Chinese
也会变成那样。还有，如果那个基础仅仅是可以被了解的事物，由经、论、窍诀三者组成，那么对于所知，能否明确区分成实有和非实有？如果能明确区分，那么那个存在方式就会落入实有和非实有的极端。如果不能明确区分，那么所知就会有三种蕴。现在应该对此进行研究，这里所说的三种真谛的分类，与因乘的意义完全无别，以体性、相状、自性三者来区分的方式，以及确定这些作为成立之量的理路，是通过理路还是通过遮遣的方式？如果是前者，那么自性的理路也会变成各不相同。如果是后者，那么就不应该说理性的理路。在一个心性之上，是通过三种理路的门径还是通过一种来成立？如果是前者，那么体性就会变成各不相同。如果是后者，那么宣说三种就没有意义了。这样说，依赖于次第，对于三种真谛是否次第在相续中产生，也有同样的疑问。需要确定的是，在第三品中确定了两种真谛的见解，在第四品中确定了四种真谛，而在这里确定了三种真谛，需要建立不矛盾的认知。如果考察所要表达的核心，也就是法身大义，那么即使六道众生没有见到真谛，也没有断证，也必须承认与成佛不相违背，需要仔细阐述。 如果将该见解的类别进行区分并加以确定，那么在名称的数量上，娘觉多和嘉瓦雍的观点认为，依据道次第的来源，有八种智慧的集合。跟随《心滴》中所说的，将道次第的经文意义引导到其他地方，解释为六种集合的见解，那么自己宗派是如何认定的？在意义的数量上，实践的道次第，以及所要接受的续部意义的见解数量，有九种和九种的说法，如果确定了一种，那么是否一切都会变成那样，需要进行研究。第二点是，大多数都乐于讲解，殊胜和共同的两种成就，按照次第，通过圆满次第和生起次第来成就，这是在《续部后论》等中所说的，是通过生起次第成就殊胜成就，还是通过圆满次第成就共同成就？
English
It will also become like that. Furthermore, if that basis is merely something that can be known, composed of the three: scripture, reasoning, and pith instructions, then regarding the knowable, can it be clearly distinguished into the real and the unreal? If it can be clearly distinguished, then that mode of existence will fall into the extreme of the real and the unreal. If it cannot be clearly distinguished, then the knowable will have three aggregates. Now, this should be investigated. The classification of the three truths mentioned here, being completely inseparable from the meaning of the causal vehicle, the way of distinguishing them by the three: essence, characteristic, and nature, and determining these as the reasoning of the valid means of establishment, is it through reasoning or through the way of negation? If it is the former, then the reasoning of nature will also become different. If it is the latter, then it should not be said to be the reasoning of logic. On one mind-essence, is it established through the three doors of reasoning or through one? If it is the former, then the essence will become different. If it is the latter, then it is meaningless to explain three. Saying this, depending on the order, there is the same doubt about whether the three truths are generated in succession in the continuum. What needs to be determined is that in the third chapter, the view of the two truths is determined, in the fourth chapter, the four truths are determined, and here, the three truths are determined, and it is necessary to establish a non-contradictory cognition. If we examine the core of what is to be expressed, that is, the great meaning of the Dharmakaya, then even if the beings of the six realms have not seen the truth, and have not abandoned or realized it, it must be admitted that it is not contradictory to becoming a Buddha, and it needs to be carefully explained. If we distinguish and determine the categories of that view, then in terms of the number of names, the views of Nyang Jo Do and Gyalwa Yung consider that, based on the source of the Lamrim, there are eight collections of wisdom. Following what is said in the "Mind Drop," guiding the meaning of the Lamrim scriptures to other places, and explaining it as the view of six collections, then how does one's own school determine it? In terms of the number of meanings, the order of the path to be practiced, and the number of views of the meaning of the tantra to be accepted, there are said to be nine and nine. If one is determined, then will everything become like that, and it needs to be investigated. The second point is that most people are happy to explain it. The two attainments, supreme and common, are achieved in order through the completion stage and the generation stage, as explained in the Later Tantra and so on. Is it through the generation stage that the supreme attainment is achieved, or through the completion stage that the common attainment is achieved?
