་། སྔོན་དུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྙེན་པ་བྱ་བའི་ལས་རིམ་ལ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་དེའང་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྒོམ་ཚུལ་ལ་འདྲ་མིན་རྣམས་བརྟག་གོ །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་རིམ་དངོས་ཀྱི་སྐབས་ས་གཞི་མཉམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པའི་ཚད་དང་། ལྷག་ཏིང་སྐབས་འདིར་བསྟན་པ་ལ་འཆོལ་སྐྱོན་མི་འབྱུང་བའི་ཤེས་བྱེད་དང་། སྤྱིར་ཐིག་ཅེས་པའི་དོན་དང་། སྐྱ་ཐིག་དང་ལས་ཐིག་གི་ངོས་འཛིན་དང་། རྡུལ་ཚོན་ཁ་དོག་སོ་སོར་ཕྱེ་བའི་དགོས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་འཇོག་ལུགས་རྣམས་ལ་དཔྱད་དོ། །རབ་གནས་ཀྱི་སྐབས་དེའི་ངོ་བོ་དང་སྒྲ་དོན་ལ་བརྟག་པ་གཞིར་བཟུང་ནས་དབྱེ་བ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ལས་རིམ་ལ་འཇུག་པ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲང་ངོ་། །ཞེས་པ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དམ་གྲངས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་འདྲེན་པ་ཡིན། སྔ་མ་ལྟར་ན་ཞི་བའི་སྐབས་སུ་ཁྲོ་བོའང་སྤྱན་འདྲེན་པར་འགྱུར་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་བསྡུས་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོའི་སྐབས་སུ་རྒྱས་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའང་སྤྱན་འདྲེན་པར་འགྱུར་རོ། །མཆོད་པའི་ལས་རིམ་གྱི་ནང་ཚན་ཕྱག་རྒྱ་ནི་གོང་དུ་བཤད་གྲུབ་ཅིང་། འདིར་ཕྱི་ནང་གསང་མཆོད་ཟུར་ཙམ་དང་ལྷག་ཏིང་གི་མཆོད་པ་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་གསུངས་པ་དང་མཚུངས་པར་བསྟ ན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་ཐབས་རྣམས་སུ་བཤད་རྒྱུད་དང་ཡན་ལག་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཁ་བསྐངས་ནས་བཅུ་གསུམ་མམ་བཅུ་བཞིར་གསུངས་པ་འདིར་ས་བོན་ཙམ་ཡང་མེད་པ་མིན་པར་སེམས་ཤིང་སྔགས་ ཀྱི་འདོད་ཡོན་ལམ་ཁྱེར་སྒྲ་མཐུན་ཙམ་རྒྱུའི་ཐེག་པས་འདོད་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་མིན་ཇི་ལྟར་དང་མཆོད་པ་བཞི་བསྣོལ་གྱི་སྒྲ་དོན་དང་ལྷག་ཏིང་གི་མཆོད་པ། སྤྲུལ་བསྒྱུར་གཉིས་ལས་འདི་སྐབས་གང་དུ་གཟུང་བར་དཔྱད་དོ། །བདུད་རྩི་དང་གསང་བསྣན་གཉིས་ས་ཁོངས་ལོགས་སུ་བགྲངས་འདུག་པས་ངོས་འཛིན་ཐ་དད་ཚུལ་དང་མཆོད་པ་འདི་རྣམས་མཆོད་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཀྱི་དགོས་པ་གཞན་ཡོད་མེད་དང་། ཀུན་བཟང་འདོད་ཡོན་རོལ་མོ་རྣམས་དམིགས་འདྲེས་སུ་འགྱུར་བ་ལྟར་སྣང་བའི་ཚུལ་ལ་བརྟག་གོ །སྦྱིན་སྲེག་གི་སྐབས་མེ་ལྷ་ལ་མེའི་ཞལ་ཞེས་གསུངས་པའི་གནད་དང་། མེ་ལྷ་འཇིག་རྟེན་པ་ཁོ་ནར་ངོས་འཛིན་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ལ་ཐུག་སྟེ། མེ་ལྷ་ནི་གོས་དཀར་མོ་ཞེས་པ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ནམ། ཞེས་
Chinese
在四种地基中包含的，在《眼释》中显现，那么这里面取哪一个呢？之前金刚阿阇黎说，在修持的程序中，有“微细三摩地”的说法，这是什么原因呢？这也是为了给弟子灌顶和会供而修持的方法，对于不同的修法要进行考察。坛城实际程序中，说“地基平等”的原因是什么？坛城形状的尺度是什么？在胜乐金刚的仪轨中，这里所说的，有什么依据可以知道不会出现错乱？一般来说，“线”是什么意思？白线和事业线的认识是什么？颜料分开各种颜色的必要是什么？坛城大中小三种的安立方式都要进行研究。开光的时候，以考察它的体性和词义为基础，进入分类和名目的程序时，要迎请所有的坛城。所说的“迎请所有的坛城”，是指迎请所有种类还是所有数量呢？如果按照前者，那么寂静的时候，忿怒尊也要迎请了；如果按照后者，那么在十八尊的简略坛城的时候，也要迎请八十二尊的广大坛城了。供养的程序中，手印在前面已经说过了。这里只是稍微提一下外内密供，以及胜乐金刚仪轨中所说的供养方法。因此，在仪轨中，经续和支分续补全，说成十三种或十四种，我认为这里并非连种子都没有，只是咒语的欲乐道用和声音相似，因乘是否承认所欲之方向呢？以及四种交替供养的词义和胜乐金刚的供养。化现和转变两种，这次应该取哪一种来研究呢？甘露和秘密添加两种，单独列出，那么认识不同的方式是什么？这些供养不仅仅是供养，还有没有其他的必要呢？普贤供云和乐器等，似乎会变成目标混合，要考察这种情况。在火供的时候，说火神是“火之面”的关键是什么？仅仅认定火神是世间神的原因是什么？难道没有叫做“白衣母”的火神吗？
