Tibetan
ཉིད་དང་བཞིར་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གིས་འཆད་པ་ལས་འདིའི་སྐབས་གང་ལྟར་འཛིན་ཅིང་། འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་ཚུལ་འདི་ཕྱག་ཆེན་སྲོལ་དང་ཁྱད་ཆེ་བར་རྟོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། རིགས་ལྔ་སྤྱིིའི་དམ་རྒྱ་བཅའ་བ་ན་ཡན་ལག་ལྔ་དང་སོར་མོ་རྣམས་རིགས་དེ་དང་དེར་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ལ་ཐུག་ཅིང་སོར་མོ་འདི་ལྟར་བསྣོལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ལྷ་རྣམས་གཞན་རིགས་ལ་འཁྱུད་པར་རིགས་པའི་ཕྱོགས་ནས་བསྙད་རུང་ངམ་སྟེ་འོན་ཀྱང་སོར་མོ་རྣམས་གང་བདེར་བསྣོལ་ཆོག་པར་ཐལ་བའམ་མིན་ན་རྒྱུ་མཚན་གསར་ དུ་བརྟག་དགོས་པ་ལས་མ་འདས་སོ། །སོར་མོ་རྣམས་ལ་ཡིག་འབྲུ་འགོད་ཚུལ་ཡང་ཡེ་ཤེས་རྔམ་གློག་ལས་མཐེ་བོང་གཉིས་ལ་ཨཱཾ་པཱཾ་སྲིན་ལག་གཉིས་ལ་སྭཱ་མཱཾ་འགོད་པར་བཤད། འགྲེལ་ཆུང་ལས་སྨོས་མ་ཐག་པའི་ཡིག་འབྲུ་དེ་དག་མཐེ་བོང་དང་མཐེའུ་ཆུང་འོད་རིམ་དུ་གོང་གི་ལྟར་ལས་གོ་ལྡོག་ཏུ་བཀོད་པ་གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཤིང་། ལག་གཡས་གཡོན་གྱི་སོར་མོའི་བྲེ་ཁར་ཟླ་ཉིའི་གདན་འགོད་པ་ནི་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་ཐབས་ཤེས་གཙོ་ཆེ་ཆུང་གི་གནད་ཀྱིས་ཡིན་པར་སྨྲས་ཀྱང་རུང་མོད། དེ་དང་བསྟུན་ཚེ་ཡབ་ཡུམ་སོ་སོར་ཉི་ཟླ་ཉིས་བརྩེགས་མི་ཆོག་ལྟ་བུར་སོང་བ་ལ་བརྟག་གོ །ལྷ་སོ་སོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ་བ་ནི་བདུན་སྦྲགས་སམ་བསྡུ་ན་བཞི་སྦྲགས་སུ་བྱ་བ་ཡིན་པ་གང་ཞིག རང་ཉིད་དམ་ཚིག་སེམས་དཔར་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀར་པད་ཉི་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་ཕྱག་མཚན་ཐུགས་སྲོག་སྔགས་ཕྲེང་དང་བཅས་པས་མཚན་པ་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་བྱ་བ་རྣམས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིར་འདོད་པ་དང་སྐུ་ཆོས་དམ་ལས་བཞི་དེར་འཇོག་པའི་རྣམ་བཞག་རྒྱུད་གཞུང་འདིའི་བཀའ་སྲོལ་དུ་བྱུང་མིན་དང་། ཕྱག་རྒྱ་བསྒྱུར་བ་དང་དགྲོལ་བ་ནི་བདུན་སྦྲགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གང་དུ་བསྡུ་བ་དང་། ད་ལྟ་རང་ཅག་གི་ཕྱག་ལེན་དུ་ཡུམ་མ་བསྐྱེད་གོང་དུ་ཡབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་བརྗོད་པར་མཛད་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་རྒྱས་གདབ་བྱ་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གདབ་སྙམ། དེས་ན་བཅོས་མའི་ཕྱག་རྒྱས་ངེས་པར་འཆིང་མི་དགོས་པའི་ཕྱོགས་ནས་བསྙད་ན་འཆད་བདེར་མ་ཟད་འོག་ཏུ་བསྒུལ་བསྐྱོད་ཐམས་ཅད་ཀུན། ཞེས་པ་འདི་དང་མི་འགལ་བའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་འགོད་མི་དགོས་སམ། གཞན་ཡང་ཕྱག་མཚན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ལ་གྲངས་སུ་ངེས་པ་མི་འགལ་ལམ་ཞེས་བརྟག་སྟེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གྲངས་སུ་མཚོན་པའང་དེ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཅི་བྱས་ལྷའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མི་འདའ་བ་ལ་ལུས་བསྒུལ་བསྐྱོད་ཙམ་གྱིས་ཅི་ལྟོ་སྟེ་སྙམ
Chinese
依您和四传承的口诀来讲解时，此时应如何理解，以及轮涅万法皆以自性手印印持的方式，是否与大手印的传统有很大差异，需要思考。第二，在结五部总的誓言印时，五支和手指确定属于该部的理由是什么？手指这样交叉的原因，从理性的角度是否可以说诸佛与其它部拥抱？或者，是否可以随意交叉手指？如果不是，是否需要重新考察理由？除此之外别无他法。关于手指上书写字形的方式，《智慧怖畏电光》中说，两个拇指上写ཨཱཾ་（藏文，梵文天城体：आं，梵文罗马拟音：āṃ，汉语字面意思：啊），两个无名指上写སྭཱ་མཱཾ་（藏文，梵文天城体：स्वां，梵文罗马拟音：svāṃ，汉语字面意思：斯瓦）。《小疏》中说，刚才提到的那些字形，在拇指和小指的光芒次第中，与上面所说相反地排列，是遵循了谁的说法？左右手的手指指甲上安放日月坐垫，说是由于本尊父母方便智慧主次的关键，这样说也可以。但如果按照这个说法，父母各自不能有日月重叠的情况，需要思考。结各本尊的手印，是七合一还是简略为四合一？自己观想为誓言萨埵，在心间莲花日月上安住的，具有标识、心咒、咒鬘等，由此放射和收摄光芒等，是否与认为四手印，以及身语意誓四者安立于此的分类，与此续部的教规相符？手印的改变和解脱，在七合一时应收摄于何处？现在我们的实践中，在未生起佛母之前念诵父佛的心咒，但未生起以方便印印持的佛母，如何印持？因此，如果从不必以造作的手印来束缚的角度来说明，不仅容易讲解，而且与下面所说的“一切动静皆是”不相违背的知识，是否也不需要记录？此外，对于一切标识的数量是否没有矛盾，需要思考，因为身语意不可思议，以数量来表示也是如此。第三，无论做什么都不超出本尊的手印，仅仅是身体的动静又算什么呢？