Tibetan
་པའི་སྐབས་ཤིག་མངོན་ཚེ་འགལ་སྤོང་ལ་བརྟག་གོ །ཐུན་སྒྲུབ་ཀྱི་གཙོ་བོ་རིག་འཛིན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཡིན་ཡང་འདིར་དེ་མི་བརྟན་པའི་གནད་དང་། ཐུན་སྒྲུབ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ནི་སྣང་བ་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་གནད་ལ་ཐུག་པ་གང་ཞིག སེམས་ཅན་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐུ་དང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ནུས་པའི་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དངོས་གཅིག་ཉིད་ཚད་མེད་སྣ་ཚོགས་པའི་གོ ར་འཁྲུལ་བར་བསྒྲུབ་རུང་བའི་ཕྱིར་འདིར་བསྟན་རྣམས་ཀྱང་བསྒྱུར་གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་བསྒྲུབ་དགོས་པ་དང་གྲངས་ཉུངས་པར་ཐལ་བར་དཔྱད་དགོས་སོ༑ ༑གཞན་ཡང་རྒྱུད་གཞུང་འདི་ཉིད་དབུ་ཞབས་དྲིལ་ནས་གང་ཟག་གཅིག་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་ན་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་དང་། འདིའི་ནང་ནས་ལེའུ་གཅིག་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་དང་། ཚིག་གཅིག་དང་། ཡིག་འབྲུ་གཅིག་ཉམས་སུ་ལེན་ན་བླང་བྱ་གང་ཞིག་ ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་ཞེས་བརྟག་སྟེ་དེས་ནི་མན་ངག་སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་གནད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ།། །།ལེའུ་དྲུག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསུངས་པ་ལོ་རྒྱུས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་དཔྱད་པ་དང་། གཞུང་དོན་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་དྲུག་གི་འགྲོ་བ་འདི་དག་སྟོན་པའི་འཁོར་ཡིན་མིན་ལ་དཔྱད་པ་ན་དངོས་བརྒྱུད་ཀྱིས་ཕྱེ་བར་མཛད་ཀྱང་དེའང་སྟོན་པ་རང་སྣང་ངམ་གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་གི་ངོས་ནས་ཞེས་བརྟག་དགོས་པ་ལས་མ་འདས་སྙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་འདུག་པས་དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་གམ་ཞེས་པ་དང་། དེའི་སྐབས་རྫོགས་ཆེན་ཞེས་གསུངས་པའི་གོ་དོན་ནི་སྤྱིར་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གསུམ་གྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འམ། མ་ཧཱའི་ནང་གསེས་ཀྱི་རྫོགས་ཆེན་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཤུགས་ལས་འཐོན་ཡང་དེའི་གྲུབ་མཐའི་ཐེག་པར་འཇོག་རུང་མིན་དཔྱད་པར་ཞུའོ། །ཏིང་དཀྱིལ་བསྒོམ་པར་མ་ལྕོགས་པའི་རིམ་གྱིས་པའི་བསྒོམ་བྱ་ལྷག་པ་ཏིང་དཀྱིལ་ནི་མངོན་རྟོགས་ལས་སྡེབ་ཀྱི་དབང་དུ་བཤད་དགོས་པ་གང་ཞིག དེ་ལའང་ཡོངས་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་གཞུང་སྤྱིའི་རྣམ་བཞག་གི་ལག་ལེན་གཙོ་བོར་འཛིན་པ་དང་། བཀའ་མ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་བླ་མའི་ཕྱག་བཞེས་དང་ཞལ་གདམས་གཙོ་བོར་འཛིན་པ་གཉིས་ལས་འདིར་གང་ལྟར་བཟུང་ཞིང་། དེ་ལྟར་བཟུང་བའི་ལག་ལེན་འགོད་ཚུལ་དང་། བསྒོམ་པའི་དགོས་ཆེད་དང་ལྷག་པའི་སྒྲ་དོན་ཁྱད་འཕགས་སམ་བྱ་བ་མང་བའི་ཚིག་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་དོ། །དེ་ལ་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁ
Chinese