English
What is included in the four grounds, and what appears in the 'Eye Commentary', which one is taken here? Previously, the Vajra Acharya said that in the process of practice, there is a saying of 'subtle samadhi', what is the reason for this? This is also the method of practice for the purpose of empowering disciples and gathering offerings, and different methods of practice should be examined. In the actual procedure of the mandala, what is the reason for saying 'the ground is equal'? What is the measure of the shape of the mandala? In the Vajrasattva practice, what is the basis for knowing that there will be no confusion in what is said here? In general, what does 'line' mean? What is the recognition of white line and action line? What is the necessity of separating the colors of the pigments? The ways of establishing the three types of mandala, large, medium and small, should be studied. At the time of consecration, based on examining its nature and meaning, when entering the process of classification and nomenclature, all mandalas should be invited. Does 'inviting all mandalas' mean inviting all kinds or all numbers? If according to the former, then at the time of pacification, the wrathful deities should also be invited; if according to the latter, then at the time of the eighteen-deity condensed mandala, the eighty-two-deity vast mandala should also be invited. Among the procedures of offering, the mudras have already been mentioned above. Here, just briefly mention the outer, inner and secret offerings, and the method of offering mentioned in the Vajrasattva practice. Therefore, in the practice, the tantras and branch tantras are supplemented, and it is said to be thirteen or fourteen kinds. I think that there is not even a seed here, but the desire and enjoyment of the mantra and the sound are similar. Does the causal vehicle recognize the desired direction? And the meaning of the four alternating offerings and the offering of Vajrasattva. Which of the two, manifestation and transformation, should be taken for study this time? Nectar and secret addition are listed separately, so what is the way to recognize the difference? These offerings are not only offerings, but are there other necessities? The Samantabhadra offering clouds and musical instruments, etc., seem to become a mixture of objects, and this situation should be examined. At the time of the fire offering, what is the key to saying that the fire god is the 'face of fire'? What is the reason for only identifying the fire god as a worldly god? Isn't there a fire god called 'White-clad Mother'?