English
When explaining according to the oral instructions transmitted through you and the four lineages, how should one understand this at this time? And is the way in which all phenomena of samsara and nirvana are sealed with the self-nature mudra very different from the tradition of Mahamudra, which needs to be considered. Second, when establishing the general samaya mudra of the five families, what is the reason why the five limbs and fingers are determined to belong to that particular family? Is it reasonable to say from a rational point of view that the reason for crossing the fingers in this way is that the deities embrace other families? Or, is it permissible to cross the fingers as one pleases? If not, is it necessary to re-examine the reasons? There is no other way. Regarding the way of writing letters on the fingers, the "Wisdom Terrifying Lightning" says that on the two thumbs writeཨཱཾ་ (Tibetan, Devanagari: आं, Romanized Sanskrit: āṃ, literal Chinese meaning: Ah), and on the two ring fingers write སྭཱ་མཱཾ་ (Tibetan, Devanagari: स्वां, Romanized Sanskrit: svāṃ, literal Chinese meaning: Sva). The "Small Commentary" says that the letters just mentioned, in the order of the light of the thumb and little finger, are arranged in the opposite way to what was said above. Whose statement is followed? Placing the moon and sun cushions on the fingernails of the left and right hands is said to be due to the key of the primary and secondary importance of the skillful means and wisdom of the deity parents, which is acceptable. But if we follow this, it should be considered that the father and mother should not have the overlapping of the sun and moon separately. What is the reason for making the mudras of each deity, whether it is a combination of seven or simplified to a combination of four? The light radiating and gathering from the emblems, heart mantra, and garland of mantras residing on the lotus sun and moon in the heart of oneself visualized as the samaya-sattva, and whether the classification of considering the four mudras and establishing the four vows of body, speech, and mind therein, is in accordance with the precepts of this tantra. Where should the transformation and dissolution of the mudras be gathered in the case of the combination of seven? In our current practice, the heart mantra of the father Buddha is recited before the mother Buddha is generated, but how can the mother Buddha, who has not been generated, be sealed with the skillful means mudra? Therefore, if it is explained from the point of view that it is not necessary to bind with artificial mudras, it is not only easy to explain, but also whether the knowledge that is not contradictory to the following statement, "all movements are," needs to be recorded. In addition, it needs to be considered whether there is no contradiction in the definite number of all the emblems, because the body, speech, and mind are inconceivable, and representing them with numbers is also the same. Third, whatever is done does not go beyond the deity's mudra, so what is the mere movement of the body?
