Tibetan
་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་མན་ཆད་ལེའུ་ཕྱེད་དང་བཅུ་དགུས་རྒྱུད་དངོས་བསྟན་པར་བཞེད། སློབ་དཔོན་བི་མ་ལས་ནི། ལེའུ་གཉིས་པའི་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སླེང་བསླང་བས་རྒྱུ་རྐྱེན་རྫོགས་ནས། དེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་རྒྱུད་དོན་བསྟན་པར་བཞེད། པཎྚི་ཏ་རོང་ཟོམ་ཆེན་པོ་ནི་ལེའུ་དང་པོར་གླེང་གཞི། གཉིས་པར་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་གྱི་གླེང་བསླང་དང་དེ་མ་རྟོགས་པའི་འགྲོ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་བསྐྱེད་པ། གསུམ་པར་དེའི་བྱིན་རླབས་ཐུབ་དྲུག་སྤྲོས་ཏེ་འདུ ལ་བ་བཞིས་འགྲོ་དོན་མཛད་ཚུལ་བསྟན་ནས་ལེའུ་བཞི་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བསྟན་པར་བཞེད་དོ། །ལུགས་དེ་དག་གང་ལྟར་བཤད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་མོད་བརྒྱུད་པའི་བཀའ་སྲོལ་དང་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་རེ་ཞིག་སྤར་ཁབ་ལྟར་བཟུང་ངོ་གསུངས། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་གཞལ་བྱ་ཆོས་ཅན་ལ་དཔྱད་པ། གང་གིས་འཇལ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་ལ་དཔྱད་པ། དེ་ལྟར་གཞལ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་སྐབས་དང་དགོས་ཆེད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་འཇོག་ལུགས་རིགས་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ་རྒོལ་བ་གཉིས་རྩོད་ཚེ་ཤེས་ངོར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱོགས་གཉིས་ཀའི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་གཅིག་འཇོག་པ་དང་། གདམས་ངག་འབོགས་ཚེ་སློབ་བུའི་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་ཁེལ་བའི་དགོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བུའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཡུལ་བཅས་འཇོག་པ་དང་། གཞུང་འཆད་ཚེ་ཆོས་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དགོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་གཉིས་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་འཇོག་པ་ལས་འདིར་གང་དུ་ངོས་བཟུང་བ་དང་གཞལ་བྱ་དེ་ཀུན་གཞིའམ་ཚོགས་དྲུག་གང་གི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་དང་། རྟོག་ཤེས་དེ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་གནས་འགྱུར་ཚུལ་ལ་དཔྱད་དགོས་ཤིང་། གཞལ་བྱ་དེའང་མྱང་འདས་སམ་འཁོར་བ་འཇལ། དང་པོ་ལྟར་ན་འདས་པའི་རང་མཚན་ནི་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་རིག་ཤེས་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེར་མི་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་འཁོར་བའི་རང་མཚན་སྣང་ཙམ་ཉིད་ལའམ་ཞེན་པ་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་འཇལ། སྔ་མ་ལྟར་ན་མི་རིགས་ཏེ། སྣང་ཙམ་རིགས་པས་ དགག་པར་མི་ནུས་ཤིང་། བཀག་ན་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ནའང་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ་འདས་མ་འོངས་གཉིས་འགགས་ཤིང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འཇལ་དུ་མི་བཏུབ་ཅིང་། ད་ལྟར་གྱི་ཡིད་རྟོག་བཅས་བསམ་ཤེས་སུ་གནས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱར་མ་གྲུབ་པས་གཞལ་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གཞན་དུ་བས
Chinese
说此言。以下十九个半章节被认为是直接阐述续部。比玛拉大师则认为，从第二章父母的提问开始，因缘具足，然后从“从那以后，无二的大自在”开始，阐述了续部的意义。班智达荣宗大士则认为，第一章是开场白，第二章是普贤父母的提问，以及为未能领悟的众生生起两种菩提心，第三章是他们的加持，通过六能仁的示现和四种调伏来展示利益众生的方式，从第四章开始阐述续部的实质。无论如何解释这些观点，都没有矛盾，但因为这是传承的第一个教规，所以暂时像指南针一样看待。第二部分有三点：一是考察作为所量法的有法；二是考察作为能量法的理证；三是考察如此衡量后的宗派。第一点是：一般来说，确立场合和必要性的有法的方式有三种，即当两个辩论者辩论时，基于在知识层面上通过量成立的必要性，确立一个在双方共同显现中成立的事物；当传授口诀时，基于与学生相续相符的必要性，确立包含处所的八识聚；当讲解经文时，基于确定法性的必要性，确立包含两种事物的全部法，因此需要考察这里被认定为哪一种，以及所量法存在于阿赖耶识或六识中的哪一个的境中，以及概念识本身如何转变为分别的智慧。并且，所量法是衡量涅槃还是轮回？如果是前者，那么已逝的自相对于意乐行持的觉识来说是隐蔽的，因此不适合。如果是后者，那么轮回的自相是仅衡量显现本身，还是衡量执着虚构的知识？如果是前者，那么不合理，因为仅显现无法被理证驳斥，如果驳斥就会陷入过失。如果是后者，那么因为知识是刹那三时的自性，过去未来二者已经止息且未生起，因此无法衡量，并且因为现在具有意念概念的思识转变为思虑识，所以没有成立为所量法，因此无法衡量。其他
English
This statement is spoken. The following nineteen and a half chapters are considered to directly explain the tantra. Master Vimala believes that from the questioning of the parents in the second chapter, the causes and conditions are complete, and then from "From then on, the great self of non-duality," the meaning of the tantra is explained. Pandit Rongzom Chenpo believes that the first chapter is the introduction, the second chapter is the questioning of the parents of Kuntu Zangpo, and the generation of two bodhicitta for sentient beings who have not realized it, the third chapter is their blessing, showing the way to benefit sentient beings through the manifestation of the six Munis and the four methods of taming, and