Tibetan
དང་། དེའི་སྒོ་ནས་ལྷག་པའི་ལྷ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱ་ཚུལ་ལ་མེ་ལྷ་འབར་བའི་རྣམ་པར་བྱས་ཤིང་དེར་ལྷ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་པ་དང་འབར་བའི་དབུས་སུ་དམ་ཚིག་༼པ་༽བསྐྱེད་དེ་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་{དང་} བྱར་ཡོད་མེད་བརྟག་པར་འོས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུ་ཕྲིན་སྒྲུབ་གང་ལ་ཡང་ནང་དོན་རྟོགས་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་དང་། ཕྱིའི་གྲོགས་ཕྱག་རྒྱ་ཁྱད་པར་ཅན་འཛོམས་པ་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པ་གང་ཞིག ཕྱི་མ་ནི་འཆད་འགྱུར་ལས་ཤེས་པས་སྐབས་འདིར་སྔ་མའི་ངོས་འཛིན་སྤྲོ་བར་འཚལ་ལོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་སྐབས་རྡོ་རྗེ་ལས་རིམ་ལས་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གསུངས་པ་རིགས་བསྡུ་ན་བླ་སློབ་འཇུག་པའི་ཆོས་གཉིས་སུ་༼བསྡུ་བ་༽གང་ཞིག་དབང་སྐུར་བ་པོའི་སློབ་དཔོན་ཡིན་ན་ངེས་པར་བདག་འཇུག་ལེན་དགོས་པས་ཁྱབ་བམ་མ་ཁྱབ། ཁྱབ་ན་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་ཡང་དེར་ཐལ། མ་ཁྱབ་ན། ཀུན་བྱས་སློབ་དཔོན་རིག་པས་འཇུག །ཅེས་པ་དབང་བསྐུར་གྱི་སློབ་དཔོན་ཐམས་ཅད་ལ་དགོངས་པ་མིན་པ་ཞིག་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །ཡང་མཚན་ལྡན་གྱི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཚོགས་ལམ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ངེས་པར་བདག་འཇུག་ལེན་དགོས་པའི་དམ་བཅའ་འཐད་པ་གང་ཞིག སྔགས་པ་མཚན་ལྡན་ནི་སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་མོར་ཤེས་པ་ཞིག་ལ་ངོས་འཛིན་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེས་དགོངས་པ་དེ་ལས་ལྷག་པའི་བདག་འཇུག་ལེན་རྒྱུ་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་བསྐྱེད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་མིན་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་བརྟག་གོ །སློབ་མ་འཇུག་ཆོས་ཀྱི་སྐབས་བཞི་པར། མ་འོངས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་ལ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གྲུབ་པས་དེར་འཇོག་ན་མ་འོངས་པ་ཁོ་ནར་ངོས་འཛིན་མི་རིགས་ཤིང་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་གྱིས་དེར་འཇོག་ན་སྤྱི་བཙན་དུའང་འཁོར་བ་མཐའ་ཅན་དུ་ཐལ་ལོ་སྙམ་དུ་དོགས་སོ། །སྐབས་བཅུ་གཉིས་པ་ལྷ་དབོག་པ་ན་ལས་འབྲེལ་གྲུབ་པ་མོས་པའི་ལྷའམ་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བ་བབས་པའི་ལྷའམ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ལྷག་པའི་ལྷ་དབོག་ཅེས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པས་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་སྔོན་བྱུང་མཐར་ལམ་པ་དང་དངོས་སུ་མཉམ་ཟེར་རམ་སྟེ་དཔྱད་དོ། །དེས་ཁྲོ་དཀྱིལ་དང་མཆོག་དཀྱིལ་མཚོན་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ནི་ལས་ཁྲིགས་ཀྱི་མན་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་གསང་བ་སྒྱུ་འཕྲུ ལ་པའི་ལུགས་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞིར་དབང་ལྔ་བསྐུར་བར་གསུངས་པ་གང་ཞིག དཀྱིལ་འཁོར་སྔ་མ་སྔ་མར་མ་ཞུགས་པར་ཐོག་མར་ནས
Chinese
并且，通过那种方式使剩余的诸神感到满足的方法是，将火神呈现为燃烧的形态，在那里迎请诸神并进行供养，在燃烧的中央生起誓言（誓言），然后迎请智慧尊，{并且}应该考察是否存在利益。特别是，对于任何事业的成就来说，内在理解意义的心识的两种形态，以及外在的殊胜手印助伴的集合，都是最为殊胜的赞叹。后者可以从即将讲解的内容中得知，因此在此处乐于辨识前者。进入坛城时，金刚事业次第中说到的十八法，如果归纳起来，可以归纳为上师和弟子进入的两种法，那么如果是灌顶者之上师，是否一定需要接受自入，是否周遍？如果周遍，那么普贤如来也应是如此。如果不周遍，那么就必须承认“一切行为之上师以智慧进入”这句话并非指所有的灌顶上师。此外，如果一位具相的金刚上师是资粮道者，那么必须接受自入的誓言是否合理？如果认为具相的密咒士是将显现、声音、觉知三者视为本尊、咒语、智慧的游舞者，那么因为他有比那个想法更需要接受自入的缘故，那么他就不应是安住于生起次第禅定的智慧之人，应该这样考察。弟子进入之法的第四个阶段中，虽然说“未来禅定于心中”，但因为众生本来就具备如来藏，如果安立在那里，就不能仅仅认为是指未来，如果以断证究竟来安立在那里，那么普遍而言也会导致轮回有边际的过失，心中这样疑惑。第十二个阶段，降临本尊时，是降临与业有关联、心生欢喜的本尊，还是降临成就临近的本尊，还是降临坛城的主尊，剩余的本尊，以及进入坛城所获得的功德，是说与先前最终的道友真实地结合了吗？应该这样考察。通过它，忿怒坛城和胜乐坛城所象征的方式不同，可以从事业仪轨的口诀中得知。第二点是，一般来说，在秘密幻化部的宗派中，据说四种坛城授予五种灌顶，那么，没有进入前一个坛城，最初就