Tibetan
། བཞི་པ་ནི། ཡན་ལག་གི་ལྷ་བཞི་བཅུ་ལ་ཐབས་ཀྱི་ལྷ་དང་། དེ་རྣམས་སོ་སོའི་སྲོག་གོར་རང་འདྲའི་ཡེ་སེམས་བཞི་བཅུ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷ་ཞེས་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྤྱིར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་དེ་དང་དེར་འཇོག་ན་ཡུམ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷར་མཐའ་གཅིག་ ཏུ་ངོས་བཟུང་མི་རིགས་པར་འདོད་དགོས་ཤིང་རགས་ཕྲའི་དབང་དུ་ན་སྣང་བ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་སྐབས་འདིར་སྐུ་རི་རབ་ཙམ་ལ་བཞུགས་གནས་ཀྱི་རྩའི་སྣོད་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་གྱི་ནང་དུའང་ཤོང་བའི་ཚུལ་ལྟ་བུ་ཞིག་ངེས་པར་སྲོག་ཏུ་བཟུང་དགོས་པའི་དམ་བཅའ་ཉམས་པར་དོགས་སོ༑ ༑ལྷ་རྣམས་གནས་སོ་སོར་འགོད་ཚུལ་ལ་གོང་མ་འགའ་ཞིག་ལྐོག་མར་སྣང་མཐའ་བཀོད་པ་སོགས་ཀྱི་ལུགས་ཤིག་ཀྱང་བཞེད་མོད། རང་ལུགས་ནི་འགྲེལ་ཆུང་པིཎྜཱརྠ་སོགས་ལས་གསུངས་༼པའི་༽རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་འཇོག་པར་མཛད་ཅིང་དེ་གཞིར་བྱས་ལའང་རྩ་ལྷ་རྣམ་སྣང་ཡིན་ཚུལ་གྱི་དབང་གིས་བཀོད་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་སྐབས་ལག་གཡོན་གྱི་འདོམ་རྩར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འགོད་པ་གཡུང་ཊིཀ་སོགས་ལས་གསལ་བ་གང་ཞིག་ཁོ་བོ་ནི་དེར་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ཡང་མ་མཐོང་ཞིང་རྩ་ལྷ་མི་བསྐྱོད་པར་བཟུང་བའི་སྐབས་ཀྱི་འགོད་ཚུལ་ལ་དཔག་ན་དབུ་ལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བཀོད་ཅེས་སྦྱར་མི་དགོས་སམ་སྙམ་སྟེ་འོན་ཀྱང་བླུན་ཤེས་ཀྱི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ཚད་འགོག་པ་ག་ལ་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསླབ་ཚུལ་ལ་ཉང་རོག་རྩགས་ཚ་སོགས་ཐབས་ཤེས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་བཅས་ཏེ་ཉིས་བརྒྱ་གྲངས་ཀྱི་གཞིར་བཟུང་བ་ལ་དབུ་རྒྱན་གྱི་ལྷ་སྟོང་བརྩིས་ནས་ཁྱོན་བསྡོམས་པར་ལྷ་སྟོང་ཉིས་བརྒྱར་བཞེད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྒྱན་དང་ལྡན་པར་ཐལ་ཞིང་ལྷ་སྟོང་གི་གྲངས་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །རང་ལུགས་ལྟར་ན་སྤར་ཁབ་དང་འགལ་བར་དོགས་སོ། །ཉི་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པ་ན་ཐུབ་དྲུག་ལ་ཡུམ་དངོས་སུ་མེད་པས་རྟགས་ཀྱི་ཡུམ་པདྨ་ལའམ་རིགས་ལྔ་དང་ཀུན་བཟང་དང་དྲུག་གི་ཡུམ་གཡར་ནས་འགོད་ཅེས་དང་། ཡང་ན་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་འགོད་དམ་སྟེ་དེ་ཤེས་རབ་མཚོན་བྱེད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟག་གོ ༑དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོས་པའི་སྐབས་སུ་དབང་བསྐུར་བྱིན་རླབས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་རིན་ཆེན་དྲ་བ་ལས་བཤད་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་སྤྲོས་པའི་སྐབས་འདིར་དབང་གི་གོང་དུ་བྱིན་རླབས་བྱ་དགོས་པར་ལམ་རིམ་དུ་གསུང་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ལ་ཐུག་ཅིང་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་འདི་ཐོད་རྒལ་བའམ་ཟག་བཅས་སྐབས་ཀྱི་མཐར་ཆགས་པའི་ཡང་ཡུལ་ཡིན་མིན་དཔྱ
Chinese
第四，关于将四十位支分本尊立为方便本尊，以及将彼等各自的命根字和自形相似的四十位智慧心立为智慧本尊的理由，一般来说，如果以方便和智慧二者区分，那么诸佛母就必须被认为完全是智慧本尊，而且如果从粗细的角度来说，在这种显现辨别的场合，如同身躯如须弥山般，却能容纳于作为安住处的根本容器芝麻粒中一样，必须将此种方式确定为命根，否则恐怕会违背誓言。关于诸本尊安立于各自位置的方式，有些上师也曾秘密地采用显现边际等方式，但自宗是遵循《释小品》（Piṇḍārtha）等所说的来安立，并且以此为基础，例如，以根本本尊是毗卢遮那佛的方式进行安立时，将普贤菩萨安立于左手的肘弯处，这在《拥 टीका》等中有明确说明，但我本人对此未见到任何论证，如果按照根本本尊是不动佛的方式进行安立，那么是否应该加上“将普贤菩萨安立于头部”呢？虽然如此，但要阻止愚昧之人的秘密程度又怎么能做到呢？关于修习千佛坛城的方式，娘若·扎擦等将方便、智慧、身、语、意之本尊共计二百多位作为基础，加上头饰本尊一千位，总共认为有一千二百位本尊，但这样一来，智慧萨埵就成了具有头饰，而且千佛的数量也会减少。按照自宗的观点，恐怕与《斯帕恰》（Spar khab）相违背。在修习二万四千佛坛城时，由于六能仁没有真实的佛母，因此或者以表征的佛母莲花，或者借用五部和普贤及第六部的佛母来安立，或者安立于左侧，需要考察其作为智慧象征的理由。在展开坛城时，如法进行灌顶加持，这在《宝网经》中有记载，但在展开名相时，为什么要在灌顶之前进行加持呢？这在《道次第》中有说明，这样修习是属于顿超还是属于有漏状态下的渐次之境呢？需要进行考察。