from the fourth chapter onwards, the essence of the tantra is explained. No matter how these views are explained, there is no contradiction, but because this is the first precept of the lineage, it is temporarily regarded as a compass. The second part has three points: first, examining the subject of the dharma as the object to be measured; second, examining the reason as the means of measurement; and third, examining the tenets established after such measurement. The first point is: In general, there are three ways to establish the subject of the occasion and necessity, that is, when two debaters debate, based on the necessity established by valid cognition on the level of knowledge, establishing one thing that is established in the common appearance of both sides; when imparting instructions, based on the necessity of conforming to the student's mindstream, establishing the eight aggregates of consciousness including the place; when explaining the scriptures, based on the necessity of determining the nature of the dharma, establishing all the dharmas that include two things, therefore it is necessary to examine which one is identified here, and in which realm of the Alaya consciousness or the six consciousnesses the object to be measured exists, and how the conceptual consciousness itself is transformed into the wisdom of discernment. Also, is the object to be measured measuring Nirvana or Samsara? If it is the former, then the self-characteristic of the past is hidden from the consciousness of intention and practice, so it is not suitable. If it is the latter, then is the self-characteristic of Samsara measuring only the appearance itself, or measuring the knowledge of attachment and fabrication? If it is the former, then it is unreasonable, because mere appearance cannot be refuted by reason, and if it is refuted, it will fall into fault. If it is the latter, then because knowledge is the nature of the three moments, the past and future have ceased and have not arisen, so it cannot be measured, and because the present mind with concepts is transformed into the thinking consciousness, it is not established as the object to be measured, so it cannot be measured. Other
Tibetan
མ་ཤེས་རང་གིས་རང་ལ་ནི་གཞལ་དུ་མི་བཏུབ་སྟེ། རལ་གྲིའི་སོ་རང་གིས་རང་གཅོད་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་རང་ཐད་རང་ཐད་ཀྱི་ཞེན་སྣང་ལ་འཇལ་ལོ་སྙམ་ན། དེའི་ཚེ་ཤེས་རྒྱུད་སྐད་ཅིག་གི་སྟེང་དུ་མངོན་གྱུར་དུས་གཅི ག་ཏུ་ཚོགས་ནས་འཇལ་བ་མིན་པ་གང་ཞིག གཅིག་མངོན་གྱུར་གྱི་ཚེ་གཅིག་བག་ཉལ་དུ་གནས་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་དེ་ལྟ་ནའང་བསམ་ཤེས་དེ་ཞེན་སྣང་དག་པའི་ཤུལ་དུ་སྐྱེའམ། མ་དག་པར་སྐྱེ། དང་པོ་ལྟར་ན་བསམ་ཤེས་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ཞིང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཤེས་རྒྱུད་གཉིས་ལྡན་དུ་ཐལ་ལོ། །ཅི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བསམ་ཤེས་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་མིན་པར་འདོད་དགོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ན་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་ཐལ་བ་དང་། ཀུན་བཏགས་རང་མཚན་པ་དེ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེར་ཐལ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་མི་གྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྤོང་དགོས་སོ། །ཞེན་སྣང་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞལ་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ལན་འདེབས་རྒྱུ་བྱུང་ཡང་། དེ་ལྟར་ན་ཞེན་སྣང་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ཆོས་ཉིད་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པར་ཐལ་ཏེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་ན་དཔྱད་དོ། །གཞན་ཡང་ཞེན་སྣང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་གཞལ་གྱིས་མི་ལང་བར་འགྱུར་བ་དང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཞེན་སྣང་གཉིས་རེ་རེ་ནས་སམ་གཅིག་ཏུ་འཇལ་བ་གང་ཡིན་ཡང་བརྟག་པར་མངོན་ནོ། །འདིའི་སྐབས་འཁོར་བ་ཐོག་མཐའ་ཡོད་མེད་ལ་དཔྱད་པ་ན། གོང་མ་དག་སྤྱི་བཙན་ལ་ཐོག་མཐའ་མེད་ལ་སྒོས་བཙན་དུ་མཐའ་ཡོད་གསུངས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་ན་སྤྱི་དེས་སྒོས་ལ་ཁྱབ་བམ་མ་ཁྱབ། དང་པོ་ལྟར་ན་སྒོས་བཙན་ལའང་ཐ་མ་མེད་པར་ཐལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་དགོས་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞལ་བྱ་དེ་དག་གི་འཇལ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་ གསུམ་དུ་མཚོན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་འཇོག་ཏུ་མི་རུང་བ་གང་ཞིག འདིའི་ལུགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མིན་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་དང་པོ་ཐུན་མོང་པ་བདེན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། དེ་ལ་མཉམ་པ་བཞི་ལས་ཐུན་མོང་གི་མཉམ་པ་གཉིས་འོག་མ་ཁ་དྲང་བའི་ཆེད་ཙམ་དུའམ་ལམ་འདིའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཚུལ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་མཉམ་ཉིད་དུ་བལྟ་དགོས་པའི་གནད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ནས་བསྟན་པར་འཆད་ཚེ་ལྷག་པའི་མཉམ་པ་ཞེས་འདོད་རུང་མིན་དཔྱད་དོ། །ཐུན་མིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རྟོགས་པ་བཞི་དང་དག་པ་གསུམ་ལས་སྔ་མའི་ནང་ཚན་རྒྱུ་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་དང་
Chinese
不了解自己是无法衡量自己的，就像剑刃无法自己斩断自己一样。又如果认为现在刹那的意识可以衡量各自的执着显现，那么，意识流在刹那之上显现时，并非同时聚集来衡量，因为必须承认一个显现时，另一个处于潜伏状态。这样的话，思考意识是产生于清净的执着显现之后，还是产生于不清净的执着显现之后呢？如果是前者，那么思考意识就变得没有意义；如果是后者，那么就变成了具有两种意识流。如果必须认为分别的思考意识不是错觉，那么就会陷入不费力气就能解脱的境地，并且因为将遍计所执的自相作为对境，所以必定会陷入其中，必须避免这种情况。即使有理由反驳说，因为执着显现已经成立，所以不需要用理由来衡量，但如果这样说，就会陷入执着显现确定了，但法性却无法确定的境地，因为它们是不同的，应该对此进行思考。此外，执着显现是不可思议的，所以无法衡量，并且轮回和涅槃的两种执着显现是分别衡量还是统一衡量，这也需要考察。在此情况下，如果考察轮回是否有始无终，那么，上师们说总的来说没有始无终，但个别来说有终结。如果是这样，那么总的就包含了个别的吗？如果不包含，那么因为不包含所需，就变成了不是总的了。第二，将衡量这些所量的方法用三种理由来表示，是没有必要的，不能这样认为。按照这个体系，共同和不共同两种确定，首先，共同的是真实的理由，其中四种平等中的两种共同平等仅仅是为了使下文正确，或者说，这条道路的瑜伽士也必须以这些方式来看待平等性，这是通过要点来指示的。如果解释说从自生智慧的最后一个轮来指示，那么是否可以认为是额外的平等，需要考察。不共同的理由是四种证悟和三种清净，其中前者中的具有相同原因的一个方面是大乘波罗蜜多。
English
Not understanding oneself, one cannot measure oneself, just as the edge of a sword cannot cut itself. Furthermore, if it is thought that the momentary consciousness of the present can measure the clinging appearances of each, then, when the stream of consciousness manifests on the moment, it is not that they gather simultaneously to measure, because it must be admitted that when one manifests, the other remains in a latent state. In that case, does the thinking consciousness arise after the pure clinging appearance, or does it arise after the impure clinging appearance? If the former, then the thinking consciousness becomes meaningless; if the latter, then it becomes having two streams of consciousness. If it must be considered that the discriminating thinking consciousness is not an illusion, then one would fall into the state of being liberated effortlessly, and because it takes the self-characterized imputed nature as its object, it will inevitably fall into that, and this must be avoided. Even if there is reason to refute that because the clinging appearance has already been established, there is no need to measure it with reason, but if it is said that way, one would fall into the situation where the clinging appearance is determined, but the nature of reality cannot be determined, because they are different, and this should be considered. Furthermore, clinging appearances are inconceivable, so they cannot be measured, and whether the two clinging appearances of samsara and nirvana are measured separately or unifiedly also needs to be examined. In this case, if examining whether samsara has a beginning and an end, then the superiors said that in general there is no beginning and no end, but individually there is an end. If that is the case, then does the general encompass the individual? If it does not encompass, then because it does not encompass what is needed, it becomes not general. Secondly, it is not necessary to represent the methods of measuring these measurables with three reasons, and it cannot be thought that way. According to this system, common and uncommon are determined as two, firstly, the common one is the reason of truth, among which the two common equalities among the four equalities are merely for the sake of making the following correct, or that the yogis of this path must also view equality in these ways, which is indicated through the key points. If it is explained that it is indicated from the last wheel of self-arisen wisdom, then it needs to be examined whether it can be considered an additional equality. The uncommon reason is the four realizations and the three purities, among which one aspect of the former that has the same cause is the Paramita Vehicle.