English
And, the method of satisfying the remaining deities through that is to present the fire deity in a burning form, where the deities are invited and offerings are made, and in the center of the burning, vows (vows) are generated, and then the wisdom being is invited, {and} it should be examined whether there is benefit or not. In particular, for the accomplishment of any activity, the two forms of the mind that understand the meaning inwardly, and the collection of external special mudra companions, are the most excellent praise. The latter can be known from the content to be explained, so here I am happy to identify the former. When entering the mandala, the eighteen dharmas mentioned in the Vajra Karma sequence, if summarized, can be summarized into the two dharmas of the master and disciple entering, then if it is the master of the initiator, is it necessary to take self-entry, is it pervasive or not? If it is pervasive, then Samantabhadra should also be like that. If it is not pervasive, then it must be admitted that the sentence "The master of all actions enters with wisdom" does not refer to all initiation masters. Furthermore, if a qualified Vajra master is a member of the accumulation path, is the vow to take self-entry necessarily justified? If it is considered that a qualified mantra practitioner is one who knows the three aspects of appearance, sound, and awareness as the play of deity, mantra, and wisdom, then because he needs to take self-entry more than that thought, then he should not be a person who abides in the wisdom of the generation stage samadhi, it should be examined in this way. In the fourth stage of the disciple's entry dharma, although it is said "Future samadhi in the mind", but because sentient beings are inherently endowed with the essence of the Tathagata, if it is established there, it cannot be considered to refer only to the future, and if it is established there with the ultimate perfection of abandonment and realization, then in general it will also lead to the fault of samsara having an end, I doubt in my heart. In the twelfth stage, when the deity descends, is it the deity who is related to karma and rejoices, or the deity who descends with the near accomplishment, or the main deity of the mandala, the remaining deity, and the merit obtained by entering the mandala, is it said to be truly combined with the previous ultimate friend? It should be examined in this way. Through it, the different ways in which the wrathful mandala and the supreme bliss mandala are symbolized can be known from the oral instructions of the karma ritual. The second point is that, in general, in the secret illusion school, it is said that the four mandalas confer five initiations, then, without entering the previous mandala, from the beginning