English
Fourthly, regarding the reason for establishing the forty branch deities as deities of means and the forty wisdom minds, each resembling their respective life-force syllables, as deities of wisdom, generally speaking, if they are distinguished by means and wisdom, then all the consorts must be considered solely as wisdom deities. Moreover, if considering the gross and subtle aspects, in this context of distinguishing appearances, it is necessary to firmly grasp the manner in which a body as large as Mount Meru can fit within a sesame seed, which serves as the root container of the dwelling place; otherwise, there is concern that the commitment to this understanding would be broken. Regarding the manner of placing the deities in their respective positions, some earlier masters secretly adopted methods such as arranging the limits of appearances. However, our own tradition follows what is stated in commentaries such as the "Short Commentary on the Pindartha," and arranges them accordingly. Even based on that, when illustrating the arrangement based on the principle that the root deity is Vairochana, for example, the placement of Samantabhadra at the elbow of the left hand is clearly stated in works such as the "Yung Tik." However, I have not found any proof for this. If we consider the arrangement when the root deity is taken to be Akshobhya, shouldn't we add "Samantabhadra is placed on the head"? Nevertheless, how can one prevent the extent to which the ignorant remain in the dark? Regarding the method of studying the mandala of the thousand Buddhas, Nyangro Tsaktsha and others take the deities of means, wisdom, body, speech, and mind, totaling over two hundred, as the basis, and considering the thousand crown deities, they consider the total to be one thousand two hundred deities. However, this would imply that the wisdom-being has ornaments, and the number of one thousand deities would be destroyed. According to our own tradition, there is concern that it would contradict the "Spar Khab." When studying the mandala of twenty-four thousand Buddhas, since the six Thubpas do not have actual consorts, either the symbolic consort Padma, or the consorts of the five families and Samantabhadra and the sixth, are borrowed and placed. Alternatively, they are placed on the left side, and the reason for this being a symbol of wisdom needs to be investigated. When elaborating the mandala, the empowerment and blessings should be performed properly, as explained in the "Jewel Net Sutra." However, when elaborating the categories, what is the reason for saying in the "Lamrim" that blessings should be performed before empowerment? And is this meditation a leap forward or a gradual path within the context of contaminated states? It needs to be examined.