當某種情況顯現時，應當檢查是否矛盾並加以避免。雖然修法的主要目的是獲得持明者的成就，但這裡的關鍵在於其不穩定性，以及修法不可或缺的理由，這取決於顯現無有分別的關鍵。由於眾生的業力和瑜伽士的能力所及之處不可思議，因此可以證明同一事物會錯誤地顯現為無數種，因此這裡所說的一切也必須在一個轉換基礎上進行證明，並且應當檢查是否過於簡略。此外，如果將這部續部的首尾合攏，一個人修持時應以何種方式進行？如果從中修持一品、一個偈頌、一句話、一個字母，那麼應當接受什麼？ 應當如何修持？通過檢查這些，它將具備口耳相傳的訣竅。第六品分為兩部分：對所說的歷史進行考察，以及對續部要義三壇城的建立進行考察。第一部分是：考察這六部續部的行者是否是導師的眷屬，即使通過直接和間接的方式進行區分，也必須從導師的自顯現或所化眾生的他顯現的角度進行考察。第二部分是：既然禪定的壇城也被稱為自性壇城，那麼這兩者是否意義相同？在這種情況下，提到“大圓滿”的含義，一般來說，可以從續、教、訣竅三者來區分，或者可以從“大”的內在部分的大圓滿來說明，但請考察是否可以將其置於宗派的乘中。如果無法修持禪定壇城，那麼逐步修持的對象，即殊勝的禪定壇城，必須從現觀的角度來解釋，為什麼？對此，所謂的“廣為人知”主要是指續部總體的建立的實踐，而所謂的“口傳”主要是指自己上師的實踐和口頭教導，這裡應當如何理解？應當如何記錄這種理解的實踐？修持的目的和“殊勝”一詞的含義是卓越還是指事物眾多？請考察。對此，所依是宮殿。
English
When a certain situation manifests, one should examine whether there are contradictions and avoid them. Although the main purpose of practice is to attain the siddhis of vidyadharas, the key here lies in its instability, and the reason why practice is indispensable depends on the key of appearances being without distinction. Since the power of sentient beings' karma and the scope of yogis' abilities are inconceivable, it can be proven that the same thing will mistakenly appear as countless things, so everything stated here must also be proven on a single basis of transformation, and it should be examined whether it is too brief. Furthermore, if this tantra is condensed from beginning to end, how should a person practice it? If one practices one chapter, one verse, one sentence, one letter from it, then what should be accepted? How should one practice? By examining these, it will possess the key points of oral transmission. The sixth chapter is divided into two parts: examining the spoken history, and examining the establishment of the three mandalas of the tantric meaning. The first part is: examining whether these practitioners of the six tantras are the retinue of the teacher, even if they are distinguished through direct and indirect means, it must be examined from the perspective of the teacher's self-manifestation or the other-manifestation of the beings to be tamed. The second part is: since the mandala of samadhi is also called the mandala of self-nature, are these two the same in meaning? In this case, the meaning of mentioning "Dzogchen," generally speaking, can be distinguished from the three: tantra, agama, and upadesha, or it can be explained from the Dzogchen of the inner part of "Maha," but please examine whether it can be placed in the yana of the sect. If one cannot practice the samadhi mandala, then the object of gradual practice, which is the superior samadhi mandala, must be explained from the perspective of abisambodhi, why? In this regard, the so-called "widely known" mainly refers to the practice of the overall establishment of the tantra, while the so-called "oral transmission" mainly refers to one's own guru's practice and oral instructions, how should it be understood here? How should the practice of this understanding be recorded? Is the purpose of practice and the meaning of the word "superior" excellence or does it refer to many things? Please examine. To this, the basis is the palace.